Semua Bab ยอดดวงใจรามเกียรติ์: Bab 21 - Bab 30

พอเวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงนัดสำคัญได้เริ่มต้นขึ้น การได้รับความไว้วางใจจากบริษัทยักษ์ใหญ่จากญี่ปุ่น ทำให้เมรีตัดสินใจไปเจรจาการซื้อขายด้วยตัวเอง ทั้งที่เธอรู้ว่าฮายาโตะมีชื่อเสียงและอิทธิพลในวงการธุรกิจสีเทา“เราจะคุยเรื่องน้ำหอมเป็นหลัก เพราะคุณฮายาโตะสนใจน้ำหอมของบริษัทเราเป็นพิเศษ” “ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าเป็นเขา” น้ำเสียงของรามเกียรติ์แสดงออกถึงความไม่พอใจ เมื่อเขาต้องไปพบกับคู่อริ แน่นอนว่าไม่มีใครรู้มาก่อนว่าเขากับฮายาโตะมีเรื่องผิดใจกัน ครั้งหนึ่งที่ชายหนุ่มเคยไปญี่ปุ่น ซึ่งที่นั่นเคยเป็นเหมือนสวรรค์ เมื่อบิดามารดาพาไปพักร้อน บ้านที่อยู่ใกล้ภูเขามีทัศนียภาพที่สวยงาม แต่กลับมีความลับมากมายซ่อนเอาไว้ “ทำไมเหรอคะ พี่รู้จักกับคุณฮายาโตะมาก่อนเหรอคะ” “ไม่มีอะไร พ่อรู้หรือเปล่าว่าเป็นเขา” “น่าจะรู้นะคะ เพราะเมย์ให้คุณจักรวาลรายงานเรื่องนี้ไปแล้ว” “แปลกนะ ที่เขาไม่พูดถึงเรื่องนี้เลย” รามเกียรติ์พยายามเก็บความเจ็บปวดไว้

ทางด้านรามเกียรติ์ กว่าแอนนาจะหลับลงได้ ก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง ถ้าหากพี่ชายของหล่อนไม่ได้ฝากไว้ก่อนจากไป เขาก็คงไม่สนใจใยดี แต่เมื่อได้รับปากเพื่อนรักไว้แล้วก็ต้องทำตามคำพูด “กูต้องกลับแล้ว เอารถเมรีมา ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอเจรจาเสร็จหรือยัง ไอ้เชี้ย! ลืมไปเลยฮายาโตะ!”“ไอ้ราม! มึงจะรีบไปไหนวะ!” คราวนี้รามเกียรติ์ไม่ได้สนใจเสียงเรียกของเหมันต์ เมื่อเขาปล่อยเมรีไว้กับผู้ชายอย่างฮายาโตะ พอขึ้นรถได้ชายหนุ่มคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ข้อความที่หญิงสาวส่งมา พร้อมกับสายเรียกเข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาชายหนุ่มรีบขับรถบึ่งออกไปทันที ใบหน้าและแววตาของรามเกียรติ์ดูกังวลสุด ๆ เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองห่วงใยเมรีมากเพียงใด ถ้าเธอเป็นอะไรไปชีวิตนี้คงไม่มีวันสงบสุข เพราะเมรีคือดวงใจที่เขารักและหวงแหนดุจชีวี ในที่สุดนายแพทย์ชินดนัยก็มาถึงโรงแรมหรู เขาตัดสินใจวิ่งตรงไปที่บันไดหนีไฟ ซึ่งเป็นจังหวะที่เมรีเดินลงมาถึงชั้นสุดท้ายพอดี ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเม

หลังจากเมรีอาบน้ำเสร็จ หญิงสาวพยายามข่มตานอนให้หลับ แต่กลับวุ่นวายใจนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมา ใครจะรู้ว่ารามเกียรติ์จะเย็นชาทิ้งเธอไว้กับฮายาโตะได้ลงคอ เวลาผ่านไปเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดในบ้าน ทว่าหญิงสาวกลับไม่ใส่ใจ เพราะไม่ว่าใครจะมาหรือไป สุดท้ายแล้วเธอก็โดดเดี่ยวอยู่ดี สักพักเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาในห้องนอนของเมรี ทำให้คนตัวเล็กค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ แสงไฟสลัวพอมองออกว่าเป็นใคร จึงทำให้เธอหลับตาลงอย่างไม่ลังเล “ฉันรู้ว่าเธอยังไม่หลับ ยังเจ็บตรงไหนอยู่หรือเปล่า ไอ้ฮายาโตะมันทำอะไรเธอไหม... ไหนบอกฉันมาสิ ฉันจะเอาคืนมันกลับไปเป็นร้อยเท่าพันเท่า” น้ำเสียงของรามเกียรติ์แสดงออกถึงความโกรธขึ้ง ทว่าเมรีกลับมองว่า เขากำลังเสแสร้ง แค่เพียงรู้สึกผิดในใจ “เมย์ไม่เป็นไรค่ะ พี่กลับไปเถอะ” หญิงสาวพยายามข่มใจเอาไว้ไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา เมื่อน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกอีกฝ่ายละเลยความรู้สึกของเธอ

“ดีมากที่รัก! แบบนั้นแหละ อืม... ดีมาก จุ๊บ!” ประโยคที่เขาใช้เรียกเธอ ทำเอาหัวใจของเมรีพองโต ไม่ว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้จะจบลงยังไง ก็ให้มันเป็นเรื่องของอนาคต เพราะปัจจุบันรามเกียรติ์คือผู้ชายที่เธอใฝ่ฝัน มาทั้งชีวิต อยากได้รับความรักจากเขาบ้างสักนิดก็ยังดี “อืม... อ๊า อ๊า!” เสียงครางของคนทั้งคู่ดังแข่งกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ความดุดันของชายหนุ่มยังคงไม่ลดละ เขาโหมกระหน่ำแก่นกายความเป็นชายเข้าไปในร่องแคบครั้งแล้วครั้งเล่า จังหวะที่หนักหน่วงเกินต้านทาน ทำเอาคนตัวเล็กใต้ร่างบิดตัวเกร็งงอ พอ ๆ กับชายตัวโตที่สัมผัสได้ถึงความคับแน่นตอดรัดหงึก ๆ ของร่องเสียวเป็นระยะ “อืม... อ่ะ อ่ะ อ๊าย อ๊า!” เมื่อความปรารถนาสูงสุดแล่นเข้ามาถึงเส้นชัย เขาและเธอปล่อยให้ห้วงอารมณ์พลุ่งพล่าน ล่องลอยออกไปตามที่ใจต้องการ น้ำลาวาขาวขุ่นพวยพุ่งเข้ามาในร่องแคบแทบทุกหยาดหยด จนเลอะเปรอะเปื้อนที่นอนผืนงาม เมรีสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่น ๆ อยู่ในตัวเธอ เมื่อผสมผ

เมื่อเมรีเดินทางมาพบนายแพทย์ชินดนัย หญิงสาวแสดงสีหน้าเคร่งเครียดทันที กับปัญหาที่อีกฝ่ายกำลังเผชิญ มีเพียงเธอที่ช่วยเขาได้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะสำเร็จ ถ้าหากบิดากับรามเกียรติ์ไม่เห็นด้วย ที่สำคัญเธอไม่ควรนำไฟนอกเข้าไปในบ้าน “ตอนแรกดานัยบิวตี้กรุ๊ปได้ใช้เงินในส่วนที่จะร่วมลงทุนกับบริษัททศกัณฐ์พีราฟามาซีกรุ๊ปมาอุดรอยรั่วเอาไว้ แต่โปรเจกต์นี้กำลังจะเริ่มต้นในอีกไม่กี่วัน ถ้าหากทางเราผลิตสินค้าล่าช้าต้องเกิดปัญหากับทางบริษัทของคุณเมย์แน่นอน” “บางที่พี่รามอาจเห็นด้วยก็ได้ เดี๋ยวเมย์จะลองคุยเรื่องโปรเจกต์นี้อีกทีนะคะ” “แค่เลื่อนการผลิตไปอีกสักสองสามเดือน ทางเราคงแก้ปัญหาเรื่องสภาพคล่องได้ ไม่รู้ว่าทางบริษัทของคุณจะยอมหรือเปล่า” “เมย์จะหาทางพูดกับคุณพ่อแล้วก็พี่รามให้นะคะ” หญิงสาวรู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมาก ถ้าหากบริษัทดานัยบิวตี้กรุ๊ปไม่ยอมจ่ายเงินให้กับซัพพลายเออร์ที่เคยสั่งซื้อวัตถุดิบมาใช้ในการผลิตสินค้า เขาก็อาจเจอกับวิกฤ