Semua Bab Ruined by the Billionaire Playboy: Bab 1 - Bab 6

Ang lamig ng hangin sa rooftop ay tila sumisingaw hanggang buto ko, pero mas malamig ang titig ni Aurelios—matulis, parang sinusuri ang bawat galaw ko. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit hindi pa ako umaatras. Parang mas gusto ko pang masaktan kaysa sumuko, lalo na kapag siya ang kaharap ko.Bahagyang tumawa si Aurelios nang mababa at lumapit pa ng kaunti. “You really like to test my patience, don’t you?”Hindi ako sumagot, pinilit kong ituwid ang likod at itaas ang baba ko, kahit kitang-kita niya ang kabang ayaw ko sanang ipakita.Uminom siya ng whiskey at hindi inalis ang tingin sa akin. “Let’s cut the games, Avah. You want to be in my world? Prove it.”“Ano’ng gusto mong gawin ko?” halos pabulong kong tanong, pilit na pinapakalma ang sarili ko.Lumapit siya nang bahagya, halos magdikit na ang aming mga katawan. “Simple. I’ll give you a dare. If you succeed, I’ll let you stay. If you fail... you disappear. No second chances.”Ramdam ko ang bigat ng mga salitang iyon. Per

Tahimik ang buong silid, tanging mahinang tunog lamang ng aircon ang naririnig. Nakatayo ako malapit sa bintana, pilit pinapakalma ang sarili. Ang kwarto ay malaki, puno ng mamahaling kasangkapan—malalambot na kurtina, may sariling sala, at isang king-sized bed na tila ba naghihintay. Ngunit sa kabila ng karangyaan, parang may bumabalot na malamig na ulap sa paligid. Hindi ako mapakali, natatakot ako sa maaaring mangyari.Ang kamay ko ay nanginginig habang nilalaro ang dulo ng suot kong manipis na bestida. Paulit-ulit kong tinititigan ang pinto, umaasang sana ay bigla na lang akong magising mula sa bangungot na ito. Ngunit walang milagro—totoo ang lahat ng ito.Maya-maya, marahan ngunit matatag na bumukas ang pinto. Pumasok si Aurelios, ang presensya niya ay parang bagyo—mabigat, malamig, at mapanganib. Suot niya ang isang mamahaling suit na kulay itim, perpekto ang pagkakaayos ng buhok, at tila ba walang bakas ng emosyon sa mukha niya. Tumigil siya sa harap ng kama, tinitigan ako mul

Here is your passage with ONLY the names changed and nothing else altered:Hindi ko alam kung anong oras na nang magising ako. Madilim pa ang paligid, pero mula sa bintana, ramdam kong madaling-araw pa lang. Ang buong mansion ay tahimik, ngunit ramdam ko ang bigat ng hangin—parang may kakaiba.Pinilit kong bumangon, tahimik na naglakad papunta sa banyo. Habang naglalakad, napansin kong nakabukas nang bahagya ang pinto sa hallway, na kadalasang laging nakasara. Nagtaka ako, kaya dahan-dahan akong lumapit, pilit pinakikinggan ang mga tunog mula sa loob.Sa bawat hakbang, palakas nang palakas ang mga ungol at impit na halakhak. Natigilan ako. Hindi ko alam kung aalis ba ako o titingnan kung anong nangyayari. Ngunit parang may humahatak sa akin—isang sakit na gusto kong maramdaman para tuluyan akong magising.Sa maliit na siwang ng pinto, naaninag ko si Aurelios. Nakaupo siya sa gilid ng kama, hubad ang pang-itaas, malamig ang tingin habang may kasamang babae—isang estranghera, seksi, at