All Chapters of มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก: Chapter 231 - Chapter 240

บริษัทตระกูลหนาน 11.00 น.“นี่มันยังไงกันคุณจี้ซิน ทำไมคุณหยางอี้ยังไม่มาอีก นี่มันเลยเวลาประชุมมาเกือบสองชั่วโมงแล้วนะ” บอร์ดผู้บริหารพูดด้วยเสียงไม่พอใจที่ต้องมานั่งรอนานแบบนี้“นั่นน่ะสิ คุณหยางอี้สรุปจะมาหรือไม่มากันแน่ ปล่อยให้รอต่อไปแบบนี้ก็ไม่ไหวนะ ผมเองก็มีธุระต้องไปทำต่อด้วย ไม่มีเวลามานั่งรอแบบนี้ทั้งวันหรอกนะ” บอร์ดบริหารอีกคนพูดเสริม“ใจเย็นๆกันก่อนสิคะทุกท่าน จี้ซินตกลงกับหยางอี้แล้ว ยังไงหยางอี้ก็ต้องมาแน่นอน จี้ซินโทรตามหยางอี้สิว่าถึงไหนแล้ว” ผิงหลงที่เข้ามาร่วมประชุมด้วยพูดบอกทุกคนด้วยสีหน้าใจเย็น“ค่ะคุณป้า...งั้นเดี๋ยวหนูมานะคะ คุณป้าช่วยดูทางนี้ไปก่อนนะคะ” จี้ซินที่พยายามเก็บอาการไม่พอใจเอาไว้ แล้วหันไปบอกป้าของเธอ“อืม เรารีบโทรไปตามหยางอี้มาเถอะ ก่อนที่พวกบอร์ดบริหารจะโวยวายไปมากกว่านี้ รีบไปเถอะไป” ผิงหลงบอกหลานสาวด้วยสีหน้าจริงจัง“โอเคค่ะ...” จี้ซินก็พยักหน้าตอบรับแล้วเธอก็ลุกออกไปจากห้องประชุมทันที ผิงหลงก็มองตามหลานสาวแล้วยิ้มมุมปากออกมา เพราะถ้าหยางอี้ไม่มาก็ทำให้เธอรู้แล้วว่าแผนของเธอต่อไปจะต้องทำอย่างไร“เฮ้อ...ยังจะโทรตามอีกเหรอ ผมว่ายกเลิกประชุมไปเลยดีก

“หนูควรจะเป็นคนพูดคำพวกนี้มากกว่านะคะ คุณป้าหลอกให้หนูเชื่อใจ หลอกให้หนูเซ็นสัญญาโอนหุ้นให้ คุณป้าก็รู้ว่าตอนนี้หนูไม่เหลือใครแล้ว นอกจากคุณป้า คุณป้าทำแบบนี้กับหนูได้ยังไงคะ” จี้ซินพูดไปด้วยใจที่แตกสลาย เธอคิดว่าป้าของเธอคือที่พึ่งสุดท้ายและคนเดียวที่เป็นครอบครัวของเธอ แต่เธอก็ถูกหักหลังอย่างเลือดเย็น“หึ...ทุกอย่างมันก็ต้องโทษที่พ่อของเธอนั่นแหละจี้ซินที่ได้ทุกอย่างไป...ทั้งที่มันควรจะเป็นของป้า...ป้าก็แค่เอาสิ่งที่ควรจะเป็นของป้าคืนก็เท่านั้น....” ผิงหลงพูดตอบไปแบบไม่ปิดบังอีกต่อไปจี้ซินได้ยินแบบนั้นก็รู้เลยว่าเธอถูกผู้เปาป้าหลอกแล้วจริงๆ เธอก็มองป้าของเธอแบบผิดหวัง“หนูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณป้าจะทำกับหนูแบบนี้ ทุกอย่างที่มีในตอนนี้ก็เพราะพ่อของหนูสร้างมันมาทั้งนั้น ลำพังสมบัติของตระกูลจะมีอะไรกันคะ หนูไม่ยอมให้คุณป้าเอาของของหนูไปง่ายๆหรอกค่ะ” จี้ซินก็มองด้วยแววตาแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้“แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะจี้ซิน ตอนนี้เธอโอนหุ้นมาให้ป้าแล้วนะ บริษัทนี้ก็เป็นของป้าไปแล้วไม่ใช่ของเธอ ป้าก็ไม่ยอมให้เธอเอามันกลับคืนไปได้หรอก” ผิงหลงบอกหลานสาวแล้วยิ้ม“ตอนนี้เธอกำลังมีปัญหากับพวกตระ

คฤหาสน์ตระกูลหม่าหม่าสือพอได้รับรู้ว่าตอนนี้ภรรยาของเขาได้ขึ้นเป็นปรานบริษัทแทนจี้ซินแล้วก็รู้สึกพอใจมาก ไม่เสียแรงที่พวกเขาซุ่มวางแผนกันมานาน“เมียฉันทำได้ดีจริงๆ สมกับเป็นคุณนายตระกูลหม่าแล้ว ฮ่าๆ....ทีนี้ทุกสิ่งทุกอย่างที่จูหลงมันทิ้งไว้ก็หลายเป็นของฉัน ดีจริงๆ” หม่าสือพูดด้วยรอยยิ้มชอบใจ“เดี๋ยวเย็นนี้นายบอกแม่บ้านให้เตรียมอาหารให้เมียฉันหน่อยนะ วันนี้ฉันต้องเอาใจเมียของฉันหน่อยแล้ว” หม่าสือบอกคนสนิท“อ่อ เมื่อกี้คุณนายส่งข้อความมาบอกว่าจะนอนที่บ้านตระกูลหนานสักสามสี่วันครับ พอดีคุณจี้ซินค่อนข้างไม่พอใจน่ะครับ คุณนายบอกว่าจะอยู่เป่าหูคุณจี้ซินให้ไม่แข็งข้ออีกสักพัก” คนสนิทรายงายไปตามข้อความที่ได้รับ“งั้นเหรอ เด็กคนนี้นิสัยเอาแต่ใจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอเมียฉันได้เป็นประธานแทนก็คงจะไม่ไว้ใจ ดีแล้วล่ะที่ผิงหลงอยู่ที่นั่น ยัยเด็กนั่นจะได้ไม่สงสัย” หม่าสือก็พยักหน้าเข้าใจ“งั้นสองสามวันนี้เรียกสาวๆมาให้ฉันด้วยละกัน เมียฉันกลับมาก็ค่อยไล่กลับไป” หม่าสือบอกลูกน้องด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม นานๆเมียของเขาจะไม่อยู่บ้าน เขาก็ขอร่าเริงกับสาวๆหน่อยเถอะ“ครับนาย” ลูกน้องของหม่าสือก็ตอบรับ เพราะมั

พอส่งลู่หลิงแล้วซ่งเฉินก็กดโทรหาหยางอี้ทันที เพราะเขาและหยางอี้วางแผนส่งลู่หลิงให้ไปอยู่ในที่ปลอดภัย เพราะไม่อยากให้เธอตกเป็นเป้าและอยู่ในอันตราย“ฮัลโหลหยางอี้...ฉันส่งพี่ลู่หลิงออกไปแล้วนะ อีกครึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงที่แกแล้ว” ซ่งเฉินบอกเพื่อน“โอเค ฉันเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ถ้าพี่ลู่หลิงถึงก็เดินทางได้ทันที” หยางอี้ตอบเพื่อนไป“อืม ถ้าพี่ลู่หลิงไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยแล้วฉันก็ค่อยโล่งอกหน่อย ตอนนี้พี่ลู่หลิงเขาท้องอยู่ ฉันจะให้เขาตกอยู่ในอันตรายไม่ได้” ซ่งเฉินบอกไปแบบจริงจัง“แกไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าพี่ลู่หลิงไปอยู่ที่ที่ฉันเตรียมไว้ พี่ลู่หลิงกับลูกปลอดภัยแน่นอน และถ้าแกอยากอยู่กับลูกกับเมียไวๆก็ช่วยฉันจัดการพวกมันให้สิ้นซาก พวกเราจะได้ใช้ชีวิตแบบสงบสุขสักที” หยางอี้บอกไป“เออ ฉันต้องช่วยแกอยู่แล้วน่า งานนี้แม่งจะกวาดล้างแล้วล้มพวกมันไม่ให้เหลือเลย แกคอยดูเถอะ” ซ่งเฉินพูดแบบมาดมั่น“อืม งั้นแกก็ทำตามแผนต่อไปได้เลย จำไว้นะ อย่าให้คนของจี้ซินรู้ว่าพี่ลู่หลิงที่อยู่กับแกคือตัวปลอม” หยางอี้กำชับเพื่อน“เข้าใจแล้ว มีอะไรฉันจะโทรหาแกก็แล้วกัน แค่นี้นะ” ซ่งเฉินก็รับทราบ เขาก็กดวางสายไป แล้

คฤหาสน์ตระกูลหนานจี้ซินพอรู้จากสายของเธอที่แฝงตัวอยู่ในตระกูลหม่าบอกว่าหม่าสือกำลังมาหาเธอพร้อมกับลูกน้อง จี้ซินก็เตรียมตัวรับมืออย่างไม่เกรงกลัว เพราะตอนนี้เธอเหลือตัวคนเดียวแล้ว หากเธอไม่สู้ เธอเองนี่แหละที่จะตายซะก่อน ถ้าเธอยังไม่ได้แก้แค้นคนพวกนี้ เธอไม่มีวันยอมตายเด็ดขาด“คุณลุงขนลูกน้องมาเยอะแยะแบบนี้...ไม่คิดว่ามันอุกอาจเกินไปหน่อยเหรอคะ” จี้ซินนั่งอยู่ที่โถงรับแขกก็มองหม่าสือด้วยสีหน้ายิ้มมุมปาก“หึ ถ้าไม่เอาลูกน้องมา ฉันจะจัดการกับเด็กดื้อแบบเธอได้ยังไงกัน กล้ามากนะที่แอบให้ทนายโอนหุ้นของฉันกลับไป” หม่าสือพูดไป“มันเป็นของหนูนิคะ ทำไมหนูจะไม่กล้าเอามันกลับมาล่ะคะ คุณป้าก็บอกเองว่าแค่ให้หนูฝากไว้เท่านั้น” จี้ซินก็แกล้งตอบแบบไม่รู้ว่าโดนหักหลัง“แต่มันเป็นสินสมรสของฉันกับผิงหลงแล้ว เธอไม่มีสิทธิ์เอาหุ้นนี่ไป ถ้าเธอยังอยากมีชีวิตรอดต่อไปล่ะก็ เซ็นยกทุกอย่างให้ฉันซะ แล้วฉันจะไม่ทำอะไรเธอ” หม่าสือบอกจี้ซินแบบขู่ๆ เพราะถ้าเธอไม่ยอม เขาก็คงต้องจัดการ“หึ นี่หนูคิดว่าคุณลุงมาเพราะคุณป้า แต่ดูแล้วคุณลุงน่าจะมาเพราะเรื่องหุ้นมากกว่านะคะ อยากได้ของของหนูมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ” จี้ซินเอ่ย