บททั้งหมดของ BIHAG NG NAGBABAGANG APOY: บทที่ 31 - บทที่ 40

Ang sikat ng araw sa umaga ay sumilip sa pagitan ng mga kurtina. Dahan-dahang nagising si Hannah, balot pa rin ng kumot habang nananatili ang isang banayad na ngiti sa kanyang mga labi dahil sa mga nangyari kagabi.Marahan siyang nag-inat, at kusang bumalik sa kanyang isipan ang mga tahimik na sandaling pinagsaluhan nila. Ang alaala ng magiliw na paghaplos at matatamis na salita ni Zach ay nagbigay-init sa kanyang mga pisngi.Ang tunog ng umaagos na tubig mula sa shower ang nagpapaalala sa kanya na gising na ito. Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang mabilis na tibok ng kanyang puso.Makalipas ang ilang minuto, lumitaw si Zach sa pintuan, nakasuot ng simpleng puting polo at itim na pants. Basa pa ang buhok nito mula sa pagligo at agad na nagtama ang kanilang mga mata. Unti-unting gumuhit ang isang ngiti sa mga labi nito."Good morning, baby doll," malumanay nitong bati."Good morning," mahina namang tugon ni Hannah, bahagyang namumula ang mga pisngi habang bumabangon at niy

He said it loud, raw, desperate. Na para bang ilang araw nang sinasakal ng mga salitang iyon ang dibdib nito.Natigilan si Hannah. Bahagyang umawang ang kanyang mga labi, nanlalaki ang mga mata habang ang puso niya ay malakas na kumakabog na tila isang nagngangalit na tambol.“You… what?” mahina niyang bulong.“Mahal kita,” muli nitong sabi habang dahan-dahang lumalapit. “Mahal na mahal kita, Hannah. At unti-unti na akong nababaliw dahil doon.”Umiling si Hannah, kumikislap ang mga mata sa namumuong luha.“Kung gano'n, bakit pinaramdam mo sa akin na wala akong halaga? Bakit hindi mo sinabi noon pa?”“Because I was scared,” pag-amin ni Zach, mahina ang boses. “Because the moment I realized I loved you, I also realized I could lose you. At iyon ang pinakanakakatakot na bagay na naranasan ko.”Marahan nitong inabot ang kamay niya, hindi upang pigilan kundi para hawakan ito.“Alam kong marami akong pagkakamali. Alam kong nakapagsalita ako ng mga salitang hindi ko dapat sinabi. But I need

Humarap si Hannah sa malaking salamin at pinagmasdan ang sarili. Napangiti siya. Napakaganda ng pagkakaayos ng kanyang makeup. Simple lamang ito, ngunit lalo nitong inilabas ang natural niyang ganda. Lumapit siya sa hanay ng mga gown at marahang hinaplos ang iba't ibang tela bago pumili ng isang elegante at itim na bestida. "This will do just perfect," mahina niyang sabi habang bumabalik sa harap ng salamin. Abala pa rin siyang tinitignan ang kanyang repleksiyon nang bumukas ang p***o. Hindi na niya kailangang lumingon para malaman kung sino ang dumating. Si Zach iyon. Huminto ito sa may pintuan at hindi agad nakapagsalita. Tahimik lamang itong nakatitig kay Hannah. "You look so fvcking gorgeous, baby doll," mahina nitong sabi. Lumingon si Hannah at ngumiti. He stared at her face, she looked different. Bumaba ang tingin nito sa kanyang dibdib. Her pink nipples were exposed, teasing him under the soft light. Kitang-kita niya ang paglunok nito. Napangisi siya. Her hands deliberat

“Tonight, we’ll be presenting awards to outstanding CEOs from around the globe. But before that, let’s enjoy a short video highlighting the nominees,” pagpapatuloy ng host.The lights dimmed slightly as a large screen lit up.Tumugtog ang isang banayad na instrumental na musika. Sunod-sunod na lumabas ang mga kuha ng iba’t ibang CEO habang nagtatrabaho, mga business meeting, paglulunsad ng mga produkto, mga gawaing pangkawanggawa, at marami pang iba.Pagkatapos ay lumabas sa screen ang mukha ni Zach Martinez. Hannah held her breath as his segment played, footage of him in meetings, speaking at conferences, and a few shots from his company’s tech labs. Kasabay niyon ay narinig ang boses nito.“Success doesn’t come from comfort. It comes from knowing when to take risks.”As the video ended. Muling umalingawngaw ang malakas na palakpakan sa buong bulwagan.“Wow,” bulong ni Hannah.“Palagi siyang kalmado. Kaya paulit-ulit siyang nananalo,” pabulong na sagot ni Mera.Maya-maya, may isang wa

Lumayo si Hannah kay Roldan, ngunit ramdam pa rin niyang nakasunod ang tingin nito sa kanyang likuran.Magalang siyang ngumiti habang inaayos ang laylayan ng kanyang damit, pero sa loob-loob niya, magulo ang kanyang isipan. Ang muling pagkikita nila ni Roldan ay nagbalik ng mga lumang alaala, hindi naman masasama. Sadyang hindi lamang inaasahan.Bumalik si Hannah sa tabi ni Zach, hawak ang isang maliit na baso ng champagne, walang kamalay-malay sa unos na namumuo sa loob nito.“Medyo natagalan ka,” kaswal na sabi ni Zach, ngunit may matalim na himig ang boses nito.“May nakasalubong lang akong dati kong katrabaho. Si Roldan,” sagot ni Hannah na may munting ngiti. “Gusto lang niyang bumati.”Hindi agad sumagot si Zach. Sumimsim muna ito ng inumin, saka tumingin kay Hannah.“Mukhang higit pa sa simpleng ‘hi’ ang nakita ko.”“Nagseselos ka ba?” tanong ni Hannah habang nakataas ang kilay.Napatawa si Zach, pero walang init ang tawang iyon.“Hindi ba dapat? Niyakap ka niya na parang mataga