Semua Bab INNOCENT MAID FOR MR. ARROGANT BOSS: Bab 91 - Bab 100

Peachee Payapang umaga, tahimik na paligid. Nakangiti kong sinalubong ang isang magandang umaga araw ngayon ng linggo pagbukas ko ng bintana ng kwarto namin ni Stefan. Dalawang linggo na rin ang nakararaan simula noong magbalik ako rito sa bahay. Nauna lang siyang magising dahil pinagod niya talaga ako kagabi kaya tinanghali tuloy ng gising pero ayos lang nang tumingin ako sa tiyan ko at muling ngumiti. "Mabuo ka lang, kahit mapuyat kami ayos lang," bulong ko at nanalangin na kagaya ng parati ko ginagawa tuwing gabi bago namin umpisahan, at tuwing umaga pagsikat ng kinabukasan... Saktong pagmulat ko may kumatok sa labas ng pintuan, marahan bumukas kaya hinarap ko kung sinong papasok at nakita si Manang Agda na alanganing ngumiti akin paglapit. "Mabuti gising ka na, may bisita kayo ni Sir Stefan sa baba, bilin niya kung tulog ka pa wag kang gigisingin." "Bisita po? Sino?" Huminga muna ito ng malalim dahil parang ayaw banggitin ang pangalan. "Si Matilde. Nasa dinning room sila,

Peachee Halo-halo ang naging emosyon ko habang nakatitig sa dalawang pulang linya at napahawak sa tiyan ko tutop ang bibig habang napapaluha sa harap ng salamin dito sa bathroom. Tuwa dahil magkakaanak na kami, habag naman para sa sarili kung kaya kong maging ganap nang isang ina kahit alam ko wala na talaga itong atrasan at ito na rin ang gusto ko ang magkaroon na kami ng bunga naming dalawa. Pero higit, lungkot at mga agam-agam na inilihim niya sa akin ang tungkol kay Zaya na kung bakit ba noong una pa lang hindi ko rin naitanong ang tungkol sa kanya? Hindi rin naman niya nababanggit sa akin ang pangalan na iisang beses niya lang na sinambit na may-ari ng mga damit na noon ipinasuot niya sa akin nang ang trabaho ko pa lang ay maging personal maid, Walang nag-akalang darating sa puntong magkakamabutihan kami at ganap pang magkakatuluyan. Hindi ko rin alam na may mas nauna pala talaga siyang sineyoso at pangalawa lang ako... Humigpit ang hawak ko sa PT, huminga ako ng malalim at

Peachee Literal na tumigil ang mundo ko... Nakababa ang pulang dress ng isang babae, kalahati ng katawan nito nilalasap ni Stefan kitang-kita ko kung paano bumaon ang kuko niya... may gigil pang kumakalmot sa makinis at maputi nitong makurbang likod na ngayon mapula na sa kakakalmot ng lalaking... dapat sa akin lang. At ang babae kitang-kita ko rin kung paanong naliligayahan na nakasampa sa kandungan ni Stefan paharap habang ito ang gumagaod, ipinagkikiskisan ang mga sarili sa isa't isa na talagang wumasak ng puso ko... Hindi ako pwedeng magkamali, kahit isang beses ko pa lang siyang nakita alam kong si Zaya ito. Natawa ako sa isip. Ang akala ko ba... Sa akin ka lang titigas? Pero bakit... "I told you, Stefan... you can't resist me because you are still craving for me." Kagat labi pang sinunggaban ng babae ang mga labi ni Stefan na hindi man lang... Nagdalawang isip na tumugon. Pareho silang humahalinghing animo'y may hinahabol na sabik na sabik at hindi na sila makapaghintay

Third Person's POV Sumama si Peachee sa condo ni Raul na tanging pagaalala ang nararamdaman para sa dalaga, habang pinagmamasdan niya sa sa sasakyan katabi niya hanggang marating na ang condo, galit naman para kay Stefan. Pinauna niyang papasukin ito nang pagbuksan niya ng pintuan suot ang kanyang coat na nakayakap sa balikat, nanatiling nanlalambot at maputla kaya inalalayan niya. Hindi naman siya tinabig, kaya napangiti siya. Despite seeing her state, may higit na galak din sa puso niya dahil umuwi talaga siya para kay Amity... Pero mukang ang tadhana masiyado siyang kinagigiliwan sa pagkakataong ito at tinaon pang.talagang ito ang una niyang nakita sa daan. Her Amity... he smiled very happily. But also with sympathy the way he looks at her fragile body. She looks like she's at her breaking point. Dinala niya ito sa living room, iniupo niya sa mahabang sofa at nanatili pa rin nakaulala. He half kneeled on the floor in front of her, and he subconsciously held her knee

Third Person's POV Maulan na gabi, suot ni Peachee ang t-shirt na ipinahiram sa kanya ni Raul, nagmistulan dress sa laki nang paliguin niya ito para kahit papaano gumaan ang pakiramdam. "Pasensya ka na, wala akong damit na pambabae eh." Napatawa si Raul habang nakaharap sa kalan sa kusina suot ng apron. Nasa gilid niya ang dalaga, tahimik lang na pinapanuod siya. Mamaya niya ipakikita ang mga bagay na magpapaalala dito patungkol sa nakaraan nila... Gusto niya lang munang ipagluto at sigurado gutom na ito nang tugunan ni Peachee ang sinabi niya na may ngising hilaw. "Kaysa naman sa lalaking marami ngang damit pambabae dahil meron na palang unang kinasama." Tumigil siya sandali at sinulyapan ito sa gilid niya na nakatingin lang sa niluluto niyang soup, he even cooked a steak. Gusto din niya espesyal ang gabing ito na unang beses silang magsasabay kumain. Hinarap niya ang seryosong mukha ni Peachee. "It must been really hard for you..." malamyos niyang bulong at hinawakan ang isan