Semua Bab Contracted To The Mafia : A Plus-Size Bride (Tagalog): Bab 131 - Bab 140

Tumango ako.Hindi dahil alam ko nang eksakto kung ano ang ibig niyang sabihin. Kundi dahil sa paraan ng pagtingin niya sa akin, ang dilim sa kanyang mga mata, ang tono ng kanyang boses na bumaba ng kalahating oktaba kaysa karaniwan.Tumayo si Alexandro mula sa kanyang upuan. Dahan-dahan, parang isang mandaragit na kakatapos lang magdesisyon na oras na para manghuli. Naglakad siya papunta sa akin, lampas sa kanyang malaking desk, lampas sa mga papel na nakakalat pa rin sa sahig, lampas sa dokumento ni Nathan na nahulog sa aking kandungan.Tumigil siya mismo sa likod ng aking upuan.Naramdaman ko ang kanyang init bago niya ako hinawakan. Ang amoy ng kanyang pabango ay humampas sa aking pandama. Pumikit ako, huminga, at nilanghap ito.Yumuko siya. Dumampi ang kanyang ilong sa aking buhok malapit sa aking tainga. Huminga siya. Malalim, na parang tinatamasa ang aroma ng pinakabihirang bulaklak."Ang bango mo ngayon," bulong niya."Wala akong pabango.""Eksakto. Ito ang iyong natural na am

Pagkaalis nila, muling tumahimik ang kwarto. Ang katangahan ko na lang ang natira, nakabitin sa pagitan namin ni Alexandro.Nakatayo ako doon, nanginginig pa rin, sinusubukan pa ring iproseso ang nangyari. Tinanggap ko ang hamon sa boksing mula kay Roseanne. Hindi ako makagawa ng kahit isang push up."Tanga," bulong ni Alexandro. Nasa kanyang upuan na siya, inaabot ng kanyang kamay ang remote ng TV.Pinindot niya ang isang pindutan. Lumiwanag ang screen ng telebisyon sa sulok ng kwarto. Isang national news program ang tumutugtog. Isang babaeng reporter ang nakatayo sa harap ng isang malaking boxing ring, na may matingkad na pulang banner sa likuran."Ang charity boxing competition na inorganisa ni Mayor Davian Ricci ay magiging isang pagtitipon ng mga sikat na boksingero mula sa iba't ibang bansa..."Halos hindi ko pinansin ang mga salita ng reporter dahil sa tabi niya ay nakatayo ang isang lalaking nagpalamig sa aking dugo.Si Damien.Isang itim na short-sleeved shirt, kitang-kita an

Binuhat ako ni Alexandro. Inikot ko ang aking mga braso sa kanyang leeg."Dadalhin kita sa loob," bulong niya.Tumango ako. Hindi ako makapagsalita.Naglakad siya papunta sa lumang gusali. Sa likuran ko, narinig ko ang boses ni Marco na nag-uutos. Tunog ng mga yabag, tunog ng kotse na gumagalaw pero hindi ako lumingon. Pumikit lang ako at umaasa na matapos na ang lahat.Bumukas ang pinto ng gusali. Ang mga madilim na ilaw ay nagbigay-liwanag sa malawak na kwarto na may exposed brick walls, lumang sahig na kahoy, ilang leather chairs sa sulok. May mahabang mesa sa gitna, na may mga mapa at dokumentong nakakalat.Ibinalaba ako ni Alexandro sa isang upuan. Ang kanyang mga kamay ay nasa aking mga balikat pa rin, mainit, nakapapawi."Maghintay ka rito, kailangan kong makipag-usap sandali," sabi niya.Tumango ako. Hindi pa rin ako makapagsalita. Natuyo ang aking bibig, nanigas ang aking dila, at sa aking ulo ay umaalingawngaw pa rin ang katawan ng lalaking iyon na bumagsak sa lupa na may du

Matapos ang insidente sa salesgirl, nagdesisyon akong huwag nang manahimik. Nakakuha na ako ng ilang makukulay na damit mula sa malaking size section, matingkad na pula, navy blue, sunny yellow. Mahigpit kong hinawakan ang mga ito, medyo naramdaman ang tagumpay, pero hindi pa kuntento.Napunta ang aking mga mata kay Alexandro.Nakatayo siya sa tabi ko na may itim na kamiseta at itim na pantalon. Itim ang buong katawan niya, parang nagluluksa. Na parang hindi niya kailanman nakilala ang anumang kulay maliban sa itim at puti.Ngumiti ako nang makulit."Gusto ko ring pumili ng damit para sa iyo."Nagtaas siya ng kilay. "Para sa akin?""Oo. Laging itim ang suot mo. Naiinip ako.""Hindi ako naiinip.""Pero ako ay naiinip na tumingin sa iyo."Tumingin siya sa akin na may mga matang hindi ko mabasa. Pero wala akong pakialam. Naglalakad na ako papunta sa men's clothing rack, ang aking mga mata ay tumitingin sa mga hilera ng mga kamiseta, t-shirt, jacket.Pagkatapos ay nakita ko ito.Isang pla

Dumaan muna kami sa restaurant sa tapat ng mall. Restaurant na may madidilim na kahoy na mesa at maliliit na kandila sa ibabaw. Isang lugar na dapat ay romantiko pero ang paligid sa aming mesa ay hindi naman romantiko.Umupo si Alexandro sa harapan ko na may mga brasong nakakrus sa dibdib. Malamig ang kanyang mukha, nakatitig sa labas ng bintana, hindi ako tinitingnan. Sa mesa, nakabukas na ang menu, pero hindi pa siya umoorder.Umorder na ako. Pero siya? Sinabi lang niyang "bahala na" sa waiter, pagkatapos ay nanatiling tahimik."Hubby?"Hindi siya sumagot."Anong gusto mong kainin?""Bahala na."Sandali niya akong tiningnan pagkatapos ay bumalik sa bintana.Bumuntong-hininga ako. Ganito na simula nang umalis kami sa mall. Sa loob ng kotse, hindi siya nagsalita. Sinubukan kong makipag-usap tungkol sa panahon, tumahimik siya. Sinubukan kong ikwento ang tungkol sa mga damit na binili ko, "hmm" lang siya. Sinubukan kong itanong kung galit siya, hindi siya sumagot.Ngayon sa restaurant,