All Chapters of เด็กช่างลุ้นรัก: Chapter 71 - Chapter 80

85 Chapters

71

“มน...พูดอะไรหน่อยสิ เงียบแบบนี้เบสใจไม่ดีเลย” ฝ่ามือหนาจับมือบางมากุมไว้ “โกรธที่เบสกลับบ้านช้า แล้วไม่ได้โทรบอก หรือโกรธที่เบสให้อยู่บ้านคนเดียว”ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละ แต่ที่โกรธจนไม่พูดด้วย เพราะพี่ไปนั่งกินข้าวกับกลุ่มพี่ริน เป็นสิ่งที่คิดในใจ แต่ความเป็นจริงคือเธอนิ่ง เฉยชา“จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอตัวเอง” คนมีความผิดกระแซะไหล่ถาม พอเธอไม่ตอบ เขาก็เร้าหรืออยู่นั่น เธอเลยมองตาแฟนหนุ่มด้วยแววตาค้นหา ก่อนถามเสียงราบเรียบ“แน่ใจเหรอว่าที่พูดกับแม่เมื่อกี้เป็นความจริงทั้งหมด”“ก็ใช่ไง” น้ำเสียงดูหนักแน่น แต่หลบตาเธอนี่สิ มันยังไงกันแน่“ให้พูดใหม่อีกที” คราวนี้หญิงสาวใช้น้ำเสียงเข้มกว่าเดิม พร้อมกับกดโทรศัพท์หาคลิปวิดีโอที่เอมอรส่งมาให้“เบสก็อยู่บ้านไอ้เบนซ์ทั้งวันไม่ได้ไปไหนกันเลยนะ”“เหรอ งั้นดูนี่หน่อยสิ ว่ายังจะปากแข็งอีกไหม” พร้อมกับกดเล่นวิดีโอที่เห็นชัดแบบเอชดีเลยว่าบุรินทร์ยืนคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งเขารู้ดีทีเดียวว่าคนในคลิปเป็นใคร“เฮ้ย! มนมันไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะ คือเบสเจอกับกลุ่มของรินจริง แต่บังเอิญเจอกันเฉย ๆ” บุรินทร์ละล่ำละลักพูด“เหอะ! ถ้ามนไม่มีหลักฐานมายืนยัน พี่
Read more

72

::Tao::“ฮัลโหล...ว่าไง...จะคุยทำไมวะ...เออ ๆ”เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคุยอะไร แต่แฟนหนุ่มของเธอมีอาการที่ไม่พอใจนัก ก่อนที่เจ้าตัวจะยื่นโทรศัพท์มือถือให้ หญิงสาวมองอย่างไม่เข้าใจ ชายหนุ่มเลยบอก“ไอ้เต๋าจะคุยด้วย” มณีมณฑน์พยักหน้า แล้วรับมาเครื่องมือสื่อสารของบุรินทร์มาถือไว้ ก่อนเธอจะยกโทรศัพท์แนบหู ชายหนุ่มก็คว้าไว้แล้วเปิด สปีกเกอร์โฟน พร้อมกับพยักพเยิดให้เธอคุยได้“ค่ะ พี่เต๋า”(น้องมนพอรู้ไหมครับว่าเอมอยู่ไหน)“เอ่อ...คือ”‘ถ้าพี่เต๋าถาม แกอย่าบอกเขานะว่าเราอยู่ไหน’ ประโยคของเอมอรที่พูดกับเธอเมื่อคืนดังก้องหู ก่อนอ้อมแอ้มตอบ“ไม่รู้เลยค่ะ”(น้องไม่รู้จริง ๆ เหรอครับ)“ค่ะ”‘มนขอโทษนะพี่เต๋า แต่มนบอกไม่ได้จริง ๆ’(งั้นแค่นี้นะครับ)“ค่ะ” วางสายแล้ว เธอก็คืนมือถือให้แฟนหนุ่มที่จ้องมองเธออย่างจับผิด“มนไม่รู้จริง ๆ เหรอ”“ไม่รู้อะไรเหรอคะ”“เพื่อนของน้องน่ะ น้องไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าเอมอยู่ไหน”“ค่ะ ไม่รู้เลย มนไม่ได้คุยกับมันเลย” พลางหลบสายตาคมที่มองมา กระสับกระส่ายกับแววตาที่จ้องมอง“น้องรู้ไหมว่าน้องโกหกไม่เนียนเอาซะเลย บอกพี่มาเดี๋ยวนี้ว่าเพื่อนของน้องอยู่ไหน” พร้อมกับปลดล็อกหน้าจอเพื่
Read more

73

“รอสักครู่นะคะ” ร่างบอบบางที่ร่างกายชาไปทั้งตัวก้าวเดินช้า ๆ ไปตามคนที่อยู่ในห้องน้ำให้ออกมาคุยสาย หากก็พอดีที่เขาออกมาเสียก่อน“ใครโทรมาเหรอมน” ชายหนุ่มที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวไว้อย่างหมิ่นเหม่เอ่ยถาม“เขาบอกว่าชื่อภาอะ” พลางยื่นเครื่องมือสื่อสารให้เจ้าตัว ซึ่งเขาก็รับมาถือไว้ ก่อนเธอจะเดินออกจากห้อง ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าเขาจะคุยอะไรกัน สักพักเขาก็ออกมา ทั้งยังแต่งตัวราวกับจะออกไปข้างนอก วันหยุดทีไรเขาไม่เคยอยู่บ้านเลย จนเธออดสงสัยไม่ได้ จึงถาม“จะไปไหนเหรอเบส”“ไปบ้านไอ้เทนน่ะ”หญิงสาวพยักหน้า “แล้วจะกลับตอนไหนล่ะ”“ค่ำ ๆ แหละ มีอะไรหรือเปล่า”“ถามเฉย ๆ เห็นช่วงนี้ออกไปข้างนอกบ่อย”“เบสแค่ไปเที่ยวเล่นบ้านเพื่อนเอง เธอจะจับผิดเบสอะไรนักหนา” บุรินทร์โวยวาย“เฮ้ย เบส พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ มนแค่ถามเฉย ๆ ทำไมต้องร้อนตัวด้วยอะ” ตอนนี้มณีมฑน์ก็ไม่พอใจแฟนหนุ่มเช่นกันที่มาเสียงดังใส่ จนเธออดที่จะจับผิดไม่ได้“เออ ๆ ขอโทษ งั้นเบสไปก่อนนะ”ชายหนุ่มออกไปได้สักพัก มณีมณฑน์ก็โทรหาเพื่อนสาวทั้งสองให้มารับไปหาอะไรกินหน่อย พอถามถึงบุรินทร์เธอก็บอกออกไปข้างนอก รอไม่นานฐาปกรณ์ที่ยืมรถของป๊านางไปรับเ
Read more

74

“เดี๋ยวพี่ไปเอาให้ไหมครับ”“มนไปเอาเองดีกว่าค่ะ” แม้จะพูดน้ำเสียงหวานแหวว แต่ในใจมีแต่ความร้อนรุ่มกับภาพที่เห็น...ไม่รอช้าหญิงสาวเดินเร็ว ๆ ไปในบ้านแล้วเห็นภาพตำตาที่ชัดแจ๋วระดับเอชดี โดยภาพที่เธอเห็นนั้น บุรินทร์กำลังจูบอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งเธอไม่แน่ใจว่าจะเป็นแฟนเก่าของเขาไหม เพราะเห็นหน้าหญิงสาวไม่ชัด“พี่เบส!!!” มณีมณฑน์ส่งเสียงเรียกคนทั้งคู่ ก่อนที่ของที่เธอถืออยู่ในมือจะลอยถูกหน้าคนทั้งคู่เข้าอย่างจัง“นี่เหรอ คนที่บอกว่ามาหาเพื่อน ที่แท้ก็นัดเจอกัน ถามจริง ๆ เถอะพี่ทำได้ยังไงพี่เบส ทำได้ยังไง” น้ำตาที่เอ่อคลอหน่วยเริ่มไหลออกมาช้า ๆ อย่างห้ามไม่ได้ เพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะทำอย่างนี้กับเธอได้“มน มาได้ยังไง มน ฟังพี่ก่อนนะ” ก่อนที่ร่างสูงจะถลาไปหาคนตัวเล็กที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลอาบหน้า“จะให้ฟังอะไร ให้ฟังพี่โกหกอย่างนั้นเหรอ ไม่เอาอะ มนขอเชื่อกับสิ่งที่เห็นแล้วกัน มนไม่คิดเลยว่าพี่จะทำอย่างนี้กับมนได้ ปากก็บอกว่ารัก ว่าจะไม่ทำแบบนั้นแบบนี้อีก สุดท้ายเป็นยังไงล่ะ มนโดนหลอกอีกจนได้” มือเล็กปาดน้ำตาออกจากใบหน้า หากก็ไม่ช่วยอะไร เพราะตอนนี้ทั้งใจ ทั้งความรู้สึกของเธอมันพัง
Read more

75

หลังจากมณีมณฑน์กลับไป บุรินทร์ก็โดนเพื่อนลากให้มานั่งโต๊ะที่เพื่อน ๆ นั่งกินดื่มกันอยู่ก่อนหน้า ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่พอใจนักที่ถูกเพื่อนจับตัวไว้น่ะ“อะไรของพวกมึงวะ จับตัวกูไว้ทำไม” บุรินทร์โวยวายเสียงดัง สะบัดแขนสะบัดตัวให้หลุดจากการถูกล็อกตัวไว้จนแน่น“กูอยากให้มึงใจเย็นก่อน ไม่ใช่อารมณ์ร้อนแบบนี้” ชัชพลว่า“จะให้ใจเย็นได้ยังไงในเมื่อกูโดนเมียงอน”“กูว่ามึงหยุดโวยวาย แล้วนั่งสงบสติอารมณ์ก่อนเหอะว่ะ ถ้ามึงยังดันทุรังแบบนี้ มีแต่เสียกับเสียนะเว้ย” เตชินท์พยายามพูดให้เพื่อนได้สติ“เราขอโทษนะเบส” หญิงสาวที่เพิ่งเดินออกมา สาวเท้ามายืนข้างเพื่อนแล้วเอ่ยคำขอโทษอย่างรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรหรอก อย่าคิดมากเลย ในเมื่อเราไม่ได้ทำอะไรผิด” บุรินทร์บอกกับแฟนเก่าที่ตอนนี้มีสถานะเป็นเพื่อนสนิท“แต่น้องเขาก็เข้ามาเห็นพอดีเลยนะ”ก่อนหน้านั้น เธอตามบุรินทร์เข้าไปในบ้าน เพื่อจะพูดคุยกันโดยมีแฟนของเธอเข้าไปเป็นเพื่อนด้วย ทีนี้ระหว่างที่สาวหล่อแฟนของเธอเข้าห้องน้ำ ตอนนั้นเองเธอรู้สึกเคืองตา บุรินทร์ที่นั่งคุยอยู่กับเธอเลยดูให้ ขณะนั้นเองแฟนสาวของเจ้าตัวเข้ามาเห็นพอดี เลยทำให้เข้าใจผิดว่าเธอสองคนจูบกัน“อืม ยังไง
Read more

76

วางสายจากมณีมณฑน์ คุณคณิตาก็หันมามองลูกชายตัวเองที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ข้าง ๆ“ไงล่ะเจ้าตัวดี ปากบอกว่ารักแฟนหนักรักแฟนหนา ทำไมถึงไปอยู่กับแฟนเก่าที่บ้านนั้นได้”“เมื่อเช้าภาโทรมาหาผมแล้วมนรับน่ะครับ พอผมออกมาก็บอกกับน้องว่าจะไปบ้านไอ้เทน แล้วน้องก็ตามหลังผมไป แล้วเห็นภาพที่น้องเข้าใจผิดไปเอง” บุรินทร์บอกความจริงกับมารดา แต่ไม่ได้บอกว่าเขาเสียงดังใส่เธอด้วยตอนที่เธอถาม ที่เธอถามก็เพราะเธอใส่ใจ เป็นห่วงเป็นใย แต่ดูสิ่งที่เขาพูดกับเธอสิไม่น่าเลยว่ะ ไอ้เบส สิ่งที่เขาอยากทำตอนนี้คงจะด่าตัวเองกับสิ่งที่ทำให้คนที่รักเสียใจ เสียน้ำใจ“แล้วภาพอะไรที่น้องเห็นแล้วน้องเข้าใจผิดล่ะ ช่วยพูดให้แม่เข้าใจหน่อยได้ไหม”“ตอนนั้นมีเศษผงเข้าตาภาผมเลยดูให้น่ะครับ ภาพที่สื่อออกไปเหมือนผมกับภากำลังจูบกันครับแม่”“อืม ก็สมควรอยู่หรอก แล้วนอกจากแกกับผู้หญิงคนนั้นมีใครอยู่ในบ้านอีกบ้าง” คุณคณิตาพยักหน้า แล้วถามต่อ“ก็แฟนของภาน่ะครับ แต่เธอเข้าห้องน้ำ มนเลยคิดว่าผมกับภาแอบมาคุยกันสองต่อสอง”“แล้วแกกับคนชื่อภาอะไรน่ะเป็นอะไรกัน”“เพื่อนครับ ผมกับภาเราเป็นเพื่อนกันครับ” ชายหนุ่มตอบเสียงหนักแน่น“แต่น้องไม่รู้ใช่ไหม”
Read more

77

บุรินทร์เดินเข้าบ้านมาด้วยท่าทางที่อ่อนแรง ก่อนจะโซชัดโซเซมาทรุดตัวนั่งโซฟาข้าง ๆ มารดาที่กำลังนั่งดูละครอยู่“แม่สวัสดีครับ” สามหนุ่มเดินตามหลังเพื่อนเข้ามาในบ้าน ยกมือไหว้มารดาเพื่อนสนิทอย่างพร้อมเพรียง“ครับลูก กินอะไรมาหรือยังล่ะ เดี๋ยวแม่ทำอะไรให้กิน”“ผมสามคนเรียบร้อยมาแล้วครับ เหลือก็แต่ไอ้เบส” เตชินท์บอก พลางพยักพเยิดให้แม่ของเพื่อนดูเพื่อน ๆ ของบุรินทร์อยู่คุยสักพักใหญ่ ๆ ก็ขอตัวกลับ คุณคณิตาเลยเดินไปปิดประตูรั้วบ้าน เข้ามาในบ้านก็เห็นลูกชายนั่งหลับตาอยู่ที่เดิมเลยเข้าไปเรียก“เบส เบส”“ครับแม่” บุรินทร์ที่นอนพักสายตาลืมตาขึ้นตอบมารดาเสียงงัวเงีย“เป็นยังไงบ้างลูก ได้คุยกับน้องหรือเปล่า”บุรินทร์เพียงส่ายหน้า พลางขยับตัวนั่งตรง “น้องไม่ยอมออกมาเจอผมเลยครับ”“แม่ว่ารอให้น้องใจเย็นก่อนแล้วกัน ค่อยไปคุยดีกว่านะ”“แต่ผมอยากคุยกับน้องให้เข้าใจ”“คุยตอนนี้ก็คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก มีแต่จะใส่อารมณ์กัน ระหว่างนี้เบสก็คิดให้ดี คิดให้เด็ดขาดว่าจะเอายังไง อย่าปล่อยไว้นานล่ะ เข้าใจมั้ย” เมื่อคุณคณิตาพูดเตือนสติลูกชายแล้วก็เดินเข้าห้อง ปล่อยให้พ่อตัวดีอยู่คนเดียวไป หากยังคิดไม่ได้ก็ไม่รู้
Read more

78

“อะไรนะ พี่ภามีแฟนแล้วเหรอ” มณีมณฑน์และฐาปกรณ์ถามพร้อมกัน“อืม แฟนแกเป็นสาวหล่อน่ะ วันนั้นแฟนเขาก็มานะ แล้วที่แกเห็นวันนั้น...” เอมอรยังพูดไม่จบประโยคดี มณีมณฑน์เอ่ยแทรกเสียก่อน“แกไม่ต้องพูดอะไรแล้วเอม เพราะฉันเชื่อสิ่งที่ฉันเห็น”“แต่ยังเราก็เชื่อนะว่าพี่เบสไม่ได้รักพี่ภาแล้ว และก็เชื่อว่าพี่เบสรักแกมาก” เอมอรบอกอย่างมั่นใจ เพราะคุณเธอมักเชียร์บุรินทร์อย่างออกนอกหน้า ไม่รู้ว่าเตชินท์ให้มาพูดหรือพูดเองกันแน่เกือบสองสัปดาห์แล้วที่เธอกลับมาอยู่ห้องตัวเอง ในทุก ๆ วันหญิงสาวต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปดูแลน้อง ๆ ปีหนึ่งที่คณะ กว่าจะกลับถึงห้องก็ค่ำทุกวัน แม้จะออกมาอยู่คนเดียวในหัวใจก็ไม่เคยคิดลืมบุรินทร์เลย อีกทั้งเวลาเธอกลับมาถึงห้องก็มักจะมีของกินมาห้อยอยู่ประตู และอาหารไม่เคยซ้ำกันสักเมนู ไม่ต้องสืบก็รู้ได้ทันทีว่าใครที่เป็นคนเอามาห้อยไว้ให้ เพื่อไม่ให้คนซื้อเสียน้ำใจแม้จะเลิกกันไปแล้ว หญิงสาวจึงถือเข้ามาด้วย ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องลงไปซื้อเอง เพราะตลอดทั้งวันเธอแทบไม่ได้พักหลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว มณีมณฑน์ก็ยกจานข้าวมันไก่ที่อุ่นในไมโครเวฟก่อนจะไปอาบน้ำมากิน ราวกับรู้ว่าเธออยาก
Read more

79

“เลยสบโอกาสออกมาหาฉัน” มณีมณฑน์ว่าอย่างรู้ทัน ปกติแล้ว ฐาปกรณ์ไม่ค่อยออกไปไหนมาไหนกลางค่ำกลางคืนหรอก เพราะป๊ากับม๊าเป็นห่วง แล้วยังเป็นลูกคนเดียวอีกเลยเพิ่มคูณสองเลยทีเดียว หรือถ้าจะออกไปไหนจริง ๆ ก็ไปกันสามคน แต่ช่วงหลัง ๆ มานี้ที่เธอไม่ค่อยได้ไปไหนมากับเพื่อนเลยโดนบ่นบ่อย ๆ“ก็ใช่แหละ นาน ๆ ได้ออกที” ฐาปกรณ์ว่า “แล้วแกล่ะ ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง”“ก็ดี” แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่ข้างในไม่ใช่เลย“มีอะไรก็พูดกับฉันหรือเอมได้ตลอดนะเว้ย อย่าเก็บเงียบไว้คนเดียว”“อืม ฉันไม่เป็นไรหรอก”พอดีที่ฐาปกรณ์ขับมาถึงตลาดนัดเลยไม่ได้คุยอะไรกันต่อ ได้ที่จอดรถแล้วก็พากันเดินดูนั่นดูนี่ไปเรื่อง ทั้งยังได้ของติดมือมากันคนละอย่างสองอย่าง ก่อนเธอจะลากเพื่อนสาวเข้าร้านขายเสื้อผ้าที่มีแต่สวย ๆ จึงเลือกกันมาคนละสามชุด เห็นว่าเดินกันนานแล้วก็สมควรแก่เวลาที่จะกลับไปพักเสียที“ขอบใจนะที่พาไปเดินตลาดน่ะ”“ไม่เป็นไรหรอก ต่างคนต่างไปเปิดหูเปิดตา เสียดายที่นังเอมไม่ได้มาด้วย ไม่อย่างนั้นคงสนุกกว่านี้”“วันหลังค่อยไปใหม่ก็ได้”“อืม ๆ ขึ้นห้องเถอะ”มณีมณฑน์ปิดประตูรถเสร็จก็ถอยหลังมายกมือบ๊ายบายเพื่อน แล้วตัวเองก็หันหลัง
Read more

80

มณีมณฑน์ตัดสินใจอยู่นานถึงตอบตกลง จริงอย่างที่เอมอรพูด พวกเธอสามคนไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันนานแล้ว ตั้งแต่เธอกลับมาอยู่ห้องก็ไม่ได้ไปไหนกับสองคนนี้และแก๊งของบุรินทร์ ซึ่งไม่รู้ต้องทำตัวยังไงที่ต้องไปพบไปเจอกันอย่างเช่นวาน ๆ เธอเลยถูกเอมอรพูดกรอกหูอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันว่า ถ้าเอาแต่หลบหน้าอยู่อย่างนี้ เมื่อไหร่จะลืม ก็ถูกอย่างที่เอมอรว่า ครั้งนี้เธอเลยเต็มใจที่จะไปเผชิญหน้าดูระหว่างนั่งรอพี่ ๆ อยู่ใต้ตึกคณะ เธอก็นั่งทำรายงานไปด้วย ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถจักรยานยนต์สี่คันที่เป็นเอกลักษณ์ที่ไปที่ไหนก็จำได้ แล่นเข้ามาจอดอยู่หน้าตึกคณะ เห็นอย่างนั้นเลยรีบเก็บของแล้วเดินไปหาพี่ ๆ แว็บ แรกที่ได้มองบุรินทร์แบบเต็มตาในรอบหนึ่งเดือน ทำให้เธอรู้ว่าเขาดูซูบผอมลงไปมาก หน้าตาก็ไม่ได้สดชื่นแจ่มใส เป็นผลให้เธอนึกถึงคำพูดของคุณ คณิตาที่คุยกันเมื่อหลายวันก่อนบอกว่าบุรินทร์โหมงานหนัก ทั้งยังออกไปส่งของนอกพื้นที่กับลูกน้องบ่อย ๆ จากที่ฟังมาเธอก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ พอได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วก็อดสงสารไม่ได้“ดีจ้ะสาว ๆ พร้อมกันหรือยังครับ” ชัชพลที่นั่งคร่อมรถอยู่ถาม“พร้อมมากเลยค่ะสุดหล่อของเอ็มมี่” ฐาปกรณ์ว่า
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status