Lahat ng Kabanata ng 3P เสน่หาองค์หญิงใหญ่...ใต้อาณัติแฝดสกุลกัว (NC25+): Kabanata 31 - Kabanata 40

หนึ่งเดือนต่อมาก็ถึงกำหนดวันพระราชพิธีครองราชย์ของฝ่าบาทน้อยซึ่งมีขุนนางมาร่วมพิธีกันอย่างถ้วนหน้า และวันนี้เป็นวันแรกที่รั่วเสียนได้พบกับกัวเหวยในฐานะแม่ทัพใหญ่คนสำคัญรูปร่างของเขาสูงใหญ่ไม่แตกต่างจากกัวกงผู้เป็นพี่ชาย ทว่าวันนี้เขากลับสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าเอาไว้ครึ่งหนึ่ง นั่นเป็นเพราะว่าหลายปีก่อนหน้านี้กัวเหวยที่ออกสู่สนามรบพลาดท่าถูกศัตรูฟันเข้าที่ใบหน้า นับตั้งแต่นั้นมาเขาจึงได้ใช้หน้ากากปิดบังใบหน้าที่เสียโฉมของเขาเอาไว้นางนั่งอยู่บนบัลลังก์หลังฉากกั้นจึงไม่อาจมองเห็นเขาได้ชัดเจนนัก แต่รู้สึกว่าสายตาคู่นั้นของเขากำลังมองมาที่นางรวมทั้งสายตาของกัวกงเช่นกัน ภายใต้ม่านกั้นรั่วเสียนถูกสายตาของกัวกงตรึงเอาไว้จนหยุดนิ่งเช่นเดียวกันกับกัวเหวยจู่ ๆ รั่วเสียนก็รู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ พิกล ระยะหลังมานี้นางมักจะฝันถึงกัวกงบ่อย ๆ ทั้งเขายังมีสองคนในฝันนั้นนางมีความสุขมากเพียงใดนางย่อมรู้ดี ทว่าฝันนี้กลับไม่สามารถเล่าให้ผู้ใดฟังได้ด้วยเป็นเรื่องที่น่าอับอายยิ่งนักรั่วเสียนคิดว่านั่นคงเป็นเพราะอาจารย์ผู้ฝึกสอนว่าด้วยวิชาเพศที่ใต้เท้าจิ่วนำเข้าวังมาสั่งสอนนาง นางจึงได้หมกมุ่นในตัวของใต้เท้าก

ด้านรั่วเสียนแม้จะรู้สึกว่าตนเองดื่มไม่ไหวแล้วแต่ด้วยหน้าที่จึงจำเป็นต้องยกจอกสุราดื่ม ถึงจะเป็นเพียงจิบ ๆ แต่คนที่มาคารวะสุราก็มีมากจนเกินไปในที่สุดก็ทำให้นางเมา หลังรับคารวะสุราจากขุนนางผู้หนึ่งก็มีขุนนางอีกผู้หนึ่งเข้ามาไม่หยุด กระทั่งคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา เพียงเขามองบุรุษที่รายล้อมนางเล็กน้อย บุรุษเหล่านั้นก็ล่าถอยไป"องค์หญิง สีหน้าของพระองค์ย่ำแย่แล้ว พักสักครู่ดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ"นางหันมามองตามเสียงทุ้ม เสียงนี้คล้ายคลึงกับเสียงของกัวกงหลายส่วนแต่ก็ดูแตกต่าง บุรุษรูปร่างสูงท่าทางองอาจแผ่กลิ่นอายอันตรายออกมารอบกายทั้งยังสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าผู้นี้ย่อมคือใต้เท้ากัวผู้น้องนาม 'กัวเหวย'"กระหม่อม กัวเหวยถวายบังคมองค์หญิงใหญ่พ่ะย่ะค่ะ"รั่วเสียนมองกัวเหวยนิ่งนาน สายตาคู่งามพิจารณารูปใบหน้าของเขาที่อยู่ภายใต้หน้ากากแล้วก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ในขณะที่กัวเหวยเองก็ปล่อยให้นางมองจนกว่านางจะพอใจ กระทั่งสายตาของเขาและนางสบเข้าด้วยกัน จู่ ๆ รั่วเสียนก็พลันรู้สึกหัวใจเต้นแรงโดยไร้สาเหตุ รั่วเสียนกระแอมขับไล่ความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายของตนเองออกไปแล้วเอ่ยว่า"แม่ทัพใหญ่กัว ไม่ต้องมากพ

กัวเหวยยังพูดถึงเรื่องชายแดนให้รั่วเสียนฟังอีกหลายประโยค และท่าทางรั่วเสียนก็สนใจยิ่งนัก กระทั่งนางแสร้งเอ่ยปากกับรั่วหมิงว่า"ต้องขออภัยเสด็จอาด้วยเพคะ หลานเพิ่งได้พบแม่ทัพใหญ่กัวเป็นครั้งแรก จึงสนใจเรื่องชายแดนจากปากแม่ทัพกัวมากหน่อย"เท่านี้ก็เป็นการขับไล่คนแล้ว รั่วหมิงอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงเขาตั้งใจจะมาข่มขวัญหลานสาวคนนี้สักหน่อย บอกให้นางลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการและมอบให้เขาเสีย ทว่าบัดนี้ไม่มีโอกาสแม้แต่จะอ้าปากเอ่ยคำเมื่อถูกสายตาของสองพี่น้องสกุลกัวกดข่ม และท่าทางเย่อหยิ่งผยองของรั่วเสียนที่ไม่เห็นเสด็จอาผู้นี้ในสายตา ในที่สุดรั่วหมิงก็จำเป็นต้องล่าถอยไปด้วยอาการกรุ่นโกรธที่ปะทุในจิตใจหลังจากรั่วหมิงเดินพ้นฉากกั้นไปแล้ว รั่วเสียนก็พ่นลมหายใจยาวออกมา เมื่อสักครู่นางยอมรับว่าไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำใดกับเสด็จอาผู้นี้จริงๆ นางเผลอยกสุราของกัวเหวยขึ้นดื่มอย่างลืมตัวด้วยคิดว่าเป็นชา และเมื่อดื่มเข้าไปเต็มอึกนางก็แทบจะพ่นออกมาเพราะสุราที่กัวเหวยนำมามอบให้นั้นมีรสชาติร้อนแรงกว่าสุราที่นางดื่มอยู่มากแต่ด้วยศักดิ์ศรีของความเป็นองค์หญิงนางจึงจำเป็นต้องดื่มลงคอ ฤทธิ์สุราช่างบาดคอร้อน

ใต้เท้าจิ่วกระแอมทำเสียงต่ำแบบบุรุษแล้วเดินไปขวางหน้ากัวเหวยพร้อมกับเอ่ยว่า"ใต้เท้ากัว องค์หญิงให้ข้ามาเชิญท่านไปพบขอรับ"กัวเหวยย่อมรู้อยู่แล้ว เขาแสร้งเลิกคิ้วสูงเอ่ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ "ดึกดื่นเพียงนี้ไม่ทราบว่าองค์หญิงมีเรื่องอันใดจึงได้เรียกหาข้า""ไม่ขอปิดบัง องค์หญิงทรงทราบว่าท่านไปเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮาจึงได้ร้อนพระทัยนัก อยากพบท่านในตอนนี้ ใต้เท้ากัวช่วยตามข้ามาเถิดขอรับ"ด้านรั่วเสียนบัดนี้นางอยู่ในตำหนักร้างซึ่งเป็นตำหนักที่คนในวังเอ่ยถึง เพราะตำหนักนี้เป็นตำหนักเดิมของนางเมื่อยังเด็กเมื่อเติบโตขึ้นอดีตฮ่องเต้เห็นว่าตำหนักนี้เล็กไป จึงได้สร้างตำหนักองค์หญิงใหญ่ให้นางใหม่ซึ่งนับว่าโอ่อ่ากว่าตำหนักเดิมมาก รั่วเสียนแม้จะย้ายไปตำหนักใหม่แล้วแต่นางก็ยังคงเก็บตำหนักนี้เอาไว้ด้านนอกผู้คนจะเห็นว่าเป็นตำหนักเก่าไม่มีผู้ใดใช้งานแต่ด้านในยังคงตกแต่งเอาไว้อย่างดี และมีคนของนางคอยเฝ้าทำความสะอาดตำหนักนี้อยู่เสมอ เพราะเป็นตำหนักที่องค์หญิงใหญ่และรัชทายาทน้อยชอบมาเล่นซ่อนหากันที่นี่กำยานไล่แมลงถูกจุดขึ้นและแน่นอนว่าในกระถางกำยานนี้ยังมีพิษกระตุ้นกำหนัดแบบอ่อน ๆ อยู่ด้วย ด้วยอาการเมาสุราของ

และแล้วในที่สุดกัวเหวยก็พ่ายแพ้แล้ว รั่วเสียนคิดว่านี่คงเป็นเพราะยาปลุกกำหนัดที่กระตุ้นเขาพร้อมกับฤทธิ์สุรา ทว่ารั่วเสียนไม่รู้เลยว่ากัวเหวยมิได้เมา เขาดื่มเหล้าในงานเลี้ยงไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดังนั้นคนที่ถูกฤทธิ์สุราและยากระตุ้นกำหนัดบัดนี้จึงกลายเป็นนางเอง"ท่านรับปากข้าแล้ว ไม่อาจคืนคำไม่ว่าอย่างไรท่านต้องปกป้องคุ้มครองฝ่าบาทจนกว่าชีวิตจะหาไม่"นางอดทนเอ่ยวาจาเหล่านี้อย่างเต็มที่ แม้ว่าตนเองจะต้องการจนชื้นแฉะแต่ก็ไม่อาจทำตามใจได้กัวเหวยไม่อาจยับยั้งได้อีกแล้วเขาเชยคางของนางขึ้นมาพร้อมกับใช้นิ้วลูบที่ริมฝีปากเบา ๆ มือหนึ่งยังลูบไปตามท่อนแขนและล้วงเข้าไปภายใต้เอี๊ยมสีแดงควานหาเต้านมอวบแล้วขยำอย่างย่ามใจ"องค์หญิง กระหม่อมรับปากและองค์หญิงก็อย่าลืมสัญญา กระหม่อมไม่อาจมอบตำแหน่งราชบุตรเขยให้แก่องค์หญิงได้"นางยิ้มแล้วส่ายหน้า "ข้ารับปากท่าน ข้าจะไม่มีวันเรียกร้องงานแต่งจากท่าน อ๊า..."นางพูดยังไม่ทันจบคำก็ถูกกัวเหวยบี้ปลายถันที่ตั้งแข็งของนางจนหญิงสาวบังเกิดอาการเสียวซ่านไปทั้งตัวกัวเหวยบี้ถันของนางไม่หยุดเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า "เช่นนั้นก็เป็นอันตกลง ข้าจะปกป้องฝ่าบาทน้อยด้วยชีวิตของ