SERENA'S POV Makalipas ang ilang minuto... "Then it's settled," sabi ng lolo ni Sebastian. "Gaganapin ang kasal sa susunod na linggo. Kami na ang bahala sa preparasyon." "You really don't have to, Grandpa," sabi pa ni Sebastian. "It's my wedding, and I should be the one taking care of it." "Kami na ang bahala, Sebastian," sabi ng lola niya. "Bakit hindi mo na lang gamitin ang oras mo para sa pamilya mo?" Tumingin si Sebastian sa'kin, dahilan para mapalunok ako. I don't really want to look at this man again. I felt so awkward around him. Hindi ko alam kung bakit, pero parang nagsimula ito noong sinabi niya ang mga salitang hindi ko pa kailanman narinig mula sa ibang tao. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga salitang iyon kahit nasa tabi ko lang siya. "I need you." I'm aware that it's nothing special, but I can't help feeling this way. Especially when no one had ever said those words to me before. Out of nowhere, he grinned. "Yeah, I will." Agad na uminit
Read more