All Chapters of The Billionaire's Son Playing Cupid: Chapter 31 - Chapter 40

“Ms. Montes, are you there? The rescue team is here.”“W-we are here.”“We? Is there someone by your side now?”“Yes. Please help us out.”“Okay, Ms. Montes. Just stay away from the door. Wait for a moment. We are doing our best to take you out.”Nanatili kami ni Magnus sa loob at naghintay na mabuksan ang pinto ng elevator.“Are you okay?” tanong ko sa kanya dahil natahimik na siya kaninang dumating ang mga rescuer.Higit sampung minuto pa ang hinintay naming bago tuluyang nabuksan ang pinto.Agad kaming tinulungan makalabas sa loob. At habang palabas kami ay tuluyan ng bumagsak ang katawan ni Magnus.“Magnus!” malakas na tawag ko sa pangalan niya ng bumagsak sa sahig ang katawan niyo. “Wake up. Huwag mo akong takutin ng ganito.”Mabilis namang dinaluhan ng medic si Magnus kaya agad siyang naipunta ng ospital.…..Kahit sinabi na ng doktor na maayos na ang kalagayan niya ay hindi ko pa rin mapigilan ang hindi mag-alala sa kanya.Hawak ko ang kamay niya. Mahigpit na ikinulong ang kama

Tahimik na siya matapos ang naging usapan namin.Pumikit ngunit nasa mga labi niya ang mga ngiti.Napangiti na rin ako. Ang gaan ng pakiramdam ko dahil sa naging palitan namin ng simpleng mga salita.Habang nakatingin ako sa kanya ay hindi ko mapigilan ang maalala ang nakaraan.Sa mga araw na naiinis ako sa kanya at lagi siyang nangungulit na patawarin ko na siya sa mga pang aasar niya sa akin at sasabihin na hindi na niya uulitin. Papatawarin ko naman pero muli lang niya ulit akong aasarin.Hanggang lumaki na kami at maging matured na sa aming mga kilos pero hindi pa rin niya ako tinitigilan sa pang-aasar sa akin.Nagpatayo siya ng kanyang sariling negosyo at kinuha nga niya akong assistant niya habang nag aaral pa rin ako hanggang sa makapagtapos ako ng pag aaral at kahit na may sarili naman akong balak magpatayo ng sarili kong negosyo. Kaya hanggang ngayon, lumago na ng lumago ang kanyang mga negosyo ay nasa tabi pa rin niya ako.“Hmmm,” nagpakawala ako ng marahang paghinga saka ak

“From now on, you can’t hide inside the cabinet anymore.”“But didn’t you two want me to leave? You make me hide in the closet everyday.” nakalabing sagot nito sa sinabi niya.“No! Not like that. We just.. We..”Napatingin ako sa kanya na hindi kayang tapusin ang gusto niyang sabihin kay Lucian.“We just don’t know how to be a parent right now,” ako na ang nagpatuloy sa gusto niyang sabihin.“But you’ve always been a great parent, and you will be! I really like you two,”Sa sinabi ni Lucian ay mas lalo kaming napatitig dito. Sabay na humawak sa magkabilang braso nito. Nakaluhod sa harap nito.“I think you are the best mom and Dad in the world.”Hindi namin mapigilan ang mapangiti na may luha sa aming mga mata.“Lucian, baby.”She lift up her hands and gently caresses Lucian face.“You are the best kid in the world.”Ngumiti ito sa amin. At lumapit sa amin. Yumakap ang maliit niyang mga braso sa leeg namin ni Lucy.“Alam ko. Matagal ng sinabi sa akin iyan nina Mommy at daddy.”At haban

Hindi ko inaasahan ang paghila niya sa akin kaya nawalan ako ng balanse at napasubsob ako sa dibdib niya. Idagdag pa ang pagkakayakap ng braso niya sa baywang ko.Napatingala ako na nanlaki ang mga mata kong tumingin sa kanya.“Please, don’t be angry anymore, okay.” at ang nagmamakaawa niyang boses na sabi niya sa akin. “Lucian was being cute and charming, kaya hindi ako nakatanggi sa kanya ng nakiusap siya sa akin na gusto niyang sumakay ng motor.” paliwanag niya.Sinubukan ko siyang itulak ngunit hindi niya ako binitawan.“Hindi naman talaga ako ganun kagalit.” sabi ko sa kanya. “I am not that angry to you anyway.”Bahagya siyang lumayo na para tumitig sa akin ngunit hindi naman naging maluwang ang pagkakahawak niya sa baywang ko.“Really?”“Mmmm,” mahina kong tugon saka ko siya muling itinulak pero nanatili ang pagkakahawak niya sa baywang ko.Napansin ko ang pagngiti niya. Hanggang sa naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya baywang ko. Na sa paghawak ay naiuwi sa pagyakap niya s

“Lucian,” mabilis na kinuha ko si Lucian para alisin siya sa machine.“Mommy,”“Stay with your uncle Victor,” sabi ko sa kanya na agad namang nilapitan ni Victor si Lucian. “Magnus,”Saka ko naman nilapitan si Magnus na wala ng malay.Kinalong ko siya sa mga bisig ko. At pilit siyang ginigising habang naghihintay sa tulong na darating.“Magnus, wake up. Please, don’t scare me like this,”Umiiyak na ako habang sinasabi iyon. Patuoy ako sa pag alog sa kanya para gisingin. Ngunit dumating na ang tulong ay wala pa rin siyang naging reaksyon. Nanatali siyang walang malay.…..Katabi ko si Lucian sa waiting chair sa labas ng emergency room.Halos mag iisang oras na nasa loob siya pero wala pa rin doktor na lumabas para ibalita kung kumusata na ang kalagayan niya.Sa paghihintay namin ay dumating na rin si tita Mary Ann, at tulad ko ay mas kinakabahan ito at natatakot sa kung ano ang kalagayan ngayon ni Magnus sa loob ng emergency room.“Kinakabahan ako at natatakot pero alam kong malalagpas