Se connecterเล่ห์กลของผู้ใหญ่ในโครงการวิจัย ทำให้เธอหลุดเป้าหมายจากกรุงศรีอยุธยาช่วงสมเด็จพระนารายณ์ ไปโผล่ที่แผ่นดินต้าชิงเสียอย่างนั้น แถมดันหลงมิติมาพร้อมเซ็กซ์ทอยเต็มกระเป๋า หนุงหนิง สาวไทยยุคคริสตศักราช 2199 จู่ๆต้องมากลายเป็นหนิงเอ๋อร์ นางกำนัลต๊อกต๋อยในตำหนักพระสนมเต๋อเฟย หลงเข้าสู่วังวนแย่งชิงบัลลังก์ของเหล่าองค์ชาย คนอย่างเธอไม่ได้อยากยุ่งเรื่องชาวบ้านสักนิด แค่กวนครีมขายในวัง หารายได้เข้ากระเป๋าเงียบๆ ก็ดีอยู่แล้ว แต่พวกชาวบ้านมีแต่จะมายุ่งกับเธอ ตอนเป็นสาวยุค 2199 ก็มาดมั่นดีอยู่หรอก พอเจอบรรพบุรุษฝั่งอากงมาขอแต่งงานไปเป็นพระชายา โอ้ นังหนุงหนิงรวดร้าว 555555
Voir plusในขณะเดียวกันนั้นเองนาราก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวงานอดิเรกแก้ว่างตั้งแต่หลงยุคมาอยู่ที่นี่คือสเกตซ์ภาพหุ่นแฟชั่นโดยใช้การแต่งกายของนางสนมเป็นแรงบันดาลใจ ชุดของสตรีชั้นสูงชาวแมนจูมีจุดเด่นตรงที่เป็นชุดเสื้อกั๊กยาวกรอมเท้า ขลิบขอบด้วยผ้าแพรยกทองหรือผ้าไหมยกทองปักเป็นลวดลายต่างๆ ปกคอด้านหลังมีสายผ้าสีเหลืองทองผูกไว้และประดับด้วยไข่มุก เวลาสวมใส่จะประดับด้วยเครื่องสนิมพิมพาภรณ์หลายหลาก สวมสร้อยพระศอทรงจันทร์เสี้ยว มีสายห้อยสร้อยประคำ สวมพระมาลายอดมุกและสวมรองเท้าส้นอ่างบัว สวยเลิศสุดๆ ไปเลยและในตอนที่นางกำลังตัดไส้เทียนเพื่อเข้านอน สร้อยพลอยส่งสัญญาณติดต่อกลับมาอีกครั้งแต่มีคลื่นรบกวนแทรกซ้อนจนไม่สามารถรับสัญญาณได้ชัดเจน นาราจึงลองเสี่ยง แอบลอบออกมาจากเหยียนชีกงเพื่อตามหาบริเวณที่มีคลื่นแรงที่สุด“อูย... อากาศเย็นเกินไปแล้วนะ”ใบหน้าหวานสวยแหงนมองกลุ่มเมฆทะมึนบนผืนราตรี อีกไม่นานคงจะเทสายฝนลงมา นางไม่ได้พกเสื้อคลุมออกมาด้วย พอออกมาข้างนอกกลางดึกเช่นนี้จึงรู้สึกหนาวสั่นเล็กน้อย ปกติพระราชวังต้องห้ามในยามกลางวันก็เคร่งขรึมน่ายำ
อิ้นเจินมองพลอยสีน้ำเงินนั่นเงียบๆ และดูวิธีที่นางใช้งานมันดวงตาคมกร้าวกวาดตาอ่านคำแปลในเอกสารนั้นอยู่อึดใจ “มันคือใบคำสั่งลักลอบขายอาวุธให้พวก...”“หวังเย๋... เรื่องเหล่านี้หม่อมฉันรู้น้อยจะเป็นการดีที่สุด ชีวิตจะสงบปลอดภัยและไม่ต้องมัวพะวงเรื่องรักษาความลับของท่านด้วย บอกตามตรงนะเพคะว่าหม่อมฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแก่งแย่งในวังหลวง อีกไม่นานหม่อมฉันก็ต้องออกไปจากที่นี่แล้ว เพราะฉะนั้นผู้ที่จะแปลข้อความเหล่านี้ได้ดีที่สุดก็คือตัวท่านเอง”ความหมายของนางก็คือ อย่าทำการใดที่ต้องพึ่งพาผู้อื่น ลงมือทำเองดีที่สุด“ก็จริงของนางนะ ถ้าหากพี่สี่ต้องวานให้นางช่วยแปลบ่อยๆ มีหวังหมดตัวเป็นแน่”“องค์ชายสิบสามกล่าวเกินไป หม่อมฉันเพียงแค่หวังดีต่อหวังเย๋ โบราณว่าไว้... การศึกษาเปรียบเสมือนพายเรือทวนน้ำ ถ้าไม่รุดหน้าก็ถอยหลัง ถ้าหวังเย๋สนใจอยากเรียนและไม่รังเกียจว่าหม่อมฉันเป็นแค่นางกำนัล หม่อมฉันก็ยินดีสอนเพคะ”“เจ้าไปเรียนภาษาเหล่านี้มาจากที่ไหน”“จากทีวี”
“เจ้าไว้ใจพวกนั้นได้หรือ”ทรงหมายถึงเถาจื่อ ซื่อจื่อและขันทีน้อยตู้หมิง“เพคะ หม่อมฉันตรวจสอบลายนิ้วมือกับสารเคมีที่ติดตามเนื้อตัวแล้ว พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง”“ลายนิ้วมือ? สารเคมี? เจ้าพูดถึงอะไร”“ก็เป็นวิธีการตรวจสอบหลักฐานอย่างหนึ่งเพคะ เอาไว้ว่างๆ หม่อมฉันจะอธิบายให้ฟัง” นางกำนัลน้อยแจกแจงแผนการที่วางไว้ให้เขารู้ และเปิดเผยสิ่งที่กำลังทำอยู่เพื่อร่วมวางแผนให้รัดกุมขึ้น“เจ้าทำอะไรไปบ้างแล้ว”“หม่อมฉันขอให้ต้วนกงกงไปขอหม้อต้มยาใบใหม่จากสำนักหมอหลวง อ้างว่าใบเก่าแตกเสียหาย แล้วจับตาดูหมอหลวงคนที่ส่งหม้อใบใหม่ให้ว่าเป็นคนของใคร ส่วนเถาจื่อกับซื่อจื่อ หม่อมฉันสั่งให้นางแกล้งปล่อยข่าวว่าเหนียงเหนียงอาการดีใกล้หายป่วยแล้ว คนร้ายที่วางแผนเรื่องนี้จะต้องหาทางเร่งวางยาซ้ำแน่เพคะ ส่วนท่าน...”นาราสบตาแล้วเมินไปทางอื่น “ฝ่ายนั้นมั่นอกมั่นใจในแผนร้ายของตนเองก็จริง แต่เนื้อแท้แล้วเป็นคนขี้หวาดระแวง และความหวาดระแวงนั้นจะย้อนกลับมาทำลายพวกเขาเอง เพราะฉะนั้นหม่อมฉัน
“แล้วเจ้าไม่รู้หรอกรึว่านี่เป็นการทำร้ายนายของเจ้า!” อิ้นเสียงชี้หน้าด่า“ได้โปรดอภัยให้หม่อมฉันด้วย หม่อมฉันผิดไปแล้ว พี่สาวของหม่อมฉันบอกว่ายางไม้ในตลับนั่นเป็นสมุนไพรจากหมอพื้นบ้าน ไม่มีพิษ แต่จะช่วยให้เหนียงเหนียงเจริญอาหารขึ้นเพคะ พี่สาวเกรงว่าจะถูกคนอื่นเข้าใจผิดจึงแอบนำมาให้ข้าเพคะ”“เจ้ากับนางติดต่อกันอย่างไร”“นะ...นางจะวางไว้ให้ในปากตุ๊กตาสิงโตท้ายตำหนักทุกๆ คืนข้างแรม หม่อมฉันอยากให้เหนียงเหนียงเจริญพลานามัย มิได้มีเจตนาร้ายนะเพคะ”“โง่เง่าสิ้นดี!” ตู้หมิงตบฉาดจนนางกำนัลเซียงร้องไห้โฮ ยงชินหวังอิ้นเจินไม่แม้แต่จะปรายตามองหญิงรับใช้ผู้นี้อีกเลย ดวงตาคมกริบดุจใบมีดซ่อนความโกรธเกรี้ยวเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเย็นชา ฮองเฮาเสี้ยวอี้เหริน เสด็จแม่บุญธรรมของเขาคงจะถูกพิษต่ำช้านี้ทำร้ายจนสิ้นพระชนม์เช่นกัน“จับนางมัดให้แน่นหนาและอุดปากไว้ ดูแลความปลอดภัยอย่าให้นางฆ่าตัวตายได้ เจ้าจงปล่อยข่าวว่านางป่วยต้องเก็บตัวรักษา และคืนข้างแรมครั้งหน้าสั่งให้คนลอบซุ่มตรงตำแหน่งตามที่นางบอกแล้วจับตัวค
บทที่ 4 ดักกระรอก เฮ้อ เกือบไปแล้ว! นารากลั้นหายใจขณะแอบหลบอยู่ด้านหลังตุ๊กตาสิงโตหินแกะสลักไม่ไกลจา
นาราพิจารณาความหล่อขององค์ชายเพลินๆ ก่อนจะเห็นบ่าวไพร่หอบเซ็กซ์ทอยที่นางทำหล่นไว้วางกองอยู่เบื้องหน้าองค์ชาย แม้ว่าแต่ละสิ่งแต่ละอย่างบรรจุอยู่ในกล่องปิดผลึกเรียบร้อยดี แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ของที่ควรเอามาเทกลางแจ้งเฮ้ยๆ อย่าจับๆ นั่นมันห่วงหรรษา... ส่วนไอ้นั่นดิลโด้รูปแตงกวา อ๊าย...
“อี้กุ้ยเฟยทำราวกับท่านเป็นสุนัข หวีหยกพม่าอะไรกัน จงใจข่มเหนียงเหนียงให้รับของเหลือเดนจากนางชัดๆ” ตงกั๋ว นางกำนัลคนสนิทของเหลียงเฟยเจ็บแค้นแทนผู้เป็นนายยิ่งนัก ทันทีที่เหลียงเฟยนั่งเสลี่ยงกลับตำหนัก ตงกั๋วจึงอดรนทนไม่ไหว บ่นออกมาดังๆ“ฝ่าบาททรงรักแ
บทที่ 3 หนิงเอ๋อร์นับตั้งแต่เสี้ยวอี้เหรินฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของจักรพรรดิคังซีสิ้นพระชนม์ไปจากอาการประชวร จากนั้นมาก็ไม่มีผู้ใดขึ้นตำแหน่งเป็นฮองเฮาอีกเลย แต่ทรงให้เหล่าสนมที่ทรงไว้วางพระทัยเข้าร่วมบริหารวังหลังทั้งหกตำหนัก หนึ่งในนั้นคือพร

















