Lahat ng Kabanata ng Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Kabanata 191 - Kabanata 200

Scarlet POVNakatayo ako sa gilid ng VIP bar table, puno ng yamot ang dibdib habang pinagmamasdan si Jane na komportableng nakasandal sa dibdib ni Aviv. Hindi kakayanin ng ego ko na pagkatapos akong supalpalin at ipahiya ng babaeng ’yon kanina sa harap ng grupo ko, uuwi akong luhaan at siya naman ang mananalo ngayong gabi.Inilapit ko ang mukha ko kay Samuel at pabulong siyang kinausap habang hindi ko inaalis ang tingin ko sa kinaroroonan nina Jane.“Babe, look at her. Feeling reyna ang hampaslupa,” panggigil kong bulong kay Samuel. “Hindi ako papayag na matapos ang gabing ito nang nakangiti ang babaeng ’yan. May dala ka bang gamot sa bag mo?”Napa-ngisi si Samuel at may inilabas mula sa bulsa niya, isang maliit na transparent sachet na naglalaman ng puting pulbos.“Plan B, baby,” bulong niya habang ipinapakita sa akin ang dala niya. “Isang inom lang nito, sisiguraduhin kong hindi na makakaabot sa banyo ’yang paborito mong kaawa

“Sandali lang, Madison! Putangìna naman! Bakit kasi may corset ka pang suot?!” hindi ko na mapigilang magmura habang nakabuntot sa kaniyang likuran. Gamit ang buong lakas ng dalawa kong kamay, pilit kong binubunot at hinihila ang tali ng suot niyang corset habang patuloy kaming naglalakad.Nahihirapan na rin nang husto si Madison. Napapakapit na lamang siya sa pader ng hallway habang ako naman ay nasa likuran niya, halos nakadikit na ang dibdib ko sa likod niya. Paulit-ulit kong hinihila pataas at pababa ang matigas na tali ng corset.Pero sa gitna ng matinding pakikipaglaban namin sa oras, biglang natigilan ang isang may-edad na mag-asawa na kakalabas lamang sa kabilang kwarto.Nasa likod ako ni Madison, nakadikit ang kaniyang puwétan sa'kin, habang buong lakas kong hinihila ang tali ng corset. Samantala, si Madison naman ay panay ang ungol at daing dahil sa matinding sakit ng tiyan.“Ah! Ouch! Kian, bilisan mo! Lalabas na! Harder! Make

Pagkapasok na pagkapasok namin sa loob ng van, hindi na nag-atubili si Aviv na tanggalin ang mga butones ng kaniyang polo habang hingal na hingal at hinahapong nakasandal sa leather seat. Mas lalo pa siyang pinagpapawisan nang malamig, pero nag-aapoy sa init ang kaniyang balat.“Didiretso na ba tayo sa ospital?” hindi ko maiwasang mag-hysterical habang nakatitig sa kalagayan niya.“No…” agad niyang tanggi sa mababa at baritonong boses. “Tulungan mo na lang akong hubarìn ang damit ko…”Agad naman akong kumilos. Sa kabila ng kaba at panginginig ng mga kamay ko, tinulungan ko siyang tuluyang maalis ang kaniyang polo. Nang mahubàd ito, bigla niya akong hinila palapit sa kaniya. Napalapat ang dalawang palad ko sa kaniyang malapad at bahagyang malagkit na dibdib. Napatitig ako sa kaniyang mukha at sinalubong ang kaniyang mapanglamong mga mata na tila gustong-gusto na akong kainin nang buo.“I n-need you, wife…” halos pabulong pero may panggigi

Kian POV Pagkalabas namin ni Madison sa security control room, akala ko ay papaalisin niya na ako para makapagpahinga na rin siya. Alam kong masama pa rin ang tiyan niya hanggang ngayon at kailangan niyang bumalik sa suite room. Pero sa halip na magpahinga, hinawakan niya ang kamay ko at hinila ako patungo sa ikalawang palapag ng grand hall, sa nakatagong VIP balcony na direktang nakadungaw sa buong ballroom. Habang hawak niya ang kamay ko, napilitan akong sumunod sa paghila niya. Hindi ko maiwasang mapatingin sa malambot niyang kamay na nakahawak sa pulso ko. At, hindi ko rin maiwasang mapangiti nang palihim habang patuloy niya akong hinihila. Ewan ko ba. Sa tuwing nagkakadikit lang ang balat namin, parang may kung anong sumasabog sa dibdib ko. Maybe this is lust, pero kung lìbog lang talaga ito, bakit hindi naman sumasagi sa isip ko na gusto kong may mangyari sa aming dalawa? Unlike kapag may kasama akong ibang babae, iyon talaga ang nasa isip ko. Sex. Marahil, da

“Hindi mo alam ’yon?” hindi makapaniwalang balik-tanong ni Tita Isabela kay Aviv. “Dalawang beses siyang nakunan dahil gumamit ng gamot ang lolo niya para patayin ang ipinagbubuntis niya. Ayaw ng matandang iyon na magkaroon ng apo na may dugong Averoné.”Tuluyang nabitawan ni Aviv ang hawak niyang mga kubyertos. Walang imik siyang tumayo, tila hindi makapaniwala sa kaniyang mga narinig.Napatayo na rin si Kian, bakas ang matinding pagkabigla at interes sa mukha niya.“So... ang ibig n’yo pong sabihin, she didn’t abort those babies?” tanong ni Kian sa kaniyang ina.“No. She didn’t,” may bahagyang diin na sagot nito. “Alam ko ang totoo dahil kaibigan ko si Leonarda. Siya mismo ang nagkuwento noon sa akin. Noong unang makunan si Madison, akala niya it was just an unfortunate pregnancy. Pero noong nabuntis siya ulit at muli na namang nawala ang bata, doon na lumabas ang katotohanan... May inilalagay pala ang lolo niya sa pagkain niya para malason at mamatay ang baby sa sinapupunan niya.