All Chapters of ทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา: Chapter 31 - Chapter 40

เวลา 20.39 น.แสงไฟสลัวจากโคมไฟคริสตัลหัวเตียงสาดส่องให้เห็นเงาสะท้อนของความหรูหราภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลอัครไพศาลโชติกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกกระดังงาป่าที่ถูกจุดไว้เพื่อสร้างความผ่อนคลายกลับดูจะทำหน้าที่สวนทางกับบรรยากาศที่ร้อนระอุขึ้นทุกขณะร่างเพรียวระหงนั่งอยู่ตรงขอบเตียงกว้างที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีน้ำเงินมิดไนท์บลู เพิ่งอาบน้ำเสร็จและอยู่ในชุดนอนผ้าซาตินสีขาวบางเบาที่เผยเรือนร่างสะโอดสะอง ลำคอระหงและลาดไหล่เนียนละเอียดที่สะท้อนแสงไฟเป็นประกายดีเซลยืนพิงกรอบประตูห้องน้ำที่เพิ่งก้าวออกมา ร่างกายที่สูงของเขาเปลือยท่อนบน มีเพียงผ้าขนหนูสีเข้มพันกายหมิ่นเหม่ที่สะโพกสอบหยดน้ำแพรวพราวเกาะตามมัดกล้ามเนื้อที่แน่นตึงและแผงอกกว้าง นัยน์ตาคมกริบสีนิลดุจพยัคฆ์ล่าเหยื่อจับจ้องไปที่ภรรยาสาวไม่วางตารอยหยักระหว่างคิ้วเข้มขมวดมุ่น แต่ทว่ามุมปากกลับประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูอันตรายและเย้ายวนเกินจะต้านทาน“เมียพี่มองยังไงก็ไม่เบื่อ”“ก็ลองเบื่อดูสิคะ ได้เห็นดีกันแน่”“อยากรู้จังครับ ว่าเมียพี่จะร้ายสักแค่ไหน”ดีเซลสาวเท้าเข้ามาหาเธอช้า ๆ ทุกฝีก้าวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นคงและกดดัน จนกระ

อาทิตย์ต่อมาแสงอรุณทอประกายอบอุ่นรอดผ่านม่านลินินสีขาวนวล กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่บานสะพรั่งอยู่ในสวนหลังคฤหาสน์ลอยล่องเข้ามากระทบโสตสัมผัสบรรยากาศยามเช้าที่แสนสงบสุขนี้ควรจะเป็นเวลาที่เจ้าของบ้านทั้งสองตื่นขึ้นมาแลกเปลี่ยนจุมพิตอันแสนหวาน ทว่าในเช้านี้ กลับมีเสียงบางอย่างที่ทำลายความเบิกบาน กอหญ้าต้องรีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงหนานุ่ม“อ้วก... อึก!”เสียงขย้อนดังมาจากห้องน้ำหรูที่บุด้วยหินอ่อน หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นด้วยความฉงน ตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความกังวลขณะที่เธอรีบก้าวเท้าเรียวบางไปที่ต้นเสียงภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือร่างสูง เจ้าพ่อกาสิโนผู้ยิ่งใหญ่ที่ปกติจะดูภูมิฐานและแข็งแกร่งดุจสิงโต บัดนี้เขากลับคุกเข่าลงกับพื้นห้องน้ำ ใบหน้าคมสันซีดเผือด หยาดเหงื่อผุดพรายตามไรผมและแผงอกที่เปลือยเปล่า“พี่ดีเซล! เป็นอะไรไปคะ?” กอหญ้าปราดเข้าไปลูบแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อกำยำ น้ำเสียงของเธอสั่นเครือด้วยความตกใจดีเซลยกมือหนาขึ้นโบกเบา ๆ เป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร แต่แล้วเขาก็ต้องขย้อนอีกรอบจนตัวโยน ร่างสูงใหญ่สั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนจะค่อย ๆ พิงหลังกับผนังห้องน้ำอย่างหมดแรง แววตาดูอ่อนล้

หลายเดือนต่อมาณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ที่ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมไว้เพื่อสร้างความผ่อนคลายทว่าความสงบภายนอกกลับสวนทางกับจังหวะการเต้นของหัวใจชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ดีเซลนั่งหลังตรง แววตาว้าวุ่นและเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน มือหนาแสนแข็งแกร่งกอบกุมมือเรียวบางของภรรยาไว้แน่นจนสัมผัสได้ถึงหยาดเหงื่อจาง ๆ ที่ซึมออกมาจากฝ่ามือร่างอวบของคุณแม่นอนเอนกายอยู่บนเตียงตรวจด้วยท่วงท่าที่ผ่อนคลาย แม้หน้าท้องจะเริ่มนูนเด่นชัดขึ้นจนเห็นเป็นทรงกลมสวย นวลแก้มสีแดงระเรื่อไปด้วยเลือดฝาดของผู้ที่มีสุขภาพดีดวงตาคู่สวยจับนิ่งอยู่ที่จอภาพดิจิทัลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง รอยยิ้มละมุนที่ประดับบนใบหน้าสวยคมช่างดูงดงามราวกับแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่แสนสงบ“พี่มือสั่นเชียว ตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”กอหญ้าเอ่ยเย้าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าแฝงไปด้วยความขบขัน เหลือบมองสามีที่นั่งหน้าตึงราวกับกำลังรอฟังผลตัดสินทางธุรกิจหมื่นล้าน“พี่ไม่ได้สั่นครับฝัน พี่แค่... กลัวว่าลมแอร์มันจะทำให้ฝันหนาว”ดีเซลพยายามจะให้ดูน

สายหมอกยามเช้าที่โอบล้อมคฤหาสน์ตระกูลอัครไพศาลโชติยังไม่ทันมลายหายไปตามแสงตะวันทว่าภายในห้องรับรองขนาดใหญ่กลับมีรังสีแห่งสงครามขนาดย่อมแผ่กระจายไปทั่วทุกหย่อมหญ้าเสียงฝีเท้าเล็ก ๆ สองคู่ที่วิ่งสลับกันไปมาบนพรมขนแกะราคาแพง ดังสะท้อนแข่งกับเสียงทุ้มต่ำที่พยายามจะควบคุมสถานการณ์ของชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้เป็นเจ้าของบ้านดีเซลยืนเท้าเอว ขมวดคิ้วมุ่นให้กับความวุ่นวายขณะจ้องมอง เจ้าแฝดตัวแสบที่กำลังปฏิบัติการป่วนบ้านในเช้าวันที่ ภรรยาสุดที่รักต้องเข้าประชุมด่วนกับบอร์ดบริหารแต่เช้าตรู่“น้องดินครับ อย่าเอารถสปอร์ตบังคับวิทยุไปจอดบนโซฟาแบบนั้นสิลูก เดี๋ยวคุณแม่กลับมาเห็นจะดุเอาได้นะ” พยายามจะรักษาความเคร่งขรึม แต่แววตากลับเคลือบไปด้วยความอ่อนโยนน้องดินเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“พ่อบอกว่าเราเป็นลูกผู้ชายต้องกล้าหาญนี่ครับ ดินแค่กำลังทดสอบสมรรถนะรถในสนามแข่ง โซฟาแรลลี่เฉย ๆ เอง”ในขณะที่พี่ชายกำลังซิ่งรถ น้องฟ้าลูกสาวคนเล็กที่สวยสะพรั่งดุจตุ๊กตากระเบื้อง กลับนั่งนิ่งอยู่กลางกองเพชรปลอมและอัญมณีของเล่นที่เธอขนออกมาจากห้องนอน“พ่อขา ช่วยน้องฟ้าเลือกสร้อยเส้นนี้หน่อยสิคะ น้องฟ

หนึ่งปีต่อมา...ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครยามเช้าถูกอาบด้วยแสงสีทองอ่อนแรง ทว่าภายในอาณาจักร The Diamond Throne กาสิโนระดับเจ็ดดาวของตระกูลอัครไพศาลโชติบรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตื่นตัวและระเบียบวินัยที่เคร่งครัด บรรดาบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบชีวิตยืนเรียงแถวขนาบข้างทางเดินหินอ่อนขัดเงานัยน์ตาของพวกเขามั่นคงทว่าแฝงไปด้วยความประหม่า เนื่องจากวันนี้ไม่ใช่เพียงแค่วันจันทร์ที่ท่านประธานใหญ่จะเข้ามาตรวจงานตามปกติ หากแต่เป็นวันที่ ‘ยอดดวงใจ’ ทั้งสามของท่านเจ้าพ่อจะมาเยือนอาณาจักรแห่งนี้พร้อมกันเสียงลิฟต์แก้วส่วนตัวดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่บานประตูสีทองจะเลื่อนเปิดออกอย่างนุ่มนวล ปรากฏร่างสูงสง่าโดดเด่นของ ดีเซลชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจสีเทาและอสังหาริมทรัพย์มูลค่ามหาศาล เขาอยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสั่งตัดพิเศษที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและส่วนสูงยิ่งดูทรงอำนาจ นัยน์ตาคมกริบสีนิลที่เคยเย็นชาดุจน้ำแข็งยามเผชิญหน้ากับศัตรู บัดนี้กลับฉายแววความละมุนตาและพราวระยับด้วยความสุขที่ไม่อาจปิดบังอย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้บอดี้การ์ดทุกคนต้องแอบกลั้นหายใจไม่ใช่รังสีอำมหิตที่เคยคุ้นตา แต่เป็นร่างเล็ก ๆ สอ