All Chapters of One Partner เพื่อนรัก มาเป็นคู่นอนเถอะ: Chapter 21 - Chapter 30

เลออนกำลังใช้ความเงียบเป็นตัวบีบบังคับ ในเมื่อเธอเป็นคนทักแชตเรียกเขาให้ออกมาเจอก่อน นั่นหมายความว่าเธอมี 'จุดประสงค์' บางอย่าง และคนชอบคุมเกมอย่างเขา... จะไม่มีทางเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามก่อนเด็ดขาด เขาจะรอให้เธอเป็นคนทนไม่ไหวและเผยไต๋ออกมาเอง หญิงสาวหรี่ตามองคนเจ้าเล่ห์ เดาได้ไม่ยากเลยว่าผู้ชายตรงหน้ากำลังเล่นสงครามประสาทเพื่อกดดันให้เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อน... แต่ในเมื่อเธอตั้งใจจะมาเจรจาอยู่แล้ว การเป็นฝ่ายเริ่มก่อนก็ไม่ได้แปลว่าแพ้เสมอไป “แต่ว่า...” เธอเอ่ยทำลายความเงียบ พลางแกว่งแก้วสีอำพันในมือเบาๆ "กฎบางข้อ ถ้ามันเจอ 'ข้อยกเว้น' ที่ถูกใจ มันก็พอจะยืดหยุ่นกันได้ ไม่ใช่เหรอคะ?" รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นบนมุมปากของเลออนอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้แพรวพราวและรับส่งมุกกับเขาได้อย่างสมน้ำสมเนื้อจนน่าหงุดหงิด ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง นัยน์ตาคมกริบกวาดมองสำรวจเธออย่างพิจารณา ก่อนจะเริ่มตะล่อมถามเพื่อจับผิด "ผมมาที่นี่บ่อย... แต่ไม่คุ้นหน้าคุณเลย ปกติคุณไม่ได้เที่ยวแถวนี้เหรอครับ หรือว่าเพิ่งย้ายมา?" หญิงสาวชะงักไปนิด ไม่คิดว่าจ

ติ๊ด แกรก เสียงคีย์การ์ดแตะปลดล็อกประตูดังขึ้นทำลายความเงียบ ก่อนที่ร่างบางจะผลักบานประตูเข้าไปด้านใน เลออนล้วงกระเป๋าก้าวตามเข้าไปติดๆ ทว่าทันทีที่สายตาคมกริบกวาดมองสำรวจพื้นที่โดยรอบ ความแปลกใจก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที ภาพลักษณ์คุณหนูที่แต่งตัวจัดเต็มด้วยของแบรนด์เนม และภายนอกตึกที่ดูหรูหรามีราคา มันช่างขัดแย้งกับสภาพภายในห้องนี้อย่างสิ้นเชิง ภายในห้องชุดแห่งนี้ดูจืดชืดและว่างเปล่าเกินกว่าจะเรียกว่าบ้าน พื้นที่ส่วนใหญ่โล่งเตียนไร้ซึ่งของตกแต่ง มีเพียงข้าวของเครื่องใช้พื้นฐานอย่างทีวีจอแบนบนชั้นวาง และเฟอร์นิเจอร์หลักๆ ไม่กี่ชิ้นที่ดูรู้ว่าคงติดมากับห้องตั้งแต่แรกเท่านั้น ทุกอย่างถูกวางเอาไว้เป็นระเบียบ... เป็นระเบียบเกินไปจนคล้ายกับห้องเช่ารายวันที่ไม่มีใครตั้งรกราก มันไม่มีแม้แต่ของจุกจิกหรือกรอบรูปส่วนตัวที่แสดงถึงร่องรอยการใช้ชีวิต สะท้อนให้เห็นชัดเจนว่าเธอคงเพิ่งหอบกระเป๋าเข้ามาอยู่ และไม่ได้ใส่ใจจะตกแต่งที่นี่ให้ดูอบอุ่นเลยสักนิด ความว่างเปล่าที่แสนอ้างว้างในห้องนี้... ก็ช่างดูเข้ากันกับทัศนคติไร้หัวใจของเธอเสียเหลือเกิน ร่

หญิงสาวนิ่งไปชั่วอึดใจ สำหรับเธอแล้ว การเปิดเผยหน้าตาให้คู่นอนเห็น ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร ในเมื่อเธอเป็นคนยื่นข้อเสนอนี้เอง... ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบัง "ตามนั้นค่ะ..." เสียงหวานตอบรับอย่างว่าง่าย มือเรียวยกขึ้นเตรียมจะเกี่ยวสายหน้ากากอนามัยสีดำที่หลังใบหู ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะได้ปลดมันออก... "เดี๋ยวครับ..." ฝ่ามือหนากลับเอื้อมมาคว้าข้อมือเล็กเอาไว้เสียก่อน เลออนกดรั้งมือเธอลงช้าๆ อันที่จริงเขาก็อยากจะเห็นหน้าหญิงสาวนิรนามคนนี้ใจแทบขาด ทว่าเสี้ยวหนึ่งในหัวกลับมีความคิดบ้าๆ ผุดขึ้นมาขัดจังหวะ... เขาแอบกลัวว่าโลกมันจะกลมเกินไป กลัวว่าผู้หญิงใต้หน้ากากนี่จะเป็น 'เซียร่า' ยัยประสาทแดกที่เขาเพิ่งปะทะฝีปากด้วยเมื่อตอนบ่าย เพราะถ้าเปิดแมสก์มาแล้วแจ็กพอตแตกเป็นยัยนั่นจริงๆ. ลูกชายกูคงหดแน่นอน "ผมว่าเราค่อยถอดตอน 'เอา' กันดีกว่า..." ชายหนุ่มโน้มลงกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จงใจเป่าลมหายใจร้อนรดซอกคอขาวเนียน "มันน่าตื่นเต้นกว่ากันเยอะเลย... คุณว่ามั้ย?" สิ้นประโยคปลุกเร้าที่กระตุ้นควา

ร่างสูงก้าวประชิดขอบเตียง มือหนาจับเรียวขาเนียนทั้งสองข้างให้อ้าออกกว้าง ชายหนุ่มแทรกกายกำยำเข้าไปหยัดยืนอยู่ตรงกลาง บดเบียดส่วนหัวหยักบานที่สวมทับด้วยถุงยางอนามัยเข้ากับรอยแยกสีสด ถูไถเรียกความพร้อมเพียงครู่... ก่อนจะกระแทกสะโพกอัดท่อนเอ็นสวนพรวดเข้าไปมิดด้ามในคราวเดียว ปึก! "อ๊าาา!" ร่างบางแอ่นสะโพกขึ้นสุดตัว หวีดร้องเสียงหลงเมื่อความใหญ่โตสอดทะลวงเข้ามาจนสุดโคน ความคับแน่นจุกเสียดแล่นปราดไปถึงท้องน้อย ยิ่งไปกว่านั้น สัมผัสหยาบกระด้างจากเม็ดมุกที่ฝังอยู่รอบท่อนลำยังครูดเสียดสีกับผนังเนื้ออ่อนนุ่มด้านในอย่างจาบจ้วง ร่องสวาทคับแคบตอดรัดสิ่งแปลกปลอมและเม็ดมุกตุบๆ อย่างบ้าคลั่ง "ซี๊ดดด... แม่ง เอ็กซ์ชิบหาย" เลออนสบถครางต่ำในลำคอ ซี๊ดปากด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มแช่ท่อนเอ็นค้างไว้ชั่วอึดใจเพื่อให้คนใต้ร่างปรับตัวรับขนาดและมุกของเขา ก่อนจะเริ่มถอนสะโพกออกแล้วกระแทกสวนกลับเข้าไปเนิบนาบแต่หนักหน่วง สวบ... พั่บ! สวบ... พั่บ! ทุกจังหวะตอกอัด เม็ดมุกแข็งๆ ครูดไถลไปตามผนังฉ่ำเยิ้มจนเกิดเสียงเนื้

ร่างกายสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธและเกลียดชังผู้ชายที่อยู่ด้านนอกนั่นอย่างถึงที่สุด ทว่าคนที่ถูกเกลียดชังกลับไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร เลออนเดินตามมาหยุดยืนกอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำด้วยท่วงท่าสบายๆ ร่างกายกำยำยังคงเปลือยเปล่าอย่างไร้ยางอาย มีเพียงคราบเลือดจางๆ ที่มุมปากซึ่งเป็นผลงานของคนตรงหน้า มุมปากหยักกระตุกยิ้มร้าย เขายืนมองแผ่นหลังบางที่กำลังโก่งคออ้วกอย่างนึกสนุก ราวกับกำลังยืนชมเรื่องตลกที่แสนจะบันเทิงใจ "ฉันยังไม่ทันจะแตกในเลย... เธอก็ท้องแล้วเหรอเซียร่า?"คำถามหน้าตายที่แสนจะหยาบโลนนั้นทำเอาเซียร่าที่กำลังหอบหายใจรวยรินถึงกับตัวชาวาบ หญิงสาวตวัดสายตาแดงก่ำที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาจากการอาเจียนขึ้นมาจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ หากมีปืนอยู่ในมือตอนนี้ เธอคงรัวกระสุนเจาะกะโหลกไอ้ผู้ชายเฮงซวยตรงหน้าไปแล้ว ฉันอ้วกเพราะร่างกายมันขย้อนความโสโครกของนายออกมาต่างหากล่ะ! ผ่านใครมาบ้างก็ไม่รู้..." "แค่นึกถึงฉันก็ขยะแขยงจนอยากจะเอาน้ำยาล้างห้องน้ำกรอกตามเข้าไปล้างแล้ว! โคตรสะอิดสะเอียน!" "ฮะฮ่า เธอนี่ตลกจังเลยนะเซียร่า..."ร่างสูงไม่มีท่าทีสลดเ