Semua Bab Secret Contract:The CEO is my Twins' unknown father: Bab 11 - Bab 20

SERENA'S POVBinuka ko ang bibig ko para magsalita habang ang musika ay sumasabay sa malakas na pagtibok ng puso ko. Kapag nalaman nilang anak ako ng taong nagnakaw sa kompanya nila, alam kong katapusan ko na.Who knows how much they despise the Dela Cruz family now after my father's embezzlement.Magsasalita na sana ako nang biglang nagsalita si Sebastian para sa akin."She came from the countryside," sabi ni Sebastian sa kalmadong tono na para bang pinaghandaan niya ang sandaling ito. "Her family name is Dela Cruz, but soon her full name will be Serena Lancaster. We already signed the marriage contract, but I still have to process some documents to officially change her name."Napasinghap ako sa sinabi niya. Hindi ko inaasahan na sasabihin niya talaga ang apelyido ko sa lola at lolo niya. Isang bagay na hindi ko akalaing gagawin niya nang ganoon kadiretso."Dela Cruz?" tanong ng babaeng si Auntie Louisa. "Ano ang ugnayan mo kay George Dela Cruz?"Agad akong nabuhusan ng malamig na t

SERENA'S POV Ang boses ni Chloe ay mahina, pero pakiramdam ko ang ibig sabihin ng mga salita niya ay nakakapangamba. Kakasabi lang ni Sebastian na ayaw niya ng may katabi. Sinabihan pa niya akong dito na lang matulog kasama ang mga bata at huwag sa kuwarto niya. Nahihirapan talaga akong mag-adjust sa lalaking ito. Napakaimposibleng basahin ng iniisip niya. "Mama, Papa, tabi po tayo," sabi ulit ni Chloe. Agad akong lumapit sa kaniya para patahanin siya. "May gagawin ang Papa mo, anak..." sabi ko habang hinihimas ang noo niya. "Sa susunod na lang." "Yeah, maybe next time," sabi ni Sebastian. "Papa, huwag kayong umalis... please," pagmamakaawa ni Chloe. "Hindi namin kailanman naranasan na may ama sa tabi namin. Lagi nga kaming nabu-bully sa school dahil wala raw kaming ama." "Chloe, iba ito. Hindi tayo nasa school," sabi ko pa. "Pero gusto kong makatabi si Papa. Matutuwa din si Caleb pag nagising siya. Nangako ka po, diba Papa?" Napahilamos sa mukha si Sebastian at napabunton

SERENA'S POVAng sinag ng araw ay humahalik sa aming mga balat. Ang amoy ng inihaw na barbeque na niluluto ng butler sa gilid ay bumabalot sa buong paligid. Humahalo iyon sa preskong simoy ng hangin at sa mahinang amoy ng chlorine mula sa swimming pool. At ang mga tawa ng mga anak ko ay mas malakas pa kaysa sa pag-agos ng tubig."Mama, catch!" sigaw ni Chloe sa gitna ng swimming pool at pinasa sa akin ang bola.Tumalon ako para saluhin ito. Nang mahawakan ko ang bola ay agad ko itong ipinasa kay Caleb na ngayon ay nakaabang."Nakuha ko! Nakuha ko!" paulit-ulit na sigaw ni Caleb.Tuwang-tuwa siyang pinasa iyon kay Sebastian bilang bahagi rin ng laro.Ang bola ay nagpalipat-lipat sa aming mga kamay habang ang tubig ay tumatalsik sa bawat galaw namin. Ang masasayang sigawan nina Chloe at Caleb ay umaalingawngaw sa buong bakuran.Nakatingin lamang sa amin ang lolo at lola ni Sebastian.Humahalakhak sila habang pinapanood kami.Minsan ay nagpapalitan sila ng tingin at ngiti na para bang ma

SERENA'S POV"Mere kindness?" I shot back. "Hindi mo ba naiintindihan, Sir? Niloloko mo ang mapagmahal mong lolo at lola!""And what's it to you?"Tinaas niya ang isang kilay.Parang naiirita."....Nakokonsensya ako. Para sa kanila at sa mga anak ko.""But I paid you, didn't I?"Napatahimik ako.Ang dahilan ng lahat ng ito ay hindi lamang tungkol sa mga anak ko kundi tungkol din sa pera.Alam kong hindi ko mababayaran mag-isa ang utang.Kahit lumipas pa ang sampung taon, alam kong hindi ko mababayaran ang ten million na iyon sa pagtatrabaho bilang call center agent at tagalinis ng hotel.At first, I was hesitant to accept his proposal, but I didn't have much of a choice.Noong una ay iniisip ko lang na isa itong simpleng kasunduan.Isang transaksyon.May makukuha siya at may makukuha rin ako.Pero nang makilala ko ang lolo at lola niya, kahit sa maikling sandali lamang, may kung anong nagbago sa isip ko.At nang makita ko ang malalaking ngiti ng mga anak ko habang napapalibutan ng mga

SERENA'S POVBumuntong-hininga ako at marahang inayos ang sarili ko. Hindi ko namalayang nanlalamig na pala ang mga palad ko at paulit-ulit na naglalaro ang mga daliri ko sa laylayan ng damit ko. Mabilis ang tibok ng puso ko at pakiramdam ko ay may kung anong mabigat na bumabalot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan sa mga ganitong bagay.Nasa likod ko si mama, tahimik na sumusunod sa'kin papuntang dining area ng mansyon.Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Sebastian. Wala naman siyang ginawa na hindi kaaya-aya sa'kin, pero ang mga salita niyang,"I need you."Ang siyang nagpapagulo sa isip ko.Wala naman talaga iyong mahalagang kahulugan. At para sa kaniya, isa lang akong gamit para sa plano niya sa pagkuha ng kayamanan ng mga Lancaster."Anak."Tawag ni mama.Huminto ako at bumalik sa sarili."Ayos ka lang?""O... opo," sabi ko."Kanina ka pa tulala..." sabi ni mama na talagang nag-aalala.Ang maputla at kunot niyang balat ay tila nagliliwanag sa ilalim ng mga