All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 91 - Chapter 100

AZRIEL POVPatuloy ang mabilis na pagpaspas ng wiper sa windshield ng van habang binabaybay namin ang madilim na bahagi ng Lawton Avenue. Ang lakas ng ulan, 'yung tipong lumilikha na ng manipis na hamog sa kalsada at ginagawang malabo ang mga streetlight sa unahan. Sumulyap ako sa rearview mirror. Nakasandal si Elira sa gilid ng bintana habang dahan-dahang tinatapik ang balikat ni Zion na muling nakatulog dahil sa lamig at duyan ng biyahe. Hawak ng bata ang kaniyang laruan, yakap-yakap na parang kayamanan.Ibinaba ko nang konti ang aircon para hindi sila lamigin nang husto. Pinanatili kong steady ang hawak ko sa manibela, ramdam ko ang bawat vibration ng makina sa ilalim ng aking mga palad.Mula noong lumipat sila sa Forbes Park mula sa Samar, pakiramdam ko ay palaging may nakatagong timer sa bawat sulok ng mansyon. Isang timer na hindi ko alam kung kailan puputok. Lalo na kagabi, nung mabasag 'yung baso sa kusina at makita ko ang mukha ni Elira na halos mawalan ng kulay dahil sa text

ELIRA POVPumasok kami uli sa loob ng itim na van. Pagkasara ng mabigat na pinto, ang lakas ng ulan sa labas ay naging isang mahinang kalampag na lang sa bubong ng sasakyan. Ibinaba ko ang bag ko sa sahig ng backseat at sumandal sa headrest. Napansin ko agad na hindi pinatay ni Azriel ang makina; nanatili itong umaandar sa isang napakatahimik na antas, sapat lang para gumana ang aircon at ang maliit na signal jammer na patuloy na nagbe-blink ng berdeng liwanag sa ilalim ng dashboard.Umiwas si Azriel sa driver’s seat at lumingon sa akin habang binubuksan ang center console box. Inilabas niya ang isang matte black na stainless thermos na inihanda ni Manang Melba bago kami umalis ng mansyon."Ito o, uminom ka muna habang mainit pa," sabi niya sabay salin ng tsaa sa takip ng thermos na nagsisilbing maliit na tasa. Inabot niya ito sa akin nang may pag-iingat, tinitiyak na hindi matatapon ang mainit na likido sa maong ko."Salamat," sagot ko habang tinatanggap ang tsaa. Ang init na nanggag

ELIRA POVIsinara ko nang mahigpit ang pinto ng van pagkaakyat na pagkaakyat ni Zion. Narinig ko uli ang pamilyar na tunog ng automatic locks habang dahan-dahang umaabante si Azriel mula sa tapat ng elevator hall ng basement. Ramdam ko pa rin sa palad ko ang kaunting lamig ng hangin sa labas, pero habang pinapanood ko ang anak ko na pilit ipinapakita ang kaniyang gawa kay Azriel sa rearview mirror, unt-unting kumakalma ang sistema ko."Tito Azriel, look po o! Kulay blue and red po 'yung blocks na ginamit ko dun sa bubong!" masayang kuwento ni Zion habang tinuturo ang kaniyang drawing sa likod ng kaniyang art paper."Wow, Captain, ang galing naman. Pang-superhero talaga ang kulay," sagot ni Azriel habang maingat na iniikot ang manibela patungo sa matarik na ramp ng underground parking. "O, naitabi mo ba nang maayos ang dinosaur mo sa bag?""Opo! Sabi po ni Teacher Katrina, pwedeng maiwan 'yung iba kong crayons sa locker ko kasi may pangalan ko naman po doon uli," sabi ng bata sabay san

ELIRA POVPagkatapos naming kumain, ginabayan ko si Zion paakyat sa second floor ng mansyon. Tahimik ang buong bahay, tanging ang mahinang ugong lang ng central aircon at ang marahang patak ng ulan sa bubong ang naririnig. Pagpasok namin sa kwarto, inasikaso ko agad si Zion. Pinagpalit ko siya ng komportableng pajama habang abala siya sa paglalagay ng mga color pencils niya sa bagong case na nabanggit ni Azriel kanina."Mommy, bakit po laging may guard sa labas ng pinto natin?" tanong niya habang inaayos ang kaniyang mga gamit.Natigilan ako saglit. Tumingin ako sa kaniya, pilit na ngumingiti kahit na ang totoo ay naiipit ang dibdib ko. "Kasi importante ka, love. Gusto lang ni Tito Azriel na siguraduhing safe ka habang nag-aaral ka at naglalaro. Para wala tayong magiging worry."Tumango lang siya, parang kuntento na sa sagot ko bago siya tumalon sa kama para magbasa ng kaniyang paboritong libro tungkol sa mga planeta. Naiwan akong nakatayo sa tapat ng kama, pinapanood siyang maging in

ELIRA POVMabagal ang takbo ng silver sedan habang unt-unting lumalabas sa sliding gate ng mansyon dito sa Forbes Park. Sa labas, sinalubong kami ng makapal na fog na bihirang mangyari sa Maynila, pero dahil na rin marahil sa walang tigil na ulan nitong mga nakaraang araw ay talagang bumaba ang temperatura ng paligid. Ang aspalto ay basang-basa, mukhang madilim na salamin na sumasalamin sa pulang ilaw ng mga brake lights ng mga sasakyang maagang pumapasok sa trabaho.Lumingon ako sa likod para tingnan si Zion. Nakasandal siya sa kaniyang car seat, hawak ang kaniyang maliit na baunan ng prutas na inihanda ni Manang Melba habang ang kaniyang paningin ay nakatitig sa bintana, pinapanood ang mga patak ng ambon na gumuguhit sa salamin."Mommy, bakit po iba ang kulay ng car natin ngayon? Mas gusto ko po 'yung black van kahapon," may kaunting panghihinayang na sabi ng anak ko habang ipinapatong ang kaniyang dinosaur sa ibabaw ng kaniyang hita."Kasi, love, ang mga secret agents ay kailangang