บททั้งหมดของ แม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์: บทที่ 31 - บทที่ 40

“ก็ไม่แน่นะครับ คุณพ่ออาจจะได้เจอแด๊ดกับมัมของลุคส์ก็ได้ครับ ผมขออนุญาตเรียกท่านว่าแด๊ดกับมัมได้มั้ยครับคุณพ่อคุณแม่” ธามไทถามพ่อกับแม่หากอยู่ที่โน่นก็ไม่มีปัญหาแต่ที่เมืองไทยเขามีพ่อแม่จึงขออนุญาตท่านทั้งสองก่อน“ได้สิลูก ถ้าพวกเขาไม่ว่าอะไรพ่อกับแม่ก็ไม่มีปัญหาจริงมั้ยคุณหญิง” วิกรมถามความเห็นภรรยา“จริงค่ะคุณ พวกเขามีบุญคุณกับเรามากนะลูกถ้าไม่ได้คุณแฟรงค์กับคุณซานดร้าวันข้างหน้าเราอาจจะมีปัญหาก็ได้ ต้องขอบคุณพวกเขาจริงๆที่รักลูกกับหลานของแม่” ลูกชายของเธอโชคดีที่เจอคนดีมีเพื่อนที่ดีรวมถึงครอบครัว“บางทีแด๊ดกับมัมอาจจะมาเมืองไทยก็ได้ครับ” ชายหนุ่มคิดว่าเขาต้องได้ต้อนรับพ่อแม่ของเพื่อนแน่นอน“มาก็ดีสิลูก พ่อจะได้เลี้ยงขอบคุณคุณแฟรงค์กับคุณซานดร้า” วิกรมตอบลูกชายและไม่ติดใจเรื่องหลานชายเช่นเดียวกับคุณหญิงนันทิดาที่ยอมรับหลานชายอย่างเต็มใจ“แล้วลูกไปรู้จักคุณรัชนกได้ยังไงล่ะ” เมื่อจบเรื่องหลานชายก็ต่อด้วยเรื่องของดาราสาวที่มางานเมื่อคืนนี้และยังทำตัวสนิทสนมกับลูกชายของเธอ“เจอกันที่อเมริกาครับคุณแม่ และเป็นเพื่อนกันเท่านั้นครับ”“แต่ดูท่าเธอไม่อยากเป็นเพื่อนลูกน่ะสิ ยังไงก็ระวังตัวหน่อ

“อู้ยย..” หญิงสาวครางเบาๆด้วยความเจ็บเมื่อจมูกกระแทกกับแผงอกแกร่งของเขาที่เธอได้กลิ่นหอมจากตัวเขาก่อนจะปล่อยมือเหมือนจับของร้อน“แด๊ดดี้กับพี่ปูลมกอดกันอีกแล้ว” เสียงแหลมใสดังขึ้นทำให้สองหนุ่มสาวก้มมองน้องเทรย์ที่ส่งยิ้มให้พร้อมกัน“แด๊ดดี้ไม่ได้กอดปูลมนะครับลูก” ชายหนุ่มปฏิเสธทันทีก่อนจะปล่อยร่างเล็กทันที“พี่ไม่ได้กอดแด๊ดดี้ของน้องเทรย์นะคะ ก็แด๊ดดี้ของน้องเทรย์หยุดเดินแล้วไม่บอกพี่ปูลมก็ชนน่ะสิ ทีหน้าทีหลังจะหยุดเดินคุณแซนด์ก็ให้สัญญาณด้วยนะคะ” เทียนหอมหน้าแดงซ่านว่าคนตัวใหญ่ที่หยุดไม่บอกทำให้เธอชนเขา เมื่อเช้าก็ตกทับเขาไปทีหนึ่งแล้วนี่มาชนอีกและน้องเทรย์เป็นคนเห็นอีกด้วย“ฉันเดินนะไม่ได้ขับรถจะต้องเปิดไฟเลี้ยวให้สัญญาณก่อนจะเบรก” ธามไทตอบกลับเทียนหอมทำเอาคนตัวเล็กแก้มป่องยังกับอึ่งอ่างพองลมมองเขาอย่างไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้“โอเคค่ะ ปูซุ่มซ่ามเองค่ะ” เทียนหอมแปลกใจมากที่ธามไทพูดตอบโต้เธอทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่ค่อยพูดจะทำตัวนิ่งขรึมไม่ค่อยพูดต่างจากธนาทิปที่เป็นคนสนุกสนานเฮฮาธามไทมองเทียนหอมนิ่งๆแล้วยกยิ้มมุมปากหันหลังเดินไปบ้านใหญ่เพื่อให้หญิงสาวช่วยลูกชายรื้อกระเป๋าของเล่นที่เอามา

“นานแล้วนะที่แกไม่ไปกินขนมด้วยกัน” ดาริกาพูดกับเพื่อนที่เป็นเด็กดีมากเลิกเรียนก็กลับบ้านเลยไม่มีเถลไถลนอกลู่นอกทาง“พวกแกก็รู้ว่าปูอาศัยเขาอยู่จะไปไหนมาไหนก็ต้องบอกแล้ววันนี้ปูต้องรีบกลับเพราะคุณย่ากุ้งท่านยังไม่กลับสัตหีบ” หญิงสาวบอกเพื่อนแล้วสองสาวก็เข้าใจ“งั้นเชิญจ้ะแม่เด็กดี แต่ว่าใครมารอแกโน่นน่ะ” เนาวรัตน์เข้าใจเพื่อนก็ไม่บังคับแต่ที่แน่ๆคนที่เทียนหอมหลบไม่ทันยืนเท่อยู่ข้างรถ“เดี๋ยวสิบุ้ง หมิง แกช่วยปูหน่อยสิ” เทียนหอมจับแขนเพื่อนไว้“โอเคๆ” ดาริกาก็ไม่ชอบหน้า ม.ล.พีรพัฒน์ บดินทร รุ่นพี่ไฮโซคนนี้เพราะเจ้าชู้สุดๆควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าและยังมาตื้อเพื่อนของเธอตั้งแต่ปีสองที่เทียนหอมได้เป็นดาวคณะและเป็นปีเดียวกับที่พีรพัฒน์จบพอดีก่อนจะไปเรียนต่อเมืองนอกแต่ไม่รู้จบหรือเปล่าเพราะไปแค่ปีเดียวก็กลับมาทำงานบริษัทผลิตภาพยนต์และรายการเกมโชว์ที่พ่อของเขาเป็นเจ้าของ“สวัสดีครับน้องปูลม น้องบุ้ง น้องหมิง”“สวัสดีค่ะพี่ตี้” สามสาวยกมือไหว้หม่อมหลวงหนุ่ม“เรียนเสร็จกันแล้วใช่มั้ยครับ พอดีพี่ผ่านมาทางนี้ก็เลยแวะมาชวนน้องปูลมน้องหมิงน้องบุ้งไปกินขนมครับ” หม่อมหลวงหนุ่มยิ้มให้สามสาวทั้งที่เขาตั้งใ

“แค่กๆๆ..ไม่เป็นไรฉันแกะเองได้” ชายหนุ่มยกน้ำขึ้นดื่มแล้วปฏิเสธเบาอดเหลือบมองย่าไม่ได้ท่านก็ไม่ได้สนใจ“ถ้าอยากกินเนื้อปูให้ปูลมแกะให้ดีแล้วลูก” คุณย่ากุ้งมองเหลนน้อยกินปูอย่างอร่อยก็ยิ้ม“ครับคุณย่า” ชายหนุ่มมองเนื้อปูในจานของลูกชายยิ้มๆคงจะฟินมากล่ะสิที่มีคนแกะเนื้อปูให้กินไม่เหมือนเขาแกะมีเศษเปลือกมันติดด้วย“ขอจานด้วยค่ะ” เทียนหอมพูดกับพ่อของน้องเทรย์ก่อนจะรับจานของเขามาวงตรงหน้าแล้วแกะปูใส่จานให้สองตัวธามไทมองปูในจานตาวาวเหมือนกับลูกชายเปี๊ยบทำให้คุณย่ากุ้งอมยิ้มขำหลานชายแต่ไม่พูดอะไรผู้ชายส่วนใหญ่จะเก่งงานนอกบ้าส่วนเรื่องงานในบ้านงานครัวก็สู้ผู้หญิงไม่ได้อยู่แล้ว“ขอบใจ” ชายหนุ่มรับจานปูมาวางตรงหน้าแล้วหยิบกินแข่งกับลูกชายเผลอแป๊บเดียวปูในจานใหญ่เกือบสิบตัวอันตรธานหายเข้าไปอยู่ในท้องสองคนพ่อลูกหมดแล้ว“อร่อยมากครับพี่ปูลม” เทรย์ลูบท้องขอตัวเองเบาๆ“ถ้าน้องเทรย์ชอบพรุ่งนี้พี่ปูจะทำให้กินอีกดีมั้ยครับ” เทียนหอมบอกเด็กน้อยที่มีความสุขกับการกิน“ดีมากๆเลยครับพี่ปูลม” เทรย์มีความสุขมากเขามาอยู่เมืองไทยได้รับการต้อนรับที่อบอุ่นจากปู่ย่าคุณทวดและลุงป้าน้าอาอบอุ่นที่มีแต่คนรัก“นี่ก็ดึ

“ไปเถอะฉันไม่คิดอะไรหรอก” ธามไทเข้าใจว่าเทียนหอมคิดยังไงแต่เขาไม่ได้สนใจเขาเห็นลูกชายมีความสุขก็ไม่อยากขัดเทรย์รู้สึกดีมากเหมือนตัวเองมีทั้งพ่อและแม่พร้อมหน้า เด็กน้อยคิดมาตลอดว่าอยากมีแม่เหมือนเพื่อนๆและพี่ปูลมก็ใจดีมากทั้งสวยทั้งน่ารักพูดจาอ่อนโยนทำไข่เหลืองก็อร่อยเขาอยากมีแม่แบบพี่ปูลม คุณย่ากุ้งมองหลานชายหลานสาวและเหลนน้อยจับมือกันเดินมาตามชายหาดเหมือนครอบครัวพ่อแม่ลูกทำให้ท่านอดคิดไม่ได้ว่าหากหลานชายชอบเทียนหอมก็ดีสิ ท่านก็ได้แต่คิดไม่อยากไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของลูกหลานให้พวกเขาได้เลือกคู่ชีวิตด้วยตัวเองจะดีกว่าเมื่อรับประทานอาหารเช้ากันแล้วน้องเทรย์ก็อยากไปดูเรือรบทหารจึงชวนพ่อกับพี่ปูลมไปดูซึ่งธามไทก็โทรหาเพื่อนทั้งสองที่บอกว่าน่าจะมาถึงประมาณเที่ยงๆแต่ไม่ได้บอกเขาว่ามีสาวๆตามมาเที่ยวด้วย ชายหนุ่มจึงพาลูกชายไปดูเรือรบหลวงจักรีนฤเบศร“พี่ปูลมครับ แล้วเราจะได้ขึ้นเรือรบมั้ยครับ”“ได้ขึ้นสิครับน้องเทรย์”“แน่ใจนะปูลมว่าทหารเขาจะให้ขึ้นไปบนเรือ” ธามไทถามหญิงสาวที่เป็นคนบอกทางคนขับรถไปดูเรือรบหลวงจักรีนฤเบศรที่ท่าเรือน้ำลึกจุกเสม็ดอยู่ไม่ไกลจากบ้าน“แน่ใจสิคะ เพราะเขาเปิดให้เด็กๆ