Chapter 91

Humabang ako mula sa elevator ng opisina ni Sebastian. Karaniwan ay laging malinis, makintab, at marangal ang lugar na ito, ngunit ngayon, kitang-kita pa rin ang mga bakas ng sunog kahit saan. Itim na itim ang dingding sa dulo ng koridor. Nakarolyo at basa ang karpet sa harap ng conference room. Umaalingasaw pa rin ang amoy ng usok, hinaluan ng matapang na amoy ng disinfectant.Nakatayo si Sebastian sa harap ng kanyang mesa na pansamantalang inilipat sa conference room. Nakarolyo ang mga manggas ng kanyang puting long-sleeve na kamiseta hanggang siko, kita ang kanyang maskulado at may tattoo na braso sa kaliwa. Ang kanyang matigas na mukha ay bahagyang mas pagod kaysa karaniwan."Mahal," bati niya habang ibinuka ang kanyang mga braso nang malapad.Lumapit ako. Mahigpit niya akong niyakap, napakahigpit na halos hindi ako makahinga."Miss na miss kita," bulong niya."Miss din kita.""Pasensya na at hindi kita nasundo. Magulo pa ang opisina.""Okay lang. Sumakay ako ng taxi."Binitawan n

Chapter 92

Gabi na nang huminto ang taxi sa harap ng gate ng mansion. Nagbayad ako at bumaba nang may mabibigat na hakbang. Sa buong biyahe pauwi, hindi tumigil ang isip ko sa pag-iisip. Ang alok ni Sebastian ay umalingawngaw pa rin sa aking ulo, kahalili ng mga salita ni Leon na nagbabawal sa akin na makipagkita sa kanila.Pumasok ako sa bahay. Maliwanag pa rin ang ilaw sa sala. Nakaupo si Leon sa pangunahing sofa na nakakrus ang mga braso sa kanyang dibdib. Walang emosyon ang kanyang mukha—hindi galit, hindi nababahala, hindi ko mabasa. Ngunit ang kanyang mga mata ay agad na napunta sa akin pagpasok ko."Umuwi ka rin sa wakas," sabi niya."Gabi na. Pagod na ako."Hindi ko hinintay ang kanyang sagot. Naglakad ako papunta sa pangunahing kwarto. Sa buong koridor, narinig ko ang mga yabag ni Leon sa likuran ko. Sinundan niya ako.Pagkasara ng pinto ng kwarto, tumayo siya sa harapan ko. Ang kanyang itim na mga mata ay dahan-dahang gumalaw mula sa aking mukha patungo sa aking leeg, pagkatapos ay tum

Chapter 93

Wala pa akong oras para kumalma matapos umalis si Clara, nang muling bumukas ang pinto ng aking maliit na kwarto.Nakatayo si Leon sa pintuan. Hindi galit ang kanyang mukha, ngunit may isang bagay sa kanyang mga mata. Matagal ko na siyang kilala upang malaman na ito si Leon sa kanyang pinakamapanganib na anyo."Ano ang sinabi mo kay Clara?" tanong niya.Hindi ako sumagot."Nagtanong ako, ano ang sinabi mo kay Clara?""Sinabi ko ang totoo.""Hindi siya anak ko?""Oo.""Wala kang karapatang sabihin sa kanya iyon."Tumayo ako. Nanghihina pa rin ang aking mga binti, ngunit ayaw kong magmukhang mahina sa harapan niya."Wala akong karapatan? Sa loob ng ilang buwan ay hinamak niya ako. Dinahilan niya ako. Sinabi niya akong magnanakaw. Sinabi niya akong puta. Sinabi niya akong mataba, pangit, hindi karapat-dapat na maging asawa ng kanyang ama, at ikaw? Nanatili kang tahimik."Tumahimik si Leon."Kahit na nalaman mong hindi ako ang kumuha ng kwintas, nanatili kang tahimik. Hindi mo ako kailanm

Chapter 94

Kinabukasan ng umaga, kakaligo ko lang at nagpalit ng damit nang marinig ko ang mga sigaw mula sa sala. Nakilala ko ang boses na iyon—si Clara. Mataas ang tono, matinis, puno ng hindi mapigilang galit.Naglakad ako sa koridor. Mula rito, nakikita ko si Clara na nakatayo sa gitna ng sala na may hawak na selpon. Namumula ang kanyang mukha. Magulo ang kanyang blond na buhok, parang bagong gising at deretso sa pagbuhos ng galit nang hindi man lang nagsuklay."Tatay! Dapat ninyong marinig ito! Hindi na ako mananahimik!"Nakatayo si Leon sa harapan niya na nakakrus ang mga braso sa dibdib. Walang emosyon ang kanyang mukha, ngunit nakita ko ang tensyon sa kanyang panga."Ano na naman?""Ipo-post ko sa social media! Sasabihin ko sa lahat na pinakasalan ni Tatay ang kanyang katulong! Na ibinabahagi ni Tatay ang kanyang asawa sa dalawa niyang kaibigan!"Hindi kumilos si Leon."Sasabihin ko sa buong mundo na si Ana ay isang puta! Puta ni Tatay at ng dalawa niyang kaibigan! Ita-tag ko ang lahat n

Chapter 95

Makalipas ang dalawang araw, tumunog ang aking selpon.Isang numero na hindi ko kilala. Muntik ko nang hindi sagutin—takot na baka ito ay isang mamamahayag, takot na baka si Clara iyon na may panibagong pakana, takot na baka sina Irene o Dona o ibang taong gustong sirain ako—ngunit pagkatapos ng tatlong ring, pinindot ko ang berdeng pindutan."Hello, ito po ba si Nona Ana Lancaster?"Boses ng babae sa kabilang linya, propesyonal, magiliw, ngunit matatag."Opo, ako si Ana.""Ako po ang sekretarya ni Ginoong Jonathan Foster ng Foster Group. Si Ginoong Leon Harrington ang nag-rekomenda sa inyo na sumali sa aming kumpanya. Handa po ba kayong pumunta para sa isang interbyu ngayong araw?"Tumahimik ako. Ginawa nga ni Leon. Tinawagan niya talaga ang kanyang kaibigan."Handang-handa po," sagot ko sa wakas."Mabuti. Alas-diez po ng umaga sa punong opisina ng Foster Group. Hinihintay po namin kayo."+++Alas-diez ng umaga, nakatayo ako sa harap ng mataas na gusali na may asul na salamin na suma

All Chapters of The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Chapter 91 - Chapter 95

Chapter 91

Chapter 92

Chapter 93

Chapter 94

Chapter 95