All Chapters of The Plus-Size Girl Claimed by 3 Daddies(Tagalog): Chapter 121 - Chapter 130

Tinitigan ni Leon si Sebastian nang may matalas na tingin. "Lancaster?""Oo. Karaniwang pangalan dito," sabi ni Sebastian.Napabuntong-hininga si Leon. Marahil ay tama si Sebastian. Ang Lancaster ay isang karaniwang pangalan. Walang kakaiba sa pangalang iyon. Walang kahina-hinala. Masyado siyang nag-iisip."Dinala mo siya rito dahil?""Wala akong mapag-iiwanan sa kanya. May sakit ang yaya niya. Hindi ko siya kayang iwan nang mag-isa."Tumango si Leon. Walang kakaiba doon.Muli niyang tinitigan si Ethan. Tahimik na nakaupo ang bata sa itim na leather na upuan na masyadong mataas para sa kanya, nakabitin ang kanyang mga paa na hindi umaabot sa sahig. Ang kanyang malalaking itim na mata ay patuloy na gumagala sa pagmamasid sa kwarto, puno ng pag-usisa, ngunit walang takot. Walang pagkabalisa. Nakaupo lamang siya roon, mahinahon, tulad ng isang batang sanay na sa bagong kapaligiran.Naramdaman ni Leon na may kakaiba. May kumikiliti sa likod ng kanyang ulo, ngunit hindi niya mahawakan. Mar

Umupo si Ana sa sahig ng maliit na kwarto sa apartment ni Sebastian. Mahimbing na natutulog pa rin si Ethan sa kama, niyayakap ang kanyang plastic dinosaur, hindi alam na mabilis na nagbabago ang mundo sa labas. Tinitigan ni Ana ang kanyang anak—ang kanyang inosenteng mukha, ang kanyang itim na buhok na bahagyang kulot sa dulo, ang kanyang mga labi na bahagyang nanginginig habang nananaginip. Inabot niya ang kanyang kamay at hinawakan ang pisngi ni Ethan nang marahan, na parang natatakot siyang magising ito."Hindi mo alam kung ano ang nangyayari. Hindi mo alam na malupit ang mundong ito. Ngunit poprotektahan kita. Pangako."Dahan-dahang umungol si Ethan sa kanyang pagtulog, pagkatapos ay bumalik sa mahimbing na pagkakatulog. Dahan-dahang inalis ni Ana ang kanyang kamay. Tumayo siya at naglakad papunta sa bintana. Sa labas, nakalatag ang London—mga matataas na gusali, ang langit na nagsisimula nang maging maulap, at sa di kalayuan, ang malabong anino ng mga mararangyang mansion na dat

Malaki ang museum na iyon. Lumang gusali na may klasikong arkitektura, matataas na puting marble pillars sa entrance, at sa itaas nito, may nakasulat na gintong letra: Natural History Museum. Maliit na tumakbo si Ethan sa harapan ni Ana, kumikinang ang kanyang mga mata, hindi makapaghintay na makita ang mga dinosaur na dati ay nakikita lang niya sa mga libro at plastic toys."Mom! Bilisan mo, Mom! Gusto kong makita ang T-rex!" sigaw niya sabay wave.Ngumiti si Ana. Sinubukan niyang sumabay sa mga hakbang ni Ethan, kahit na may hindi maalis na pagkabalisa sa kanyang puso. Simula kanina, simula nang mangyari ang insidente sa kalsada, pakiramdam niya ay may sumusunod sa kanila. Sa bawat lingon niya, walang tao."Tara na. Dahan-dahan lang. Huwag kang tumakbo," sabi niya.Hindi nakinig si Ethan. Pumasok na siya sa malaking silid na may higanteng dinosaur skeleton sa gitna. Bumuka ang kanyang bibig, lumaki ang kanyang mga mata."Wow! Ang laki!"Tumayo si Ana sa likuran niya, tinitigan ang k

Tinitigan ko si Leon nang may mga matang nananamlay pa rin dahil sa epekto ng gamot. Malamig ang pakiramdam ng ospital, ang amoy ng antiseptiko ay sumasakit sa aking ilong, at sa labas ng bintana, nagsisimula nang dumilim ang langit ng London. Ngunit sa harapan ko, nakaupo si Leon na may pagod na mukha, namumula ang kanyang mga mata, magulo ang kanyang buhok."Ayusin natin ang lahat para kay Ethan," sabi niya.Tumahimik ako."Para kay Ethan," inulit niya.Huminga ako nang malalim. Sumikip ang aking dibdib, na parang may nakabara doon. Umiling ako."Hindi, Leon."Nanlamig si Leon."Ano?""Ayoko. Hindi pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan ko kasama ka.""Ana...""Narinig mo ako, ayoko. Sina Adrian at Sebastian nga ay tinanggihan ko, lalo na ikaw."Tumahimik si Leon. Nakita kong nanigas ang kanyang panga. Nanlaki ang kanyang mga kamao sa kanyang kandungan, namumuti ang kanyang mga buko."Ano ang dapat kong gawin? Ano ang dapat kong gawin upang bigyan mo ako ng pagkakataon?"Tinitigan ko si

Nakaupo pa rin ako sa mesa ng kusina, nakatitig sa baso ng mainit na gatas na nagsisimula nang lumamig sa aking kamay. Ang mga salita ni Sebastian tungkol kay Richard ay umaalingawngaw pa rin sa aking ulo. Alam kong tama siya. Gagawin ni Richard ang lahat para maalis si Ethan, at hindi ko kayang protektahan si Ethan nang mag-isa. Ngunit ang pagtanggap ng tulong mula sa kanilang tatlo ay nangangahulugang kailangan kong bumalik sa nakaraan na aking kinamumuhian.Nais sana ni Sebastian na magsalita muli nang tumunog ang kanyang telepono. Sinagot niya ito, nakinig sandali, pagkatapos ay sumagot nang may propesyonal na boses."Oo, narinig ko. Ipadala mo ang mga dokumento sa email ko. Titingnan ko mamaya."Pinagmasdan ko siya mula sa likod ng aking baso ng gatas. Seryoso ang kanyang mukha, nakatutok ang kanyang mga mata, walang ngiti sa kanyang mga labi. Iba siya kapag nagsasalita tungkol sa negosyo—mas matigas, mas malamig.Matapos ang tawag, bahagya akong ngumiti."Sino iyon?""Business p