《หนีจากแม่ทัพซื่อบื้อมาเจออ๋องโหดกับโจรบ้ากามและหมอเจ้าเล่ห์》全部章節:第 81 章 - 第 85 章

85 章節

ตอนแปดสิบเอ็ด ช่วงเวลาแห่งความสงบสุข (NC)

ตอนแปดสิบเอ็ด ช่วงเวลาแห่งความสงบสุขโม่เซียงหยาอดสงสารติงเจิ้งไม่ได้ ด้วยรู้สึกว่าชีวิตความเป็นอยู่ในตอนนี้ของนางนับว่าดีมากตอนนี้จวนแม่ทัพแห่งนี้มีนางเป็นเจ้านายคนเดียว ในเมื่อเขายังไม่มีอนุหรือสตรีคนอื่น นับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุขและควรต้องเก็บเกี่ยวความสุขเอาไว้ให้มากหน่อยติงฮูหยินใช้เวลาร่างแผนงานเพื่อปรับปรุงเปลี่ยนแปลงจวนแม่ทัพแห่งนี้ให้น่าอยู่ที่สุด โดยเริ่มนับวันรอด้วยติงเจิ้งไม่ได้กลับจวนแม่ทัพต่อเนื่องเป็นเวลาถึงสิบสองวันในคืนที่สิบสามหลังจากขี่ม้ามาถึงหน้าประตู แม่ทัพหนุ่มไม่พูดพล่าม ไม่กระทั่งชื่นชมการเปลี่ยนแปลงของจวนที่โม่เซียงหยาอุตส่าห์ทำอย่างตั้งใจติงเจิ้งเพียงเดินดุ่มเข้ามาเห็นใบหน้าอ่อนหวานที่เฝ้าคิดถึง ก็ปรี่เข้าอุ้มร่างบางเดินเข้าห้องนอนไปอย่างไม่พูดไม่จาสีหน้าบึงตึ้งของเขาทำให้ไม่มีบ่าวคนใดกล้ายุ่งเกี่ยวหรือทักทาย ทุกคนพากันหลบไปอยู่ในส่วนของตนเองและคอยฟังเสียงที่ดังออกมาเท่านั้นโม่เซียงหยายังไม่ทันตั้งตัวก็โดนจับเปลือยกายขาวโพลนแล้วพลิกหน้าพลิกหลัง มุ่งมั่นส
閱讀更多

ตอนแปดสิบสอง น้อยเนื้อต่ำใจ (กรุบกริบ)

ตอนแปดสิบสองน้อยเนื้อต่ำใจน้ำเสียงบ่งบอกความน้อยใจอย่างชัดเจนทำให้ติงเจิ้งชะงัก“เหตุใดน้องเซียงหยาเอ่ยเช่นนั้น พี่สู้อุตส่าห์ควบม้ากลับมาอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อแสดงให้เห็นว่าพี่ไม่ได้ทอดทิ้งเจ้าให้อยู่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยว” แม่ทัพหนุ่มกล่าวอย่างตัดพ้อ“ข้าไม่เคยคิดว่าพี่เจิ้งทอดทิ้ง ข้าเข้าใจดีว่าพี่เจิ้งมีหน้าที่ต้องทำงานและอาจไม่ได้กลับมาที่จวนบ้าง” หญิงสาวตอบอย่างเข้าใจแต่ความน้อยใจย่อมต้องแยกออกมา“แต่...พวกลูกน้องของพี่ต่างกล่าวว่าหากพี่ปล่อยให้ภรรยาสาวแสนงดงามอยู่ผู้เดียวอย่างเปล่าเปลี่ยว ความเหงาย่อมส่งให้เกิดเหตุอันไม่คาดคิดได้” แม่ทัพหนุ่มเอ่ยอย่างทึ่มทื่อทั้งยังมองด้วยแววตาละห้อยอ้อ...หมายความว่าการที่เขาควบม้ากลับมาร่วมรักกับข้าทุกคืน ก็เพื่อไม่ให้ข้าต้องอยู่ผู้เดียวเปล่าเปลี่ยวกายจนทำเรื่องเลยเถิดเช่นนั้นหรือ ผู้ใดกล้ามีความคิดเช่นนี้ มันน่าโมโหนักโม่เซียงหยามีสีหน้าบิดเบี้ยวขณะเอ่ยเสียงดัง “พี่เจิ้งทำเยี่ยงนี้คล้าย
閱讀更多

ตอนแปดสิบสาม หญิงอุ่นเตียง (NC)

ตอนแปดสิบสาม หญิงอุ่นเตียงหญิงสาวเพียงครางตอบเท่านั้นด้วยไม่อาจเอ่ยออกมาเป็นคำได้“อยากให้พี่สอดใส่เข้าไปแล้วหรือไม่” ติงเจิ้งแสร้งถามทั้งๆ ที่สัมผัสได้ถึงราคะที่พวยพุ่ง แล้วยังรู้สึกเริงร่าเมื่อได้ยินเสียงสั่นไหวด้วยอารมณ์วาบหวามเอ่ยตอบ“ใส่..ใส่เลย”“เช่นนั้นพี่จะใส่เข้าไปแล้วนะ” ชายหนุ่มถามอีกคราเพื่อความแน่ใจ ทั้งๆ ที่มือจับดุ้นลำใหญ่ไปจดจ่อยังปากช่องทางเอาไว้แล้วถึงอย่างไรเขาก็ไม่อยากให้นางโกรธหรือน้อยใจ จึงต้องเอาใจใส่ให้มากหน่อย“อืม” หญิงสาวตอบเพียงเท่านั้นด้วยร่างกายยังคงสั่นระริกด้วยความซาบซ่านติงเจิ้งค่อยๆ จับแท่งสวาทจ่อเข้ากับร่องน้ำอันฉ่ำแฉะก่อนจะสอดใส่เข้าไปอย่างเชื่องช้าวันนี้เขาพยายามทำทุกอย่างโดยไม่ผลีผลามด้วยอยากให้ภรรยาสาวรู้สึกดีขึ้น ไม่อยากให้นางกล่าวหาเขาว่าทำกับนางเช่นหญิงอุ่นเตียงอีก“พี่ขยับช้าๆ เช่นนี้ดีหรือไม่”“ไม่ดี เร็วขึ้นอีกหน่อยเถิด”อ้าว!
閱讀更多

ตอนแปดสิบสี่ ลากไปลากมา (NCนิดๆ)

ตอนแปดสิบสี่ ลากไปลากมา มือหนาขยำทรวงอกที่สะบัดไปตามแรงกระแทก ทั้งปากที่ยังก้มลงจุมพิตดูดกลืนไม่หยุดโดยไม่ได้เว้นว่างจากความเสียวด้วยการเล้าโลมจากความอุ่นชื้นของลิ้นแฉะที่วนเลียบดคลึงเต้าตูมเต่งไม่ได้หยุด อารมณ์หวั่นไหวของหญิงสาวจึงเพิ่มขึ้นยกสะโพกโยกร่อนร่องบุปผางามคล้อยตามไปกับการขยับเคลื่อนของดุ้นลำที่โจมตีอยู่ด้านล่างแม่ทัพหนุ่มเงยหน้ามุ่งมั่นควงลำท่อนสำรวจถ้ำชุ่มฉ่ำอย่างลำพอง โดยสายตายังเฝ้าวนเวียนอยู่กับร่องสีหวานที่ติดหนึบกับท่อนกายไม่ยอมปล่อยไม่ว่าเขาจะลากไปลากมาในทิศทางใด ร่องแดงฉ่ำยังคงโยกโยนสอดรับตาม ราวเกรงว่าความแข็งใหญ่ที่เติมเต็มจะหนีหายจนความเสียวซ่านวาบหวิวหลุดลอยไปด้วย“ซี้ดดด อื้ออ...”เห็นสีหน้าเคลิ้มไหวและเสียงครวญครางที่หลุดออกมาโดยไม่อาจยับยั้ง ติงเจิ้งจึงได้ใจส่งนิ้วว่องไวลอดลงไปคลึงเคล้นติ่งเกสรที่พบความเสียวจนตึงแน่นเพื่อปลุกความเร่าร้อนเพิ่มความคึกคักความเสียวซ่านจากสัมผัสรุ่มร้อนทั้งบนล่างย่อมเพิ่มขึ้นไปตามการปลุกเร้า โดยเฉพาะการบดขยี้ติ่งเสียว
閱讀更多

ตอนแปดสิบห้า สำรวจตลาด

ตอนแปดสิบห้าสำรวจตลาด เมื่อติงเจิ้งออกไปแล้ว โม่เซียงหยาจึงเดินสำรวจโดยรอบจวนอีกครั้งแล้วจดบันทึกสิ่งที่ต้องทำ กระทั่งได้รับเล่มบัญชีกับถุงเงินที่หนักกว่าถุงแรกอยู่บ้างติงฮูหยินเริ่มตรวจสอบบัญชีแล้วจัดแจงเบี้ยหวัดรายเดือนของจวนแม่ทัพเพื่อให้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนก่อนจะตรวจนับเงินแล้วหักลบเพื่อให้แน่ชัดว่าติงเจิ้งยังมีเงินเหลืออยู่เท่าใดกันแน่ เมื่อมองเห็นตัวเลขชัดเจน เงินจำนวนหนึ่งจึงถูกกันไว้เพื่อค่อยๆ ปรับปรุงจวนให้อบอุ่นและมีชีวิตชีวามากขึ้น แล้วยังต้องซื้อของใช้ส่วนตัวด้วยนางมีเพียงเสื้อผ้าไม่กี่ชุดที่นำติดตัวมาเท่านั้นด้วยความคุ้นเคยกับการจัดการงานอย่างละเอียด ผู้จัดการโม่จึงไม่ได้รังเกียจงานใหญ่น้อย หญิงสาวลงมือจัดการสั่งงานทุกอย่างด้วยตนเอง นั่นทำให้บ่าวรับใช้ไม่กล้าอู้งานใช้เวลาไม่ถึงเดือนจวนแม่ทัพจึงเปลี่ยนสภาพกลายเป็นน่าอยู่ขึ้นมากทั้งภายในและภายนอกยามนี้ภายในจวนตกแต่งด้วยแจกันดอกไม้สดสร้างความสดชื่น จุดกลิ่นธูปหอมอ่อนสร้างความผ่อนคลาย แล้วยังมีชุดน้ำ
閱讀更多
上一章
1
...
456789
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status