FAZER LOGIN“Sige na. Panahon na para maging masaya ka.”“Oo, basta kasama ka.”“Siyempre. Dapat masaya ka kasama ako.”Muling sinubuan ni Hector si Eunice ng pritong kamoteng kahoy, pero tumanggi na siya. Ayaw na niyang kumain nito. Mukhang talagang nahihirapan si Eunice sa pagbubuntis niya ngayon.“Bakit?” nagtatakang tanong ni Hector.“Ayoko na.”“Ganun kabilis?” gulat na gulat na tanong ni Hector. Ilang oras pa lang ang nakalipas nang bilhin niya ang mga iyon. Kanina nga, parang gustong-gusto pa ni Eunice, pero ngayon ayaw na niya.Tumango si Eunice. “Oo.”“E ano na ang gusto mo ngayon?”“Matulog.”Tumango si Hector. Hindi niya ito pagbabawalan o kokontrahin. Ang dami nang ipinaliwanag ng doktor kanina tungkol sa mabilis na pagbabago ng emosyon ng mga buntis. Minsan, mas mabilis pa raw sa isang iglap.Ilang minuto pa lang na nakahiga si Eunice sa kama, mahimbing na agad siyang nakatulog. Tinitigan siya ni Hector nang buong pagmamahal, may ngiti sa labi.“Good night, Love. Ang asawa ko at ang
“Anong sulat ’yan?” tanong ni Hector.Naging alerto si Hector nang marinig ang tungkol sa mga abogado. Kung anu-ano na agad ang pumasok sa isip niya.“Basahin niyo muna po.”Kumakabog ang dibdib ni Eunice habang dahan-dahan niyang binubuksan ang folder. Sinimulan niyang basahin ang bawat salita at bawat pangungusap na nakasulat doon, hanggang sa nanlaki ang mga mata niya.“Galing kay Papa Tommy?” paos na tanong ni Eunice.Awtomatikong lumabas ang tanong na iyon kahit alam na niya ang sagot. Malinaw kasi ang pangalang nakasulat doon—Tommy.Isang mabuting lalaking nagmahal nang buong puso sa kanyang ina.“Opo. Isinulat niya ito isang linggo na ang nakalipas. Hindi namin inakala na ganito kabilis siyang pumanaw,” sagot ni June.Agad na tumulo ang luha ni Eunice.“Bakit, Love? Ano ang iniwan sa’yo ni Papa?” tanong ni Hector, na curious.Iniabot ni Eunice kay Hector ang papel. Hindi rin napigilang magulat ni Hector habang binabasa ang bawat nakasulat doon.“Mga commercial space?” tanong ni
Umiling si Eunice. “Hindi naman mali. Medyo mas marami lang ito kaysa sa inaasahan ko. Kailangan ko tuloy ng tulong para maubos natin. Sayang naman kung hindi mauubos.”“Para bukas,” sagot ni Hector.“Hindi na magiging masarap ’yan bukas, Love.”“Sorry, hindi ko alam. Akala ko kanina, naging mabuti na akong asawa. Pero mali pala ako,” sabi ni Hector na malungkot ang mukha.Isinubo ni Eunice kay Hector ang isang piraso. “Tama naman ang ginawa mo. Pero buntis ang asawa mo ngayon. Hindi puwedeng marami akong kainin nang sabay-sabay. Kung hindi ako buntis, baka kulang pa sa akin ang dalawampung order na ’to.”Natawa si Hector. Alam niyang pinapasaya lang siya ni Eunice, kaya lalo siyang nagdesisyong pag-aralan at intindihin ang mga gusto at pangangailangan ng mga buntis.“Okay lang ’to. Kakainin ko. At tama rin na sinave mo ang number ng tindera. Malay mo, sa susunod gusto mong umorder ulit, hindi na natin kailangang pumunta rito.”“Oo, Love.”Kinagat ni Hector ang kamoteng kahoy na isinu
Nagulat si Hector at agad na napadyak sa preno.“Aww,” sambit ni Eunice habang hawak ang ulo niya na muntik nang tumama sa dashboard dahil sa biglaang pagpreno. Mabuti na lang at hindi naman mabilis ang takbo ng kotse nila at wala ring ibang sasakyan sa likuran.Kinabahan si Hector at agad na hinawakan ang noo ni Eunice. “Sorry, Love. Nagulat lang ako kasi bigla kang nagsabing huminto.”“Oo, okay lang. Ngayon ko lang kasi nakita, at mukhang masarap.”“Alin?”“’Yon,” sagot ni Eunice habang itinuturo ang isang pickup truck na may tarpaulin na bubong. Sa likod nito ay may tinitindang pritong kamoteng kahoy.“Kamoteng kahoy?” siguro ni Hector.Kanina pa siya nang kanina nag-aalok ng iba’t ibang pagkain kay Eunice, pero puro iling lang ang sagot nito. Kaya hindi na nakapagtataka kung bakit ngayon ay sinisiguro niyang iyon talaga ang gusto ni Eunice.“Oo, gusto ko ’yon.”“Sige. Dito ka lang sa kotse, ha? Ako na ang bibili.”“Original lang, ha. Huwag ’yung may kung anu-anong flavor.”“Yes, M
Napahalakhak si Cindy.“Hindi, Sir.”“Kung ganoon, nasaan ang baby ko, Doc?” tanong ulit ni Hector.Hinila ni Eunice ang kamay ni Hector para pigilan ang pagtawa niya. Hindi niya akalain na ganito pala kaloko si Hector.“Hindi pa mukhang baby ’yan, Sir. Pouch pa lang ang nakikita natin. Habang lumalaki siya, saka pa lang natin makikitang mas kahawig na niya ang isang baby.”“Oh. Akala ko, makikita agad nang malinaw. So, malalaman na ba natin kung ano ang gender niya, Doc?” tanong ulit ni Hector.Muling natawa si Cindy. “Hindi pa natin makikita at makukumpirma, Sir.”&ldq
“Ngayong araw, makikipaglaro si Hestia kina Lola at Lolo, ha,” sabi ni Eunice habang hinahaplos ang ulo ni Hestia.Tumango si Hestia. “Oo, Ma.”“Huwag kang makulit, ha.”“Hindi makulit si Hestia.”Natawa sina Eunice at Hector. Napaka-cute at nakakaaliw talaga ni Hestia. Ang pagkautal-utal pa nito kapag nagsasalita ay palaging nagpapatawa sa kanila.Makalipas ang ilang sandali, narinig nilang may isang kotseng pumarada sa bakuran. Siyempre, kotse iyon ni Herman.Mas relaxed na ngayon si Herman. Pinili niyang magbukas ng minimart sa ilalim ng isang kilalang retail brand. Dahil dito, mas naging tahimik ang buhay niya at mas nakakapaglaa
“What is it?” tanong ni Hector nang mapansin niyang kanina pa nakatitig si Eunice sa kanyang cell phone.Simpleng umiling lang si Eunice at binalik iyon sa bag niya.“Wala po.”“Pinapauwi ka na ba ng asawa mo?” tanong niyang muli.“Hindi po, Sir.”Dahan-dahang tumango si Hector saka kinuha ang kamay
“Kung ano na lang ang mas appropriate, Mr. Elizalde,” aniya.Hector chuckled and returned to his seat. Maya maya pa ay may kausap na ito sa telepono, apparently confirming Eunice’s appointment letter as his secretary to HR.“You start tomorrow,” sambit ni Hector matapos nitong makipag usap.Sinabih
Eunice’s body tingled as she felt Hector’s breath so close to her. Yet she made no attempt to move away.Ngunit bago pa man mangyari ang inaasahan nilang dalawa ay nagulat sila sa malakas na busina ng dalawang motor ng mga security guard na rumuronda nang mga oras na yon.Mabilis na umatras ang dal
“Trabaho na naman? Wala ka na bang ibang bukam-bibig kundi yan na lang?!” Tila pikon na pikon nang bulalas ni Vincent sa kanyang asawang si Eunice.Galit na kinalabog niya ang mesa dahilan para sabay-sabay na manginig ang mga plato, kutsara, at basong naroon. Tuwing umaga na lang kasi niyang nariri







