All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 101 - Chapter 110

AZRIEL POVIpinatong ko ang mga siko ko sa manibela habang nakatitig sa monitor ng center console ng silver sedan. Naka-split screen ang display—sa kaliwa, ang real-time GPS tracker ng sasakyan nina Ramil na naka-park ilang metro sa labas ng commercial area; sa kanan naman, ang live feed ng security camera mula sa lobby ng preschool kung nasaan sina Elira at Zion.Humigop ako ng malamig na hangin mula sa aircon ng sasakyan. Ramdam ko pa rin ang bahagyang puyat mula kagabi. Magdamag kong kasama si Atty. Ramos sa linya, sinisigurado na walang butas ang supplemental affidavit na isusumite sa Department of Justice. Desperado na si Zander. Kung tutuusin, naging masyado siyang kampante nitong mga nakaraang linggo, kaya hindi niya napansin na unti-unti na siyang nailalagay ng NBI sa isang sulok. Pero ang pag-atake niya gamit ang mga burner phones sa Guadalupe at 'yung silver sedan na nakabuntot sa Lawton intersection kahapon, patunay lang na hindi siya basta-basta susuko nang walang sinisira

ELIRA POVMabagal ang naging takbo namin pagkalabas ng parking lot ng coffee shop. Si Azriel ang nagmamaneho, seryoso pa rin ang mukha habang nakasubaybay sa takbo ng trapiko sa unahan. Pumasok kami sa C5 para magpalipas ng oras dahil ayaw niyang pumunta ako sa Makati office niya kung saan mas maraming pwedeng makakilala sa akin o makakita sa aming magkasama.Hawak ko pa rin ang cup ng hot chocolate na ibinigay niya. Medyo maligamgam na ito, pero ang init nito sa mga palad ko ang tanging bagay na nagpapanatili sa akin sa reyalidad ngayon. Sa labas, unti-unti nang natutunaw ang fog, pero pinalitan naman ito ng madilim na kalangitan na parang nagbabadya ng mas malakas na buhos ng ulan mamayang tanghali."Gusto mo bang dumaan muna tayo sa isang drive-thru sa may McKinley para makabili ng pananghalian natin mamaya?" tanong ni Azriel habang nililikha ang signal sa pamamagitan ng kaniyang wiper."Kahit ano na lang, Azriel. Hindi rin naman ako masyadong gutom," sagot ko habang inaayos ang pa

ELIRA POVIpinasok ni Azriel ang drawing sa loob ng kaniyang suit jacket, maingat na itiniklop ito para hindi mayupi ang mga bahaging medyo may makapal pang pintura. Pumasok na rin ako sa passenger seat habang si Zion naman ay abala na sa pagkakabit ng kaniyang sariling seatbelt sa tulong ni Ramil bago nito isinara ang pinto ng backseat.Muling nabuhay ang makina ng silver sedan. Umikot si Azriel patungo sa driver’s seat, pumasok, at agad na tiningnan ang rearview mirror para masigurong komportable ang bata sa likod."Gusto mo ba ng ice cream, Zion? O gusto mo nang dumeretso sa bahay para kainin 'yung cookies na iniwan ni Manang Melba?" tanong ni Azriel habang dahan-dahang inaabante ang sasakyan palabas ng VIP parking slot."Cookies na lang po, Tito Azriel! Gusto ko po 'yung may chocolate chips!" masiglang sagot ng anak ko, habang nilalaro ang kaniyang maliit na T-Rex sa ibabaw ng braso ng kaniyang car seat."Sige, cookies it is," sagot ni Azriel, bago niya ibinalik ang kaniyang seryo

ELIRA POVIpinasok ko ang huling piraso ng papel sa loob ng brown envelope at maingat na idinikit ang flap nito. Sumandal ako sa malaking swivel chair ni Azriel, nakatitig sa kisame ng library habang pinakikinggan ang walang tigil na hampas ng ulan sa mga glass panels. Ang dilim na sa labas kahit alas-tres pa lang ng hapon. Dahil sa lakas ng hangin, may mga sanga ng puno na humahampas sa bakod, lumilikha ng mga kakaibang tunog na paulit-ulit na nagpapalingon sa akin sa bintana.Inabot ko ang phone ko sa ibabaw ng desk. Walang bagong text mula kay Azriel. Malamang ay busy pa rin siya sa board meeting niya sa Makati. Sinubukan kong buksan ang balita sa isang news site para tingnan kung gaano kalala ang baha sa paligid ng Metro Manila, pero napansin kong medyo bumagal ang internet connection sa loob ng silid.Tiningnan ko ang sticky note na may sulat-kamay niya na nakadikit pa rin sa gilid ng pen holder. Simple lang ang mga habilin niya, pero bakit tuwing nababasa ko ang sulat niya, para

ELIRA POVIbinaba ni Azriel si Zion matapos ang ilang sandali ng pagbubuhat dito. Kahit pagod mula sa mahabang biyahe at traffic sa C5, nakuha niya pa ring tapikin ang ulo ng anak ko bago ito bumalik sa kusina para ituloy ang kaniyang gatas. Sumunod ako kay Azriel habang naglalakad siya patungo sa kaniyang study room para magpalit ng tuyong polo shirt na palaging nakahanda sa kaniyang closet doon.Pumasok kami sa loob ng library kung saan nakasindi ang ilang emergency lights at dalawang makapal na puting kandila sa ibabaw ng kaniyang desk. Ang dilaw na liwanag ng apoy ay sumasayaw sa dingding, nagbibigay ng kakaibang pakiramdam sa silid na kanina ko pa tinatambayan."Naka-file na ang supplemental affidavit mo, Elira," sabi ni Azriel habang isinasara ang butones ng kaniyang gray na cotton shirt, matapos ihagis ang kaniyang basang corporate attire sa gilid ng sofa. "Tinawagan ako ni Ramos bago mamatay ang cell towers. Natanggap na ng DOJ panel ang pirma mo. We're just waiting for the re