Semua Bab BIHAG NG NAGBABAGANG APOY (SSPG): Bab 1 - Bab 8

Zach's jaw tightened, a flicker of something unreadable passing through his eyes. Mas lumakas ang pagtama ng ulan sa payong na dala nito."Tama ka. Wala akong karapatan," he said, his voice low, almost calm.Napakurap si Hannah sa narinig. Hindi niya inaasahan ang pagbabago sa tono nito. Kanina lamang ay tila galit ito, pero ngayon ay kalmado na parang pinipigilan ang kung anumang emosyon na gusto nitong ilabas."Pero hindi ibig sabihin niyon na hahayaan kitang umalis nang basang-basa matapos mo na naman akong pagsinungalingan."Napalunok si Hannah. Gusto niyang sumagot at makipagtalo, pero nang lumapit si Zach at pinayungan siya, tila nawala ang lahat ng salitang nasa kanyang isip."Sa tingin mo ba, basta ka na lang makakatakas sa akin?"Her breath hitched."Hindi ako tumatakas," mahinang sagot niya.Ngunit kahit siya, hindi sigurado kung totoo 'yon. Nang bumaba ang tingin ni Zach sa kanyang mga labi bago muling bumalik sa mga mata niya, lalo lamang bumilis ang tibok ng puso ni Hanna

Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Hannah habang sinasalubong ng malambot na liwanag ng umaga ang silid. Umupo siya sa kama at bahagyang nahulog ang kumot sa kanyang baywang. Agad na namula ang mga pisngi niya nang bumalik sa isipan ang mga alaala ng nangyari kagabi.Ibinaba ni Hannah ang kanyang mga paa sa sahig kasabay ng pagkarinig niya sa tunog ng umaagos na tubig mula sa banyo. Natigilan siya at napatingin sa nakasarang pinto ng banyo. Magulo ang kanyang isip.“Mag-isip ka nang maayos,” mahina niyang bulong sa sarili. “Nakikipagrelasyon ka sa boss mo... Hindi na ito tama.”But her breath hitched when the bathroom door opened. Lumabas si Zach habang sumusunod ang manipis na usok ng singaw dito. Isang tuwalya lamang ang nakabalot sa mababang bahagi ng baywang nito. Tumutulo pa ang tubig mula sa kanyang matipunong dibdib at basa ang kanyang buhok, magulo ngunit tila perpekto pa rin tingnan.Napalunok si Hannah. Tila ipinagkanulo siya ng kanyang mga mata habang dahan-dahang pinagma

Nakatayo si Hannah sa may dulo ng pasilyo, nakatago sa likod ng pader. Malinaw niyang narinig ang usapan ng magkapatid. Parang sinampal siya sa mga sinabi ni Zach. Nararamdaman na ni Hannah ang hapdi bago pa man tumulo ang kanyang mga luha. Her chest rose and fell with shallow, quiet breaths. Hindi siya dapat nakinig. Hindi siya dapat nanatili roon. Pero tila tumanggi ang mga paa niya na kumilos. Dahan-dahan siyang umatras, maingat na huwag makagawa ng anumang ingay. Pagkatapos ay tumalikod siya at naglakad patungo sa silid. “Aalis ka na ba?” tanong ni Zach habang pinagmamasdan si Hannah na inaayos ang kanyang mga gamit. Tumingala siya rito at huminga nang malalim. Paulit-ulit na umalingawngaw sa kanyang isip ang naging pag-uusap nina Zach at Veronica. Nilinaw na ni Veronica ang lahat. Hindi siya dapat manatili sa bahay ni Zach. At sa kaibuturan ng kanyang puso, matagal na niya ng alam kung anong gulo ang pinasok niya. Ngunit masakit pa ring marinig na hinding-hindi sisirain ni

Matapos patuyuin ni Hannah ang kanyang buhok, dinampot niya ang cellphone. Just as she was about to set it down, it started ringing. Napangiti siya nang makita ang pangalan sa screen. Si Cresia iyon, ang kanyang kaibigan."Hello?" sagot niya habang pinupunasan pa rin ng tuwalya ang buhok.Masiglang bumungad ang boses ni Cresia mula sa kabilang linya."Hannah! Kumusta ka na?"Ngumiti siya. "Hey, Cres. Ayos naman ako. Ikaw, kumusta?""Dapat ako ang nagtatanong niyan sa'yo, loka ka!" biro nito. "Bakit bigla ka na lang nawala? Hindi ka man lang tumawag para i-update ako kung anong nangyari sa pagitan ninyo ni Sir Zach."Mahina siyang natawa habang kinakagat ang kanyang labi."Sorry. Medyo naging kumplikado ang mga bagay.""Kumplikado? That sounds juicy," excited na sabi ni Cresia. "Kwento mo lahat. Hinalikan ka ba niya? Umamin ba siya? Sandali, huwag mong sabihing kayong dalawa ay—""Cresia!" putol ni Hannah habang natatawa. "Hindi gano'n!""Huwag mo akong lokohin," tukso ni Cresia. "Tuno