Todos los capítulos de BIHAG NG NAGBABAGANG APOY (SSPG): Capítulo 81 - Capítulo 90

Masyadong tahimik ang hapag-kainan. Matagal nang tumigil ang kalansing ng mga kubyertos. Nakaupo si Zach, nakapatong ang mga siko sa mesa habang blangkong nakatitig sa hindi nagagalaw na pagkain sa kanyang harapan. Nagkatinginan sina Alessandra at ang asawa nito bago marahang tumikhim.“Zach, hindi ka ba kakain?”Hindi siya tumingala. “Hindi ako nagugutom.”“You’ve been saying that for the past few days,” mahinahong sabi ng ina. “Hindi na ikaw ito.”Sa wakas, sumandal si Zach at mariing bumuntong-hininga.“Nothing is like me anymore.”Natahimik ang lahat. Inabot ni Alessandra ang kamay niya sa ibabaw ng mesa at marahang hinawakan.“Zach… kailan mo iuuwi si Hannah?”Nang marinig ang pangalan nito, biglang sumikip ang kanyang dibdib. He shook his head, voice low and bitter.“Hindi ko nga alam kung nasaan siya.”Sa sandaling iyon, biglang natigilan si Rosella na kanina pa tahimik na nag-i-scroll sa cellphone. Nanlaki ang mga mata nito.“Sandali…” bulong nito.Napatingin si Zach sa kapati

Hannah’s breath caught. Diretsong nakatitig si Zach kay Roldan. Umigting ang panga nito at kumuyom ang mga kamao. Bago pa man makapagsalita ang sinuman, bigla itong sumugod at malakas na sinuntok si Roldan sa mukha dahilan para matumba paatras. Napasinghap ang lahat.“Zach?!” sigaw ni Hannah.“So… this is where my wife’s been staying?” Zach said, his voice tight with rage. “With him?” Nabasag ang boses nito sa huling salita.“Zach—” panimula ni Hannah.But Zach raised his hand.“Don't,” malamig nitong putol habang nananatiling nakatuon ang nag-aapoy nitong mga mata kay Roldan.Zach stepped closer, his breathing sharp, his eyes locked on Roldan like fire waiting to burn.“You’ve been living with him?” tanong nito kay Hannah.Hannah stepped between them, holding her hands out.“It’s not what you think.”“Then tell me what it is,” he snapped. “Because from where I’m standing, it looks exactly like what I think.”“Tinulungan lang ako ni Roldan. Hindi niya alam kung nasaan ako noong umalis

“I missed you so much,” sabi ni Cresia kay Hannah habang pinagmamasdan siyang karga ang anak nito. “I missed you tooo,” Hannah replied softly, smiling down at the baby. Hindi niya mapigilang mapangiti habang nakatingin sa sanggol na mahimbing na nakasandal sa kanyang mga bisig. “Ang cute niya.” Napangiti si Cresia, ngunit may kakaibang ningning sa mga mata nito habang pinagmamasdan ang kaibigan. “I can't wait to meet my little ones.” Hannah’s voice was filled with awe as she glanced at the baby sucking his thumb. Hindi niya namalayan na bahagyang nangilid ang kanyang mga luha. “Gosh, he's very cute.” Napatawa si Cresia. “I'm sure the little man you're carrying is going to be even cuter.” Hannah rolled her eyes playfully, ngunit hindi nawala ang ngiti sa kanyang labi. “No, this one is beautiful, I won’t lie.” Muli niyang tinignan ang sanggol. “Ano nga pala ang pangalan niya? Napangalanan n’yo na ba?” Tumango si Cresia, bakas sa mukha niya ang pagmamalaki. “Kristoff. Iyon ang

“Hi, Hannah. Hi, Zach. Ang tagal na nating hindi nagkita,” bati ni Elisse na may maliit na ngiti sa labi. Ngunit hindi ito sinagot ni Zach. Nanatili lamang itong nakatayo, umigting ang panga at malamig ang titig. Halatang pilit nitong pinipigilan ang mga emosyong muling bumalik sa tuwing nakikita si Elisse. Hannah, always the softer one, offered a polite smile “Hi, Elisse. Ang ganda mo. I love your outfit.” “Thank you,” sagot ni Elisse, bahagyang ngumiti. “Ang ganda mo rin. The pregnancy really suits you.” Saglit na bumaba ang tingin nito sa bilugan na tiyan ni Hannah. Napangiti si Hannah, kahit bahagyang naging alanganin ang kanyang pakiramdam. “Masaya akong makita ka, Elisse.” Pagkasabi niya niyon ay napatingin siya kay Zach. Kung titig lamang ang pag-uusapan, parang kaya nitong paandarin ang alarm ng buong ospital sa sobrang tindi ng galit. He looked like he was about to combust with rage. “Oh my…” mahinang bulong ni Elisse, halatang ramdam ang tensyon sa pagitan nila. Agad

“Tulong! Please! May manganganak! Manganganak na ang asawa ko!” sigaw ni Zach, halatang wala sa sarili sa sobrang kaba. Agad namang sumugod palabas ang mga nurse dala ang wheelchair. Saktong napasigaw si Hannah nang malakas dahilan para mapalingon ang mga tao sa paligid. Maging ang security guard ay nagulat at muntik nang mabitawan ang hawak nitong kape. “Zach!” sigaw ni Hannah habang mahigpit na hawak ang kanyang tiyan. “Kapag sinipa pa ako ng mga batang 'to nang isang beses, ikaw na mismo ang magdadala sa susunod na anak natin!” Agad siyang inalalayan ni Zach papunta sa wheelchair at hindi binitiwan ang kamay niya. “Okay, baby. Huminga ka lang. Inhale… exhale. We practiced this, remember? Ang galing-galing mo nga sa birthing class!” “Magaling ako noon dahil hindi ako nasasaktan, Zach! Ngayon, pakiramdam ko gusto akong hatiin ng dalawang batang ’to sa gitna!” Napailing ang nurse habang mabilis na itinutulak ang wheelchair patungo sa elevator. Si Zach naman ay halos tumakbo sa t