Todos los capítulos de พระชายาแสวงพ่าย: Capítulo 121 - Capítulo 130

ดวงพระเนตรของคังซีคมปลาบดุจคมดาบบนแท่นประหาร เหลียงเฟยมือเย็นเฉียบ สมองหนักอึ้งแต่ก็พยายามเค้นสมองอย่างสุดความสามารถเพื่อพาตัวเองกับลูกหลุดพ้นจากข้อหาฉกรรจ์เหล่านี้“พี่เต๋อ ท่านต้องหาทางแก้แค้นให้องค์ชายสี่นะเพคะ ดูก็รู้ว่านางกับลูกอยู่เบื้องหลังทั้งหมด กล้าถึงขนาดปองร้ายสายพระโลหิตเช่นนี้ ตายสิบครั้งก็ยังไม่สาสม” หรงเฟยนึกสะเทือนใจถึงลูกที่ตายไปแล้วของตนเอง จึงใส่อารมณ์เต็มที่ แต่เต๋อเฟยส่ายพระพักตร์พลางถอนหายใจ“หรงเอ๋อร์ เจ้าอย่ามัวแต่เติมเชื้อไฟใส่ในจิตใจของเจ้าเลย คนที่คิดเรื่องการล้างแค้นก็รังแต่จะเปิดแผลตัวเองให้สด ในขณะที่คนที่ไม่สนใจการแก้แค้น แผลนั้นก็จะเยียวยาและหายไปในที่สุดนะ”“พี่เต๋อ พี่จะปล่อยวางเช่นนี้ก็ไม่ถูก ที่นี่คือวังหลัง ใครอ่อนแอก็จะถูกรังแก การล้างแค้นเป็นเรื่อง ‘ชอบธรรม’ ต่างหากเพคะ ถ้าหม่อมฉันจะล้างแค้นใคร หม่อมฉันจะค่อยๆ วางหมากอย่างเบามือและรอผลอย่างเย็นใจ ทุกอย่างย่อมสำเร็จตามความปรารถนาแน่นอน วันนี้มีโอกาสมาหล่นอยู่ตรงหน้าแล้ว พี่เต๋ออย่ามัวลังเล หม่อมฉันจะช่วยพี่เต๋อกำจัดเหลียงเฟยกับลูกไป

“ท่านพี่... ยงหวังฝู”อิ้นเจินรับฟัง ก่อนที่ดวงตาคมกร้าวดุจเหยี่ยวพลันเบิกกว้างและเคร่งเครียดขึ้นทันที นาราจึงบีบมือเขาบอกว่าไม่ต้องห่วง นางจะจัดการให้เอง ร่างบางรีบย่อกายถวายบังคมลาเพื่อออกไปด้านนอก ก่อนจะกวักมือเรียกเทียนจื้อซึ่งติดตามองค์ชายสิบสามมาด้วย สีหน้าของเด็กหนุ่มตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก นาราจึงขยุ้มคอเสื้อของเขาและจ้องตาเพื่อเรียกสติ“เทียนจื้อ! ถ้าอยากช่วยองค์ชาย เจ้าต้องฟังข้านะ”“พะ...พ่ะย่ะค่ะเก๋อเก๋อ”“รีบไปยงหวังฝู ระดมคนไปด้วยและแจ้งให้องครักษ์ในจวนเตรียมตัว ถ้าหากมีคนแปลกหน้าโผล่มา จับตัวไว้ทันที เข้าใจนะ”“พ่ะย่ะค่ะ”“ดี รีบไป” นารานึกด่าตนเองที่ไม่ทันฉุกใจคิด ถ้าหากนางเป็นองค์ชายแปด อุตส่าห์ทุ่มหมดหน้าตักลงมือวางแผนขลุ่ยพิษปลงพระชนม์ยงชินหวังและวางยาองค์หญิงทั้งสองเพื่อทำลายอิ้นเสียง ถ้าแผนการทั้งสองสำเร็จ องค์ชายแปดจะทำอะไรต่อเล่า?... นาราคิดขึ้นมาได้ทันทีว่าองค์ชายแปดจะต้องชำระล้างหลักฐานความผิดทั้งหมดเพื่อก้าวขึ้นสู่อำนาจอย่างไร้ข้อกังขาเป็นแน่ สถา

คืนนั้นจูไจ้เฟิงผูกคอตายปริศนาในคุก คนทั่วไปยากจะจินตนาการว่าคนขาหักทั้งสองข้างจะปีนขึ้นไปผูกผ้าบนขื่อคานได้อย่างไร แต่วิถีของคนวังรู้ว่าทำได้ คังซีกริ้วจัดจนถึงกับสั่งประหารผู้คุมคุกร่วมสามสิบชีวิต และรับสั่งให้เฆี่ยนตีศพจูไจ้เฟิงและโยนให้แร้งกิน เมื่อขาดพยานปากสำคัญชี้ความผิด อวี๋โยวก็รอดพ้น ความผิดฐานวางยาและแอบอ้างเบื้องสูงถูกโยนไปให้จูไจ้เฟิงรับไว้ ไม่สามารถสาวไปถึงตัวการใหญ่อย่างองค์ชายแปดและเหลียงเฟยได้อีกมีก็เพียงแต่องค์ชายสิบสามที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งและห้ามยุ่งเกี่ยวงานราชกิจใดๆ อีก งดเงินรายปีและถูกกักบริเวณอยู่ภายในจวนพร้อมกับเหล่าพระชายา อิ้นเสียงทอดอาลัย เก็บตัวเงียบไม่ยอมพบใคร สุขภาพที่อ่อนแออยู่แล้วก็ยิ่งทรุดลงไปอีก ส่วนพระโอรสพระธิดาต่างตกชะตาอาภัพลำบากตามพ่อแม่ไปด้วย“ฮุ่ยเก๋อเก๋อทรงเป็นผู้มอบชีวิตใหม่ให้จือเอ่อร์ เปรียบดั่งแม่คนหนึ่ง องค์ชายจึงรับสั่งอนุญาตเพคะ” ชายาเอกขององค์ชายสิบสามร่ำไห้ตาแดงก่ำขณะอุ้มลูกสาวส่งให้นารา การที่พ่อแม่ตกอับเช่นนี้พลอยทำให้ลูกไร้เกียรติไปด้วย ทางเดียวคือต้องยกให้เป็นพระธิดาบุญธรรมของผู้สูงศักดิ์ ซึ่งอิ้นเจิ

“ไหนๆ ขอพ่อชิมหน่อย”อิ้นเจินนั่งอยู่หลังโต๊ะเขียนหนังสือ และรีบนำกระดาษที่กำลังเขียนไปแอบ ก่อนจะคีบตะเกียบชิมบ๊ะจ่างแบบทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แน่นอนว่าเขาคีบกินแต่แปะก๊วยอีกแล้ว แถมด้วยอาการอาเจียนอีกระลอกใหญ่ รีบโบกมือให้ยกบ๊ะจ่างออกไปให้หมด นาราจึงสั่งให้เจียวเจียวรีบไปต้มน้ำขิงร้อนๆ มาถวาย สองสามวันนี้เขาก็ดูแข็งแรงดีขึ้นแล้ว แต่ตอนนี้ตัวเปื่อยยิ่งกว่าเก่า“เสด็จพ่อไม่ชอบบ๊ะจ่างของตวนรั่ว” ตวนรั่วร้องไห้โฮ น้ำตาร่วงเผาะๆ ลำบากสูเชิ่นต้องคอยปลอบอีก อิ้นเจินจึงแข็งใจกินพลางฝืนยิ้ม“เมื่อครู่พ่ออร่อยจนสำลักต่างหาก นี่ไง อร่อยมากเลยลูก ฝีมือเก่งกันจริงๆ”“จริงนะเพคะ งั้นเสด็จพ่อทานอีกเยอะๆ เลย” เด็กหญิงทั้งสองแย่งกันคีบบ๊ะจ่างให้ยงชินหวังกินจนเกือบหมด นารานึกชมที่เขายอมอดทนเพื่อถนอมน้ำใจเด็กๆ เรียกรอยยิ้มกว้างและเสียงหัวเราะให้สองสาว กว่านาราจะปลุกปลอบให้เด็กๆ กลับมาร่าเริงอีกครั้งก็เรียกว่างัดทุกกระบวนท่าออกมาใช้ อิ้นเจินจึงร่วมช่วยด้วยเป็นอย่างดี พอบ๊ะจ่างหมดแล้วสองพี่น้องจึงถวายบังคมลาและจูงมือกันออกไป กะว่าจ

“ตงกั๋ว! น้ำชาของข้ายังไม่ได้อีกรึ?!”เหลียงเฟยตกอยู่ในทะเลไร้ฝั่ง มองหาหนทางใดไม่เจอและไม่มีผู้ใดให้หันหน้าพึ่งพิงได้ หัวอกจึงพลอยว้าวุ่นร้อนรนไปหมด พระนางกระวนกระวาย เดี๋ยวนั่งเดี๋ยวลุก ครุ่นคิดหาวิธีช่วยเหลือพระโอรสอย่างสุดความสามารถ เหลียงเฟยนึกจะไปขอเข้าเฝ้าคังซีหลายครั้ง แต่ก็หวั่นเกรงว่าจะเป็นผลเสียหนักขึ้น            “โปรดทำพระทัยให้สงบเถิดเพคะ ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้น ฝ่าบาทก็มิได้รับสั่งถึงอีก โปรดวางพระทัยเถิดเพคะ”            ตงกั๋วก้าวเข้ามาพร้อมน้ำแกงบำรุงร่างกายและชารากบัว จัดแจงเทถวายและบีบนวดให้เหลียงเฟยคลายความตึงเครียด แต่เหลียงเฟยรู้ดีว่าวังหลวงยิ่งเงียบ นั่นแปลว่ายิ่งอันตราย ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยสงครามประสาท แม้ว่าจะป้ายสีและฆ่าปิดปากจูไจ้เฟิงไปแล้ว แต่ว่าคังซีก็ย่อมรู้ว่าวังหลังแห่งนี้ขับเคลื่อนด้วยแรงริษยา เพราะฉะนั้นพระองค์ต้องทรงทราบแน่ๆ ว่าองค์ชายแปดทำอะไรลงไป&nbs