All Chapters of Not your one night ฉันไม่ใช่คู่นอนของคุณ: Chapter 1 - Chapter 5

“ว่าไงคะ ยาย”หญิงสาวกรอกเสียงไปตามสายทันทีที่กดรับสาย ในระหว่างที่เธอกำลังเดินไปตามซอยที่รุ่นพี่คนหนึ่งแนะนำที่พักราคาถูกให้กับเธอ หลังจากเธอตัดสินใจเดินทางจากบ้านเพื่อมาหางานทำ“ไม่ต้องห่วงนะคะ มะลิจะดูแลตัวเองดี ๆ”เธอยังคงพูดด้วยน้ำเสียงสดใสในฉบับของตัวเอง เพราะรู้ดีว่าคุณยายของเธอคงจะเป็นห่วงกับการที่เธอตัดสินใจเดินทางเข้ามายังเมืองหลวงด้วยตัวคนเดียวแบบนี้“งั้นไว้ถึงที่พักมะลิจะโทรหานะคะ ยาย อย่าลืมกินข้าวกินยาด้วย รักยายนะคะ”เธอวางสายยายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกดมือถือดูที่อยู่ที่รุ่นพี่ของเธอแนะนำและส่งมาให้ พร้อมกับขาที่รีบก้าวไปตามทางด้วยความรวดเร็ว เพราะเริ่มรู้สึกว่าอากาศมันกำลังร้อนขึ้นเรื่อย ๆมะลิ พิรัญญา เมธาวรรณรักษ์ เด็กสาวที่อายุเพียง 22 ปี เธอเป็นเด็กกำพร้าที่มีคุณยายใจดีคนหนึ่งเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก เธอเรียนจบเพียงแค่ระดับชั้นมัธยม เพราะไม่อยากให้คุณยายลำบาก พอเรียนจบเธอก็ออกมาช่วยงานคุณยาย เธอรับจ้างทำสวนทำไร่ จนเมื่อเดือนก่อนคุณยายของเธอเกิดล้มป่วยเพราะอายุที่มากและสุขภาพที่แย่ ผู้ใหญ่บ้านจึงแนะนำให้เธอออกมาหางานทำที่เมืองหลวง โดยได้รับความช่วยเหลือจากลูกสาวของผู้ให

วันนี้เป็นวันที่สองของการทำงานที่ Sky Bar มะลิมาถึงร้านเป็นคนแรกในเวลาหกโมงนิดๆ เธอเปิดประตูเข้ามาเพราะโรสได้บอกที่ซ่อนกุญแจให้เธอเอาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เมื่อเข้ามาภายในร้านมะลิก็สะดุ้งเมื่อเห็นเจ้าของร้านอย่างปริมกำลังนั่งดื่มอยู่ในร้าน“ขอโทษค่ะ ฉันนึกว่าไม่มีคนอยู่”เธอบอกกับเจ้าของร้านที่แหงนหน้าขึ้นมามองเธอ คุณเขาไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงแค่พยักหน้าตอบรับ มะลิจึงเดินเข้าไปในครัวเพื่อทำหน้าที่ของตัวเอง เธอใช้เวลาทำโน่นนี่นั่นอยู่ในครัวนานพอสมควรก่อนจะเดินไปยังห้องเก็บของเพื่อเช็กวัตถุดิบ“อ๊ะ!!”มะลิตกใจเมื่อเธอหันมาก็พบว่าบอสเจ้าของร้านที่ไม่รู้ว่าเข้ามาในห้องเก็บของตั้งแต่เมื่อไหร่กำลังยืนอยู่ด้านหลังเธอ“เอ่อ…คุณปริม เอ่อ…บอส มีอะไรหรือเปล่าคะ”ผู้เป็นเจ้านายมองหน้าเธอนิ่งๆ ไม่ยอมพูดยอมจา ก่อนจะยื่นมือของตัวเองขึ้นมาจับปลายคางเธอแล้วประกบปากเธอทันที“อ๊ะ!!”“อื้ม…”เป็นอีกครั้งแล้วที่เขาทำแบบนี้กับเธอ ริมฝีปากของบอสสาวบดเบียดริมฝีปากเธออย่างเอาแต่ใจ เขาดูรีบร้อนและไม่อ่อนโยนเอาเสียเลย หัวใจของเด็กสาววัยยี่สิบสองเต้นรัวอีกครั้ง ก่อนที่มะลิจะเป็นฝ่ายดันบอสสาวให้แผ่นหลังแนบชิดกับผนังห้

“งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ”มะลิเอ่ยบอกพร้อมกลับหลังหันเพื่อจะเดินออกจากห้อง แต่ผู้เป็นเจ้าของร้านกลับรั้งเอาไว้ด้วยประโยค“หิว ทำอะไรให้กินหน่อยสิ”“คะ??”“ฉันบอกว่าหิว ทำอะไรให้กินหน่อย”เจ้าของร้านพูดขึ้นอีกครั้ง มะลิจึงทำเพียงแค่พยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างและเข้าครัว วัตถุดิบในร้านถูกหยิบขึ้นมาทำอาหารง่าย ๆ ให้ผู้เป็นเจ้านาย“ฉันทำข้าวไข่เจียวกับแกงจืดให้คุณ จะได้หายแฮงก์”อาหารถูกเสิร์ฟบนโต๊ะกลางโซฟา ปพิชญามองไข่เจียวสีสันน่าทานพร้อมกับแกงจืดเต้าหู้หมูสับ ซึ่งไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรือว่าอะไรที่เด็กคนนี้เลือกทำเมนูโปรดของเธอ“ไว้ฉันจะมาเก็บให้ตอนเข้างานนะคะ กินเสร็จก็วางไว้แบบนี้ได้เลย”“ทำไมต้องวาง เธอไม่ใช่คนรับใช้สักหน่อย”“ฉันแค่เผื่อไว้ค่ะ งั้นขอตัวก่อนนะคะ”“เดี๋ยวสิ”เป็นอีกครั้งที่เจ้าของร้านรั้งเธอไว้ มะลิหยุดขาของตัวเองแล้วมองไปยังเจ้าของร้าน เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้นาน ๆ เพราะมันอันตรายต่อใจของเธอ“คุณมีอะไรกับฉันค่ะ”“เร…เรื่องเมื่อวาน”“อ๋อ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ใช่คนปากโป้ง ฉันไม่เอาเรื่องคุณกับเด็กคุณไปพูดหรอกค่ะ”ความไม่พอใจปรากฏบนใบหน้าของปพิชญาทันที เธอมองเด็กตรงหน้าด้