บททั้งหมดของ ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท: บทที่ 31 - บทที่ 36

ความพลัดพรากนี้เด็กน้อยไม่ชอบเอาเสียเลย เขาทำได้แค่กลืนน้ำตาลงไป ตามที่บิดาบุญธรรมสอน”เก่งมาก พ่อเชื่อว่าเจ้าทำได้ รอวันที่พ่อจะมารับเจ้ากลับสกุลฟู่“ร่างสูงกระโดดขึ้นหลังม้าด้วยท่าทางสง่างาม ทหารม้านับสิบนายเดินเรียงรายกันออกไปโดยมีชาวบ้านอวยพรให้เขากำจัดคนโกงกินบ้านเมืองให้ได้”ข้าขอเพียงท่านกลับมาอย่างปลอดภัย“ นางฝากคำพูดไปตามลม”เรียกคนของเรามาชุมนุม ข้า…จะพาไปเอาสมรภูมิเป่ยอวี๋คืน!!““หากรวมตัวที่วังหลวง บางทีคนจากที่อื่นอาจเข้ามาตีเราทับซ้อนได้นะขอรับ” หย่งเล่อยังแย้งในส่วนนี้ ตอนนี้พวกเขาอยู่ในกระโจมกลางเขาไม่ห่างจากเป่ยอวี๋สายตาคมยังคงมองแผนที่ที่ถูกคนพวกนั้นขับไล่ชาวบ้านออกจากการดูแลของเขาด้วยสายตานิ่งลึกจนคนอื่นๆเดาอารมณ์ไม่ออก“นั่นเป็นอุบายที่ข้าอยากปั่นหัวรัชทายาทเล่น อีก4วันรวมพลของเราที่ชายป่า ข้าจะปล่อยให้ข่าวรั่วออกไปว่าจะยกพลมาวังหลวง แต่ข้า…จะบุกตีเป่ยอวี๋คืนมาให้ได้!!” ค่ายทหารนั้นเข้าสร้างป้อมปราการขึ้นมาอย่างยากลำบาก คนสารเลวกลับวางแผนฆ่าเขา เพื่อชิงป้ายผู้นำทางการทหาร เมื่อไม่ได้ดั่งใจก็ใช้อำนาจสูงกว่าปกครองคนของเขาแทน เรื่องอะไรที่เขาจะยอมง่ายๆ“อีกสามวันคนขอ

”เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ข่าวแว่วว่าตอนนี้แม่ทัพเสิ่นตีค่ายเป่ยอวี๋จนแตกที่นั่นต้องระเบิดเละเทะไม่มีชิ้นดี คาดว่าแม่ทัพน้อยตายในกองเพลิง!!“ เช้านี้นางออกมาส่งดอกไม้ให้คนในหมู่บ้านตีนเขา บังเอิญได้ยินก็ใจไม่ดี รีบจูงมือบุตรชายและอุ้มบุตรสาวเดินเข้าไปใกล้ชาวบ้านหลายคน ที่จับกลุ่มคุยกันไม่ไกลจากอารามเถากง”มีทหารบาดเจ็บและล้มตายจำนวนมาก ได้ข่าวว่าแม่ทัพเสิ่นกำลังยกทัพเข้าวังหลวงอีกด้วย!!“”เอ่อ ทหารฝั่งใดบาดเจ็บหรือเจ้าคะ“ นางถามอย่างกังขา จะถามเจาะจงไปที่เขาก็เกรงว่าจะไม่รู้แน่ชัดเพราะจากที่ฟังน่าจะเล่าลือกันมาเป็นทอดๆ”ทั้งสองฝั่ง ล้มตายกันมากทีเดียว แม่ทัพเองก็บาดเจ็บ แต่ยังแต่งขบวนการรบเข้าวังหลวงน่าจะแค้นใจพอควร!!“แม้จะได้ยินเช่นนั้นแต่นางก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อมั่นในตัวเขาว่าเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย“ท่านแม่ ท่านอาเขยจะปลอดภัยหรือไม่ขอรับ” สามแม่ลูกพากันเดินกลับมายังหมู่บ้าน ที่ตอนนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว หิมะละลายหายไปตามการเวลา“ปลอดภัยสิ ใต้หล้านี้มีใครเก่งกว่าเขากัน” นางลูบหัวบุตรชายก่อนชักชวนกันกลับไปฝนยาสมุนไพรไว้สำหรับทำการรักษาคนที่เจ็บป่วยจริงๆ ตอนนี้นางไม่ต้องกลัวว่าใคร

หลังจากนั้นในทุกวันฟู่จิ่งฮวาจะชวนฟู่มู่หลงช่วยกันทำยาออกมาหลายขนาน ทั้งรักษาคนไข้อาการป่วยทั่วไป ยาแก้ไอ แก้อาการปวด ยาบำรุงร่างกาย และยารักษาบาดแผล ชาวบ้านในหมู่บ้านทั้ง3หมู่บ้านเริ่มมั่นใจในฝีมือการรักษาของนาง เพราะแม่หม้ายจงป่าวประกาศว่าการรักษาของนางไม่เหมือนใคร ทั้งยังช่วยให้บุตรชายสกุลจงหายจากไข้ป่าอีกด้วย โดยหลังจากไปช่วยบุตรชายแม่หม้ายจงแล้ว นางยังนำยาไปมอบให้ผู้นำหมู่บ้านรักษาบุตรชายที่ติดไข้มาพร้อมกัน สอนวิธีเช็ดตัวที่ถูกและรักษาเบื้องต้นหากไข้ขึ้นสูง“ข้าดื่มซุปห้วงฝันของเจ้าทุกวัน พบว่าแรมเดือนมานี้ข้าหลับสนิททุกคืน ช่างดีจริงๆกับคนแก่ที่มีอาการร้อนวูบวาบตามแขนขาเช่นข้า” นางยกยิ้มให้คนสูงวัยที่นำไข่ไก่มาแลกซุปในตลาดพร้อมพูดจาเสียงดังว่าซุปของนางได้ผลจริงๆ หลายคนก็เริ่มมาปรึกษาอาการตนเองบ้าง ซึ่งนางเรียกอาการเหล่านี้ว่าวัยทอง จึงจัดทำซุปขึ้นมาและมันได้ผล เมื่อระบบภายในอุ่นขึ้น แม้ไร้เลือดประจำเดือนก็ไม่รู้สึกหงุดหงิดเช่นเคย“แต่หากท่านยายอยากต้มยากินเอง ก็ไปที่บ้านได้นะเจ้าคะ ข้าจะตรวจดูลมปราณและเส้นอารมณ์ หากจะทำให้หายขาด ต้องรักษาให้ตรงอาการเจ้าค่ะ” นางไม่เคยคิดเงินกับค