All Chapters of ทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา: Chapter 1 - Chapter 10

12 Chapters

บทที่ 1

ภายในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงที่เงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงเดินของเข็มนาฬิกาเรือนทอง‘กอหญ้า’ ดีไซเนอร์อัญมณีสาวผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการวัย 27 ปี กำลังนั่งหลังตรง ดวงตาเรียวสวยดุจเหยี่ยวแต่แฝงไปด้วยความอ่อนล้าจับจ้องอยู่ที่แบบร่างคอลเลกชัน ‘The Eternal Soul’ ซึ่งเธอกำลังจะใช้เปิดตัวในงานประมูลระดับโลกเดือนหน้า“คุณกอหญ้าคะ... ดึกมากแล้ว พักผ่อนก่อนไหมคะ?”แพรผู้ช่วยสาวคนสนิทเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงอย่างยิ่ง ขณะประคองถ้วยน้ำชาคาโมมายล์มาวางไว้ใกล้ ๆ มือเรียวสวยของเจ้านายสาวกอหญ้าละสายตาจากแผ่นกระดาษ เธอระบายรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่มักจะทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกทั้งชื่นชมและยำเกรงในเวลาเดียวกัน“แพรก็รู้ว่างานชิ้นนี้สำคัญกับฉันแค่ไหน”ดีไซเนอร์สาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าทรงพลัง นัยน์ตาฉายแววมุ่งมั่นจนยากจะสั่นคลอน“อัญมณีที่ไร้จิตวิญญาณของผู้สร้าง ก็ไม่ต่างอะไรกับกรวดหินธรรมดา ฉันยอมไม่ได้หรอกนะถ้างานชิ้นสุดท้ายของปีนี้จะออกมาไม่สมบูรณ์แบบ”“แต่คุณกอหญ้าไม่ได้นอนเต็มอิ่มมาสามวันแล้วนะคะ หน้าตาดูซีดเซียวมากเลยค่ะ” แพรยังคงเซ้าซี้ด้วยความห่วงใย“ความเหนื่อยล้าเป็นเร
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 2

ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อมือซ้ายแล่นเข้าสู่โสตประสาทอย่างรุนแรงจนต้องนิ่วหน้าเมื่อลืมตาขึ้นมาได้ในที่สุด สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องนอนหรูของตัวเอง แต่เป็นฝ้าเพดานสีขาวสะอาดตาของโรงพยาบาล และกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่เตะจมูกอย่างแรง“คุณฟื้นแล้วเหรอ?”เสียงทุ้มนั้นดังขึ้นอีกครั้ง กอหญ้าค่อย ๆ ปรับโฟกัสสายตา จนกระทั่งสบเข้ากับดวงตาคมกริบสีนิลที่จ้องมองเธออยู่ก่อนแล้วเจ้าของดวงตาคู่นั้นคือชายหนุ่มรูปงามที่มีใบหน้าราวกับรูปสลัก จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึกได้รูป และนัยน์ตาที่ดูเคร่งขรึม เย็นชาจนคนมองต้องรู้สึกหนาวสั่นชายคนนี้สูงสง่าในชุดสูทสีเข้ม ตัดเย็บอย่างประณีตที่ดูออกทันทีว่าเป็นของสั่งตัดระดับพรีเมียม กลิ่นน้ำหอมไม้จันทน์อ่อน ๆ จากตัวเขาทำให้กอหญ้ารู้สึกมึนงง‘เขาเป็นใคร? แล้วฉันอยู่ที่ไหน?’หญิงสาวพยายามจะอ้าปากถาม แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับแหบแห้งจนแทบไม่ได้ยิน ชายตรงหน้าขยับเข้ามาใกล้แววตาแข็งกระด้างที่เคยมองหญิงตรงหน้าอย่างไร้ความรู้สึก บัดนี้กลับฉายแวววูบไหวเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาแข็งกร้าวตามเดิม“อย่าเพิ่งพูดอะไร”ดีเซลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น ใบหน้าไม่มีรอยยิ้มแม้เพียงน
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 3

เสียงประตูปิดลงเบา ๆ พร้อมกับการจากไปของร่างสูงสง่าที่ทิ้งรอยแผลทางวาจาไว้จนบรรยากาศในห้องเย็นเยียบกอหญ้ายังคงนั่งอยู่บนเตียงคนไข้ นัยน์ตาคู่สวยที่เคยแฝงไปด้วยความอ่อนล้าของคนวัยยี่สิบเจ็ด บัดนี้กลับฉายแววพินิจพิเคราะห์และนิ่งสงบผิดกับวิสัยเดิมของเจ้าของร่างยกมือข้างที่ไม่ได้ถูกพันแผลขึ้นลูบไล้ไปตามดวงหน้า นวลแก้มเนียนละเอียดและโครงหน้าที่สวยหมดจดราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบนี้ไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอนหญิงสาวขยับตัวลงจากเตียงช้า ๆ แม้จะรู้สึกวิงเวียนศีรษะอยู่บ้าง แต่ความต้องการตรวจสอบความจริงมีมากกว่า พยุงร่างกายที่ดูจะสูงเพรียวกว่าร่างเดิมของตนไปที่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำภาพที่สะท้อนออกมาคือหญิงสาวผู้งดงามล่มเมือง ทอฝันในวัยยี่สิบห้าปีมีความสูงถึง 175 เซนติเมตร ร่างกายอ้อนแอ้นอิ่มเอมไปทุกสัดส่วนผิวพรรณขาวจัดราวกับน้ำนมที่ได้รับการบำรุงมาอย่างดีตั้งแต่เกิด ตาคู่นี้กลมโตสวยโดดเด่นมาก ทว่าก่อนหน้านี้คงมักจะเต็มไปด้วยแววตาริษยาและหยาดน้ำตาแห่งการเรียกร้อง“ทอฝัน...”เธอผู้ที่มาอยู่ในร่างนี้พึมพำชื่อนั้น น้ำเสียงที่เปล่งออกมาใสกระจ่างราวกับระฆังแก้ว แต่กลับมีความสุขุมลุ่มลึกที่ถูกแต่ง
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 4

“ไม่ต้องหรอกค่ะแม่ ของที่เขายังไม่ได้แย่งไป ก็ปล่อยให้เขาพยายามต่อไปเถอะค่ะ ส่วนหนูมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นอยากจะขอคุณพ่อ”“ว่ามาเลยลูก ไม่ว่าอะไรพ่อก็ให้ได้” อาทิตย์รีบรับคำกอหญ้าขยับตัวนั่งหลังตรง ท่าทางที่ดูเด็ดเดี่ยวและเปี่ยมไปด้วยบุคลิกของผู้นำทำให้ห้องพักฟื้นดูขลังขึ้นมาทันตา“หนูอยากเข้าไปทำงานที่บริษัทอัญมณีของเราค่ะ หนูอยากเรียนรู้งานออกแบบและการบริหารอย่างจริงจัง”ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันครู่ใหญ่ อาทิตย์อ้าปากค้าง เต็มไปด้วยความตกตะลึง“ลูกว่ายังไงนะ? ฝันเนี่ยนะจะทำงาน ปกติลูกบอกว่างานพวกนี้มันน่าเบื่อ ขลุกอยู่กับก้อนหินพวกนั้นทำให้เสียเวลาช้อปปิ้งไม่ใช่เหรอ?”วาจาของผู้มีอายุทำให้เธอยกยิ้มมุมปาก แววตาพราวระยับด้วยประกายแห่งความท้าทาย“นั่นเป็นทอฝันคนเก่าค่ะคุณพ่อ ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าการมีเงินเป็นของตัวเองและการมีอำนาจในมือ มันหอมหวานกว่าการวิ่งตามผู้ชายที่เขาเห็นเราเป็นเพียงภาระตั้งเยอะ”น้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวและมั่นใจนั้นทำให้อาทิตย์รู้สึกทึ่งอย่างมาก มองเห็นเงาของตัวเองในดวงตาของลูกสาว เงาของนักล่าที่พร้อมจะสยบทุกอย่างไว้ใต้เท้า“ได้! ถ้าลูกตั้งใจจริง พ่อจะจัดตำแหน
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 5

4 วันผ่านไปนับตั้งแต่วินาทีที่ชีวิตของดีไซเนอร์สาวระดับโลกอย่างกอหญ้าถูกหล่อหลอมเข้ากับร่างของทอฝัน หญิงสาวที่ใครต่อใครต่างตราหน้าว่าไร้ค่ากลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในโรงพยาบาลเริ่มถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกลิลลี่สีขาวที่วางประดับอยู่ในห้องพักฟื้นดีไซเนอร์สาวในร่างใหม่ไม่ได้ใช้เวลาสี่วันที่ผ่านมาไปกับการคร่ำครวญถึงสามีเจ้าของร่างที่ไม่รักดี แต่เธอใช้มันไปกับการอ่านเอกสารสรุปงบประมาณและแบบร่างอัญมณีของตระกูลที่ผู้เป็นพ่อส่งมาให้ตามคำขอท่ามกลางความสงบ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นตรงหน้าห้อง ก่อนที่ประตูบานใหญ่จะถูกเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะเตือนล่วงหน้าดีเซลก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าองอาจราวกับราชสีห์ ชุดสูทสากลสีเทาเข้มดูยับย่นจากการเดินทางไกลข้ามทวีปนัยน์ตาคมกริบสีนิลฉายแววเหนื่อยล้าทว่ายังคงความดุดันและเย็นชาเป็นนิจและที่เหนือกว่านั้นเลยก็คือได้เตรียมใจที่จะได้ยินคำต่อว่าต่อขาน ไม่ก็บีบน้ำตาฟูมฟายเป็นการใหญ่จากภรรยาทว่า... สิ่งที่เขาพบกลับเป็นความสงบเงียบอย่างที่สัมผัสไม่ได้มาตลอดสองปีของการแต่งงานเธอไม่ได้กระโจนเข้ามากอดขาหรือรบเร้าถามถึงผู้จัดการสาวอย่างเบลล่า เธอยังค
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 6

“ต่อจากนี้ไปพื้นที่ส่วนตัวของคุณก็คือของคุณ ฉันจะไม่ก้าวก่าย ไม่ถามหา และจะไม่หึงหวงให้คุณต้องรำคาญอีก ส่วนพื้นที่ของฉัน ฉันก็ขอคืนเช่นกันค่ะ”ดีเซลยืนนิ่งค้างไปครู่ใหญ่ รอยยิ้มหยันที่เคยใช้ข่มขวัญภรรยาหายไปจากใบหน้าคมสัน ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่องที่เคยมองทอฝันเป็นเพียง ‘ภาระ’ เริ่มฉายแววสับสนและไม่เข้าใจ‘ผู้หญิงคนนี้ใช่ทอฝันจริง ๆ หรือ?’“คุณดีเซลคะ พร้อมหรือยังคะ? รถพร้อมแล้วค่ะ”เสียงหวานหยดย้อยของเบลล่าดังขึ้นที่หน้าประตู หล่อนเดินเข้ามาในห้องด้วยชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ขับผิวขาวผ่องใบหน้าสะสวยถูกแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยชัยชนะ จงใจเดินเข้ามาใกล้ดีเซลแล้วเกาะแขนเขาไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ พร้อมกับปรายตามองภรรยาเจ้านายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเยาะเย้ย“อุ๊ย! ฟื้นแล้วเหรอคะคุณทอฝัน? เบลต้องขอโทษด้วยนะที่พาคุณดีเซลไปต่างประเทศนานไปหน่อย พอดีงานมันยุ่งมากน่ะค่ะ คุณดีเซลแทบไม่ได้นอนเลย”ผู้จัดการสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสอพลอ แววตาจิกกัดคนป่วยอย่างท้าทายซึ่งหากเป็นทอฝันคนเดิมก็คงจะกระโจนเข้าตบหน้าเบลล่าหรือกรีดร้องอาละวาดไปแล้ว
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more

บทที่ 7

คฤหาสน์ตระกูลเจริญเกียรติโอ่อ่าและโอ่โถงสมฐานะมหาเศรษฐีอันดับต้นของประเทศ ทว่าบรรยากาศภายในห้องนอนขนาดมหึมาของทอฝันกลับเปลี่ยนไปจากเดิมจนผิดหูผิดตา จากที่เคยเต็มไปด้วยตุ๊กตาราคาแพงและข้าวของสีหวานแหววที่เจ้าของร่างเดิมโปรดปรานตอนนี้มันถูกจัดวางใหม่ด้วยโต๊ะทำงานไม้ลามิเนตสีขาวสะอาดตา อุปกรณ์เขียนแบบมาตรฐานสากล และกองเอกสารเกี่ยวกับอัญมณีศาสตร์ที่วางเรียงรายอย่างมีระเบียบกอหญ้ารวบผมยาวสลวยขึ้นเป็นมวยอย่างลวก ๆ เผยให้เห็นลำคอระหงขาวเนียน ดวงตาคู่สวยจดจ่ออยู่กับแบบร่างที่เพิ่งลงลายเส้นเสร็จสิ้นไปครึ่งหนึ่งรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากเมื่อเห็นว่าทักษะการออกแบบในจิตวิญญาณของตนเองยังคงไม่เปลี่ยนไปตามร่างกายใหม่แอด...เสียงประตูห้องนอนที่ถูกผลักเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้ปลายปากกาในมือเรียวชะงักลงผู้เป็นเจ้าของห้องผ่อนหายใจออกมาแผ่วเบา ดวงตาฉายแววเบื่อหน่ายก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองแขกผู้มาเยือนที่วางอำนาจเสียจนน่ายกรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมให้ดีเซลยืนเด่นอยู่กลางห้อง ร่างสูงกำยำสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว
last updateLast Updated : 2026-06-07
Read more

บทที่ 8

ชายหนุ่มขยับเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวบางแล้วดึงร่างของเธอเข้ามาชิดกับแผงอกแกร่งกลิ่นกายชายที่ผสมกับน้ำหอมไม้จันทน์ราคาแพงลอยมาปะทะจมูก กอหญ้ารู้สึกถึงความร้อนผ่าวจากร่างกายของเขาที่แผ่ซ่านออกมา“อย่ามาทำเป็นเก่งเพื่อเรียกร้องความสนใจจากผมด้วยวิธีนี้เลย”ดีเซลโน้มใบหน้าลงมาจนจมูกเกือบจะชนกัน นัยน์ตาของเขาจ้องเขม็งราวกับจะมองให้ทะลุถึงหัวใจ“เพราะมันจะทำให้ผมยิ่ง ‘รำคาญ’ คุณมากขึ้นกว่าเดิม”กอหญ้าไม่ได้หลบสายตา เพียงแต่ปรายตามองมือที่จับแขนของตนอยู่ด้วยความสมเพช ก่อนจะเงยหน้าสบตาคนตัวสูงอีกครั้งด้วยแววตาที่สงบนิ่งจนน่ากลัว“ถ้าคุณรำคาญก็กรุณาปล่อยมือสิคะ แล้วก็เดินออกไปจากห้องนี้ซะ อย่าทำตัวเป็นสามีขี้หวงในเมื่อคุณไม่ได้รักฉัน”“ผมไม่ได้หวง!”ดีเซลคำรามเสียงต่ำ แต่เขากลับไม่ได้ปล่อยมือ นัยน์ตาของเขาวูบไหวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาเองก็นิยามไม่ได้ มันคือความหงุดหงิดที่เห็นเธอทำท่าทางเหมือนไม่แคร์กัน“ถ้าอย่างนั้นก็กลับ
last updateLast Updated : 2026-06-07
Read more

บทที่ 9

เช้าวันจันทร์ บรรยากาศภายในอาคารสำนักงานใหญ่ของ เจริญเกียรติ ดูจะคึกคักและตึงเครียดกว่าปกติเมื่อมีกระแสข่าวแพร่สะพัดไปทั่วบริษัทว่า ทอฝันลูกสาวเพียงคนเดียวของท่านประธานอาทิตย์ จะเข้ามาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์อย่างเป็นทางการในวันนี้พนักงานหลายคนต่างจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เพราะกิตติศัพท์ความเอาแต่ใจและวีรกรรมความไร้เหตุผลของทอฝันนั้น เป็นที่เลื่องลือไปทั่วทุกหัวระแหง“มาทำงานจริงหรือมาเดินแฟชั่นโชว์ประชดสามีกันแน่?”พนักงานสาวในแผนกออกแบบกระซิบกระซาบพลางเบะปาก ทว่าบทสนทนาทุกอย่างก็ต้องมลายหายไปในพริบตา เมื่อประตูลิฟต์แก้วเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของสตรีผู้หนึ่งที่ทำให้ทั้งโถงทางเดินตกอยู่ในความเงียบกอหญ้าก้าวเท้าออกมาด้วยท่วงท่าที่สง่างดงามเกินบรรยาย ชุดสูทกางเกงสีขาวครีมเข้ารูปพอดิบพอดี ส่งเสริมให้รูปร่างที่สูงดูเพรียวระหงและมีอำนาจผมยาวสลวยถูกรวบเป็นหางม้าสูงอย่างประณีต ใบหน้าสวยคมถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำ
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more

บทที่ 10

ท่ามกลางสายตาที่เคลือบแคลงของทุกคน เธอเริ่มตวัดปลายปากกาลงบนกระดาษด้วยความรวดเร็วและแม่นยำมือเรียวขยับอย่างคล่องแคล่ว ลายเส้นที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง จดจ่ออยู่กับงานจนดูเหมือนคนละคนกับทอฝันที่เอาแต่วีนเหวี่ยงรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจผุดขึ้นที่มุมปากขณะที่ไล่เฉดเงาอย่างเชี่ยวชาญเพียงไม่ถึงสิบนาทีแบบร่างมงกุฎและชุดเครื่องประดับอัญมณีที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก ‘ฟองคลื่นที่กระทบแสงจันทร์’ ก็ปรากฏสู่สายตาทุกคน“นี่คือโจทย์ที่คุณทำไม่ได้ใช่ไหมคะ?” เลื่อนกระดาษแผ่นนั้นไปกลางโต๊ะ นัยน์ตาฉายแววท้าทาย “การใช้เทคนิค ‘Tremblant’ เพื่อให้ส่วนยอดของเครื่องประดับสั่นไหวได้ตามจังหวะการเคลื่อนไหว จะช่วยให้ไพลินเหล่านี้ดูมีชีวิตเหมือนหยดน้ำที่กำลังเต้นระบำ และการลดขนาดหนามเตยลงจะช่วยให้แสงส่องผ่านอัญมณีได้มากขึ้น... คุณวิโรจน์คิดว่ายังไงคะ?”คุณวิโรจน์หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาดู นัยน์ตาของเขาเบิกกว้าง มือที่ถือกระดาษเริ่มสั่นนิด ๆ ลายเส้นระดับครูเช่นนี้ การมองเ
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status