Secret Contract:The CEO is my Twins' unknown father のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

SERENA'S POVIsa lang naman ang pinasok ko sa kontratang ito. Ang kontrata kung saan makikinabang rin ako. Pero bakit parang... ako pa ang lugi?!Nakapasok na kami sa sarili naming kwarto sa penthouse. Bumungad agad sa akin ang napakalawak na espasyo na may kombinasyon ng itim, puti, at kulay abo. Ang kisame ay mataas at ang malalaking floor-to-ceiling glass windows ay halos sakupin ang buong dingding. Isang king-sized bed ang nasa gitna, may kulay abo at puting kumot na mukhang napakalambot. Sa isang sulok ay may mini living area na may mamahaling sofa at coffee table, habang sa kabilang bahagi ay may maliit na opisina at bookshelf. Tahimik ang buong silid, ngunit ang katahimikang iyon ay mas lalong nagpapabilis ng tibok ng puso ko.Mas malaki pa ito sa kwarto ko, at ang buong siyudad ay tanaw mula rito. Ang mga bituin ay kumikislap sa madilim na kalangitan habang ang mga ilaw ng lungsod ay nagmistulang dagat ng maliliit na bituin sa ibaba.Hindi ko akalain na matutulog ako kasama si

SERENA'S POVMaaliwalas ang espasyong nakayakap sa amin. Nakaupo ako sa gilid ng kama habang siya naman ay nakaupo sa sahig sa harap ko, maingat na nilalagyan ng dressing ang sugat sa paa ko.Ngayon ko lang tuluyang naramdaman ang sakit nito.Ang sakit na kanina ko pa pala dinadala ngunit hindi ko man lang napansin."Aray!"Agad akong napasigaw nang bahagya niyang madiinan ang sugat. Napapikit ako habang kusang napakapit ang mga daliri ko sa bedsheet. Parang biglang sumiklab ang hapdi na kanina ay nananahimik lang."Oops.""Dahan-dahan lang, please?" sabi ko."I'm trying, okay?""Ang trying mo parang first time kang manggamot ng katawan ng iba ah."Agad siyang napatahimik.Parang may kung anong nagbago sa presensya niya. Nawala ang bahagyang biro sa mukha niya at napalitan iyon ng katahimikan. Saglit na huminto ang kamay niyang may hawak na bulak bago muling gumalaw, ngunit mas mabagal na ngayon. Para bang may alaalang biglang bumalik at hindi niya inaasahang maaabutan siya nito."Too

SEBASTIAN'S POVI woke up to the steady hum of the air conditioner. As expected, I found myself lying on the bed.I noticed that Serena wasn't beside me anymore. Then I heard the shower running. She must be taking a bath.I should've slept on the sofa last night. She might be startled after waking up and seeing me beside her on the bed.Last night, after she had fallen asleep, I couldn't stop staring at her face after putting medicine on her feet. Her face resembled cherry blossoms touched by the warmth of the morning sun. Even though it was already nighttime, there was something warm and peaceful about her features. The soft rhythm of her breathing while she slept somehow eased the noise inside my head.And somehow...I found myself sleeping beside her.I only lay down next to her, but she suddenly wrapped her arms around me in her sleep. That's when I truly realized how exhausted she had been that day. I was tired too, but compared to her, she was completely drained. I know she's no

SEBASTIAN'S POVThe waitress stepped forward and politely asked for her order. Hazel answered with quiet confidence, her movements graceful and refined as she scanned the menu before handing it back. Every motion she made was elegant, as though years of discipline had molded her into someone who always carried herself with dignity.Her face was still the same as I remembered. The same sharp eyes, the same delicate features, and the same calm expression that rarely betrayed her emotions. But the way she carried herself now was different. She had become more composed, more intimidating in silence alone. The timid woman I used to know was nowhere to be found."Sir, what's your order?" the waitress asked while holding her notepad and ballpen."I'm not in the mood to eat," I said. "Just give me warm water.""Copy, Sir."She gave us a courteous smile before quietly walking away, her footsteps fading into the soft music that echoed throughout the café. The silence she left behind suddenly fe

SERENA'S POVTHREE HOURS AGOMatapos akong makabihis ng kulay puting bestida ay tumingin ako sa salamin sa walk in closet.Simple lamang ang damit, ngunit halatang mamahalin. Mayroon itong malinis na disenyo, hanggang ibaba ang haba nito at bahagyang dumadaloy ang tela sa bawat maliit kong galaw. Ang manggas nito ay maiksi at ang baywang ay bahagyang nakahulma, sapat lamang upang magmukhang elegante nang hindi sobra. Wala itong maraming palamuti, ngunit ang kinis ng tela at maayos na pagkakagawa nito ay sapat na upang ipakitang hindi ito ordinaryong bestida."Ang ganda ng damit..." bulong ko sa sarili habang nakahawak sa bestida ko.Habang pinagmamasdan ko ang gilid nito, napansin ko ang isang maliit na price tag na nakatago sa loob ng tahi. Napakunot-noo ako dahil tila hindi pa ito natatanggal.Dahan-dahan kong inilabas ang tag at tiningnan ang nakasulat.₱50,000"Ano?!" Napasinghap ako nang makita ang presyo. "Napakamahal naman sa ganitong damit lang."Nanlaki ang mga mata ko habang