All Chapters of After My Husband Betrayed Me, His CEO Wanted Me: Chapter 231 - Chapter 240

Napahalakhak si Cindy.“Hindi, Sir.”“Kung ganoon, nasaan ang baby ko, Doc?” tanong ulit ni Hector.Hinila ni Eunice ang kamay ni Hector para pigilan ang pagtawa niya. Hindi niya akalain na ganito pala kaloko si Hector.“Hindi pa mukhang baby ’yan, Sir. Pouch pa lang ang nakikita natin. Habang lumalaki siya, saka pa lang natin makikitang mas kahawig na niya ang isang baby.”“Oh. Akala ko, makikita agad nang malinaw. So, malalaman na ba natin kung ano ang gender niya, Doc?” tanong ulit ni Hector.Muling natawa si Cindy. “Hindi pa natin makikita at makukumpirma, Sir.”&ldq

Umiling si Eunice. “Hindi naman mali. Medyo mas marami lang ito kaysa sa inaasahan ko. Kailangan ko tuloy ng tulong para maubos natin. Sayang naman kung hindi mauubos.”“Para bukas,” sagot ni Hector.“Hindi na magiging masarap ’yan bukas, Love.”“Sorry, hindi ko alam. Akala ko kanina, naging mabuti na akong asawa. Pero mali pala ako,” sabi ni Hector na malungkot ang mukha.Isinubo ni Eunice kay Hector ang isang piraso. “Tama naman ang ginawa mo. Pero buntis ang asawa mo ngayon. Hindi puwedeng marami akong kainin nang sabay-sabay. Kung hindi ako buntis, baka kulang pa sa akin ang dalawampung order na ’to.”Natawa si Hector. Alam niyang pinapasaya lang siya ni Eunice, kaya lalo siyang nagdesisyong pag-aralan at intindihin ang mga gusto at pangangailangan ng mga buntis.“Okay lang ’to. Kakainin ko. At tama rin na sinave mo ang number ng tindera. Malay mo, sa susunod gusto mong umorder ulit, hindi na natin kailangang pumunta rito.”“Oo, Love.”Kinagat ni Hector ang kamoteng kahoy na isinu

“Sige na. Panahon na para maging masaya ka.”“Oo, basta kasama ka.”“Siyempre. Dapat masaya ka kasama ako.”Muling sinubuan ni Hector si Eunice ng pritong kamoteng kahoy, pero tumanggi na siya. Ayaw na niyang kumain nito. Mukhang talagang nahihirapan si Eunice sa pagbubuntis niya ngayon.“Bakit?” nagtatakang tanong ni Hector.“Ayoko na.”“Ganun kabilis?” gulat na gulat na tanong ni Hector. Ilang oras pa lang ang nakalipas nang bilhin niya ang mga iyon. Kanina nga, parang gustong-gusto pa ni Eunice, pero ngayon ayaw na niya.Tumango si Eunice. “Oo.”“E ano na ang gusto mo ngayon?”“Matulog.”Tumango si Hector. Hindi niya ito pagbabawalan o kokontrahin. Ang dami nang ipinaliwanag ng doktor kanina tungkol sa mabilis na pagbabago ng emosyon ng mga buntis. Minsan, mas mabilis pa raw sa isang iglap.Ilang minuto pa lang na nakahiga si Eunice sa kama, mahimbing na agad siyang nakatulog. Tinitigan siya ni Hector nang buong pagmamahal, may ngiti sa labi.“Good night, Love. Ang asawa ko at ang

“Hindi iyon,” paos na sabi ni Eunice.“Kung gano’n, ano?”“Napakabait niyo. Pakiramdam ko tuloy, parang mayroon akong ina.”Ngumiti si Edna. “Hindi ko alam kung nasaan ang anak ko ngayon. Lagi kong iniisip kung kumusta na kaya ang buhay niya. At lagi kong naiisip na baka mag-isa siyang nagbubuntis at wala man lang ako roon para samahan siya.”Namula ang mga mata ni Eunice. Mukhang naalala ni Edna ang kanyang anak.“Kailan po umalis ang anak niyo?” tanong ni Eunice.“Labinlimang taon na ang nakalipas. Labinlimang taong gulang pa lang siya noon. Wala akong sapat na pera para mapag-aral siya. Kaya nagdesisyon siyang umalis. Hanggang ngayon, wala pa rin akong natatanggap na balita tungkol sa kanya.”Niyakap ni Eunice si Edna. “Sana isang araw, bumalik din siya.”“Oo. Hindi ko naman hinihintay na bumalik siya na may dalang ginto o maraming pera. Ang gusto ko lang, makabalik lang siya.”Hindi pa pala ganoon katanda si Edna. Pero dahil sa hirap ng buhay, mas matanda ang itsura niya kumpara s

“Mas mataas na nga ang presyo ng bili natin kaysa sa presyo sa palengke,” sabi ni Hector.Tumango si Marco. “Oo, pero ngayong araw, talagang walang bagong stock na pumasok sa warehouse dahil hindi sila nagdala ng mga produkto. ’Yung natitira lang mula kahapon ang ipinagpapatuloy nating i-pack.”Mabigat na napabuntong-hininga si Hector. “Bakit hindi mo sinabi sa akin?”“Nagluluksa ka at inaalagaan mo rin ang buntis mong asawa. Mahirap ’yon. Ayokong dagdagan pa ang iniisip mo.”“Nakaranas ka na bang mag-alaga ng buntis na asawa?” tanong ni Hector.Napahalakhak si Marco. “Base lang sa mga naririnig ko sa ibang tao.”Umupo si Hector sa likod ng kanyang mesa. Hindi niya inakalang ilang buwan pa lang ang negosyo nila, pero nakakaharap na agad sila ng ganitong problema.“Parang lalo pang lalaki at patuloy na lalago ang negosyo natin,” sabi ni Hector.Napalingon si Marco mula sa laptop niya. “Anong ibig mong sabihin?”“Tingnan mo na lang. Hindi pa nga tuluyang nagiging stable ang negosyo nati