All Chapters of เมียโหด: Chapter 51 - Chapter 60

@ มหาวิทยาลัย A วินเนอร์ขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดอยู่ที่หน้าคณะของผม"ขอบคุณมากนะที่มาส่ง" ผมหันไปบอกลาเขาพร้อมกับตรวจดูความเรียบร้อยของกระเป๋าเป้ตัวเองว่าลืมอะไรไว้ที่ห้องของเขาหรือเปล่า ก่อนที่รถจะจอดสนิท"ไม่มาได้ไงล่ะ นี่... ถ้าทำได้เรากะจะอุ้มนายไปส่งถึงห้องเรียนแล้วด้วยซ้ำ" วินเนอร์หันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง"หึหึ... อย่ามาเว่อร์ดิ! เราแค่ถูกเอานะ ไม่ได้แข้งขาหักสักหน่อย""แต่มันก็ตั้งหลายรอบนี่นา" เขายังเถียงไปนั่น ไม่คิดหรือไงว่าผมจะอายบ้าง ยิ่งถ้าเรื่องนี้ไอ้ซันมันรู้ละก็ มีหวังหูผมดับแน่ๆ"ก็นายมันหื่นนิ!""แล้วใครใช้ให้นายน่ารักล่ะ""โอเคๆ งั้นเดี๋ยวเราไปก่อนนะ ไอ้ซันมันยืนรออยู่" ผมพูดตัดบท เพราะขืนปล่อยให้เขาพูดต่อไปมีหวังผมต้องหลุดเขินจนหน้าแดงแน่ๆ แล้วอีกอย่างตอนที่ขับรถผ่านมาก็เห็นไอ้ซันมันยืนรออยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันจะเห็นผมหรือเปล่า"แล้วตอนเลิกเรียนล่ะ จะให้เรามารับกี่โมงก็โทรไปบอกนะ""อืม... ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวคืนนี้เราว่าจะไปนอนกับไอ้ซันมันน่ะ คิดว่ามันคงไม่ยอมให้เราไปไหนหรอกถ้ามันไม่ได้รู้เรื่องทั้งหมดอ่ะ""อ้าว!! แต่เป็นแฟนกันแล้ว ก็ต้องอยู่ด้วยกันสิ... สไป

ผมเดินลงมาจากชั้นสี่ของตึก ก่อนจะเห็นไอ้ซันมันนั่งทำหน้าหงิกหน้างออยู่ที่หน้าห้องบรรยายพร้อมกับพยายามกดมือถือของมัน สงสัยจะพยายามติดต่อผมนั่นแหละ แล้วพอมันหันมาเห็นผมมันก็เริ่มโวยวายขึ้นทันที"ไอ้ไปรท์!! มึงไปไหนมาเนี่ย... ปล่อยให้กูรอตั้งนาน โทรไปก็ไม่รับแถมยังปิดเครื่องอีกนะมึง""อะไรวะ กูแค่ไปห้องน้ำมาแค่นี้เอง เนี่ยตอนที่มึงโทรไปกูเลยเผลอทำมือถือหล่นลงไปในอ่างล้างมือเลยเห็นมั้ย?" ผมพูดพร้อมกับโชว์มือถือของตัวเองที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำ จนไอ้ซันมันถึงกับทำหน้าตกใจ"มึง... กูขอโทษอ่ะ" มันพูดเสียงอ่อยๆ คงเพราะคิดว่ามันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องนี้มั้ง"อือ... ไม่เป็นไรหรอก พังแล้วก็ซื้อใหม่สิ อย่าคิดมาก!" ผมพูดแล้วตบไหล่มันสองสามที"งั้น มึงจะไปซื้อเลยมั้ยล่ะ กูจะได้พาไป""เอาดิ... ถือโอกาสไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ร้านของริกด้วย เพราะถ้ากูต้องซื้อมือถือใหม่กูก็คงหมดตังค์เยอะ เดี๋ยวค่อยอ้อนริกให้ลดค่าอาหารให้ก็แล้วกัน" ผมทำหน้าทะเล้นตอบไอ้ซันไปเพราะไม่อยากจะให้มันคิดมาก ยิ่งเป็นคนชอบคิดเล็กคิดน้อยอยู่ด้วย"แหม... มึงอยากเจอเขาก็บอกมาเหอะ แต่กูเสียใจด้วยนะเพราะช่วงนี้ริกเขาไม่ได้ไปที่ร้านนั้น

ผมพาวินเนอร์มาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าที่หลังของเขามีรอยแดงบวมช้ำพาดเป็นทางยาว คงเพราะถูกไม้หน้าสามฟาดนั่นแหละ โชคดีนะที่กระดูกไม่หัก และหลังจากเคลียร์ค่าใช้จ่ายแล้วผมก็พาวินเนอร์กลับมาที่คอนโดของเขา ก่อนจะขอยืมมือถือของเขาเพื่อโทรไปบอกไอ้ซันว่าคืนนี้ผมไม่ได้ไปนอนค้างกับมันแล้ว ตอนแรกมันก็งอนๆ นั่นแหละ แต่พอผมเล่าเรื่องของวินเนอร์ให้มันฟังมันก็เลยโอเค"โอ๊ย... ซี้ด" วินเนอร์ร้องเบาๆ อยู่บนเตียงจนผมต้องรีบกดวางสายแล้วหันไปมองคนหล่อที่ทำหน้าเจ็บๆ ที่กำลังมองผมอยู่เหมือนกัน"อะไร? มองแบบนี้หมายความว่าไง?" ผมถามพร้อมกับใช้มือเกลี่ยไปที่หน้าคมของเขา ก่อนที่คนเจ็บจะขยับตัวมาใช้ตักของผมแทนหมอน"จะไม่ไปคืนดีกับพวกเขาใช่ไหม?" ผมอึ้งไปกะทันหัน เพราะไม่คิดว่าเขาจะถามผมแบบนี้"รู้ด้วยเหรอ?""อืม... ก็ตอนที่คนนั้นบอกว่ามาง้อเมีย แล้วมองมาที่สไปรท์แบบนั้น เราก็พอจะรู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร เรากลัวจริงๆ นะ เรากลัวว่าสไปรท์จะกลับไปหาพวกเขานะ""ไม่หรอก" ผมตอบและยังคงเกลี่ยนิ้วไปที่หน้าของเขาเล่นพร้อมกับยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก"งั้นเป็นแฟนกับเราได้ไหม?"ไม่รู้ว่ามันเป็นครั้งที่เ

2 สัปดาห์ต่อมา... @ G GYM"ย๊ากซซซ์"'ตุ๊บ!!'ผมจับคู่ซ้อมคาราเต้ที่ตัวใหญ่กว่าทุ่มลงไปบนเบาะเพื่อระบายทุกสิ่งทุกอย่างที่อัดอั้นออกมา โดยจินตนาการเอาว่า 'เซมไป' ที่ถูกทุ่มลงไปนั้นเป็นพวกสามีชั่วๆ ทั้งหลายของผมแทน ก่อนที่ผมจะโค้งทำความเคารพคู่ต่อสู้แล้วเดินมานั่งพักอยู่ด้านข้างเบาะ"เป็นไงบ้างล่ะ สบายใจขึ้นหรือยัง?" พี่ฌอนเดินมานั่งข้างๆ ก่อนจะโอบไหล่ผมเบาๆ"สบายใจอะไรล่ะพี่!! ผมไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ก็แค่อยากมาออกกำลังกายก็เท่านั้นเอง" ผมรีบหันมาพูดปฏิเสธ ก่อนจะแกล้งยกขวดน้ำขึ้นมาดื่มต่อ"ไม่ต้องมาทำเป็นเนียนเลย เล่นจับไอ้หมีทุ่มจนมันหลังยอกแบบนี้อ่ะนะ เรียกว่าไม่มีอะไร" พอพี่ฌอนพูดจบ ผมก็หันไปดูพี่หมีคนที่เป็นคู่ซ้อมให้เมื่อกี้ แล้วผมก็ต้องรู้สึกผิดจนต้องรีบยกมือขึ้นมาไหว้ขอโทษทันทีที่เห็นว่าพี่เขาเดินเอวเคล็ดอย่างน่าสงสาร ก่อนที่พี่หมีเองจะยิ้มแหยๆ ตอบมา ก็ใครจะไปรู้ล่ะ... ถ้าจะโทษก็ต้องโทษไอ้บ้าพวกนั้นต่างหากที่ทำให้ผมต้องหงุดหงิดแบบนี้"ก็ไม่ได้มีอะไรนี่! ผมก็แค่ออกแรงเยอะไปหน่อยเท่านั้นเอง!" ผมยังทำปากแข็ง"เฮ้อ! เรามันผู้ร้ายปากแข็ง จะมาปิดพี่ทำไมว้า~ น้องซันนี่เล่าให้พี่ฟังหมด

Vodka Partหลังจากที่ผมเห็นสไปรท์ออกมาจากผับกับไอ้คนที่สไปรท์เคยเซลฟี่รูปกับมันแล้วส่งมาให้พวกผมดูโดยบังเอิญ และกำลังจะขึ้นรถไปด้วยกันแบบนั้น มันทำให้ความรู้สึกแรกของผมคือ หึง... หวง... คิดถึง... และเป็นห่วง... จริงๆ ผมมีเรื่องอยากจะบอกกับสไปรท์มากมายเลย ถ้าเผื่อสไปรท์อยากจะฟังผมนะ... แต่สไปรท์คงจะเกลียดพวกผมไปแล้วล่ะ เพราะหลังจากเรื่องคืนนั้นผมก็ไม่ได้คุยกับสไปรท์อีกเลย ไม่ว่าผมจะพยายามเข้าไปหาที่คณะตอนที่อยู่ในมหาลัยแต่สไปรท์ก็จะคอยหลบหน้าผมตลอด แถมขนาดคอนโดของสไปรท์ตอนนี้ก็มีคนเช่ารายใหม่เข้าไปอยู่แล้วตอนนี้พวกผมลาขาดจากความเจ้าชู้ทั้งหมด เริ่มจากไอ้กรที่ลงทุนโพสต์ในเฟซและไอจีของตัวเองว่าตอนนี้ไม่โสดแล้ว และตั้งสถานะมีแฟนแล้วจนทำให้แฟนคลับของมันถึงกับช็อกแถมตามไปสืบว่าใครที่ทำให้หัวใจของมันไม่ว่าง จนเกิดการจลาจลย่อมๆ ก็เพราะต่างคนต่างหาว่าตัวเองเป็นคนนั้นของไอ้กรมันนะสิส่วนไอ้เนมก็หนักหน่อย เพราะมันเพิ่งจะทะเลาะกับที่บ้านของมันซึ่งพยายามจะจับคู่ให้มันกับผู้หญิงที่แม่มันหามาให้ แต่พอมันบอกว่าตอนนี้มันมีเมียแล้วแม่ของมันก็ถึงกับช็อก แต่พ่อมันดีหน่อยที่ยังเปิดโอกาสให้มันพาแฟนให้ไปทำ