KABANATA 2

Hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit kong naririnig sa isip ko ang boses ni Aurelios—matigas, mapanukso, parang awit ng tukso na hindi ko matakasan. Sa bawat pagdilat ko, naiisip ko ang sinabi niyang, “Your move, Avah.” Parang hamon, parang paanyaya.

Kinabukasan, mas maaga pa ako sa inaasahan sa Morcan’s. Hindi ko alam kung anong aasahan ko, pero hindi ko rin mapigilan ang sarili kong bumalik. Ilang beses kong sinubukang pigilan ang kaba habang papasok sa loob, pero parang may humihila sa akin palapit sa panganib.

Pagkapasok ko, napansin ko agad ang mga matang nakatingin sa akin—kilalang-kilala na nila ako ngayon. May mga bulungan, may mga tingin na parang sinusukat ako. Pero wala akong pakialam. Si Aurelios lang ang pakay ko.

Nandoon siya sa usual na pwesto, relaxed pero alerto, parang laging may binabantayan. Nang makita niya ako, bahagya siyang ngumiti—isang ngiti na hindi mo alam kung paanyaya o babala.

He motioned for me to come closer. “You’re early. Couldn’t sleep after last night?”

Hindi ko ipinakitang apektado ako. “Maybe I just wanted to prove something.”

Tumawa siya nang mahina habang pinapasandal ako sa tabi niya sa bar. “That’s what I like about you, Avah. You keep coming back for more.”

Tiningnan ko siya, sinusubukang basahin ang mga mata niya. “So, what’s next? Another dare? Another secret?”

He leaned closer, his gaze sharp and hungry. “Today, I want honesty. No games—just you and me.”

Napatitig ako sa kanya, hindi alam kung matatakot o matutuwa. “And if I say no?”

He smirked. “Then you can walk away. But you won’t.”

Pinili kong hindi sumagot. Sa halip, hinayaan kong siya ang magdikta ng susunod na galaw.

Kinuha niya ang isang baso ng alak, inabot sa akin. “To trust. Drink with me, Avah.”

Kahit may pagdududa, tinanggap ko ang baso at sumabay sa kanya. Ramdam ko ang init ng alak at ang bigat ng bawat sulyap niya.

“You intrigue me,” biglang sabi ni Aurelios. “You’re not like the others. You don’t beg. You don’t pretend. That’s rare in my world.”

Nag-init ang pisngi ko, hindi alam kung paano tatanggapin ang papuri niya. “Maybe I’m just good at pretending.”

Napangiti siya, parang natutuwa sa sagot ko. “I doubt that. You’re too raw—too real.”

Tahimik na sandali. Parang may gustong sabihin si Aurelios pero pinipigilan niya.

He finally spoke, voice low. “What are you really looking for, Avah? Why risk everything just to stand in front of me?”

Ngayon ako naman ang napaisip. Nagtagpo ang mga mata namin, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang pag-aalinlangan sa likod ng kanyang lakas.

“I want to feel alive,” bulong ko. “I want to feel wanted, kahit masaktan ako. Siguro, gusto kong malaman kung kaya akong mahalin ng isang tulad mo.”

Hindi siya agad nakasagot. Tumitig siya sa akin, parang hindi siya makapaniwala na narinig niya iyon mula sa akin.

“I don’t do love, Avah,” malamig niyang sabi. “But I can give you something better. Power. Pleasure. Obsession.”

Pinaglaruan ko ang baso ko, hindi sigurado kung iyon ang gusto ko. Pero bago pa ako makapag-isip, bigla siyang tumayo at hinawakan ang kamay ko.

“Come with me.”

Hinila niya ako papunta sa isang private room sa likod ng bar. Pagkapasok namin, isinara niya ang pinto at hinarap ako, malapit ang mukha niya sa akin.

“This is my world, Avah. If you stay, you follow my rules. No turning back.”

Ramdam ko ang kaba at pananabik na bumalot sa buong katawan ko. Hindi ko alam kung dapat akong umatras o sumugal.

He raised my chin, his touch firm but gentle. “Are you ready?”

Hindi ko alam kung saan ako huhugot ng lakas, pero tumango ako. “I’m not afraid.”

Ngumiti siya, mapanganib at mapanukso. “You should be.”

Lumapit siya, halos magdikit na ang labi namin. Bago pa niya ako mahalikan, may biglang kumatok nang malakas sa pintuan. Naputol ang tensyon, at saglit siyang lumayo sa akin.

Someone called from outside, “Aurelios, there’s a problem. You need to see this. Now.”

Tumalikod si Aurelios, halatang inis, at binuksan ang pinto. Pero bago siya lumabas, lumingon siya sa akin, matalim ang mga mata.

“Wait here. Don’t move. I’ll be back.”