Todos los capítulos de BIHAG NG NAGBABAGANG APOY (SSPG): Capítulo 71 - Capítulo 80

Paulit-ulit nitong winawasak ang buhay niya. Una, sa emosyon, at ngayon naman, sa pisikal na paraan sa pamamagitan ng pagkukulong sa kanya. Hindi alam ni Hannah kung saang lugar siya dinala ni Zach."Nasaan ang cellphone ko?"Mabilis siyang lumingon at sinuyod ng tingin ang buong silid. Naglakad siya patungo sa kama at marahas na binuksan ang mga drawer, sinilip ang bawat sulok. Pero walang nakitang cellphone si Hannah.Biglang napako ang kanyang paningin sa dingding. Isang napakalaking frame na litrato ang nakasabit doon. Nanlaki ang mga mata ni Hannah nang makitang mukha niya iyon. Nanigas siya sa kinatatayuan. Anong kalokohan ito?Dahan-dahan siyang lumapit. Siya nga iyon. Suot ang itim na turtleneck na isinuot niya ilang buwan na ang nakalipas. Pero walang maalala si Hannah na may kumuha ng litrato niya noong araw na iyon.Si Zach ang kumuha. Nanlamig ang buo niyang katawan. She didn’t remember posing. Hindi rin niya natatandaang ngumiti siya nang gano'n. Paano nito nakuha ang san

Umupo si Hannah sa tabi nito sa malaking indoor pool. Nakapulupot ang mga braso sa dibdib habang salit-salitan ang tingin niya sa tubig at sa mukha nito. Sandali niya itong pinagmasdan bago nagsalita.“So… sasabihin mo na ba sa akin ang totoo ngayon?” tanong niya.Saglit siyang tinignan ni Zach bago ito sumagot, kalmado ngunit mahirap basahin ang tono.“Halika. Umupo ka sa kandungan ko.”Bahagyang bumuka ang mga labi niya sa gulat, ngunit walang salitang lumabas.“A-ako…” panimula niya, ngunit agad din niyang pinutol ang sasabihin.“Wala akong gagawin sa’yo,” malumanay nitong sabi. “Gusto ko lang na umupo ka sa kandungan ko, iyon lang. Hindi kita sasaktan. Hindi ko gagawin ang kung ano man ang iniisip mo.”Kinagat ni Hannah ang ibabang labi, nag-aalinlangan siya bago bahagyang tumango. Napakasamang ideya nito. Uupo siya sa kandungan ni Zach, makokontrol ba talaga niya ang sarili?Mabilis siyang umiling at pinagalitan ang sarili sa naiisip, ngunit bago pa siya makagalaw, marahan siyang

“I promise, I won’t hurt her again. That was a mistake. One I swear I won’t repeat. If she wants to walk away from me, I won’t stop her this time. But just know…” Napunta ang tingin nito kay Hannah. “Mahal ko ang kaibigan mo. At hindi ko na siya muling sasaktan. Ipinapangako ko.”Cresia folded her arms tightly across her chest, her eyes narrow.“Whatever,” she muttered. “Wala akong tiwala sa'yo. Palagi kang nangangako, pero hindi mo naman tinutupad. Hindi ko na nga makilala kung sino ka ngayon. Dati, mabuti ka namang tao. Pero ngayon? Akala mo isa kang lintik na hari na may karapatang kontrolin ang lahat.”Mapait na tumawa si Zach, bahagyang umangat ang gilid ng labi habang dahan-dahang bumalik ang tingin kay Hannah.“Now you’re mocking me?”“Hindi,” mabilis na sagot ni Cresia. “Sinasabi ko lang ang totoo. Gago ka. Subukan mong magbago.”Pagkatapos, humarap ito kay Brayden.“Halika na. Kumuha tayo ng pagkain. Hayaan nating mag-usap ang mag-asawa.” Dramatikong umirap si Cresia.Marahan

Hannah watched him, noticing his hands tightening. Kitang-kita nitong unti-unti nang nawawala sa sarili si Zach. Nag-aalab ang kanyang galit sa ilalim ng malamig na anyo.“Can you calm down,“ she whispered.“Rosella, anong ebidensiya ang mayro'n ka?” singhal ni Veronica, tumataas ang boses. “Sinusubukan mo lang bang pagbintangan si Elisse? Alam naman nating lahat na hindi mo siya gusto.”Napairap si Rosella. “Gosh, Vero, not everything is about hating or liking. At hindi ako nagbabalak na pagbintangan si Elisse. Siya mismo ang naghukay ng sarili niyang libingan.”She reached across the coffee table. Kinuha ang cellphone at ibinato iyon kay Veronica.“Buksan mo ang video. Pagkatapos mong panoorin, tignan natin kung iisipin mo pa ring nagsisinungaling ako.”Nanginginig ang mga daliri ni Veronica nang pulutin nito ang cellphone. Her stomach twisted with dread as she tapped play. Tanging mga boses mula sa video ang umalingawngaw sa paligid. Boses ni Elisse ang unang narinig.“Tita, you’re

Matapos magsalo-salo ang pamilya sa hapunan, unti-unting napalitan ng maayos na pag-uusap ang tensiyon, palihim na lumabas si Hannah sa malawak na balkonahe. Nakaharap sa kanya ang mga ilaw ng lungsod na para bang mga bituing nakakalat sa ibabaw ng mundo. The breeze was cool against her skin. Sumandal siya sa rehas at tahimik na pinagmasdan ang tanawin. Narinig niya ang pagbukas ng sliding door sa kanyang likuran, saka marahang pagsara nito. Si Zach. Lumapit ito sa kanyang likuran nang walang imik, saka siya niyakap sa baywang. His warmth, his scent he always knew how to quiet her heart. “I told you they’d love you,” bulong nito sa kanyang tainga, mababa at malambing ang boses nito. Ngumiti si Hannah, ngunit hindi pa rin lumilingon. “Hindi ko inaasahan iyon, lalo na mula sa mommy mo.” “She’s not easily impressed,” he said, nuzzling her neck. “Pero ikaw… pumasok ka rito na may apoy sa mga mata at suot ang singsing ko sa daliri mo.” Dahan-dahang humarap si Hannah dito. Their bodies