ทะลุมิติมาช่วยแก้ไขภัยแล้งในค่ายทหาร のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 37

”พวกเจ้าจัดการของในครัวให้เป็นระเบียบ ส่วนขนมพวกนี้เอาไปแจกจ่าย พรุ่งนี้ข้าจะแจกแตงโมแก่ชาวบ้าน เตรียมความพร้อมให้เรียบร้อย“ นางเดินกลับเข้าห้องนอนก่อนลงกลอนแน่นหนาและเข้าไปสำรวจมิติที่ผุดขึ้นมาเป็นโกดัง“อาวุธครบมือขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าซีเจียงกำลังจะมีสงครามหรือ” นางเดินวนหาชั้นหนังสือ แม้อาวุธจะครบมือแต่หากมีกลยุทธไว้ตอบโต้ย่อมดีกว่า เหลียงหย่งฉีเป็นคนตรงๆการรบของเขาที่ผ่านมาตามคำบอกเล่าของเฟิ่งหรั่นพบว่า เขาสู้ไม่ถอยใช้หลักความเป็นจริงเข้าสู้ และไม่มีเล่ห์กลใดๆทั้งสิ้น ทั้งยังไร้กุนซือคอยแนะนำเช่นแม่ทัพเมืองอื่นๆ “ตำราขงจื้อ ตำราโม่ฉือ น่าจะพอใช้ได้ อันนี้ก็สำคัญแม้ไม่มีพลังวิเศษเช่นก๊วยเจ๋งแต่กลยุทธการรบนำมาปรับใช้ได้” นางไม่รู้ว่าตนเองนั้นย้ายมาอยู่ในยุคใด อาจจะเป็นยุคๆนึงที่ล่มสลายไปโดยไร้การบันทึกประวัติ เช่นนั้นนางควรเอาตำราพวกนี้ไปมอบให้สามีศึกษา เพราะจะได้ทั้งเล่ห์กล และไม่ต้องเสียเลือดเนื้อโดยเปล่าประโยชน์“นี่น้ำอะไร” นางมองดูบ่อน้ำโบราณที่โดยรอบเป็นหินศิลาแลง ปากรูบ่อมันแคบมากจนสามารถเอื้อมลงไปได้แค่มือ นางหาไฟฉายแถวนั้นมาส่องลงไปพบว่ามันมีน้ำสีฟ้าใสอย่างน่าอัศจรรย์ ผลุบ กำไ

“เฟิ่งหรั่นข้าต้องการรับสมัครคนเย็บผ้า ทำชุดทหารให้บุรุษที่สมัครใหม่และทหารเก่า ต้องการจำนวนมาก ค่าตอบแทนเป็นเสบียงและอาหารแห้งก็แล้วกัน” เรื่องชุดแต่งกายนั้นสำคัญมาก และยังมีกระเป๋าแบบใหม่ที่นางอยากเย็บแจก เพื่อเอาไว้เก็บเสบียง นางคิดว่าหากจ้างคนในแคว้น ยิ่งทำให้มีใจหึกเหิม ยิ่งร่วมด้วยช่วยกันยิ่งเป็นพลัง “ส่งสาส์นไปวังหลวง ขอกำลังทหารเสริมเพราะถูกสามแคว้นเริ่มส่งสาส์นท้ารบให้ข้า ทหารเรามีเพียง70000นาย หวังว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เราเป็นเมืองเดียวดาย” เขาอยากจะลองใจกันดูสักตั้ง อยากรู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้เกิดสงครามนี้ เป็นคนที่เขาคาดเดาเอาไว้หรือไม่ 10วันต่อมา ”วังหลวงส่งสาส์นตอบกลับมาขอรับ“ ฮุ้ยกวงรีบวิ่งนำสาส์นมามอบให้แก่แม่ทัพเหลียงหย่งฉี ความร้อนใจปะปนด้วยกันมา มือหนากำกระดาษแน่น”ถ่ายทอดคำสั่งออกไป มีสาส์นท้ารบจากแคว้นอื่นๆ วังหลวงปล่อยให้เราแก้ปัญหานี้ด้วยตัวเอง หากต้านทานได้จะยกให้เป็นทหารคู่บัลลังค์ นี่คือการส่งเราไปตายชัดๆ…หากเสร็จศึกครานี้และได้ชัยชนะกลับมา แคว้นซีเจียงจะประกาศเป็นแคว้นปกครองตนเอง!!“ เขาไม่เคยโกรธเคืองเช่นนี้มาก่อน แม้วังหลวงไม่ส่งทหารมารบกับแคว้นซ

”เรียนท่านแม่ทับ แคว้นซีเป่ยและแคว้นห่าว ยกพลรวมกัน ไม่มีกำลังที่สองและสามขอรับแต่รวมกันมาในกองกำลังเดียว!!“ เขาลุกขึ้นยืนก่อนปักดาบลงบนแผนที่วางแผนรบ“เช่นนั้นก็ไม่ต้องออมมือ!!” เขาวางแผนอย่างรวดเร็วตอนนี้กองกำลังที่2และ3รวมตัวกันอยู่บริเวณชายแดน หากจากซีเจียงไป15ลี้ “คืนนี้จัดกำลังซุ่มโจมตี ในเมื่อกระหายอำนาจ ข้าจะลดทอนให้ไม่เหลืออำนาจเลยทีเดียว!!” ทหารทั้งหลายพากันไปเตรียมตัว นางแอบนำน้ำพุวิเศษมาราดลงบนแผลเขา เมื่อคิดว่าสมานดีแล้วปล่อยให้เขาวางแผนรบต่อส่วนนางนั้นออกมาดูคนเจ็บ ใครที่เจ็บมากนางจัดการราดน้ำพุวิเศษลงบนแผลทันที พร้อมรีบปิดปากแผลเอาไว้ไม่ให้ใครสงสัย และเพราะตอนนี้อากาศในช่วงกลางวันค่อนข้างร้อน นางนำขวดน้ำสเตนเลทออกมาจากมิติ ก่อนจะนำมาแจกจ่ายเหล่าทหาร รวมถึงผสมน้ำพุใส่ลงไปด้วย“สิ่งนี้เจ้าเรียกว่ากระบอกน้ำงั้นรึ” เหลียงหย่งฉีที่ตอนนี้สวมชุดดำทั้งชุดเตรียมออกไปโจมตีข้าศึกให้ไม่ทันได้ตั้งตัว เหล่าทหารกินข้าวกันอย่างอิ่มหนำและพักผ่อนอย่างเต็มที่ เมื่อร่างกายไม่ขาดน้ำหรืออาหาร ย่อมมีแรงออกไปรบรา แต่คืนนี้ที่พวกเขาตั้งใจจะซุ่มโจมตี จะนำกำลังทหารออกไปเพียง3000นายเท่านั้น แต่เ

“พ่อบ้านซิง เขียนราชสาส์นขึ้นมา ข้าจะปลดแอกแผ่นดินซีเจียงออกจากใต้หล้า ไม่ขึ้นกับใคร หากไม่พอใจก็ให้ยกทัพมา ส่งไปทุกแคว้นให้ทราบโดยทั่วกัน!!” นาทีนี้อย่าคิดว่าเขาใจดำ คนของเขาตายไปไม่รู้เท่าไหร่ ยิ่งรู้ว่าหยางเค่ออิ่งตั้งท้องลูกของเขายิ่งไม่ต้องการขึ้นอยู่กับเมืองใดทั้งนั้น“เราต้องรีบกอบกู้สถานการณ์ในแคว้นให้ปกติโดยเร็วที่สุด เรียกขวัญและกำลังใจให้ชาวบ้านเจ้าค่ะ” เขาพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนส่งสายตาให้พ่อบ้านซิงออกไป ส่วนตัวเขานั่นดึงทึ้งชุดนักรบออกอย่างไม่ใยดี ก่อนจะยืนนิ่งๆให้นางทำแผล“น้ำร้อนมีหรือไม่” นางพยักหน้าเพราะกำลังงงว่าเขาต้องการน้ำร้อนไปทำไม ร่างหนาเดินไปตักน้ำร้อนเทไปผสมในอ่างอาบน้ำก่อนปลดชุดนางออกจากร่างบางและอุ้มนางลงไปแช่น้ำอุ่น“หลังจากรบรามาเป็นเวลานาน ร่างกายขมวดเกร็งจนต้องคลายเส้นด้วยน้ำอุ่น” เขาจับฝ่ามือบางขึ้นมาถูทำความสะอาด “แต่แผลท่านอาจจะบาดเจ็บกว่าเดิม” นางยังพะวง“ข้ารู้ว่าเจ้ามียาดี แต่ตอนนี้ข้าต้องล้างคราบความสกปรกพวกนี้ออกให้เจ้าก่อน” เขาถูไถไปตามร่างงามทั้งๆที่ตัวเขานั้นเปอะเปื้อนกว่านางแท้ๆ“พักผ่อนก่อนดีหรือไม่” เมื่อปลายจมูกคมเริ่มถูไถตามแผ่นหลัง นางก็