Todos los capítulos de THE BILLIONAIRE RUNAWAY BRIDE (ELAZAR COUSIN #1): Capítulo 1 - Capítulo 10

CHAPTER 1Crizaliah Leigh Ravencrest's POVNakangiti lamang ako habang nakaupo sa mamahaling upuan ng private dining hall.Bagama't hindi ko pa rin lubos na naiintindihan kung bakit tila napakaengrande ng gabing ito para lamang sa isang family dinner, pinili ko na lamang na sumabay sa daloy ng mga pangyayari.Sa kabilang banda, masaya naman si Mommy.Nakikita ko siyang nakikipag-usap sa matandang babae sa kabilang dulo ng mesa habang paminsan-minsan ay tumatawa.Maging si Daddy ay mukhang magaan ang pakiramdam ngayong gabi.Hindi katulad ng dati.Napatingin ako muli sa mga taong kasama namin.Hindi ko sila kilala.Ni minsan ay hindi ko pa sila nakita sa buong buhay ko.Bahagya akong yumuko papunta kay Mommy at marahang bumulong."Mom..."Napalingon siya sa akin."Yes, sweetheart?"Mas lalo kong ibinaba ang boses ko."Who are they?"Ngumiti lamang siya.Iyong tipong ngiti na parang may itinatago.At bago pa ako makapagtanong ulit ay marahan niyang pinisil ang kamay ko sa ilalim ng mesa

CHAPTER 3Crizaliah Leigh Ravencrest's POVPakiramdam ko ay bumibigat ang hangin sa loob ng private dining hall.Walang nagsasalita.Walang gumagalaw.Ang tanging naririnig ko lamang ay ang mabilis kong paghinga at ang malakas na pagtibok ng puso ko sa loob ng dibdib.Nakatayo pa rin ako.Nanginginig ang mga kamay ko.Mahigpit kong hawak ang laylayan ng champagne-colored gown na suot ko.Gusot na ang isang bahagi nito dahil sa paulit-ulit kong pagpisil.Ramdam ko rin ang bigat ng hikaw sa aking tainga habang bahagyang nanginginig ang ulo ko.Maging ang maingat kong inayos na makeup kanina ay nagsisimula nang masira.Alam kong namumula na ang mga mata ko.At marahil ay kumalat na rin ang manipis na mascara sa ilalim nito.Ngunit wala na akong pakialam.Hindi ko na kayang magpanggap.Hindi ko na kayang ngumiti.Hindi ko na kayang umupo rito na parang walang nangyayari.Tahimik akong nakatingin kay Khaizer.At siya naman ay nakatingin lang sa akin.Walang emosyon.Walang galit.Walang pa

CHAPTER 5Crizaliah Leigh Ravencrest's POVHindi ako umiyak.Hindi noong nasa restaurant kami.Hindi noong nakikipagsagutan ako kay Daddy.Hindi kahit noong magkulong ako sa kwarto ko pag-uwi namin.Pero ang totoo?Pakiramdam ko ay sasabog na ako.Pakiramdam ko ay may mabigat na bagay na nakadagan sa dibdib ko.Hindi ako makahinga.Hindi ako makapag-isip.At higit sa lahat...Hindi ko matanggap na parang napakadali para sa kanila na planuhin ang buong buhay ko.Kaya ginawa ko ang bagay na matagal ko nang hindi ginagawa.Umalis ako.Patakas.Hindi ako nagpaalam.Hindi ako nag-iwan ng mensahe.Wala akong pakialam.Mabilis akong nagtungo sa walk-in closet.Tinanggal ko ang pambahay na suot ko at nagsimulang maghanap ng damit.May kung anong rebelde sa loob ko ang gustong sumigaw.Kaya hindi ako pumili ng simpleng damit.Kinuha ko ang isang itim na bodycon dress.Simple lamang ang disenyo ngunit elegante.May manipis na straps.At umaabot ito hanggang kalagitnaan ng hita ko.Isinuot ko iy

CHAPTER 7Crizaliah Leigh Ravencrest's POV"Why are you trying so hard to prove that you don't want me?"Ngumisi lamang ako sa kaniya at iniwasan ang tanong nito.I also don’t know what the answer is, hindi ko rin alam kung bakit ayaw kong magpakasal sa estrangherong gaya niya.“Alam mo, you should go home, I think your drunk” sabi ko at ngumiti.Ayoko talagang pag usapan ang tungkol sa arrangement ng mga magulang naming. I just want to study more, and build my own business to secure my future. Not to god damn marry a Billionaire like him.Actually, he’s nice, handsome and… perfect.And I don’t think I can be his goddamn wife if his this unreachable.“I’m not drunk” sagot niya “You’re just avoiding my question”Binaba ko ang tingin ko sa suot niyang itim na formal wear. Medyo gusot ito at hindi gaya noong kanina na maayos ang pagkakaplantsa.Nararamdamn ko ang mariin niyang titig sa akin, kaya naman luminga linga ako para makaiwas at mapigilan ang naghuhumarintong Sistema ko dahil sa

CHAPTER 9Crizaliah Leigh Ravencrest's POVPagkasara ng malaking pinto ng mansion namin ay agad akong napabuntong-hininga.Tahimik.Sa wakas.Akala ko tapos na ang gabing iyon.Akala ko makakaakyat na ako sa kwarto ko.Makakapaghilamos.Makakapagpalit ng damit.At makakatulog.Pero mukhang mali ako.Dahil pagharap ko...Nakatayo pa rin sina Mommy at Daddy.At parehong nakatingin sa akin.Hindi basta tingin.Matalim.Mapanuri.At parang may gusto silang kalkalin mula sa utak ko.Napapikit ako.Oh no.I know that look.The interrogation wasn't over.Hindi pa pala tapos.Nakahawak si Mommy sa magkabilang braso niya habang nakangiti.At iyong ngiti niya?Nakakatakot.Samantalang si Daddy naman ay na