บททั้งหมดของ สตรีที่พยัคฆ์อยากซ่อนเร้น: บทที่ 31 - บทที่ 40

48

บทที่ 15 ทั้งหมดล้วนคิดเผื่อ 1/2

ด้านนอกองครักษ์เทียนล่างของเจิ้นเป่ยอ๋องนำตัวชายที่บอกว่าลอบเป็นชู้กับเวินซินฉือมารดาของเยว่หลันและอี้เฉิน โดยที่เยว่หลันเองก็เดินมาด้วยตนเองก่อนหน้านั้นหลังจากที่ตลาดการค้าเขตท่าเรือและคลองชิงเหอวุ่นวายเพราะคนในเมืองหลวงเริ่มกักตุนเสบียง เจิ้นเป่ยอ๋องถามนางย้ำอีกครั้ง“เจ้าอยากเข้าวังหรือไม่”แน่นอนว่าเขาถามเพราะว่าเถ้าแก่เนี้ยหอชุนเฟิงถามนางเรื่องการเป็นสนม และคนหูตากว้างไกลคงได้รับรายงานมาจนหมด เช่นนั้นนางก็ไม่คิดอยากปิดบังความคิดนี้กับเขาเพราะนางน่ะหรือจะอยากพัวพันกับราชวงศ์ที่ใจแคบเท่ารูเข็ม อย่าว่าแต่เป็นชายาองค์ชายรองเลย นางยิ่งอยากหลีกหนีให้ไกล ยิ่งไม่ต้องคิดไปถึงตำแหน่งสนมเลยสักนิด ไม่ได้อยู่ในสมองของนางตั้งแต่นางเกิดใหม่ในร่างของเยว่หลันที่มีความงดงามเป็นหนึ่งไม่มีสอง คำตอบของนางจึงหนักแน่น“ไม่คิดจะเข้าวังเลยเพคะ”“ดี”เขาตอบสั้น ๆ เท่านั้นก่อนจะให้เทียนล่างพานางไปพบคนคนหนึ่ง นั่นก็คือชายที่เป็นญาติห่าง ๆ ของเหมยเจียวเหยียนอนุสารเลวของบิดาในคุกใต้ดินฝั่งตะวันตกนางเป็นสตรีหากเข้ามาโดยไม่มีคนอนุญาตย่อมไม่มีทางเข้ามาได้ แต่นี่เทียนล่างองครักษ์คนสนิทของเจิ้นเป่ยอ๋องพานางมาด้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 15 ทั้งหมดล้วนคิดเผื่อ 2/2

“นี่เจ้าหุบปาก...ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะสอดปาก” จวงห้าวอวี่ยกนิ้วขึ้นจากนั้นชี้ไปทางเยว่หลันบุตรสาวอกตัญญู“แล้วเวลาใดข้าจะพูดได้ มารดายังไม่ได้เอ่ยปากแก้ต่างนางก็ถูกท่านส่งคนไปลอบสังหาร เรื่องนี้เจิ้นเป่ยอ๋องสืบแน่ชัดมีทั้งพยานหลักฐาน หากวันนี้ท่านไม่จัดการสิ่งใดสักอย่างข้าจะเป็นคนไปตีกลองฟ้องร้องว่าท่านร่วมมือกับอนุทำร้ายภรรยาเอก ดูสิว่าท่านจะชูคอเป็นขุนนางสำนักตรวจการแผ่นดินได้อยู่อีกหรือ”จวงห้าวอวี่เห็นสีหน้าบุตรสาวและคำพูดที่ทำให้เขาโกรธจนสั่นนั้นพลันยกมือชี้หน้า“ฟ้องร้องบุพการีผิดคุณธรรม อย่างไรเจ้าต้องโดนโบยสี่สิบไม้ก่อน”“ข้าไม่กลัวตาย...หากพาท่านกับอนุชั่วตายไปพร้อมกับข้า ข้ายินดี” ชีวิตนี้เยว่หลันให้นางมา แม้ทุ่มสุดตัวก็ต้องคืนความเป็นธรรมให้สองพี่น้องให้ได้ ยังมีร่างฮูหยินอีกคนที่ถูกฝังกลางป่านางวางแผนเอาไว้แล้วจะให้คนขุดศพของนางไปฝังที่สุสานของตระกูลเวินที่เจียงหนาน“นี่เจ้ากล้า!”จวงห้าวอวี่เดินปรี่เข้ามาหมายจะบีบคอลูกไม่รักดีให้ตาย แต่เทียนล่างชักกระบี่ออกมาชี้ไปที่หน้าอก หากเขาเดินเข้ามาอีกก้าวเดียวก็ตายคากระบี่ทันที“ที่ท่าน...กล้าชักกระบี่ในบ้านข้า” จวงห้าวอวี่แม้จะโ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 16 ต่อไปก็เรื่องของเจ้าแล้วสินะ 1/2

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจแฝงความหยิ่งทะนงอันคุ้นหู ดังมาในลานจวนตระกูลจวงพร้อมกับร่างสูงสง่ากำยำของเจิ้นเป่ยอ๋องเซียวจิ้งเหยียนก้าวเท้าผ่านตรงประตูใหญ่เข้ามา สายตาคมกริบไม่ได้ปรายมองขุนนางชั่วที่คุกเข่าอยู่ที่พื้นด้วยท่าทางสิ้นไร้หนทางแม้แต่น้อย สายตาของเขามองไปยังดรุณีน้อยราวกับกลัวว่าจะมีผู้ใดยื้อแย่งนางไปฮูหยินผู้เฒ่าจวงกู้เจียอีได้ยินรีบขยับกายก้าวออกจากประตูเรือนหลัก ยอบกายลงทำความเคารพอย่างเต็มพิธีการทันที“ถวายบังคมเพคะท่านอ๋อง ไม่นึกเลยว่าดึกดื่นค่อนคืนปานนี้จะต้องรบกวนท่านอ๋อง ต้องโทษยายแก่เช่นข้าที่สั่งสอนลูกหลานไม่ดี”“ฮูหยินผู้เฒ่าโปรดอย่ามากพิธีไปเลย ลุกขึ้นเถิด...” เซียวจิ้งเหยียนขยับวรกายเข้าไปพยุงและตอบรับการคำนับอย่างไว้หน้าผู้อาวุโส ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มบางเบาอันชวนให้ใจคนแกว่งไกว สายตาของเขาเจ้าเล่ห์ดุจจิ้งจอกและรู้เท่าทันแผนการสตรีตัวน้อยที่กล้าขอยืมบารมีของเขามาทิ่มแทงจวนตระกูลจวงจนพังพินาศ แต่นางต้องจดจำให้ดีว่าเขาไม่ทำอะไรโดยไร้ผลตอบแทน“เรื่องในเรือนหลังตระกูลจวง ฮูหยินผู้เฒ่าจัดการได้เด็ดขาดและยุติธรรมแล้ว ยามนี้ท่านถือว่าตัดขาดจากพวกเขา ไม่ต้องแบกรับความผิดหร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 16 ต่อไปก็เรื่องของเจ้าแล้วสินะ 2/2

คำพูดแฝงนัยยะลึกล้ำประกอบกับนัยน์ตาคมปลาบที่จ้องเขม็งราวกับจะแผดเผาเสื้อผ้าของนางให้มอดไหม้จนเห็นถึงเนื้อใน ทำให้เยว่หลันที่เคยพลิกลิ้นเก่งกาจถึงกับยืนอึ้ง ไปไม่เป็น สมองที่เคยปราดเปรื่องพลันขาวโพลนราวกับถูกแช่แข็งเยว่หลันยืนแข็งค้างประดุจรูปสลักหิน ความเงียบในห้องนอนใหญ่ถูกทำลายลงด้วยเสียงปลดสายรัดเอวของบุรุษตรงหน้า เจิ้นเป่ยอ๋องเซียวจิ้งเหยียนไม่ได้รอคำตอบของนาง เขาขยับวรกายเดินนำผ่านม่านมุกมุ่งตรงไปยังฉากกั้นไม้ฉลุลายเบื้องหลัง ซึ่งอบอวลไปด้วยไอน้ำร้อนและกลิ่นหอมจาง ๆ ของกลีบกุหลาบป่า“ข้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้วเยว่หลัน... ในเมื่อเจ้าอยากตอบแทนข้า เช่นนั้นก็จงมาปรนบัติข้าอาบน้ำเสีย”น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นหาใช่คำขอร้อง ทว่ามันคือคำสั่งเผด็จการที่ไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธ เยว่หลันเม้มปากแน่น หัวใจเต้นรัวจนแทบกระดอนออกมานอกอกพลางคิดว่านางนี่หรืออยากตอบแทนเขา...บ้าไปแล้ว ใครอยากเอาร่างกายไปตอบแทนเขากันแน่ มีแต่เขาที่อยากได้เรือนร่างนางเองเสียมากกว่า แดนเหนือขาดแคลนสตรีงั้นหรือ ถึงได้ทำตัวไร้ยางอายบังคับขู่เข็ญสตรีเช่นนี้แต่นางจะกล่าวอันใดได้ล่ะ แม้ว่าจะเคยผ่านเรื่องเช่นนี้มา แต่ก็ใช่ว่านางจะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 17 เบื้องหลังจวงห้าวอวี่ 1/2

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น พูดมาให้ชัดเจน!”เจิ้นเป่ยอ๋องเซียวจิ้งเหยียนเอ่ยถามเสียงเข้มทะลุฉากกั้นออกไป ทว่าท่อนแขนแกร่งใต้น้ำกลับไม่ยอมปล่อยร่างระหงที่นั่งเกยอยู่บนตัก ซ้ำยังตวัดรัดเอวคอดกิ่วให้แนบชิดเข้ามามากยิ่งขึ้นจนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่ตรงซอกคอขาวผ่องของดรุณีน้อยเยว่หลันที่อารมณ์วาบหวามกำลังเตลิดไปไกลเพราะสัมผัสแนบชิด พยายามดึงสติกลับคืนมา นางออกแรงผลักแผงอกหนาของเขาเพื่อขยับหนี ทว่ามือหนากลับกดสะโพกมนของนางลงมาอย่างหนักหน่วง! จนบดเบียดลำท่อนใหญ่ที่กำลังตื่นขึ้นมา“อ๊ะ...”เยว่หลันเบิกตากว้าง เผลอกัดริมฝีปากล่างแน่นจนห้อเลือด เมื่อสัมผัสได้ถึง ‘ส่วนแข็งขืน’ ร้อนผ่าวที่กำลังตื่นตัวเต็มที่เบื้องล่าง มันดุดันและกำลังทิ่มดุนบั้นท้ายของนางอยู่ใต้น้ำอย่างชัดเจน!บ้าจริง! เขาเป็นบุรุษที่หน้าหนาเกินไปแล้ว สถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานมีคนมารายงานเรื่องด่วนเช่นนี้ เขายังจะมีอารมณ์กำหนัดหน้ามืดตามัวอยู่อีกหรือ!คนตัวโตแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เขากระแอมในลำคอแล้วเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทด้านนอกต่อ “จวงห้าวอวี่เร่งเข้าวังยามวิกาลด้วยเรื่องอันใด”ปากก็เอ่ยถามขึงขัง แต่ลำคอแกร่งกลับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่จะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 17 เบื้องหลังจวงห้าวอวี่ 2/2

เยว่หลันชะงัก ช้อนดวงตากลมโตที่บัดนี้แดงก่ำขึ้นมองบุรุษตรงหน้า ในคราแรกนางเพียงตั้งใจจะบีบน้ำตาเพื่อหลีกหนีการคาดคั้น ทว่าเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาสีนิลที่จ้องมองมา เจิ้นเป่ยอ๋องเซียวจิ้งเหยียนพลันเกิดความรู้สึกไหวระริกในอก ท่าทางบอบบางและดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตานั้นราวกับเขากำลังรังแกนางอย่างหนัก ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวและดุดันดุจพยัคฆ์พลันอ่อนแสงลงโดยไม่รู้ตัวทว่า... ด้วยความเย่อหยิ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำกลับยังคงแข็งกระด้างและเอ่ยอย่างเอาแต่ใจเช่นเดิม “อย่าคิดเอาน้ำตามาบีบบังคับให้ข้าปล่อยเจ้าไป... หากวันนี้ข้าไม่ได้รู้ความจริงจากปากเจ้า ข้ามีอีกร้อยพันวิธีที่จะรีดเค้นมันออกมาจากเจ้า... บนเตียงนอนของข้า!”คำพูดร้ายกาจที่เปี่ยมไปด้วยการคุกคามนั้น ตีแสกหน้าเยว่หลันอย่างจัง จากที่คิดจะเสแสร้ง น้ำตาหยดใสกลับร่วงเผาะลงมาจริง ๆ ความรู้สึกสมเพชตัวเองตีตื้นขึ้นมาจนจุกไปทั้งอก นางไม่ใช่สตรีที่เก่งกาจอันใดเลย นางไม่ใช่ผู้กุมหมากที่เหนือกว่าผู้ใด นางก็แค่สตรีโง่งมที่พาคนในครอบครัวกว่าสามร้อยชีวิตต้องไปตายอย่างไม่ยุติธรรม!ความอดทนที่ตึงเครียดขาดผึง นางมองเขาผ่านม่านน้ำตาแล้วเอ่ยเสียงสั่นเครืออย่างเจ็บ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 18 เรื่องของเจ้าคือเรื่องของข้า 1/2

เยว่หลันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาท่ามกลางความอุ่นซ่านที่โอบล้อมรอบกาย แสงแดดอ่อนยามเช้าที่ลอดผ่านม่านแพรเข้ามาทำให้บรรยากาศในห้องนอนใหญ่ดูนุ่มนวลอย่างประหลาด นางกะพริบตาถี่ ๆ รู้สึกว่าตนเองหลับสนิทและเต็มอิ่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนตั้งแต่มีชีวิตใหม่ ราวกับว่าความเหนื่อยล้าและความทุกข์ระทมที่แบกรับมาตลอดหนึ่งเดือนได้มลายหายไปเพียงเพราะอ้อมกอดของคนข้างกายเมื่อคืนเขาทั้งเอาแต่ใจและก็จัดการนางที่บังอาจคิดจะเข้าวังจนริมฝีปากของนางบวมเจ่อ ใครจะนึกว่าพยัคฆ์เช่นเขาโกรธจะแทบกลืนนางลงท้องไป ยังดีที่เขายั้งมือเอาไว้ได้นางจึงโดนลงโทษเพียงภายนอกเท่านั้นแต่นั่นก็ทำให้นางรู้สึกหวามไหวไปกับคนด้านข้างจนหัวใจนางคันยิบชอบกลทว่า... เมื่อนางขยับกายจะลุกขึ้น เสียงนุ่มแหบพร่าที่คุ้นหูกลับดังขึ้น“นอนต่ออีกหน่อยเถอะ...”คำสั่งนั้นมาพร้อมกับอ้อมแขนแกร่งที่โอบรัดกระชับแน่นขึ้น บังคับให้แผ่นหลังบางแนบสนิทกับแผงอกล่ำสันที่ร้อนผ่าว เยว่หลันใจสั่นระรัว ความเขินอายแล่นริ้วขึ้นมาจนแก้มเนียนแดงระเรื่อประดุจผลท้อสุก นางพยายามเอ่ยประท้วงเสียงอ้อมแอ้มในลำคอ“นอน... นอนไม่ได้แล้วเพคะ ตื่นแล้ว”ทว่าพยัคฆ์แดนเหนือหาได้ยอมคลา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 18 เรื่องของเจ้าคือเรื่องของข้า 2/2

เจ้าก้อนแป้งน้อยกลืนอาหารลงคอ ก่อนจะโพล่งคำถามซื่อ ๆ ที่ทำเอาคนฟังแทบสำลักออกมากลางโต๊ะ“พี่ใหญ่... เมื่อคืนเหตุใดท่านถึงไปนอนกับท่านอ๋องเล่า?”“แค่ก! แค่ก ๆ!”คำถามซื่อบริสุทธิ์ของน้องชายทำเอาเยว่หลันที่กำลังกลืนข้าวต้มถึงกับชะงัก นางสำลักออกมาทันที แสร้งทำเป็นไอค่อกแค่กจนหน้าดำหน้าแดงเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกอี้เฉินเห็นพี่สาวสำลักก็รีบวางซาลาเปาในมือลง ส่ายหน้าถอนหายใจแล้วบ่นอุบอิบราวกับคนแก่ “ท่านนี่นะ! จริง ๆ เลยเชียว ชอบบอกว่าข้าตะกละกินเยอะ แต่ท่านเองก็กินไม่ระวัง เคี้ยวไม่ละเอียด เห็นหรือไม่ว่าติดคออีกแล้ว... มา ข้ารินน้ำให้”ก้อนแป้งน้อยบ่นไปพลางรีบปีนลงจากเก้าอี้ไปรินน้ำชาส่งให้พี่สาวอย่างรู้ความ เยว่หลันรับจอกชามาดื่มอึกใหญ่ ปลายหางตาตวัดไปเห็นเจิ้นเป่ยอ๋องที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เขากำลังยกจอกชาขึ้นจิบ นัยน์ตาคมปลาบทอดมองนางพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างขบขันท่าทางอารมณ์ดีเบิกบานของเขาทำให้เยว่หลันโกรธจนแทบพ่นไฟ นางถลึงตาใส่เขาอย่างคาดโทษ หากคนหน้าหนาผู้นี้กล้าพูดจาไร้สาระออกมาแม้แต่ครึ่งคำล่ะก็... นางจะไม่เอาเขาไว้แน่!เยว่หลันรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยแก้ตัวกับน้องชา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 19 เรื่องราวทั้งหมด 1/2

เสียงเกือกม้าและฝีเท้าของกองทหารเกราะเหล็กดังก้องกังวานไปตามท้องถนนอันเงียบสงัดของเมืองหลวง เสมือนเสียงระฆังเตือนภัยยามค่ำคืน...เจิ้นเป่ยอ๋องเซียวจิ้งเหยียนในชุดเกราะอ่อนสีดำ นำทหารบุกทะลวงเข้าสู่ประตูวังหลวงอย่างดุดันและโอหัง พร้อมกับส่งสัญญาณตราเคลื่อนทัพในมือ สั่งการให้ทหารกองกำลังส่วนกลางแยกย้ายเข้าปิดล้อมและควบคุมจวนขุนนางทั้งหมดเอาไว้ทั้งเมืองหลวงในพริบตา! การจัดทัพและสั่งการเป็นไปอย่างเฉียบขาด ฉับไว และไร้ช่องโหว่ ราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กางกรงเล็บตะปบเหยื่อโดยไม่เปิดโอกาสให้ผู้ใดได้ทันตั้งตัวหรือส่งข่าวถึงกัน แน่นอนว่ากว่าจะถึงวันนี้ล้วนเตรียมการมาอย่างดีกว่าหนึ่งเดือนขณะเดียวกัน ภายในตำหนักส่วนตัวของฝ่าบาท ขันทีคนสนิทวิ่งกึ่งคลานหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าถวายรายงานเสียงสั่นเครือฮ่องเต้กลับไม่ได้มีท่าทีตระหนกตกใจแม้แต่น้อย แววตาของพระองค์เรียบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น ราวกับว่าทรงรอคอยค่ำคืนนองเลือดนี้มาเนิ่นนานแล้วฮ่องเต้เจี้ยนอู่เพียงยกยิ้มบาง ๆ เท่านั้นตึง!ร่างสูงสง่ากำยำของเจิ้นเป่ยอ๋องก้าวเท้าผ่านประตูใหญ่เข้ามาในวังหลวงมุ่งตรงสู่ท้องพระโรงไท่เหออันกว้างใหญ่ กลิ่นอาย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 19 เรื่องราวทั้งหมด 2/2

“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย” เซียวจิ้งเหยียนก้าวเดินเข้าไปใกล้อีกก้าว กลิ่นอายสังหารกดทับจนอากาศในท้องพระโรงหนักอึ้ง “ข้าเพียงแค่บอกความจริงแก่พวกเขาก็เท่านั้น... ความจริงที่ว่าผู้เป็นนายของพวกเขามองราษฎรเป็นเพียงผักปลาไร้ค่า ขุนนางตงฉินที่ซื่อสัตย์ภักดีกลับถูกลอบสังหารทิ้งอย่างเลือดเย็น!”นัยน์ตาสีนิลของพยัคฆ์แดนเหนือวาวโรจน์ด้วยเพลิงแค้น “ท่านคิดตื้นเขินเกินไปแล้วเซียวเทียนอี้! คิดจะใช้สามร้อยชีวิตของตระกูลเจินมาทำให้ข้าโกรธแค้นจนขาดสติ และบีบให้ข้าลุกขึ้นมาก่อกบฏ เพื่อที่ท่านจะมีความชอบธรรมในการยึดกำลังทหารและตราพยัคฆ์คืนไปจากข้างั้นหรือ! ท่านมันเป็นฮ่องเต้ชั่วช้า! ข้าหลงงมงายปกป้องแผ่นดินและบัลลังก์นี้ให้ท่านมาหลายปี บัดนี้ท่านสมควรตายตกตามชีวิตที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เหล่านั้นไปเสียเถอะ!”“เหลวไหล! นั่นมันเป็นเพียงเรื่องการจัดการในบ้านขององค์ชายรอง ไม่เกี่ยวอันใดกับเจิ้น!” ฮ่องเต้เจี้ยนอู่ตวาดลั่นดิ้นรนเอาตัวรอด ยังคงดื้อดึงปัดสวะให้พ้นตัวอย่างคนขี้ขลาด“ไม่เกี่ยวอย่างนั้นหรือ...” เซียวจิ้งเหยียนหัวเราะในลำคอ ก่อนจะตวัดมือส่งสัญญาณพลันประตูท้องพระโรงก็ถูกเปิดออก ร่างขององค์ชายรองในสภาพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status