All Chapters of The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Chapter 71 - Chapter 79

"Pumasok na tayo sa kwarto. Kailangan mo ng magpahinga," sabi ko.Tumango siya, pero nang sinubukan niyang humakbang ay nanghina ang kanyang katawan. Kinailangan kong hawakan ang kanyang baywang para hindi siya matumba. Ang kanyang mabibigat na kamay ay pumulupot sa aking balikat. Lalong tumapang ang amoy ng alak, pinaghalong whisky, vodka, at isang mapait na bagay na hindi ko makilala."Ang bigat mo, Leon," reklamo ko habang dahan-dahang naglalakad sa pasilyo patungo sa pangunahing silid-tulugan."Hindi ako mabigat. Matipuno ako," bulong niya. Parang bata ang kanyang boses, hindi malinaw, parang batang baguhan pa lamang magsalita.Natawa ako nang bahagya. "Oo, oo. Matipuno ka.""Dati akong manlalangoy, alam mo ba? Noong high school.""Alam ko.""Noon kaya kong lumangoy buong araw nang walang pahinga. Sinabi ng guro ko na may talento ako.""Astig.""Ngayon? Ngayon ay nakaupo lamang ako sa opisina buong araw. Titingin sa mga dokumento. Pipirma ng kontrata. Makikipagkita sa mga nakakaba

Kinabukasan, nagpasya akong pumunta sa opisina ni Sebastian. Hindi dahil inanyayahan niya ako, kundi dahil kailangan kong lumabas ng mansion. Kailangan kong lumayo kay Clara na buntis at hindi matatag ang emosyon. Sumakay ako ng taksi at hindi ko sinabi kaninuman. Si Leon ay nasa kanyang kwarto, malamang natutulog pa.Matayog ang gusali ni Sebastian sa sentro ng lungsod. Pumasok ako sa pangunahing pintuan, dumaan sa marangyang puting marmol na lobby, at nagtungo sa elevator. Ilang empleyado ang tumingin sa akin nang may pagtataka, marahil dahil hindi ako naka-uniform ng opisina, marahil dahil alam nilang wala akong kabuluhan.Pinindot ko ang buton ng ika-20 palapag. Nagsara ang pinto ng elevator.Mag-isa ako.Sa kalagitnaan ng biyahe, huminto ang elevator. Bumukas ang pinto.Pumasok ang isang babae.Matangkad siya. Malamang 175 sentimetro. Mahaba hanggang balikat ang kanyang itim na buhok, tuwid at makintab na parang sa patalastas ng shampoo. Matigas ang kanyang mukha na may mataas na

Hindi ko alam kung gaano na katagal akong naglalakad. Basa, malamig, at puno ng paltos ang aking mga paa. Ang murang sapatos na suot ko, ang sapatos na binili ko gamit ang perang galing kay Adrian, ay puno na ng tubig at putik. Ang manipis na bestidang suot ko ay nakadikit sa aking balat na parang plastic wrapper.Walang tumutulong sa akin.Dumaan ako sa mga tahimik na kalsada sa labas ng lungsod. Ang malalaking bahay na may matataas na bakal na rehas ay nakatayo sa magkabilang gilid. Ang mga ilaw sa hardin ay kumikislap nang mahina, lumilikha ng mahahabang nakakatakot na anino. Paminsan-minsan ay may mabilis na dumaraang sasakyan, nagwiwisik ng tubig patungo sa akin. Hindi ako umiiwas dahil wala akong pakialam.Patuloy lang akong naglalakad.Bakit ako kinamumuhian ng lahat?Ang tanong na iyon ay paulit-ulit na umiikot sa aking ulo. Parang sirang plaka, paulit-ulit, hindi tumitigil. Bakit ako kinamumuhian ng lahat? Ano bang kasalanan ko? Dahil ba pangit ako? Dahil ba mataba ako?Kinam

Hindi sumagot si Leon sa tanong ni Clara. Lumabas lamang siya ng kwarto ng kanyang anak at naglakad papunta sa pintuan sa harap.Kinuha niya ang makapal na jacket mula sa aparador malapit sa pinto, pagkatapos ay tinawagan ang kanyang personal na tsuper."James, lalabas tayo ngayon.""Ano pong kailangan, Ginoo?""Maghanap ng isang tao."Dahan-dahang bumiyahe ang itim na sasakyan sa mga lansangan ng lungsod. Nakaupo si Leon sa likurang upuan nang hindi mapakali. Paulit-ulit na tinapik ng kanyang mga daliri ang kanyang hita. Hindi tumigil ang kanyang mga mata sa paggalaw, pinagmamasdan ang bawat gilid ng kalsada, bawat bangketa, at bawat anino na gumagalaw."Bagalan mo," utos niya.Dahan-dahang inapakan ni James ang preno. "Ginoo, napakabagal na natin.""Sinabi kong bagalan mo!"Tumahimik si James. Ibinaba niya ang bilis ng sasakyan na halos parang gumagapang na sa aspalto.Ibinaba ni Leon ang kanyang salamin sa bintana."Nandiyan!" bigla niyang sigaw. "Tumigil ka!"Biglang nagpreno si J

Makalipas ang halos isang oras, isang itim na sasakyan ang huminto sa bakuran ng villa. Bumaba ang isang binata na nakasuot ng malinis na puting jacket, itim na buhok na bahagyang mahaba sa harap, guwapong mukha na malamig at propesyonal. Si Doktor Aldo, ang doktor na dati nang gumamot kay Ana sa ospital, na minsan ay nagbanta na isusumbong sina Leon, Adrian, at Sebastian sa pulisya.Nagkunot ang noo ni Adrian. "Ikaw ang dumating? Bakit hindi ibang doktor?"Tinitigan ni Aldo si Adrian nang walang ekspresyon."Nagkataon lang na ako ang naka-duty sa branch clinic malapit dito."Pumasok siya sa villa na may dalang medical bag.Nakaupo pa rin si Leon sa sahig sa harap ng fireplace, nakapanghawak kay Ana na nakabalot sa makapal na kumot. Maputla ang kanyang mukha, namumula ang kanyang mga mata dahil sa kawalan ng tulog at pagpipigil ng emosyon.Lumuhod si Aldo sa tabi ni Ana. Sinuri niya ang pulso, temperatura ng katawan, at tugon ng mga pupil ng mata. Mabilis at mahusay ang paggalaw ng ka