All Chapters of The Billionaire's Forgotten Heir: Chapter 1 - Chapter 10

ELIRA POV"Sigurado ka na ba talaga rito, Elira?"Ibinaba ni Kuya Gideon ang hawak niyang ballpen at seryosong tumingin sa akin. Nakaupo kami sa isang maliit, madilim na fast food chain malapit sa terminal ng bus. Kakalabas ko lang ng ospital dalawang araw ang nakakaraan, at hanggang ngayon, parang lumulutang pa rin ako sa sakit.Hinalos ko ang flat ko pang tiyan bago sumagot. "Ito lang ang tanging paraan, Kuya Gideon. Napanood mo naman 'yung video na pinakita ni Zander, 'di ba? Mayaman sila. Makapangyarihan ang pamilya Monteverde. Kung malalaman ni Azriel na hindi ko itinuloy 'yung abortion, kukunin niya ang anak ko. O mas malala, baka kung ano pa ang gawin nila sa atin."Bumuntong-hininga si Kuya Gideon at hinawakan ang nanginginig kong kamay sa ibabaw ng mesa. "Pero legal fraud 'tong gagawin natin. Pineke ko ang pirma ng doktor sa dinala kong form sa city hall. Kapag nalaman nilang buhay ang bata pagkapanganak mo...""Hindi nila malalaman," pilit kong pinatatag ang boses ko kahit n

ELIRA POVNarinig ko ang mahinang kalabog ng pinto nang tuluyan nang lumabas si Soren. Ang dambuhalang boardroom, na kanina lang ay mukhang malawak, ay biglang sumikip. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso ko, halos mapigtas ang strap ng suot kong sapatos sa tindi ng panginginig ng mga binti ko. Pilit kong ibinaon ang aking mga kuko sa palad ko para lang manatiling tuwid ang tayo ko.Humarap ako sa kaniya, sinusubukang dalhin ang mukha ng isang propesyonal na auditor na walang tinatagong kahit anong atraso. Ngunit si Azriel, nanatili lang sa tapat ng mahabang mesa. Hindi ko mabasa ang ekspresyon niya. Walang galit, walang sigaw, pero ang paraan ng pagtingin niya sa akin—mula sa gupit ng buhok ko hanggang sa hawak kong ballpen—ay sapat na para manghina ako."So, it's really you," pagsisimula niya. Mababa ang boses niya, mas baritono kumpara limang taon na ang nakakaraan, at may kakaibang lamig na hindi ko pa naririnig noon."Good morning, Mr. Monteverde," sagot ko. Proud ako sa saril

AZRIEL POV"Sir, nasa elevator pa lang po si Ms. Marquez. Pababang lobby," ulat ng chief of security ko sa kabilang linya."Huwag niyo siyang hahawakan. Bantayan niyo lang kung saan siya pupunta, at siguruhin niyong hindi siya makakasakay ng taxi," utos ko bago ko ibaba ang telepono.Nanginginig ang mga kamay ko habang tinititigan ko ang gintong locket sa ibabaw ng mesa. Sa loob ng limang taon, nabuhay ako sa galit. Akala ko, iniwan ako ni Elira dahil nakuha na niya ang gusto niya. Akala ko, sumama siya sa ibang lalaki dahil hindi ko maayos ang gulo sa pamilya ko at ang pamimilit nila kay Nadia. Gabi-gabi kong tinatanong ang sarili ko kung saan ako nagkulang. Pero ang litratong nasa harap ko ngayon—ang batang ito na kamukhang-kamukha ko—ay tuluyang sumira sa lahat ng alam ko."Azriel, calm down," seryosong sabi ni Soren habang nakatayo sa tabi ko. Kausap pa rin niya ang contact niya sa records division gamit ang kabilang linya. "Heto na 'yung hawak ng legal team tungkol sa Marquez log

ELIRA POVNapatitig si Zion kay Azriel, dahan-dahang ibinaba ang hawak niyang laruan. Lumapit siya ng dalawang hakbang, tinitingnan ang lalaking nakaluhod pa rin sa sahig ng maliit naming sala. Ang panginginig sa mga kamay ni Azriel ay kitang-kita ko mula sa kinatatayuan ko."Zion, right?" mahinang ulit ni Azriel. Pinilit niyang ngumiti, pero halatang may pait at emosyong pilit niyang pinipigilan. "I'm... I'm a friend of your Mommy."Tumingin muna sa akin si Zion, tila nagtatanong kung ligtas ba ang lalaking nasa harap niya. Lumapit ako at hinawakan ang balikat ng anak ko. "Zion, love, go back inside your room muna. Kuya... I mean, Tito Gideon will go with you. May kakausapin lang si Mommy.""Pero Mommy, he looks like me," inosenteng sabi ni Zion, itinuro niya ang mukha ni Azriel gamit ang kaniyang maliit na daliri. "Look at his eyes. Kamukha ko po sa mirror."Parang sinaksak ang puso ko sa sinabi ng anak ko. Kahit anong tago ko, kahit anong layo namin, ang dugo at lahi ni Azriel ay n

ELIRA POVNapakalaki ng kwartong ibinigay sa amin. Kulay puti at gray ang mga dingding, at may sarili itong balkonahe na nakaharap sa malawak na garden sa likod ng mansyon. Ang kama ay dambuhala—kasya yata ang apat na tao rito nang hindi nagkakabunggalan. Habang inaayos ko ang mga damit ni Zion sa loob ng walk-in closet, naririnig ko ang mahihinang yabag ng mga paa niya habang nagpapalipat-lipat sa malambot na carpet sa labas."Mommy, look!" Sumungaw si Zion sa pinto ng closet, hawak ang isang remote control. "May TV po doon sa labas ng bed, lumalabas po siya mula sa ilalim ng table kapag pinindot 'tong button!"Natawa ako nang bahagya at lumuhod para kunin ang mga t-shirt niya mula sa maleta. "Opo, nakita ko. Pero wag mo muna paglaruan 'yan, baka masira mo, mahirap na.""Is this the house of the boss man?" tanong ni Zion, umupo siya sa sahig habang pinapanood akong magtupi."His name is Azriel, love. At oo, bahay niya ito," sagot ko, pilit na pinapanatiling kaswal ang boses ko. "Dito