Todos los capítulos de พระชายาแสวงพ่าย: Capítulo 131 - Capítulo 140

บทที่ 36 พระชายาแห่งยงหวังฝู  ชีวิตของนารากับอิ้นเจินยุ่งเหยิงตามประสาผัวเมียที่ต้องช่วยประคับประคองยงหวังฝูและคนในปกครองอีกนับสามร้อยชีวิตให้อยู่รอด ในภาวะที่ต้องรัดเข็มขัดค่าใช้จ่ายภายในจวนเช่นนี้ นาราจึงไม่คิดจะรอแต่เงินรายปีของพระสวามี นางเริ่มวางฐานการผลิตครีมหมีเดือดเอาไว้ให้พร้อม แบ่งหัวเชื้อยาลูกกลอนพริตตี้เอาไว้โดยตั้งใจว่าจะเปิดตัวขายช่วงก่อนถึงเทศกาลชีซี[1] โกยฐานลูกค้าสาวๆ ที่ต้องการประทิมโฉมออกงาน รับรองว่ารวยเละ“อรุณสวัสดิ์จ้ะเถ้าแก่ ช่วงนี้ขายดีมั้ย กิจการรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไปนะจ๊ะ”“ค่าเช่าเมื่อไหร่จะจ่ายจ๊ะ จะจ่ายก็จ่าย ไม่จ่ายก็ออกไป ค้างหกเดือนน่าเกลียด อย่าเหนียวหนี้ไม่เข้าท่า”วันนี้นารามาสำรวจตลาดและตึกร้านค้าสิบสี่หัวถนนซึ่งตกเป็นสินส่วนตัวของนาง พูดง่ายๆ ว่ามาเก็บค่าเช่านั่นแหละ รับทรัพย์เนาะๆ เดือนละหลายร้อยเหลียงหยอดกระปุกเป็นค่าใช้จ่ายรายเดือนของยงหวังฝู นาราแจกรอยยิ้มผูกมิตรไปทั่วตามประสาคนริทำการค้า ร่างบางเหน็บสมุดบัญชี มือซ้ายขว

“ตอนนี้มีข่าวลือเช่นนั้นจริงๆ หรือ บอกข้ามาตามตรง อย่าปิดบังข้า”เจียวเจียวนึกเสียใจที่พูด “เพคะ ตอนนี้คนในเมืองหลวงลือกันหนักมาก ตอนที่บ่าวออกไปซื้อของในตลาด มีแต่คนเดากันสนุกว่าคุณหนูจากจวนไหนจะได้แต่งเข้ายงหวังฝูอีก มีทั้งสกุลถงเจีย นิ่วฮู่ลู่ หม่าเจีย อูย่า อูลานาลา กัวหลัวหลัวและพระญาติฝั่งมองโกล หรือแม้แต่สกุลฮั่นต่างก็พร้อมใจกันพูดถึงเรื่องนี้ ซึ่ง... ซึ่งตามกำหนดแล้วหวังเย๋ทรงสามารถมีชายาเอกได้หนึ่งคน ชายารองอีกสี่ ดังนั้น... ดังนั้นพวกตระกูลใหญ่ทั้งหลายล้วนส่งเทียบเชิญมาที่จวน พวกเขาเห็นว่าหวังเย๋ทรงสง่างามและเป็นเชื้อพระวงศ์คนสำคัญ ไม่ว่ายังไงก็ต้องตบแต่งพระชายาเพิ่มเพื่อดึงฐานสนับสนุนจากแต่ละตระกูลเพคะ”แม้จะทำใจลำบากแต่นาราก็ยอมรับ “จริงด้วยสินะ ข้ามัวแต่ดูแลลูกสาวเพลินจนลืมเรื่องนี้ไปเลย”“ฮือๆ หม่อมฉันผิดไปแล้ว หม่อมฉันไม่น่าพูดเรื่องนี้ให้เก๋อเก๋อไม่สบายพระทัยเลย”เจียวเจียวตบปากตัวเองจนแก้มแดงช้ำ นาราแตะมือห้ามไว้ แววตาของนาราวาววับดุจนางเสือ ความคิดไหลแล่นปรู๊ดปร๊าดราวกับไฟฟ้าลัดวงจร ผิดกับส

สองสามวันต่อมา            “ทูลฮุ่ยเก๋อเก๋อ เต๋อเฟยทรงส่งคนมาทูลเชิญเก๋อเก๋อให้ไปพบที่เหยียนชีกงพ่ะย่ะค่ะ” วันนี้ตู้หมิงรับหน้าที่นำข่าวจากเต๋อเฟยมาที่จวนยงหวังฝู การแต่งกายจึงเนี้ยบเป็นพิเศษ ตู้หมิงชันเข่าคำนับนาราอย่างเป็นทางการ สีหน้าขึงขึง ส่วนนารานั่งเด่นเป็นเจ้าแม่ มีสูเชิ่นกับตวนรั่วกำลังฝึกดีดพิณอยู่ใกล้ๆ“อืม ข้าทราบแล้ว ลุกขึ้นได้... ส่วนพวกเจ้าออกไปให้หมด ข้าจะคุยธุระกับใต้เท้าตู้ตามลำพัง”“เพคะ” พอคนรับใช้ในจวนออกไปกันหมดแล้ว ตู้หมิงก็เหมือนติดสปริง เด้งตัวขึ้นมา ส่วนนาราบิดเอวแก้ปวดเมื่อย นั่งเก็กท่านานๆ แล้วปวดหลัง นาราเจอตู้หมิงก็เหมือนได้เจอเพื่อนสาว ตบบนตบล่าง ตบพร้อมๆ กัน แดนซ์ๆ สะบัดไหล่เป็นคลื่นราวกับไร้กระดูก สูเชิ่นกับตวนรั่วเห็นจนชินแล้วก็เลยทำหน้าเฉยๆ ดีดพิณประกอบจังหวะให้ด้วย“ข้ากำลังอยากเจอเจ้าพอดี ข้ากำลังวางแผนจะให้เจ้าเป็นสายส่งครีมหมีเดือดในวัง ของรอบนี้พิเศษเพราะเป็นรุ่นหมีบ้องแบ้ว”“ยินดีรับใ

“น้องหลิวหลานเป็นหญิงงามหาตัวจับได้ยากนัก มีฝีมือติดตัวเลิศล้ำในทุกๆ ด้าน เรียกได้ว่าเป็นยอดสตรีที่ชายทั่วหล้าเฝ้าฝันหา นับว่าหรงเฟยทรงมีพระทัยโอบอ้อมอารี คิดตรงกับหวังเย๋อย่างน่าอัศจรรย์ หม่อมฉันได้รับคำขอร้องจากหวังเย๋ ทรงพระทัยร้อนยิ่งนักจนหม่อมฉันต้องหาทางช่วย หม่อมฉันจึงขออนุญาตกราบทูลขอร้องเหนียงเหนียงอีกแรงเพคะ”            “รีบพูดเร็วเข้า” หรงเฟยเบิกบานอย่างยิ่ง “นั่งก่อนแล้วค่อยพูดเถิด”            “ขอบพระทัยเพคะ” นารานอบน้อมและยิ้มให้หลิวหลาน “ตอนนี้ชายแดนทางเหนือกำลังมีศึกหนัก แม้จะยากลำบากแสนสาหัสแต่เหล่าทหารกล้าล้วนทุ่มเทพร้อมพลีชีพ เรื่องนี้หวังเย๋ทรงติดตามการศึกโดยตลอดเพคะ เมื่อเช้าตรู่เพิ่งจะมีม้าเร็วแจ้งข่าวชนะศึก หวังเย๋ทรงดีพระทัยยิ่งนักเพคะ นับว่าเป็นข่าวเสริมมงคลยิ่งๆ ขึ้นไป”            หลิวหลานเริ่มเงยหน้าขึ้นมองนารา ห

บทที่ 38 สิ้นสุด  ยามใกล้ค่ำ ตะวันเริ่มคล้อยลงต่ำ สาดแสงสนธยาอ่อนหวานลาลับขอบฟ้า นาราเสร็จจากการช่วยพระสวามีดูแลบัญชีค่าใช้จ่ายในจวน ก็ใช้เวลาว่างมาขลุกอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆ ที่เรือนสาลี่ ส่วนอิ้นเจินทำงานอยู่ที่เรือนหนิงฮวาตามปกติ แน่นอนว่าระหว่างที่เขียนบันทึกรายงาน เขาก็ซัดแปะก๊วยกับลูกบัวหมดเป็นชามๆ อีกตามเคย“แมวของฉันนั้นร้องเสียงดัง... เหมียว เหมียว ง่าว วัวของฉันนั้นร้องเสียงดัง... มอ มอ มอ  กบของฉันนั้นร้องเสียงดัง... อบ อ๊บ อบ อ๊บ ไก่ของฉันนั้นร้องเสียงดัง… เอ๊ก อี้ เอ๊ก เอ๊ก เอ๊ะ... นั้นใครร้องเพลงให้เราฟัง... อ๋อ! ท่านแม่หนิงเซียนนี่เอง แม่ของฉันนั้นร้องเสียงดัง... อะ โอว โอว เอ้า หมุนตัว ร้องซ้ำอีกรอบนึง”สามแม่ลูกตั้งแถวเรียงหน้ากระดานแดนซ์ให้จือเอ่อร์ดู เรียกเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากใสๆ ของทารกน้อยจนแก้มยุ้ยๆ แดงระเรื่อดุจลูกท้อ แม้จะมีแม่นมคอยดูแลอยู่ใกล้ชิด แต่ส่วนใหญ่แล้วนาราจะดูแลเวลาจือเอ่อร์โยเยด้วย จือเอ่อร์กำมือกำไม้ขยับตามเสียงเพลงของพี