All Chapters of หนีจากแม่ทัพซื่อบื้อมาเจออ๋องโหดกับโจรบ้ากามและหมอเจ้าเล่ห์: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนห้าสิบสอง หวงเนื้อหวงตัวกระทั่งความรู้สึกเย็นวาบและเจ็บแปลบจากการโดนกระชากเสื้อผ้าออกโดยแรงจนบาดผิวนุ่ม ใบหน้างามจึงได้โอกาสรีบสะบัดออกจากการจู่โจมแล้วส่งเสียงเว้าวอนกระท่อนกระแท่น“พอแล้ว ใจเย็น...ก่อน”  เสียงของนางกลับถูกตอบด้วยคำสบถหงุดหงิดระหว่างใช้สองมือฉีกสิ่งกีดขวางออกรวดเดียวจนเผยความอวบหยุ่นตระการตาโม่เซียงหยาขมวดคิ้วจนใบหน้างามยับย่น รีบโอบประคองสองเต้ากลมกลึงเอาไว้ด้วยท่อนแขนเนียนขาวระหว่างกระถดถอยหนีภาพความหวงเนื้อหวงตัวปกป้องสองก้อนเต่งตึงเอาไว้แน่น เรียกสายตาไม่ชอบใจกระตุ้นความดิบเถื่อนให้แม่ทัพหนุ่มอยากเอาชนะเรียวแขนเล็กถูกจับรวบเอาไว้พลางยกขึ้นเหนือหัวด้วยมือแข็งแกร่งเพียงข้างเดียว ก่อนที่สีหน้าเกรี้ยวกราดจะเบนสายตาหิวกระหายจับจ้องก้อนเนื้ออ่อนนุ่มที่เผยความขาวผ่องสองเต้าเต่งตึงที่เด้งไหวและจุกสีชมพูตรงกลางที่ชูชันช่างดึงดูดสายตา นำพาใบหน้าเข้มให้ก้มลงแล้วขบเม้มดูดกลืนความอิ่มฟูทั้งสองอย่างตะกละตะกลามจนเป็นรอยแดงมือหนาที่เหลืออีกข้างยังออกแรงกอบโกยบีบเคล้น

ตอนห้าสิบสี่ พูดจากันชายหนุ่มเก็บแววตาหื่นกระหาย อดกลั้นความสั่นไหวแล้วซบลงกับซอกคอขาวพลางโอบกอดร่างบอบบางเอาไว้ผ่านไปจนแสงเทียนใกล้ดับ เสียงแหบพร่าจึงดังออกมา “พี่ขอโทษ”“ขอโทษตอนนี้จะมีประโยชน์เยี่ยงไร” ประโยคเย็นชาดึงสติของติงเจิ้งให้สำนึกได้ถึงความรุนแรงที่ไม่ควรทำแต่ก็ได้ลงมือไปแล้วหากเมื่อนึกถึงสาเหตุแห่งความหึงหวง แม่ทัพหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นลูบเต้าทรวงซึ่งมีรอยกัดของเขาเบาๆ  พลางตัดสินใจลุกนั่งบนเตียง เอื้อมมือหยิบผ้ามาห่มคลุมร่างเปลือยขาวแล้วตั้งใจพูดจากันดีดี“เหตุใดเจ้าจึงหนีไปอยู่ที่หมู่บ้านโจรนั่น”แค่ประโยคเริ่มต้นก็เรียกความน้อยใจของโม่เซียงหยาที่พยายามอดทนสะกดไว้พลันขาดผึงเขาตัดสินนางโดยไม่เปิดโอกาสให้อธิบายแม้แต่คำเดียวและไม่เคยคิดรับฟังอีกแล้วโม่เซียงหยากำหมัดแน่นจนเล็บจิกฝ่ามือ สองตาวาวโรจน์ด้วยความขุ่นเคือง หัวใจเต้นแรงราวกับมีไฟโหมยามเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่“ข้าเคยบอกตั้งหลายครั้งว่าแม่ใหญ่ใจร้ายเพียงใดแต่พี่เจิ้งก็ยังยืนยันจะส่งข้าก

ตอนห้าสิบหก ผลพลอยได้กว่าจะพบข่าวที่พอจะมีมูลและปะติดปะต่อจนรู้ที่อยู่ของหมู่บ้านเถาหยวนนั้น ก็เมื่อสายสืบฝีมือดีเกิดข้อสงสัยเรื่องผลผลิตของพวกเขาที่เป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างที่ไม่น่าจะเป็นแค่ฝีมือของชาวบ้านธรรมดาสายลืบคนนั้นจึงปลอมตัวเป็นพ่อค้าโดยใช้การถามไถ่ไปเรื่อยเปื่อย กระทั่งได้เบาะแสว่ามีหญิงสาวจากในเมืองตามหัวหน้าหมู่บ้านมาและเป็นคนจัดแจงงานการต่างๆระหว่างนั้นเอง ให้บังเอิญว่าสายสืบได้ยินคำกระซิบกระซาบเรื่องการปล้นเสบียงทหารเข้าพอดีพวกเราจึงซ้อนแผนให้พวกเขาหลงระเริงชะล่าใจและใช้วันแต่งงานของเจ้าพาทหารมาปิดล้อมจนจับได้ครบถ้วนทุกคน”ประโยคอธิบายยืดยาวของติงเจิ้งได้รับคำตอบกลับเป็นการพยักหน้าแล้วสรุปว่า“ที่แท้พี่เจิ้งก็ไม่ได้วางแผนช่วยเหลือข้าแต่แรก แค่เป็นผลพวงจากการจับกุมโจรปล้นเสบียงเท่านั้น”อ้าว!ติงเจิ้งส่ายหัวจนแทบหลุดเป็นการปฏิเสธหนักแน่น “ไม่ใช่นะ น้องเซียงหยา ต้องบอกว่าจุดเริ่มต้นคือเรื่องของเจ้า ส่วนการจับโจรเป็นผลพลอยได้ต่างหากว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงไปอยู่ที่นั

ตอนห้าสิบแปด ช่างใหญ่โตเกินตัว จากนั้นติงเจิ้งจึงไล่ไปตามขั้นตอน ด้วยการซุกไซ้ต้นคอขาวผ่องเพื่อดอมดมกลิ่นหอม แล้วเลื่อนไปขบเม้มติ่งหูเล็กเบาๆ ระหว่างส่งฝ่ามือบีบเคล้นเต้าทรวงงามเป็นการทักทายก่อนที่มือหนาจะทนความอวบอิ่มไม่ไหว ใช้ทั้งสองมือประคองสองก้อนกลมกลึงซึ่งช่างเต่งตึงเต็มมือจนยั่วเย้าให้เข้าบีบขยำ โดยเฉพาะเมื่อนึกไปถึงการเด้งไหวกระเพื่อมสั่นยามเขากระแทกใส่เมื่อตอนเย็นยิ่งสัมผัสสองเต้าล้นมือจนมีบางส่วนหลุดลอดจากง่ามนิ้ว แรงฟอนเฟ้นจึงยิ่งหนักหน่วงขึ้นไปตามอารมณ์เสน่หามือหนาวนคลึงฐานเต้าเป็นวงกลม แล้วเพิ่มแรงบีบขยำจนกายบางเผลอเด้งแอ่นทรวงอวบหยุ่นเพื่อให้เขาอ้าปากครอบยอดถันสีหวาน“เต้าทรวงของเจ้าช่างใหญ่โตเกินตัวนัก น้องเซียงหยา พี่อยากกลืนกินให้สมใจ เจ้าอดทนสักนิดนะ” จบประโยคทั้งปากทั้งมือ รวมทั้งนิ้วต่างคลึงเคล้าลูบวนลงลิ้นไปทั่วสองก้อนซาลาเปาราวเอร็ดอร่อยยิ่งนักในขณะที่โม่เซียงหยาอยากเอ่ยย้ำคำว่าห้ามรุนแรง แต่ปากที่เผยออ้ากลับหลุดเพียงเสียงครางแผ่วด้วยเผลอเคลิบเคลิ้มล่องลอยไปกับ

ตอนหกสิบ ภาพเร้าใจ ยังไม่ทันที่น้ำรักในร่องรูจะไหลออกหมด ติงเจิ้งกลับลุกขึ้นแล้วจับนางหมุนตัวคว่ำหน้าลงพลางยกก้นกลมให้เด้งขึ้นแล้วสอดใส่แท่งกายสวบเข้ามาอีกคราโม่เซียงหยาพยายามเงยหน้าที่ถูกกดคว่ำกับฟูกที่นอนเพื่อเอ่ยบอกให้เขาเบาแรงหน่อย แต่สองมือกลับต้องพยายามยันร่างของตัวเองเอาไว้ไม่ให้เลื่อนหล่นด้วยยังไม่ทันไรก็โดนแรงโยกขย่มจนสะท้านสะเทือนแท่งทวนของแม่ทัพหนุ่มช่างคึกคักราวจุดเพลิงราคะให้โหมแรงได้แล้วย่อมต้องปล่อยให้ลุกโชนเพียงสอดใส่มุดเข้าไปในโพรงถ้ำอุ่นได้แค่ครึ่งเดียว ก็ออกแรงทิ่มแทงทะลุทะลวงมุดเข้ามุดออกไม่ยั้ง ทั้งยังรุนแรงจนก้นขาวที่รองรับเด้งไหวกระเพื่อมสั่นกลายเป็นภาพเร้าใจเสียงป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ของเนื้อที่กระทบกันดังสนั่นยิ่งกว่าคราแรก กลบเสียงอืออาของโม่เซียงหยาไปจนแทบไม่ได้ยินหญิงสาวจำต้องขบเม้มปากพยายามรั้งตัวเองไม่ให้เลื่อนไปตามการขย่มแรงที่ตอกกระแทกจนหัวสั่นหัวคลอนพาให้รู้สึกมึนงงไปหมดเมื่อก้นนุ่มโยกเลื่อนนั่นย่อมกลายเป็นการตอบโต้ที่พอเหมาะจนเพิ่มความเสียวซ่านนำพ