All Chapters of ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท: Chapter 31 - Chapter 40

ความพลัดพรากนี้เด็กน้อยไม่ชอบเอาเสียเลย เขาทำได้แค่กลืนน้ำตาลงไป ตามที่บิดาบุญธรรมสอน”เก่งมาก พ่อเชื่อว่าเจ้าทำได้ รอวันที่พ่อจะมารับเจ้ากลับสกุลฟู่“ร่างสูงกระโดดขึ้นหลังม้าด้วยท่าทางสง่างาม ทหารม้านับสิบนายเดินเรียงรายกันออกไปโดยมีชาวบ้านอวยพรให้เขากำจัดคนโกงกินบ้านเมืองให้ได้”ข้าขอเพียงท่านกลับมาอย่างปลอดภัย“ นางฝากคำพูดไปตามลม”เรียกคนของเรามาชุมนุม ข้า…จะพาไปเอาสมรภูมิเป่ยอวี๋คืน!!““หากรวมตัวที่วังหลวง บางทีคนจากที่อื่นอาจเข้ามาตีเราทับซ้อนได้นะขอรับ” หย่งเล่อยังแย้งในส่วนนี้ ตอนนี้พวกเขาอยู่ในกระโจมกลางเขาไม่ห่างจากเป่ยอวี๋สายตาคมยังคงมองแผนที่ที่ถูกคนพวกนั้นขับไล่ชาวบ้านออกจากการดูแลของเขาด้วยสายตานิ่งลึกจนคนอื่นๆเดาอารมณ์ไม่ออก“นั่นเป็นอุบายที่ข้าอยากปั่นหัวรัชทายาทเล่น อีก4วันรวมพลของเราที่ชายป่า ข้าจะปล่อยให้ข่าวรั่วออกไปว่าจะยกพลมาวังหลวง แต่ข้า…จะบุกตีเป่ยอวี๋คืนมาให้ได้!!” ค่ายทหารนั้นเข้าสร้างป้อมปราการขึ้นมาอย่างยากลำบาก คนสารเลวกลับวางแผนฆ่าเขา เพื่อชิงป้ายผู้นำทางการทหาร เมื่อไม่ได้ดั่งใจก็ใช้อำนาจสูงกว่าปกครองคนของเขาแทน เรื่องอะไรที่เขาจะยอมง่ายๆ“อีกสามวันคนขอ

”เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ข่าวแว่วว่าตอนนี้แม่ทัพเสิ่นตีค่ายเป่ยอวี๋จนแตกที่นั่นต้องระเบิดเละเทะไม่มีชิ้นดี คาดว่าแม่ทัพน้อยตายในกองเพลิง!!“ เช้านี้นางออกมาส่งดอกไม้ให้คนในหมู่บ้านตีนเขา บังเอิญได้ยินก็ใจไม่ดี รีบจูงมือบุตรชายและอุ้มบุตรสาวเดินเข้าไปใกล้ชาวบ้านหลายคน ที่จับกลุ่มคุยกันไม่ไกลจากอารามเถากง”มีทหารบาดเจ็บและล้มตายจำนวนมาก ได้ข่าวว่าแม่ทัพเสิ่นกำลังยกทัพเข้าวังหลวงอีกด้วย!!“”เอ่อ ทหารฝั่งใดบาดเจ็บหรือเจ้าคะ“ นางถามอย่างกังขา จะถามเจาะจงไปที่เขาก็เกรงว่าจะไม่รู้แน่ชัดเพราะจากที่ฟังน่าจะเล่าลือกันมาเป็นทอดๆ”ทั้งสองฝั่ง ล้มตายกันมากทีเดียว แม่ทัพเองก็บาดเจ็บ แต่ยังแต่งขบวนการรบเข้าวังหลวงน่าจะแค้นใจพอควร!!“แม้จะได้ยินเช่นนั้นแต่นางก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อมั่นในตัวเขาว่าเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย“ท่านแม่ ท่านอาเขยจะปลอดภัยหรือไม่ขอรับ” สามแม่ลูกพากันเดินกลับมายังหมู่บ้าน ที่ตอนนี้ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว หิมะละลายหายไปตามการเวลา“ปลอดภัยสิ ใต้หล้านี้มีใครเก่งกว่าเขากัน” นางลูบหัวบุตรชายก่อนชักชวนกันกลับไปฝนยาสมุนไพรไว้สำหรับทำการรักษาคนที่เจ็บป่วยจริงๆ ตอนนี้นางไม่ต้องกลัวว่าใคร

หลังจากนั้นในทุกวันฟู่จิ่งฮวาจะชวนฟู่มู่หลงช่วยกันทำยาออกมาหลายขนาน ทั้งรักษาคนไข้อาการป่วยทั่วไป ยาแก้ไอ แก้อาการปวด ยาบำรุงร่างกาย และยารักษาบาดแผล ชาวบ้านในหมู่บ้านทั้ง3หมู่บ้านเริ่มมั่นใจในฝีมือการรักษาของนาง เพราะแม่หม้ายจงป่าวประกาศว่าการรักษาของนางไม่เหมือนใคร ทั้งยังช่วยให้บุตรชายสกุลจงหายจากไข้ป่าอีกด้วย โดยหลังจากไปช่วยบุตรชายแม่หม้ายจงแล้ว นางยังนำยาไปมอบให้ผู้นำหมู่บ้านรักษาบุตรชายที่ติดไข้มาพร้อมกัน สอนวิธีเช็ดตัวที่ถูกและรักษาเบื้องต้นหากไข้ขึ้นสูง“ข้าดื่มซุปห้วงฝันของเจ้าทุกวัน พบว่าแรมเดือนมานี้ข้าหลับสนิททุกคืน ช่างดีจริงๆกับคนแก่ที่มีอาการร้อนวูบวาบตามแขนขาเช่นข้า” นางยกยิ้มให้คนสูงวัยที่นำไข่ไก่มาแลกซุปในตลาดพร้อมพูดจาเสียงดังว่าซุปของนางได้ผลจริงๆ หลายคนก็เริ่มมาปรึกษาอาการตนเองบ้าง ซึ่งนางเรียกอาการเหล่านี้ว่าวัยทอง จึงจัดทำซุปขึ้นมาและมันได้ผล เมื่อระบบภายในอุ่นขึ้น แม้ไร้เลือดประจำเดือนก็ไม่รู้สึกหงุดหงิดเช่นเคย“แต่หากท่านยายอยากต้มยากินเอง ก็ไปที่บ้านได้นะเจ้าคะ ข้าจะตรวจดูลมปราณและเส้นอารมณ์ หากจะทำให้หายขาด ต้องรักษาให้ตรงอาการเจ้าค่ะ” นางไม่เคยคิดเงินกับค

คำพูดของเสิ่นอู๋หลัวทำเหล่าคนสนิทรีบก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม มีเพียงฟู่จิ่งฮวาที่ตกใจจนตาโต…ต่อให้บาดเจ็บกว่านี้ท่านแม่ทัพเคยระคายผิวงั้นหรือ!!ไม่มีทางสะหล่ะ นี่เป็นอาการอ้อนฮูหยินชัดๆ…“ข้า ข้าเตรียมยามาแล้ว คาดว่าจะเป็นสูตรเดียวกันกับที่พี่ชายข้าเคยมอบให้เป่ยอวี๋เจ้าค่ะ” เขาพยักหน้าก่อนหันไปหาเด็กน้อยที่ยืนตาแป๋วแว๋ว มองเขาด้วยความล้อเลียน“ซีเหมินจะพาเจ้าไปอาบน้ำพร้อมทั้งกินอาหาร หากอยากไปเดินซื้อขนมก็รออีกเดี๋ยวไว้เจ้าพักจนหายเหนื่อยพรุ่งนี้…ข้าจะพาเจ้าไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทเรียกร้องความยุติธรรมให้พ่อแม่เจ้า แต่ตอนนี้…ข้าต้องให้ท่านอาเจ้าทำแผลให้เสียหน่อย” ฟู่มู่หลงพยักหน้าด้วยความเข้าใจก่อนจะจูงมือพี่ทหารตัวโตที่มีดาบสวยงามตามภาษาเด็กที่สนใจทุกสิ่งไปอย่างง่ายดาย“ไปเถอะ มีเรื่องมากมายที่อาจจะต้องพูดคุยกับเจ้าเสียหน่อย”มือหนาจับนางเดินเข้าไปที่กระโจมส่วนตัว ทันทีที่นางเตรียมยาออกมาจัดวางเรียบร้อย แม่ทัพใหญ่ที่นั่งมองนางด้วยสายตาหยาดเยิ้มจับมือบางมาแนบที่อก“คนของข้ารายงานว่าอยู่ที่นั่นเจ้าเลื่อนขั้นเป็นหมอยาแล้วหรือ” นางพยักหน้าหงึกหงักไม่กล้าสบตาเขานัก ร่างเล็กจึงสาละวนอยู่กับการเตรียมยารัก

“ใบปรุงยานี้เป็นยาวิเศษที่ได้มาจากนักพรตผู้เฒ่าที่เทือกเขามู่หลงขอรับ บิดาข้าได้รับมอบมา และนำมาช่วยชาวบ้านที่ทุกข์ยากฟรีๆ ยาวิเศษนี้ถูกเล่ากันปากต่อปาก จนกระทั่ง…คนพวกนั้นอยากได้ไปครอบครองเอง เพื่อทำการค้า แต่บิดาข้าไม่ยอมเพราะนักพรตให้มารักษาคนฟรีๆ แรกกับสมุนไพรหายากในตำรา พร้อมกับบอกทางที่มีสมุนไพรขอรับ” ใต้เท้าผู้พิพากษานำมันไปตรวจสอบ”ศิษย์ของบิดาข้าที่ทำงานใกล้ชิดคนสกุลฟู่ เป็นคนมาสารภาพกับบิดาข้าเอง เขาพูดเพียงว่าขอชดใช้ให้เพราะรู้สึกผิด ก่อนจะหายตัวไป เขามอบสิ่งนี้ให้ข้าขอรับ!“ หยกแผ่นป้ายประจำตัวสกุลหวงพร้อมตั๋วเงินที่ลงตราประทับว่าเป็นของหวงอันโหลวถูกเด็กชายหยิบมันออกมาทั้งหมด”ตอนที่ข้าถูกมารดาดันเข้ามาในห้องเก็บของที่มีชั้นใต้ดิน ระหว่างรออาหญิงข้าตื่นจากพิษไข้ ข้ามองดูพวกเขา!!“ นิ้วเล็กชี้ไปที่บุรุษสกุลหวงนิ่งๆ”ลงมือฆ่าปาดคอคนในจวนข้าทีละคน สมุนไพรทั้งหมดถูกขนออกไป!! บางส่วนถูกเผาทำลาย ตำรามีกี่เล่มเขาเปิดหามันจนทั่ว แต่เล่มที่สำคัญมันอยู่กับข้า และสุดท้าย ระหว่างที่ข้าหลบหนี…พวกเขา…กลับมาทำร้ายแม่ข้าอีกรอบ คนพวกนี้ควรมีชีวิตที่ดีขึ้นหรือขอรับ!!“ ชาวบ้านที่มาดูการตัดสินค