Alle Kapitel von 3P เสน่หาองค์หญิงใหญ่...ใต้อาณัติแฝดสกุลกัว (NC25+): Kapitel 41 – Kapitel 50

กัวเหวยเงยหน้ามองพี่ชายเอ่ยน้ำเสียงขบขัน "ก็เรื่องที่เจ้าไม่ควรเข้ามายุ่ง ในเมื่อรู้แล้วก็กลับไปเถิด"กัวกงที่ยืนมองอยู่นั้นรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อเห็นสภาพของรั่วเสียน นางยังคงเปลือยเปล่าในอ้อมกอดของกัวเหวย ร่างกายที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนทำให้กัวกงพยายามหันสายตาออกไป แต่กลับรู้สึกเหมือนร่างกายทรยศเขา"กัวเหวย เจ้าทำเช่นนี้กับองค์หญิงได้อย่างไร" ในขณะที่พูดเขาเองก็แทบจะหยุดลมหายใจแล้ว ร่างกายของกัวกงร้อนผ่าวทั้งยังรู้สึกว่าแท่งเนื้อของตนเองกำลังแข็งขึ้นมาจนรู้สึกปวดเขาจ้องมองเต้านมกลมของนางมองเลยมาจนกระทั่งถึงเรียวขาคู่งามที่ถูกกัวเหวยจับให้อ้าออกเผยให้เห็นกลีบเนื้ออวบอูมไร้ขนสีแดงน่าเลียให้ตายเถิด กัวกงรู้สึกว่าเขาอยากจะใช้แท่งเนื้อของตนเองแทงเข้าไปในรูเยิ้มของนางแรง ๆ ให้นางครางเสียวกระสันด้วยเสียงหวานจนแทบทนไม่ไหวในขณะที่รั่วเสียนเองรู้สึกกระหายกระทั่งปากของนางอยู่ไม่สงบแล้วเมื่อนางได้ยินเสียงของสองพี่น้องที่แหบพร่ายิ่งทำให้นางตื่นเตลิด นางไม่สนใจกัวกงผู้นั้นอีกต่อไปด้วยความรู้สึกต้องการอย่างหนักหน่วงกำลังเล่นงานนางอย่างรุนแรงกัวเหวยเอ่ยพร้อมกับซุกริมฝีปากลงมาที่ลำคอขาวผ่องมือจับขา

กัวเหวยเอ่ยต่อ "องค์หญิงว่าอย่างไรต้องการให้เลียเลยหรือไม่ ตรงนี้กลีบหวาน ๆ ขององค์หญิง""อื้อ...ข้า...อยากให้ท่านเลีย ข้าชอบลิ้นของท่าน""เช่นนั้นกระหม่อมจัดให้"กัวเหวยใช้มือหนึ่งดันก้นของนางให้ลอยโด่ง จากนั้นจึงฟุบหน้าลงไปดูดเม็ดเสียวของรั่วเสียนหนัก ๆ แล้วส่งนิ้วเข้าไปในรูคับแคบกระแทกจนกระทั่งเกิดเสียงน้ำดังแจ๊ะ ๆ"โอววว อาาาา ซี้ดดด" รั่วเสียนร่างกายกระตุกไปหลายรอบ เมื่อถูกลิ้นของเขาขยี้เม็ดเสียวถี่ ๆ ในจังหวะเดียวกันกับที่นิ้วของเขาก็ส่งเข้ารูร้อนฉ่ำแรง ๆ หลายครั้ง "อือออ อ๊าาาา"กัวเหวยพูดเสียงเครือ "องค์หญิงจะเสียวกว่านี้อีก ถ้าถูกกัวกงดูดนมไปพร้อมกัน ใช่หรือไม่กัวกง"เพียงแค่เอ่ยคำว่า ให้กัวกงดูดนมไปพร้อมกัน รั่วเสียนก็เสียวอย่างแรง ภาพนี้เป็นภาพที่นางฝันถึงซ้ำ ๆ จนทำให้เกือบจะน้ำแตกในฝันไปหลายครั้งแล้วกัวเหวยเอ่ยว่า "อา...กัวกงเจ้าดูสิ ร่องขององค์หญิงตอดนิ้วข้าแน่น นางชอบที่จะให้เจ้าเข้าร่วมจริงๆ ไม่ต้องคิดมากแล้วพวกเราพี่น้องรวมใจเป็นหนึ่งเดียว"ทุกคำพูดของกัวเหวยช่างตรงใจรั่วเสียนเป็นอย่างยิ่ง นางอยากให้กัวกงดูดนมของนาง ในขณะที่นางถูกกัวเหวยดูดเลียที่ร่องหวาน นางเห็นแท่งเ

"ซี้ดดด อูยยย"รั่วเสียนร้องเพราะทนไม่ไหว เวลานี้นางกำลังถูกกัวกงดูดนมจนเกิดเสียงดังเหมือนทารกกำลังดื่มนมมารดา มือของเขาอีกข้างก็ขยำนมของนางจนล้นออกจากมือ และด้านล่างก็ถูกกัวเหวยเลียนิ้วเท้าแล้วดูดไปทีละนิ้วอย่างกระหายรั่วเสียนเคยคิดว่าการเห็นเขาดูดนิ้วเท้าของนางเช่นนี้จะทำให้นางเสียวซ่านมาก่อน ทั้งกัวกงก็กำลังทำให้นางเสียวหัวนมไม่ไหวแล้ว ด้านกัวเหวยค่อย ๆ ขยับไต่ริมฝีปากขึ้นมาหลังจากเขาเลียหน้าแข้งไปจนถึงน่องเรียว แล้วขยับมาดูดติ่งเสียวสีหวานแล้วตวัดเลียไปทีละกลีบแคม"ซี้ดด ข้าไม่ไหวแล้ว พวกท่าน"กัวกงขยับมาจูบปากแลกลิ้นกับรั่วเสียน นางอ้าปากงับปลายลิ้นของเขาแล้วดูดดึงเบา ๆ กัวกงแลกลิ้นกับนางอย่างเพลิดเพลินปลายลิ้นนุ่มนิ่มพัวพันกันไม่ห่างสองมือขยำเต้าของนางแรง ๆ กัวเหวยเงยหน้ามองเห็นสีหน้าร่านร้อนของนางแล้วเอ่ยชม"ทรงร่านมากพ่ะย่ะค่ะ""อื้อออ พวกท่านทำข้าเสียว อ๊อย ตรงนั้น อ๊า ซี้ด"กัวเหวยเอ่ยทั้งเขี่ยเม็ดเสียว "ตรงนี้หรือพ่ะย่ะค่ะที่เสียวมาก" จากนั้นเขาก็เกร็งลิ้นเขี่ยเม็ดเสียวของนางพร้อมกับแหย่เข้าไปในรูที่ตอดขมิบอย่างแรง"ใช่ตรงนั้น อ๊าาา"กัวกงใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงหัวนมของรั่วเส

เช้าวันต่อมารั่วเสียนก็มีอาการป่วยแต่นางเก็บซ่อนอาการนี้เอาไว้ไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้ หลังจากพิธีขึ้นครองราชย์ของฝ่าบาทน้อยจะไม่มีการออกว่าราชการสามวันนางจึงถือโอกาสนี้พักผ่อน ทว่ายังมีฎีกาที่ค้างคาอยู่ในมือเป็นจำนวนมากที่นางต้องพิจารณาเมื่อคืนนี้นางเอ่ยถามเรื่องที่กัวกงออกจากตำหนักไทฮองไทเฮามาได้โดยไร้รอยขีดข่วนแต่เขากลับเอ่ยว่าไม่ใช่เรื่องที่นางควรรู้นางจึงไม่ได้รับคำตอบ ถึงพวกเขาทั้งสองจะรับปากนางแล้วว่าจะปกป้องฝ่าบาท ทว่านิสัยส่วนตัวของรั่วเสียนนั้นขี้ระแวงนักนางจึงกลัวว่าจะมีอันใดผิดพลาดดังนั้นต้องรู้ให้ได้ว่าเขาออกมาจากตำหนักของเสด็จย่าได้อย่างไรรั่วเสียนไม่อาจอยู่เฉยได้นางจึงให้คนไปสืบข่าวดู เพียงแต่นางยังไม่ได้รับข่าววันนี้ไทฮองไทเฮาก็เรียกนางเข้าเฝ้าที่ตำหนัก รั่วเสียนเองก็อยากรู้เรื่องนั้นนางจึงให้อูหวั่นแต่งกายให้นางอย่างมิดชิดไม่ให้ผู้ใดเห็นร่องรอยที่สองพี่น้องทิ้งเอาไว้บนร่างของนางโดยเด็ดขาดเมื่อรั่วเสียนไปถึงตำหนักของไทฮองไทเฮา สีหน้าของนางไม่สู้ดีนักหลังจากถวายพระพรเรียบร้อยนางก็นั่งจิบชาอย่างสงบ"ไยหน้าจึงซีดเพียงนี้"รั่วเสียนยิ้มน้อย ๆ ตอบว่า "เพราะเมื่อคืนหลานเมาสุรา

สองเดือนต่อมาภายในโถงว่าราชการ ตรงกลางของโถงฝ่าบาทน้อยทรงประทับบนบัลลังก์มังกร พระพักตร์ใสซื่อทอดมองไปรอบ ๆ ด้วยท่าทางสงบนิ่งโดยมีรั่วเสียนในฐานะผู้สำเร็จราชการนั่งอยู่หลังม่านหลังจากพิจารณาฎีกาไปหลายฉบับก่อนที่การประชุมขุนนางจะจบลง รั่วหมิงอ๋องก็กล่าวเสนอเรื่องหนึ่งขึ้นมา"ทูลฝ่าบาท กระหม่อมขอเสนอให้มีการคัดเลือกว่าที่ฮองเฮา ให้หมั้นหมายเอาไว้ก่อนเตรียมพร้อมสำหรับฝ่าบาทน้อยไว้ล่วงหน้า เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก ราชวงศ์จะมั่นคงได้ก็ด้วยการมีผู้สนับสนุนที่เพียบพร้อม หากรอจนฝ่าบาททรงเติบโตเกรงว่าจะช้าเกินการพ่ะย่ะค่ะ"รั่วเสียนขมวดคิ้วมุ่น นางเผลอหันไปมองกัวกงและกัวเหวยที่ยืนอยู่ไม่ห่างกันด้วยสีหน้าไม่สบายใจ สองคนหันมามองนางแม้จะมีสิ่งขวางกั้นแต่คล้ายพวกเขาสามารถประสานสายตากันได้อย่างเข้าใจคำพูดของรั่วหมิงปลุกกระแสฮือฮาในหมู่ขุนนาง เสียงกระซิบดังขึ้นรอบห้อง ขุนนางบางส่วนพยักหน้าเห็นด้วย มีบางส่วนที่ไม่ออกความคิดเห็น และมีหลายคนที่หันมามองกัวกงเพื่อให้เขาตัดสินใจฝ่าบาทน้อยที่ประทับนิ่งมาเนิ่นนานเอียงพระพักตร์ไปถามซู่กงกง หัวหน้าขันทีรับใช้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ"ซู่กงกง ฮองเฮา...ของข้าหรือ ไยข้