Startseite / Romance / A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG) / Kapitel 131 – Kapitel 140

Alle Kapitel von A Baby with the Dangerous Hotdog CEO (SPG): Kapitel 131 – Kapitel 140

172 Kapitel

Chapter 131:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVPumikit ako.Kasabay ng pagpikit ng aking mga mata ay ang tuluyang pagbagsak ng natitira kong lakas.Matapos ang nakakabinging mga putok ng baril, ang amoy ng usok, ang pag-ulan ng bala, at ang nag-aalab na poot sa mga mata ni Leonrei… pakiramdam ko ay tinakasan na ng kaluluwa ang katawan ko.Nasa loob na kami ng umaarangkadang itim na SUV ng mga Diamante pabalik sa Isla. Tahimik.Walang nagsasalita. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat at ritmo ng paghinga ng lalaking bumuhat sakin kanina.Nakasandal parin ako sa balikat niya.Iminulat ko nang bahagya ang mga mata ko. Sa malabong paningin ko mula sa ilaw ng mga poste sa labas, nakita ko ang pisngi ni Snyder. May tuyong talsik ng dugo roon pero seryoso lang itong nakatingin sa unahan.Gustuhin ko mang magpasalamat, o gustuhin ko mang itanong kung nasaan ang kabilang sasakyan na nag-uwi sa anak ko, hindi ko na kinakaya ng mga talukap ko.Bago pa man makarating ang convoy namin sa helipad pabalik ng Kastil

Chapter 132:

“I want my daddy! I want my Ate nanny...”Parang sinaksak ng punyal ang dibdib ko sa narinig ko.I want my daddy.“Nasaan si Daddy Leonrei?” hagulhol ni Reyleigh, umiiyak nang tuluyan. “Daddy said he will protect me?! I want him! I want my Daddy!”Napakagat ako ng labi hanggang sa malasahan ko ang sarili kong dugo.Hayop na Leonrei. Hayop siya!Ginamit niya ang inosenteng pagmamahal ng anak ko para sa kaniya! Ang batang ito, na tinawag siyang 'Daddy' simula nang magkamuwang, ang siyang idinamay niya sa impyernong laro niya para sa paghihiganti.Hindi alam ni Reyleigh na ang lalaking hinahanap niya at iniiyakan niya ngayon ay ang mismong naglagay sa kaniya sa kapahamakan!Nakita ko kung paano nasaktan ang Supremo sa narinig. Bumagsak ang mga balikat ng matanda.Unti-unting ibinaba ng Supremo ang hawak niyang baso ng gatas, ang kaniyang mga mata ay napuno ng luha at matinding awa sa bata.Hindi na ako nakapagpigil pa.“Reyleigh...”Isang mahina, nanginginig, pero buong-buong tawag ko.Sa

Chapter 133:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVNaramdaman ko ang mainit na sinag ng araw na tumatagos mula sa dambuhalang bintana ng kwarto, dahan-dahang humahaplos sa aking balat.Pero hindi ang sikat ng araw ang gumising sa natutulog kong kaluluwa.Ang mainit at malambot na hininga na tumatama sa aking leeg. Ang amoy ng baby powder na may halong kaunting pawis. Ang maliliit at pamilyar na braso na mahigpit na nakapulupot sa aking baywang.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata.Sa loob ng isang mahaba at tahimik na sandali, halos pigilan ko ang aking paghinga.Natatakot ako na baka panaginip lang ang lahat ng ito. Na baka kapag kumurap ako, magigising ulit ako sa maliit kong boarding house sa Quiapo, o kaya ay sa malungkot na kwarto ko sa mansyon ng mga Feruzzi, nangungulila sa isang anak na inakala kong patay na.Pero hindi ito panaginip.Nandito siya. Nakasubsob ang mukha ni Reyleigh sa aking dibdib, mahimbing na natutulog habang ligtas na nakabalot sa loob ng aking mga braso.Hindi ko namalayang t

Chapter 134:

Natigilan ako.Nakaupo roon si Snyder.Kung kahapon ay puno siya ng dugo, alikabok, at amoy ng pulbura, ngayon ay nakasuot siya ng isang malinis at hapit na hapit na itim na dress shirt.Ang kaniyang buhok ay bahagyang basa pa mula sa shower, at ang kaniyang asul na mga mata ay kalmado ngunit mapanganib.Tahimik. Pormal.At ang pinakanakakatawa sa lahat? Ang kinatatakutang kanang-kamay ng mga Diamante ay kasalukuyang seryosong hinihiwa ang isang pulang hotdog gamit ang isang gintong tinidor at kutsilyo, na parang isa itong mamahaling Michelin-star steak.Tumaas ang isang makapal na kilay ni Snyder nang makita niyang nakatitig ako sa kaniya.“Good morning, Princess,” malamig at mababang bati niya, bago isinubo ang maliit na hiwa ng hotdog nang may buong pormalidad.Hindi ko napigilang mapairap pero may maliit na ngiti na sumilay sa labi ko. “Kumakain ka pala niyan, Mr. Kidnapper? Akala ko mga kaluluwa lang ang kinakain mo sa almusal.”Hindi nagbago ang ekspresyon niya. “Nutrition is req

Chapter 135:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVKLANG!Mabilis pa sa alas-kwatro na bumitaw ang hawak kong gintong tinidor at marahas na bumangga sa mamahaling porselanang plato. Ang matinis na tunog niyon ay umalingawngaw sa dambuhalang silid, pero wala akong pakialam.Nanlaki ang mga mata ko. Ang puso ko na kanina lang ay kalmado matapos ang masaganang almusal ay biglang sumiklab, humahampas sa aking dibdib na parang isang ligaw na kabayo. Parang binuhusan ako ng nagyeyelong tubig na may halong kuryente.“A-Ano…” garalgal ang boses kong usal, pilit hinahanap ang sarili kong dila na tila ba biglang naging bato. “P-Pakasal? Kanino? Kay Mr. Kidnapper na ‘yan?!”Tiningnan ko ang Supremo. Seryoso ang mukha niya.Walang bakas ng pagiging madrama o pag-iyak na ipinakita niya kanina habang pinapanood si Reyleigh na kumain ng hotdog.Ngayon, ang nakaupo sa harap ko ay ang tunay na pinuno ng underworld—malamig, kalkulado, at hindi nagbibiro.Parang hinahati ang kakayahan kong mag-isip dahil sa bigat ng sinabi niya.D

Chapter 136:

Pero natigilan ako.Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kaniyang silya. Ang kaniyang dress shirt ay sumunod sa bawat pagbuka ng kaniyang malalapad na balikat.Ang kaniyang asul na mga mata ay kalmado, walang emosyon, ngunit may nakatagong kakaibang init na nakatutok lang sa akin.Swabe ang kaniyang bawat hakbang. Walang tunog sa ibabaw ng mamahaling carpet habang binabaybay niya ang haba ng mesa, dahan-dahang lumalapit sa aking pwesto.Ang bawat segundo ng kaniyang paglakad ay mas lalong nagpapabigat ng paghinga ko.Huminto siya sa mismong likod ng silya ko.Naramdaman ko ang biglang pagbago ng hangin sa paligid ko. Ang kaniyang malaking anino ay lumamon sa akin.Yumuko siya nang bahagya, ipinatong ang kaniyang malalaking kamay sa sandalan ng aking upuan. Dahil sa kaniyang pagyuko, ang kaniyang dibdib at ang tela ng kaniyang polo shirt ay bahagyang nadikit sa aking likod.BZZZZT!Isang nakakapapasong kuryente ang biglang gumapang sa buong gulugod ko. Napasinghap ako nang bahagya, napatig

Chapter 137:

“Papayag ako sa kasal.”Bumagsak ang mga salitang iyon mula sa bibig ko nang walang halong kaba.Walang panginginig. Walang bawi. Ito ang tama at dapat kong gawin!Naramdaman ko ang saglit na pagtigil sa paghinga ng Supremo, pero ang mga mata ko ay nakapako lang kay Snyder.Naghintay ako ng kahit anong reaksyon mula sa kaniya—isang ngisi, pagmamayabang, o kahit pangaasar. Pero wala, isa talaga siyang pormal na lalaki.Nanatiling blangko at malamig ang mga asul niyang mata, parang isang sundalong kumpirmadong natanggap ang deployment order niya.Walang ka-emo-emosyon niyang kinuha ang maliit na pelus na kahon sa ibabaw ng mahogany table.Gamit ang malalaki pero maingat niyang mga daliri, hinugot niya ang dambuhalang asul na brilyanteng singsing.Kinuha niya ang kaliwang kamay ko. Nang dumampi ang mainit at magaspang niyang palad sa balat ko, may pamilyar na kuryenteng gumapang sa sistema ko.Leche.Agad kong pinatay ang anumang natitirang karupukan sa katawan ko. Pinigilan kong mapaluno

Chapter 138:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVAng bawat halakhak ni Reyleigh habang masayang hinahabol ang laruang pating ni Nanny Clara ay parang malamig na tubig na naghuhugas sa lahat ng bigat sa dibdib ko.Nakaupo ako sa malambot na carpet ng playroom, tahimik na pinagmamasdan silang maglaro.Sa wakas, medyo payapa na rin, kalmado na ang anak ko.Bahagya ng nawala ang takot niya, tanging inosenteng tuwa lang ng isang bata, nag-eenjoy siya sa mga laruan at pakulo ni Supremo. Lalo na sa underwater aquarium na iyon.Pero ang kapayapaang iyon ay mabilis na nabasag.VROOOOOOM! SCREEECH!Isang dambuhala at pamilyar na tunog ng makina ang umugong mula sa labas ng mansyon, sapat para mabasag ang katahimikan ng buong Kastilyo Diamante. Ang marahas na pagpreno ng gulong sa sementadong driveway ay nagpadagundong sa dibdib ko.Hindi ordinaryong sasakyan iyon. Tunog iyon ng isang heavily modified armored car.Pusang kinalbo. Nandito na siya.Halos kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko, bumukas ang makapal na p***o

Chapter 139:

Inatras ni Snyder ang upuan ko at inalalayan akong umupo. Pagkatapos ay bigla itong lumuhod sa harap ko kasabay ng pagbukas muli ng p***o.“Rosel—”Napatayo ang lahat ng balahibo ko sa katawan at napatingin sa gawing iyon.Andito na siya!Napatingin ako kay Snyder pero kalmado parin itong nakaluhod. Walang pasabing isinusuot sa akin ang dala-dala niyang heels ko.Muli akong napatingin sa naka-igting ang pangang si Leonrei!Ang mga mata ni Leonrei ay nagliliyab. Puno ng galit, poot, at selos?“All done, Princess.” Mahinang saad ni Snyder at tumayo na. Umupo sa mismong tabi ko.Habang si Leonrei naman ay parang sasabog ns sa sobrang galit. Nagseselos ba siya? Bakit? Gamit lang naman ang tingin niya sa amin ni Reyleigh kaya bakit siya magagalit?Bumaba ang paningin niya kay Snyder na nakaupo nang napakalapit sa akin. At pagkatapos, parang huminto ang oras, dumapo ang mga mata ni Leonrei sa kaliwang kamay ko na nakapatong sa mesa.Sa engagement ring.Nakita ko kung paano mas lalong umigtin

Chapter 140:

ROSELEI RIVAMONTE’S POVNatahimik ang buong silid.Yung kaba ko kanina na parang sasabog ang dibdib ko, biglang napalitan ng nakakabinging tensyon. Nakatitig lang ako kay Snyder na ngayon ay kalmadong nakatayo sa tabi ko, habang si Leonrei naman sa kabilang dulo ng mesa ay mariing nakakuyom ang mga kamao, umaapoy ang mga mata habang nakatingin sa ama ko.“Wag na tayong maglokohan dito, Supremo,” umuugong na bulyaw ni Leonrei. Marahas niyang inihagis ang isang makapal na brown folder sa gitna ng mahogany table.Nagkalat ang mga luma at naninilaw na litrato. “Even if you don’t kidnap Reyliehg, kayo parin ang pumatay sa mga magulang ko dalawampung taon na ang nakararaan! How about this traces! I saw the ‘D’ embroidered handkerchief! I saw the exact bullet casings from the Diamante armory!”Pabagsak na inihampas ng Supremo ang kaniyang baston sa sahig. Nanlilisik ang mga mata nitong tumayo, hindi nagpatinag sa galit ni Leonrei.“Wala kaming kinalaman sa pagkamatay ng mga magulang mo, Feru

ZURÜCK

...

...

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status