Semua Bab ว่าไงคะคุณคู่หมั้น: Bab 21 - Bab 30

ตอนที่ 20 2/2 อยากให้ฉันช่วยไหม NC“แรก ๆ ก็อาจจะเจ็บ แต่สัญญาว่าฉันจะทำเบา ๆ” ว่าจบก็ใช้สองนิ้วแหวกกลีบเนื้อออกกว้าง พร้อมกับจับลำกายถูไถส่วนหัวหยักวนอยู่หน้าช่องทางรัก ก่อนจะรูดชักสองสามทีเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนทำกิจกรรมอันแสนเร่าร้อนในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้ “อย่าเกร็งนะ”“อื้ม”เขาสวนสะโพกช้า ๆ เพื่อหวังจะสอดใส่แก่นกายเข้ารูรักชื้นแฉะ ทว่าพยายามกี่หนต่อกี่หนกลับเข้าไปได้เพียงแค่ครึ่งลำเท่านั้น เมื่อไม่มีทีท่าว่าจะสอดใส่ได้ง่าย ๆ จึงหยุดการกระทำลง“จะ...เจ็บ” ความใหญ่โตแปลกใหม่ที่เข้ามาเติมเต็ม สร้างความเจ็บปวดไปทั่วกลางกายสาว จนเธอต้องนิ่วหน้าอย่างทรมาน ก่อนที่มือเล็กจะพยายามดันแผ่งอกแกร่งให้ถอยห่างเพราะเริ่มทนความปวดร้าวไม่ไหวเสียแล้ว “ฉันไม่ไหวแล้วมันเจ็บ เอามันออกไปได้ไหม”“ขออีกแค่ครั้งเดียว ถ้าเข้าไม่ได้จะยอมเอาออกให้ โอเคไหม” ไม่คาดคิดว่าคนตัวเล็กจะคับแน่นถึงเพียงนี้ แถมผนังเนื้ออุ่นร้อนยังบีบรัดตัวตนของเขาจนเริ่มปวดหนึบไปทั่วทั้งลำไม่ต่างจากเธอเลยสักนิด“อื้ม”เมื่ออีกฝ่ายตอบตกลงอย่างว่าง่าย เขาจึงถอดถอนแก่นกายออกจากช่องทางรัก ก่อนจะถาโถมแรงตอกอัดเข้าไปอีกครั้งจนมิดด้าม

ตอนที่ 22 พี่ชายกับน้องสาวช่วงเย็นหลังจากนั่งเรียนจนถึงชั่วโมงสุดท้าย ในที่สุดเวลาที่นักศึกษาทุกคนรอคอยก็มาถึง เมื่ออาจารย์ประจำวิชากล่าวประโยคสุดท้าย นักศึกษาทั้งห้องก็พร้อมใจกันผุดตัวลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียง รวมถึงนาเดียร์เองก็แยกกันกับเพื่อนสนิท เนื่องจากสายน้ำต้องรีบไปทำธุระต่อเธอจึงต้องเดินไปยังคณะวิศวกรรมศาสตร์เพียงลำพังเป็นที่แปลกตาสำหรับหนุ่ม ๆ ในชุดช็อปที่วันนี้มีสาวสวยบริหารมาให้ชมกันถึงลานเกียร์ สายตานับหลายสิบคู่พากันเหลียวมองคนสวยด้วยความสนอกสนใจ ทว่าคนตัวเล็กกลับไม่ได้ให้ความสนใจเลยสักนิด ไม่รอช้าเธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเพื่อส่งข้อความหานักรบในทันที‘รออยู่ลานเกียร์นะ’เธอเลือกเข้าไปนั่งรอเจ้าของรถอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนเพียงลำพัง ต้นไม้ใหญ่เรียงรายล้อมรอบลานเกียร์ให้ร่มเงาประกอบกับมีลมพัดอ่อน ๆ อยู่ตลอด ส่งผลให้บรรยากาศรอบ ๆ ละแวกนี้ค่อนไปทางเย็นสดชื่นอยู่ไม่น้อยระหว่างที่รอก็เล่นโทรศัพท์เพื่อคั่นเวลาไปพลาง ๆ ทันใดนั้นเสียงอันคุ้นหูก็ดังขึ้น ก่อนที่ร่างสูงของสายฟ้าจะปรากฏต่อหน้า เขาทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามพร้อมยิงคำถามใส่เธอด้วยความสงสัย“นาเดียร์มาทำอะไรที่นี

ตอนที่ 24 ตัดพ้อน้อยใจเข้ามาในห้องได้ก็จัดการลงกลอนล็อกประตูให้เรียบร้อย ก่อนจะหันมาสำรวจการแต่งตัวของเธอแบบเต็ม ๆ ตา “แต่งตัวอะไรของเธอ”“แล้วจะให้แต่งตัวแบบไหนล่ะ เสื้อผ้านายก็มีอยู่แค่นี้”“ไปเปลี่ยนซะ ฉันไม่ชอบ” เขาเผลอใช้น้ำเสียงเกรี้ยวกราด อีกทั้งยังชักสีหน้าใส่คนตัวเล็กบ่งบอกว่าไม่ชอบใจกับการแต่งตัวของเธอมากนักซึ่งสีหน้าท่าทางเหล่านั้นมันพานให้เธอนึกน้อยใจจนต้องเอ่ยตัดพ้ออีกฝ่าย “ถามจริงเหอะนายเคยชอบอะไรในตัวฉันบ้าง พอเป็นฉันมันก็ผิดไปซะทุกอย่าง หรือต้องแต่งตัวน้อยชิ้นเหมือนผู้หญิงของนายถึงจะชอบเหรอ”“ไม่ใช่เลยนาเดียร์” สายตาตัดพ้อคู่นั้นมันพลอยให้หัวใจแกร่งกระตุกวูบ จนเขาต้องเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะไม่อาจทนมองต่อไปได้“หรือไม่จริงล่ะ ฉันขอถามหน่อยเถอะนายจะพาฉันมาที่นี่เพื่ออะไร ในเมื่อก็มีผู้หญิงของตัวเองอยู่ทั้งคน”“ฉันกับแคนดี้ไม่ได้เป็นอะไรกัน”“ไม่ได้เป็นอะไรกันเหมือนที่นายก็บอกกับทุกคนว่าไม่ได้เป็นอะไรกับฉันงั้นสิ” ใบหน้าบูดบึ้งเชิดขึ้นอย่างไม่นึกเกรงกลัว คนเจ้าชู้เช่นเขาก็คงทำกับผู้หญิงแบบนี้ไปทั่ว อยากนอนกับใครก็แค่กระดิกนิ้วเรียกพอเบื่อก็เขี่ยทิ้ง!“ชักไปกันใหญ่แล้ว

ตอนที่ 26 เข้าใจผิดหลังจากผ่านพ้นคืนนั้นมาเธอก็รู้สึกได้ว่านักรบนั้นเปลี่ยนไปเป็นคนละคนราวฟ้ากับเหว จากที่เมื่อก่อนเอาแต่พูดจาประชดประชัน ทว่าหลัง ๆ มานี้กลับใช้น้ำเสียงที่น่าฟังกว่าเมื่อก่อนอยู่มากโขและหลังจากที่คุณทรงเดชและคุณณฤดีบินไปบริหารงานที่ต่างประเทศ เขาจึงถือโอกาสนี้เอ่ยปากชวนคนตัวเล็กให้ย้ายเข้าอยู่คอนโดด้วยกัน โดยให้เหตุผลว่าถ้าหากเธออยู่ที่คฤหาสน์เพียงลำพังอาจจะเหงาเอาได้ ซึ่งนาเดียร์เองก็ไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด เธอยอมย้ายเข้าอยู่กับเขาอย่างงายดาย ถึงอย่างนั้นก็ยังมีข้อแม้ขอเพียงแยกห้องกันนอนเท่านั้นเองทั้งที่ก็แยกห้องกันนอนแล้วแท้ ๆ แต่ทว่านักรบก็ยังมีลู่ทางหาโอกาสเข้าไปนอนร่วมเตียงกับเธออีกจนได้ แน่นอนว่าในค่ำคืนไหนที่เขาเข้ามาร่วมหลับนอนด้วยมันก็มักจะจบที่บทรักอันแสนเร่าร้อนอยู่เรื่อยมา นาน ๆ เข้าจนทุกอย่างกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปเสียแล้วถึงแม้ว่าทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกันอยู่หลายครั้งหลายครา หากแต่สถานะยังคงเป็นเพียงว่าที่คู่หมั้นลับ ๆ อย่างในวันแรกจวบจนถึงทุกวันนี้เหมือนเดิม ซึ่งก็เป็นความสบายใจของทั้งสองฝ่ายทั้งคู่ต่างก็ยินยอมที่เป็นคนในความลับของกันแ

ตอนที่ 28 ไม่เข้าใจกัน“นาเดียร์!!”“งานหมั้นระหว่างฉันกับนายมันจะไม่มีวันเกิดขึ้น”ประโยคเหล่านั้นมันชวนให้หัวใจภายใต้อกแกร่งเจ็บแปลบขึ้นมาทันที ราวกับมีปลายมีดแหลมกำลังทิ่มแทงอยู่กลางอกไม่หยุดหย่อน “เป็นอะไรอีก”“เอาเวลาไปสนใจคนของนายเถอะ” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยขึ้นอย่างตัดพ้อน้อยใจ เมื่อคืนเธอทนรอเขาจนดึกดื่นเพราะหลงเชื่อถ้อยคำโลเลเหล่านั้น แต่ต่อจากนี้ไปจะไม่เอาใจลงไปเล่นกับความสัมพันธ์อันฉาบฉวยนี้อีก“พูดอะไรของเธอ ฉันเลิกยุ่งกับแคนดี้ไปแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ” หลังจากค่ำคืนนั้นที่แคนดี้มาที่ห้องของเขา นักรบจึงตัดสินใจเซ็นเช็คให้เงินอีกฝ่ายไปจำนวนหนึ่ง เพราะรู้ดีว่าเหตุผลที่ทำให้แคนดี้เข้าหาเขานั้นมันหนีไม่พ้นเรื่องเงิน“จริง ๆ นายไม่จำเป็นต้องเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยก็ได้นะ ยังไงความสัมพันธ์ของพวกเรามันก็เป็นแค่พี่น้อง” พอนึกไปถึงสถานะที่เขาเอ่ยปากบอกกับแฟนเก่าเมื่อคืนที่ผ่านมา ก็พลอยให้เจ็บปวดหัวใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ แต่จะโทษใครได้ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายร้องขอให้เขาปิดบังความสัมพันธ์นี้ไว้เอง“คิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอ พี่น้องอะไรเอากันทุกคืนวะ!”“ถ้าเอากับคนที่ไม่ได้รักฉันไม่นับว่าเป็น