Lahat ng Kabanata ng Married to My Fiancé's Tattooed Billionaire Uncle: Kabanata 1 - Kabanata 10

Isang matangkad na lalaki ang makikita sa hindi kalayuan. Nakasuot siya ng charcoal overcoat. Anino pa lang nito ay bakas na ang awtoridad at panganib. Nanlaki ang mga mata ko noong hubarin ng lalaki ang suot niyang overcoat at tumambad ang dalawang baril na nakasuksok sa kanyang tagiliran. Marahan niyang hinawakan ang hawakan ng baril. “Kayong lima...” he said in a growling tone. “Magbibilang lang ako ng tatlo! Dapat nakatakbo na kay—” hindi pa niya natatapos ang sasabihin ay agad nang nagsiatrasan ang mga kalalakihan, at noong itutok niya ang dulo ng hawak niyang baril ay nagkukumahog nang tumakbo palayo ang mga ito, iniwan ang ginamit nilang sasakyan. Halos mabuwal ako sa kinatatayuan ko dahil sa panghihina ng aking mga tuhod. Kung walang umeksena, pinagpipiyestahan na sana ako ng limang manyakis na lalaking iyon. Habang papalapit ang lalaki sa kinaroroonan ko, unti-unti kong naklaro ang kanyang mukha. “Sir A-Aviv...” usal ko sa halos pabulong na tinig. Doon na ako tuluyang na

Nasa loob na ako ng isang bakanteng kuwarto dito sa bahay nina Lolo Esteban at Lola Alicia. Katatapos ko lang maligo at ngayon ay abala na ako sa pagpapatuyo ng buhok ko gamit ang tuwalya. Naibaling ko ang tingin sa pintong gawa sa lumang tabla. Unang pumasok si Lola Alicia, kasunod si Aviv na may bitbit na isang unan. Suot niya ang damit at maong pants na pinahiram sa kanya ni Lolo. Masikip ang damit sa kanya, at masyadong maiksi ang T-shirt kaya bahagyang nakikita ang kanyang pusod. Natawa ako nang mahina sa itsura niya kaya napatingin siya sa sarili niyang ayos, ngunit nanatiling walang emosyon ang kanyang mga mata. “Pwede naman sigurong magsama na lang kayo sa iisang kwarto ni Aviv, apo,” ani Lola na ikinahinto ko. “H-Ho?” nanlalaki ang mga matang tanong ko sabay tingin sa lalaki. Kalmado lamang siyang napatitig sa akin. “Marami kasing lamok at wala nang ekstrang kulambo at kumot kaya hindi pwedeng doon siya sa sala matulog. Pwede bang magtabi na lang kayo sa kama at maghati?”

LORENZO GRAND HOTEL 6:00 P.M. “Wala pa ba si Kian?” boses ni Mommy, bakas sa tinig niya ang pag-aalala dahil hanggang ngayon ay wala pa rin ang groom. Kanina pa kami naghihintay sa kanya pero hanggang ngayon ay wala pa rin siya. Kapansin-pansin na rin ang inip ng mga bisitang naririto sa loob ng grand hall. “Parating na iyon. Just wait a little bit,” sagot naman ni Isabela Averoné, ang ina ni Kian. Makailang ulit akong nagpakawala ng mabigat na buntong-hininga nang muling sumagi sa isip ko ang sinabi ni Aviv kanina. Hanggang ngayon, naguguluhan pa rin ako sa mga binitawan niyang salita. Ano kaya ang ibig niyang sabihin? Bakit gustong-gusto niyang dumalo ako sa kasal na ito gayong alam naman niya kung bakit ayaw ko nang magpakasal kay Kian? Muli kong inililibot ang mga mata sa paligid, pero hindi ko mahagilap si Aviv. Kung sana siya na lang ang groom ko, hindi sana ako matutuliro nang ganito. Ayaw ko na talagang magpakasal pa kay Kian pero anong magagawa ko, naririto na ako at

“I can't believe you, Aviv. Puwede naman nating hintayin si Kian na bumalik o kaya ay ipagpaliban muna ang kasal. Hindi maganda sa paningin ng lahat na pinakasalan mo ang bride ng pamangkin mo. Nakakahiya ang ginawa mo,” sermong singit ni Ernest, ang kapatid ni Aviv sa ama.“Sandali lang ang seremonya ng kasal pero hindi niya natiis na puntahan ang babae niya. Pinili niya si Scarlet kaysa pakasalan ang bride,” malamig at may diin ang bawat bigkas ni Aviv. “At kung may nakakahiya man, hindi ang ginawa ko kundi ang pagtakpan ninyong mag-asawa ang matagal nang pagtataksil ng inyong anak kay Jane.”“Pero Aviv—” sisingit pa sana si Isabel pero agad siyang pinutol ng asawa ko.“Kinukunsinti ninyo ang kataksilan ng inyong anak. At sa nangyaring ito, kung sakaling hindi ako dumating, wala kayong pakialam kung mapahiya man ang bride sa harap ng maraming tao dahil inabandona siya ng kanyang groom.”Humigpit ang kapit ni Aviv sa kamay ko habang nakatitig sa kanila nang walang emosyon.“Jane and

Habang naglalakad kami palabas ng hotel, mas lalo kong hinihigpitan ang yakap ko sa kanya, dinarama ang matitigas na kalamnan ng kanyang dibdib at balikat. Mas isinubsob ko pa ang mukha ko sa kanyang leeg, marahas na nilalanghap ang mamahalin at nakalalasing niyang pabango. “Anong gagawin mo, sir... I mean, Aviv?” paos kong tanong habang isinasakay niya ako sa backseat ng kanyang marangyang kotse. Mabilis siyang pumasok at tinabihan ako bago itinaas ang tinted na bintana pagkasara ng pinto. Tinitigan niya ako sa gitna ng malamlam na ilaw sa loob ng sasakyan. Ang kanyang mga mata ay matalim na nakatitig sa akin. Sa tindi ng init na nararamdaman ko, wala na akong pakialam sa hiya. Inabot ko ang kanyang necktie at marahas iyong hinila para mapalapit ang aming mga mukha. “Panonoorin mo lang ba ako?” may hapo at nagmamakaawang saad ko, habang ang hininga ko ay dumadampi na sa kanyang mga labi. Naidako niya ang paningin sa aking balikat nang dahan-dahan kong ibaba ang strap ng suot kong