All Chapters of ทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา: Chapter 21 - Chapter 30

หลายวันต่อมาลมภูเขาพัดเอื่อยเฉื่อยหอบเอาความเย็นสดชื่นมาปะทะใบหน้า ท่ามกลางบรรยากาศเขียวขจีของรีสอร์ตหรูระดับหกดาวบนยอดเขาในจังหวัดเชียงรายที่นี่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่จัดงานสัมมนาวิชาการอัญมณีศาสตร์นานาชาติ ซึ่งรวบรวมเหล่าดีไซเนอร์และนักลงทุนชั้นนำจากทั่วทุกมุมโลกกอหญ้ายืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่บนระเบียงห้องพัก ทอดมองทัศนียภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย หลังจากตรากตรำทำงานหนักในห้องแล็บมาหลายวันทว่าความเงียบสงบนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงไม่นาน เมื่อวงแขนแกร่งที่คุ้นเคยพาดลงบนเอวบางจากทางด้านหลัง พร้อมกับแผงอกกว้างที่เบียดชิดเข้ามาจนแผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและจังหวะหัวใจที่หนักแน่นดีเซลสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวสบายตาที่ปลดกระดุมลงจนดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ วางคางลงบนไหล่ระหงของภรรยา นัยน์ตาคมกริบสีนิลฉายแววพึงพอใจเมื่อได้กลิ่นหอมจาง ๆ จากเรือนผมของเธอ“มาต่างจังหวัดทั้งที ทำไมไม่พักผ่อนล่ะครับฝัน เอาแต่ยืนเหม่อคิดถึงแบบร่างอยู่ได้”เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดูนุ่มนวลขึ้นกว่าแต่ก่อนมากนัก สรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเอง เริ่มจะกลายเป็นความเคยชินที่ทำให้หัวใจของกอหญ้าสั่นไ

แสงจันทร์สีเงินยวงที่สาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวนวล ก่อเกิดเป็นเงาตะคุ่มที่ไหวระริกตามแรงลมภูเขาที่พัดผ่านระยับ ภายในห้องนอนกว้างขวางของรีสอร์ตหรูบรรยากาศที่เคยอบอวลไปด้วยความเข้าอกเข้าใจจากบทสนทนาอันลึกซึ้ง บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยมวลความร้อนระอุที่แผ่ซ่านมาจากร่างกายของคนทั้งสองกอหญ้านอนทอดกายอยู่บนเตียงกว้าง เส้นผมสีน้ำตาลไหม้แผ่สยายเต็มหมอนตัดกับผิวขาวนวลราวกับน้ำนมที่สะท้อนแสงจันทร์นัยน์ตาคู่สวยที่เคยนิ่งสงบดุจผิวน้ำในฤดูหนาว บัดนี้กลับสั่นไหวและฉ่ำวาวด้วยอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ดีเซลทอดกายทาบทับอยู่เหนือร่างบาง ร่างกายที่สูงใหญ่โอบล้อมเธอไว้จนแทบไม่เหลือช่องว่าง แขนแกร่งทั้งสองข้างยันฟูกหนาไว้ กักขังเธอไว้ในอาณาจักรแห่งความปรารถนาของเขาตาคมกริบสีนิลในยามนี้พราวระยับด้วยเพลิงรักที่ลุกโชน แฝงไปด้วยความโหยหาและความเป็นเจ้าของที่รุนแรงเสียจนกอหญ้ารู้สึกเหมือนกำลังจะถูกหลอมละลาย“ฝันรู้ไหม”ดีเซลเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ที่ซอกคอขาวระหง กลิ่นน้ำหอมไม้จันทน์ที่ผสมกับกลิ่นกายชายอันเป็นเอกลักษณ์ทำให้สติของกอหญ้าเริ่มพร่าเลือน“ตั้งแต่พี

อาทิตย์ต่อมาบรรยากาศภายในกาสิโนระดับห้าดาว The Diamond Throne ยังคงคึกคักไปด้วยเหล่านักพนันกระเป๋าหนักและเสียงกรีดกรายของไพ่ที่ถูกสับด้วยความชำนาญทว่าภายในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำและทองหรูหรา กลับเต็มไปด้วยความกดดันที่แผ่ซ่านมาจากสตรีผู้หนึ่งที่กำลังยืนจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตด้วยแววตาที่สั่นระริกด้วยเพลิงริษยาเจ้าของเดรสสีแดงกำมะหยี่รัดรูปที่สั้นจู๋จนแทบจะปิดบังความลับของร่างกายไม่มิด กำหมัดแน่นจนเล็บยาวสีแดงสดจิกลงบนฝ่ามือภาพบนหน้าจอคือภาพข่าวสังคมออนไลน์ที่พาดหัวถึงความหวานชื่นของดีเซลและทอฝันในงานสัมมนาที่เชียงรายภาพที่เขาก้มลงจูบหน้าผากภรรยาด้วยนัยน์ตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักนั้น เหมือนน้ำกรดที่ราดรดลงบนหัวใจของเธอ“เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้!”เบลล่าแผดเสียงเกรี้ยวกราด ใบหน้าที่เคยดูเย้ายวนบัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยที่สะท้อนถึงความโกรธแค้นเธอทำงานกับดีเซลมานาน รับรู้ทุกการเคลื่อนไหวของสองสามีภรรยาที่ไม่เคยจะจูนกันติดสักครั้ง คนอย่างดีเซลที่มุ่งมั่นเพียงการทำงาน ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนซ้ำที่ผ่านมาทอฝันเพียรมาสร้างความวุ่นวายที่นี่จนเขาระอา และเปิดทางให้เธอได้

เวลา 10.16 น.กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟเอสเพรสโซ่ที่กอหญ้าชงขึ้นมาเองเพื่อดับความล้าจากการกรำงานออกแบบติดต่อกันหลายชั่วโมงร่างบางในชุดสลิปเดรสผ้าไหมสีแชมเปญทับด้วยเสื้อคลุมผ้าลูกไม้เนื้อดี นั่งจดจ่ออยู่กับแบบร่างมงกุฎอัญมณีที่กำลังจะส่งเข้าประกวดระดับนานาชาติตาคู่สวยฉายแววมุ่งมั่น ทว่าความเงียบสงัดนั้นก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์รถสปอร์ตระดับไฮเปอร์คาร์ที่ดังกระหึ่มเข้ามาในเขตบ้านไม่นานนักร่างสูงใหญ่กำยำก็ก้าวเข้ามาในห้องโถงกว้าง ท่วงท่าของเขาดูรีบร้อนและตื่นเต้นกว่าที่เคยประกายบางอย่างที่กอหญ้าเริ่มจะคุ้นเคยของคนที่กำลังจะ อวดอะไรบางอย่าง“ฝันครับ พี่มีอะไรจะให้ดู”ดีเซลเอ่ยด้วยสุ้มเสียงที่แฝงไปด้วยความกระตือรือร้น จ้องมองภรรยาสาวไม่วางตา รอยยิ้มกว้างที่ดูอบอุ่นและขี้เล่นปรากฏบนใบหน้าคมสันที่ปกติจะเคร่งขรึมอยู่เป็นนิจผู้ถูกเรียกละสายตาจากแผ่นกระดาษ วางปากกาเขียนแบบลงช้า ๆ ก่อนจะเลิกคิ้วมองสามีด้วยความฉงน“เรื่องอะไรกันคะ ถึงทำเจ้าพ่อกาสิโนตื่นเต้นได้ขนาดนี้?”ดีเซลไม่ตอบในทันที เดินเข้าไปคว้าข้อมือเรียวบางอย่างนุ่มนวล กึ่งลากกึ่งจูงเธอออกไปที่ลานจอดรถหน้าบ้าน ทันทีที่ก้าว

หยาดพิรุณโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสายท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืนที่พายุเริ่มก่อตัวเสียงเม็ดฝนกระทบกระจกบานใหญ่ในห้องสมุดส่วนตัวของคฤหาสน์หรูดังแว่วมาเป็นจังหวะ ราวกับท่วงทำนองแห่งความเหงาที่คอยย้ำเตือนถึงอดีตอันแสนไกลนายหญิงของบ้านก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับถ้วยโกโก้ร้อนหอมกรุ่น เธอมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างดีเซลสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนพับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นรอยสักรูปมังกรที่พันล้อมลำแขนแกร่ง ยืนทอดสายตามองออกไปในความมืดมิดเบื้องนอก ร่างสูงใหญ่ในยามนี้ไม่ได้ดูน่าเกรงขามดุจเจ้าพ่อกาสิโนผู้เลือดเย็น แต่มันกลับดูอ้างว้างเสียจนคนมองรู้สึกหน่วงในหัวใจ“พี่ดีเซลคะ ดึกมากแล้ว ทำไมยังไม่ไปนอนอีกคะ?”กอหญ้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ด้วยความเป็นห่วงขณะเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างกายเขา รอยยิ้มอ่อนหวานที่มุมปากของเธอช่างดูอ่อนโยนและอบอุ่น ราวกับแสงตะวันที่ส่องประกายท่ามกลางพายุฝนดีเซลละสายตาจากหยดน้ำฝนที่เกาะกุมกระจก หันมามองภรรยาสาว นัยน์ตาสีนิลบัดนี้กลับสั่นไหวด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนเอื้อมมือหนาไปรับถ้วยโกโก้จากมือเล็ก ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะไม้โอ๊กข้างกาย แล้วรวบเอวบางเข้ามา