All Chapters of ภรรยาคนนี้ไม่รักคุณแล้ว , นางร้ายเลิกคลั่งรักกลับได้พยัคฆ์มา: Chapter 21 - Chapter 30

ในขณะที่เพียงฟ้านั่งโดดเดี่ยวอยู่คนเดียวกลางห้าง เธอพับเพียบลงอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ไม่แคร์สายตาของผู้คนที่ต่างพากันจ้องมองมา ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตามากมายที่ไหลเอ่อล้น ทันใดนั้น มีเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามา พอเห็นเป็นรองเท้าหนังราคาแพงเหมือนกับราชันย์ หรือว่าเขากลับมาหาเธอ แค่คิดก็รีบเงยมองด้วยความดีใจ แต่กลับไม่ใช่ราชันย์สามีของเธอ หากเขาคือคุณภูผา ที่นั่งลงเสมอกับเพียงฟ้า ทั้งยังยื่นผ้าเช็ดหน้าให้"อยู่ตรงนี้ไม่ดีหรอก เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่บ้านนะ" ภูผาจับไหล่ของเพียงฟ้าทั้งสองข้างประคองให้ลุกขึ้น เมื่อเพียงฟ้าลุกขึ้น ภูผาถอดเสื้อคลุมของตัวเองคลุมให้กับหญิงสาวและประคองเธอออกมาจนถึงรถราคาแพงที่จอดอยู่"คุณภูผาคงสมเพชเพียงฟ้าสินะ" เพียงฟ้าพูดทั้งน้ำตา ไม่มองหน้าของภูผาเพราะก่อนหน้านี้แค่ไม่กี่นาที เธอยังบอกว่าสามีของเธอกับเธอนั่นรักกันมาก น่าขายหน้านัก"เพียงฟ้า วันใดวันหนึ่งที่คุณอยากออกมาจากขุมนรก ผมจะเป็นคนดึงคุณขึ้นมาเอง จำเอาไว้นะ ไม่มีใครทนความเจ็บปวดได้ไปตลอดชีวิต" ผู้ชายตัวโตยืนอยู่ตรงหน้า ส่งมอบมืออันอบอุ่นวางไว้บนหัวของเธอพลางโยกเบา ๆ คำพูดที่ปลอบโยน ไม่ได้บอกหรือยุให้เลิกกัน หากแ

เพียงฟ้านั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับร้องไห้ เรือนร่างที่อ่อนแรงค่อย ๆ โน้มตัวลงหมอน ความรู้สึกอ่อนแอโดนบรรยากาศเย็น ๆ ทำให้เธอเคลิ้มหลับ ทั้ง ๆ ที่สองตานั้นยังคงมีน้ำตาเอ่อล้น เพียงฟ้ารู้สึกตัวอีกครั้ง เหมือนว่ามีใครบางคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง ดวงตาพร่าเลือนมองเห็นร่างคุ้นเคย ราชันย์กลับมาแล้ว... เธอจะไปคิดถึงผู้ชายใจร้ายคนนั้นทำไม เขาทำร้ายเธอไว้มากขนาดไหน ลืมตาตื่นก็เห็นเขาแล้วคงจะเป็นภาพความเบลอเพียงฟ้าขยี้ตาเบา ๆ เขาหันมามอง สายตาคู่นั้นขมวดคิ้วเข้าหากัน จับกระดาษใบคำร้องขอหย่าที่เธอเซ็นชื่อเอาไว้ขึ้นมาดู"หมายความว่ายังไงเพียงฟ้า" น้ำเสียงเข้ม สองตาละสายตาจากกระดาษในมือ จ้องมองหน้าเธอ หรือว่าเขาเพิ่งจะเข้ามาและเธอรู้สึกตัวตื่นก่อน"คุณอยากได้ไม่ใช่เหรอคะ ฉันเซ็นให้คุณแล้ว" เพียงฟ้ามองหน้าชายหนุ่ม ในใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เธอคิดว่าจะได้เห็นแววตายินดีหรือยิ้มกว้างพอใจจากราชันย์ แต่กลับมีเพียงสีหน้าเคร่งขรึมออกมา"ผมรู้ว่าคุณกำลังประชด ช่วยใจเย็น ๆ หน่อยได้ไหม""คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น คุณถูกทุกอย่าง ส่วนฉันเป็นคนผิด ฉันเดินเข้ามาในชีวิตของคุณเอง คุณไม่เคยรักฉันเลยตั้งแต่แรก ใ

ในเช้าวันต่อมาหลังจากที่หญิงสาวเดินลงมาด้านล่างตรงไปที่โต๊ะอาหาร แต่เธอกลับรู้สึกเหม็นกลิ่นอาหาร พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ คิดว่าเกิดจากความเครียดที่สะสมไว้ เลยทำให้รู้สึกเหมือนพะอืดพะอม แต่ก็ไม่อาจทนได้ เพียงฟ้าวิ่งเข้าห้องน้ำ เธออ้วกทั้งลมและน้ำในลำคอออกมาจนหมด"คุณผู้หญิงเป็นอะไรหรือเปล่าคะ"แม่บ้านรีบเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง มือนั้นลูบหลังของเพียงฟ้าเบา ๆ เอ่ยถาม ก่อนที่จะหยิบกระดาษทิชชู่ยื่นให้กับเจ้านาย"น่าจะเพราะความเครียด ว่าแต่ทำอะไรทานเหรอ ทำไมถึงเหม็นขนาดนี้"แม่บ้านขมวดคิ้วจ้องมองหน้าหญิงสาว ก่อนที่จะบอกว่าตัวเองทำข้าวต้มปลาของโปรดของเพียงฟ้า"น่าจะเป็นเพราะกลิ่นกระเทียมเจียวฉุนไป เอาข้าวต้มปลาที่ไม่ใส่กระเทียมเจียวมาให้ฉันหน่อยนะ จะได้ซดน้ำร้อน ๆ"สักครู่ ข้าวต้มปลาที่ไม่ใส่กระเทียมเจียวก็วางอยู่ตรงหน้า แต่เพียงฟ้าไม่สามารถทนดมกลิ่นของมันได้ เธอรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ ตรงไปที่ห้องน้ำอย่างเช่นเดิม"พี่เก็บข้าวต้มไปเลยค่ะ เพียงฟ้าไม่สามารถทานได้ มันเหม็นมาก""ได้ค่ะคุณผู้หญิง"หญิงสาวนั่งกุมขมับตัวเอง ร่างกายเหมือนลอยละลิ่ว ความรู้สึกเคว้งคว้าง ท้องไส้กระอักกระอ่วน ลำคอพะอืดพ

สามชั่วโมงผ่านไปหลังจากผ่าตัดขูดมดลูกเสร็จ หมอยังไม่นำตัวเพียงฟ้าออกมาจากห้องฉุกเฉิน เพราะต้องเฝ้าดูอาการจนกว่าจะครบกำหนดเวลาภูผาผุดลุกผุดนั่งด้วยความเป็นห่วง ส่วนราชันย์รู้สึกผิดอย่างมาก ภาพสุดท้ายที่เขาทำกับเธอ เขาตวาดใส่เธอ ผลักเธอล้มไปกับพื้น ตะคอกใส่เธอ มาตอนนี้เธอต้อง...ทำไมคุณไม่บอกผม ทำไมกันเพียงฟ้า“จำเอาไว้...ถ้าเพียงฟ้าเป็นอะไรไป ทั้งหมดมันเพราะคุณ จำเอาไว้"ภูผาลุกขึ้น ชี้หน้าว่าใส่ ก่อนที่จะเดินปลีกตัวออกมา หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองโทรหาใครบางคน และเล่าเรื่องทุกอย่างให้กับปลายสายฟัง ในตอนนี้ทางปลายสายโกรธมาก บอกว่าจะใช้เครื่องบินส่วนตัวบินตรงมาที่ประเทศไทย ถึงภายในคืนนี้อย่างแน่นอนคนตัวเล็กขยับตัวด้วยความที่หนักและปวดร้าวไปทั่วหน้าท้อง ดวงตาค่อย ๆ เปิดออก เห็นเพดานที่แปลกตา สถานที่ไม่คุ้นเคย ใบหน้าของเธอมีบางอย่างขวางตรงช่วงจมูก เมื่อมองดี ๆ เธอจึงรู้ว่าที่นี่คือโรงพยาบาล"คนไข้ค่อย ๆ ลืมตานะคะ ไม่ต้องตกใจ คนไข้เพิ่งฟื้นจากยานอนหลับ ค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วปล่อยออก ห้ามลุกขึ้นนะคะ"เพียงฟ้าพยักหน้าให้กับพยาบาลด้วยที่ร่างกายที่ยังอ่อนแรง จึงย้อนกลับไปคิดว่าทำไม

เพียงฟ้าปล่อยหยดน้ำตาที่ไหลริน เธอรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาถูกบังคับแต่งงาน แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะยอมแต่งงานเพียงเพราะแลกกับข้อเสนอของคุณพ่อ"ที่เธอหยุดนิ่งเพราะเธอรู้อยู่แก่ใจว่าเขาถูกบังคับแต่งงานอย่างนั้น ฉันจะบอกเธออีกอย่าง ฉันกับเขาคบกันตั้งแต่ยังไม่แต่งงานกับเธอแล้วแหละ เรามีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งเลยรู้ไหม"เขาทั้งคู่ไม่ใช่ว่าเพิ่งคบกัน ไม่ได้คบซ้อน แต่พวกเขาคบกันก่อนแต่งงาน และยังคงพัวพันในตอนที่แต่งงานกับเธอแล้วงั้นเหรอ หัวใจดวงน้อยแตกออกเป็นเสี่ยงๆ"กรี๊ด!! ออกไป ฉันบอกให้ออกไปจากห้องของฉันได้ยินไหมว่าให้ออกไป"นิสาหัวเราะสะใจในขณะที่เพียงฟ้าเหมือนคนบ้า นั่งร้องไห้กรีดร้องอยู่บนเตียง พยายามหยิบข้าวของขว้าง เพราะตัวเองไม่สามารถพยุงตัวเองลุกขึ้นได้"เธอจะร้องทำไม ฉันยังพูดไม่จบเลย เธอตั้งใจที่จะปล่อยให้ตัวเองท้องเพื่อที่จะจับราชันย์ใช่ไหม ยากหน่อยนะ คนที่ไม่เต็มใจมีลูกด้วย กับคนที่เขาเต็มใจมีลูกด้วยมันต่างกัน"นิสายกมือลูบท้องตัวเองอีกครั้ง โชว์ความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ เพื่อต้องการให้เพียงฟ้าสติแตกบ้าคลั่ง และตอนนั้นเอง คนอย่างเพียงฟ้าที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้แล้ว กระโดดลงจากเตี