All Chapters of แฝดอย่าร้าย(ไทม์): Chapter 61 - Chapter 70

#เช้าของวันถัดมา มารีนตื่นแต่เช้ามาเตรียมอาหารเช้าให้กับไทม์ เป็นมื้อแรกที่เธอทำกับข้าวตอนเช้าให้เขาได้กิน ส่วนมากจะไปหากินเอาแถวบริษัทมากกว่าแกร๊ก ~ “ตื่นแต่เช้าเลยนะวันนี้”“คุณเองก็ตื่นเช้านะ อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฉันมาเตรียมโจ๊กให้คุณน่ะ อันนี้สูตรของยายที่บ้านเลยนะ รับรองอร่อยถูกปากแน่นอน”มารีนโอ้อวดฝีมือของตัวเองอย่างน่าภูมิใจ บวกกับเป็นโจ๊กสูตรโบราณฝีมือของคุณยายที่บ้านที่ได้รับตกทอดมา ถึงจะทำกับข้าวไม่ค่อยเก่ง ไม่อร่อยเหมือนกับยายทำ แต่เธอก็มั่นใจว่ามันก็น่าจะถูกปากเขาบ้างแหละ“ทำกับข้าวเป็นกับเขาเหมือนกันเหรอ?”“โห่คุณ พูดอย่างกับฉันไม่ได้เรื่องเลยอย่างนั้นแหละ”“ดูกระโดกกระเดกอย่างกับม้าดีดกะโหลกอย่างนี้ เป็นใครก็คิดว่าทำอะไรไม่เป็น” ไทม์เป็นคนพูดตรงๆ ตามสไตล์ของเขา แต่บางครั้งก็ตรงจนลืมคิดไปว่าเขาต้องรักษาน้ำใจของคู่สนทนา“แหะๆ มะ มันขนาดนั้นเลยหรอ” มารีนได้แต่หัวเราะแห้งๆ ถึงจะไม่มีคำด่าไม่มีคำหยาบ แต่เธอก็รู้สึกหน้าชายังไงก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน“โทษๆ ฉันติดพูดตรงมากไปหน่อย”“ไม่เป็นไรค่ะ”“เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วจะออกมากินก็แล้วกัน”“อื้ม...”สักพักใหญ่ๆ ไทม์ก็เดินออกมาจา

ว่าแล้วคนตัวโตก็อุ้มพาร่างเล็กเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงใหญ่อย่างแผ่วเบา และไม่ลืมที่จะเลื่อนเปิดลิ้นชักหยิบกล่องถุงยางออกมาเตรียมพร้อมใช้งาน เธอตกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าเขาพกถุงยางเอาไว้ในห้องนอนตัวเองด้วย แปลว่าเขาก็พาผู้หญิงมานอนที่นี่ ที่ห้องนี้ด้วยอย่างนั้นเหรอ คนตัวเล็กผงกหัวขึ้นมองเล็กน้อย ดูว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่ ไทม์กำลังรูดชักเตรียมแก่นกายลำเขื่องของตนเอง และแกะถุงยางสวมเข้าไปอย่างช้าๆ โดยที่ไม่รู้สึกเขินอายเธอที่กำลังมองอยู่เลย “มองอะไรขนาดนั้น” “ใหญ่จัง” “หึ ใหญ่แบบนี้ มันจะต้องเข้าไปในตัวของเธอนะรู้เปล่า” “.....” ร่างกำยำค่อยๆ ขยับเคลื่อนตัวเข้าหาหญิงสาวอย่างช้าๆ จับขาเรียวเล็กยกขึ้นไปพาดบนตักของเขา และแทรกตัวเข้าไปมากกว่าเดิม “อย่าเกร็งนะ ฉันจะพยายามไม่ให้เธอเจ็บ ครั้งแรกใช่ไหม..?” ไทม์ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน นิ้วเรียวลูบสัมผัสกายสาวอย่างแผ่วเบา และพยายามที่จะสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอเพื่อเปิดทางสักเล็กน้อยก่อน “อ๊ะ... นะ นิ้วคุณ” “ใจเย็น แค่นิ้วยังเจ็บเลย โดนของฉันเข้าไป ไม่ร้องลั่นเลยเหรอ?” ไทม์ตัดสินใจบีบเจลใส่มือ

#ตกกลางคืนวันเดียวกัน ก๊อกๆ ๆ “ทำไรอยู่ เข้าไปนะ” เสียงคนข้างนอก คุณไทม์เปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของฉัน ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาเงียบๆ “คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ” เขาไม่ตอบ และไม่พูดอะไรเลย คนตัวโตจ้องมองมาก่อนที่จะโน้มร่างกายลงหาฉันที่นั่งพิงอยู่กับหัวเตียง “อือคุณไทม์...” จมูกโด่งไล่ซุกไซร้ตามลำคอของฉันอย่างไม่ทันให้ได้ตั้งตัว สองมือบีบที่หน้าอกอย่างรุนแรงราวกับจะให้มันแหลกคามือให้ได้ “อยาก..” เขาพูดสั้นๆ “ใจเย็นก่อนค่ะ อื้อ..” คำพูดของฉันมันไร้ประโยชน์ คุณไทม์ผลักตัวของฉันให้นอนราบลงกับเตียง ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อผ้าของฉันออกจนหมด ตามด้วยขึ้นมาคร่อมบนตัวของฉันเอาไว้ เขาถอดเสื้อของตัวเองออกต่อหน้าของฉัน กล้ามเนื้อแน่นๆ กับผิวขาวๆ นั่น มันโคตรจะเร้าใจเลย เขาหุ่นดี กำยำ จนบางครั้งก็แอบคิดว่าอยากจะครอบครองมันไปตลอดชีวิตเลย “อมเป็นหรือเปล่า?” “คะ??” “อมxxxให้หน่อย” เขาพลิกตัวนอนราบลงกับเตียงนอน เวลานั้นแม้เขาไม่พูดฉันก็รู้ว่าตัวเองจะต้องทำยังไงต่อ ฉันขยับตัวเข้าไปตรงกลางหว่างขาของเขา ก่อนจะดึงกางเกงวอร์มที่เขาใส่อยู่ออก และทันทีที่ขอบกางเกงหลุดเอวไป ท่อนเอ็นแกร่งข

มารีนได้รับรูปภาพของพี่สาวตัวเองที่ถูกแอบถ่าย เธอไม่ได้โทรม ไม่ได้มีร่องรอยการถูกทำร้ายเลย สีหน้าดูมีความสุขด้วยซ้ำ เพียงแต่การแต่งตัวมันดูแปลกตาไปก็เท่านั้นเอง“ฉันจะติดต่อกับคนที่นั่นให้ แล้วจะพาเธอไป แต่เราจะต้องทำตามข้อตกลงที่เขายื่นมา เข้าใจหรือเปล่า”“ฉะ ฉันจะได้ไปเจอพี่ลินินหรอคะ?” มารีนพูดด้วยความดีใจ ตื้นตันใจจนน้ำตามันปริ่มออกมาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว“ใช่ แต่เอาไว้ฉันจะจัดการให้ เรียบร้อยแล้วจะให้ไทม์บอกกับเธออีกที เขาจะเป็นคนพาเธอไปที่นั่น”“ขะ ขอบคุณจริงๆ นะคะ ขอบคุณจริงๆ ฮึก.. พวกคุณช่วยเหลือฉันฉันจะไม่มีวันลืมบุญคุณเลย แต่ถ้าจะให้ฉันตอบแทนด้วยสิ่งของมีค่า ฉันคงไม่มีอะไรตอบแทนให้หรอกนะคะ”“ไม่เป็นไร เธอก็... อาจจะได้เป็นส่วนนึงในองค์กรของเราเร็วๆ นี้ก็ได้”โอนิกซ์พูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปมองไทม์ที่ดูก็รู้ว่าสายตานั้นกำลังคิดอะไรอยู่ ในแบบที่ผู้ชายแค่มองตากันก็รู้ ถึงครั้งนี้จะไม่ใช่การพาคนรักมาแนะนำตัวกับคนในองค์กร ตามกฎขององค์กร แต่มันก็แทบจะไม่ได้ต่างอะไรกันเลย“แฮ่ม! อย่าพูดอะไรที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ให้ช่วยสิครับ” ไทม์พูดขัดขึ้น“หึหึ เอาเถอะ อะไรเป็นยังไงในอนาค

ไทม์หันกลับมามองใบหน้าสวยที่นั่งงงอยู่ ก่อนที่ปลายนิ้วจะค่อยๆ สัมผัสใบหน้าสวยอย่างช้าๆ แล้วเชิดใบหน้าของเธอขึ้นมาไล่สายตามองดูคนของตัวเองอย่างภูมิใจ“ฉันไม่ใช่ของเล่นสักหน่อย”“แต่มันก็น่าเล่น ไม่ใช่หรือไง”“.....”“คืนนี้... มาหาที่ห้องด้วยนะ ฉันซื้อถุงยางมาใหม่แล้ว”มารีนไม่ได้ตอบกลับอะไร แต่เธอคิดในใจว่า ‘เรื่องแบบนั้นอีกแล้วเหรอ’ ตั้งแต่ได้มีอะไรกับเขา เรื่องบนเตียงก็ไม่เคยพักเลย จะไม่ทำก็ตอนที่เขาออกไปทำงานแล้วกลับดึกๆ เวลานั้นเธอหลับไปแล้ว เขาก็จะไม่ทำ แต่มันก็ส่วนน้อยเพราะทั้งสองมักจะกลับพร้อมกัน และมารีนก็มักจะนั่งรอเขาอยู่เสมอ...ตกดึกมากขึ้น มารีนอาบน้ำและใส่ชุดนอนเข้าไปหาไทม์ที่ห้องนอนของเขา แต่พอเขาได้เห็นชุดนอนของเธอเท่านั้นแหละ ถึงกับเบ้ปากด้วยท่าทางหงุดหงิดเลย“ชุดนอนของเธอนี่มันโคตรเฉิ่มโคตรเชยเลยว่ะ มีมากี่ตัว เอาไปเผาทิ้งให้หมด ฉันจะซื้อตัวใหม่ให้”“แล้วมันไม่ดีตรงไหน?” มารีนพูดอย่างงงๆ พร้อมกับก้มมองชุดที่ตัวเองใส่มา มันก็ไม่ได้ขาด ไม่ได้เก่า และก็ไม่ได้ดูไม่ดีตรงไหนเลย“มันไม่เซ็กซี่”“คะ?”“รู้อยู่ว่าฉันเรียกมาทำอะไร ก็ยังจะใส่เสื้อผ้ามาแบบนี้อีก ต่อไปแก้ผ้ามาเลย