พระชายาแสวงพ่าย

พระชายาแสวงพ่าย

last updateDernière mise à jour : 2026-07-27
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
50Chapitres
470Vues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เล่ห์กลของผู้ใหญ่ในโครงการวิจัย ทำให้เธอหลุดเป้าหมายจากกรุงศรีอยุธยาช่วงสมเด็จพระนารายณ์ ไปโผล่ที่แผ่นดินต้าชิงเสียอย่างนั้น แถมดันหลงมิติมาพร้อมเซ็กซ์ทอยเต็มกระเป๋า หนุงหนิง สาวไทยยุคคริสตศักราช 2199 จู่ๆต้องมากลายเป็นหนิงเอ๋อร์ นางกำนัลต๊อกต๋อยในตำหนักพระสนมเต๋อเฟย หลงเข้าสู่วังวนแย่งชิงบัลลังก์ของเหล่าองค์ชาย คนอย่างเธอไม่ได้อยากยุ่งเรื่องชาวบ้านสักนิด แค่กวนครีมขายในวัง หารายได้เข้ากระเป๋าเงียบๆ ก็ดีอยู่แล้ว แต่พวกชาวบ้านมีแต่จะมายุ่งกับเธอ ตอนเป็นสาวยุค 2199 ก็มาดมั่นดีอยู่หรอก พอเจอบรรพบุรุษฝั่งอากงมาขอแต่งงานไปเป็นพระชายา โอ้ นังหนุงหนิงรวดร้าว 555555

Voir plus

Chapitre 1

บทนำ 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
50
บทนำ 1
สวัสดีนักอ่านทุกๆ ท่านค่ะ นิยายที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้เป็นนิยายแนวจีนโบราณเรื่องแรกของปุ๋มค่ะ หลังจากดูละครจีนแนวอิงประวัติศาสตร์เรื่อง Bu Bu Jing Xin หรือชื่อละครว่าฝ่ามิติลิขิตสวรรค์ ฉายทางช่องสาม เป็นเรื่องราวในยุครัชกาลคังซี ความคิดก็เริ่มสะสมขึ้น จนได้ดูละครเรื่อง The Legend of Zhen Huan เจินหวน จอมนางคู่บัลลังก์ ซึ่งเป็นละครอิงประวัติศาสตร์ช่วงรัชกาลยงเจิ้ง เมื่อลองหาข้อมูลลึกๆ พบว่ายงเจิ้งทรงมีฮองเฮาเพียงหนึ่งเดียว แม้พระนางสิ้นไปแล้ว พระองค์ไม่เคยแต่งตั้งใครขึ้นเป็นฮองเฮาอีกเลยตลอดรัชกาล ข้อมูลนี้น่าสนใจมากจึงสนใจลองวางพล็อตและเขียนงานเรื่องนี้ออกมานั่นเองค่ะ ขอบคุณแอดมินเพจชมรมผู้สนใจราชวงศ์ชิงซึ่งช่วยตอบข้อสงสัยและเป็นแหล่งข้อมูลให้การเขียนนิยายเล่มนี้สำเร็จลุล่วงไปได้อย่างดี ช่วยให้การอ้างอิงด้านประวัติศาสตร์แม่นยำขึ้นค่ะ รวมทั้งขอบคุณแหล่งข้อมูลอื่นๆ ด้วยเช่นกัน ขอให้ทุกท่านสนุกกับผลงานเรื่องนี้ และติดตามนิยายแนวจีนเรื่องต่อๆ ไปที่กำลังทยอยอัพด้วยนะคะติดตามข่าวสารและกิจกรรมของนักเขียนได้ที่ แฟนเพจมณีริน (@maneerin.novel) บทนำ
Read More
บทนำ 2
แทนคุณไม่เห็นด้วยเลยที่จะให้น้องสาวซึ่งไร้ประสบการณ์มารับหน้าที่ย้อนเวลา แต่นารายืนกรานหนักแน่นมาตลอดว่าจะทำเอง แทนคุณจึงเป็นผู้เคี่ยวเข็ญน้องสาวในระยะเวลาสั้นๆ เกี่ยวกับภารกิจนี้ พร้อมย้ำเสมอว่าที่ผ่านมามีการส่งผู้สังเกตการณ์ไปยังยุคอดีตหลายคนแล้ว มีถึงครึ่งหนึ่งที่หลุดไปในกระแสกาลเวลาและไม่ได้กลับมาอีกตลอดกาล จุดจบของผู้โชคร้ายเหล่านั้นมีเพียงความตายเพื่อปกปิดความลับ หรือดิ้นรนเอาตัวรอดในยุคนั้นๆ โดยไม่ให้ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนบ้าไปเสียก่อน“โปรเจคนี้มีความเสี่ยงสูงมาก บอกตามตรงว่าพ่อกับพี่ไม่สบายใจเลยที่จะให้แกไป”“ต่อให้ไม่เป็นหนิงก็ต้องมีคนอื่นไปอยู่ดี ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นมา หนิงก็ใจเย็นๆ รออยู่ที่นั่นเดี๋ยวก็จะมีหน่วยตำรวจกาลเวลาสากลไปพาหนิงกลับมาเองนี่คะ หนิงจะไปศึกษาแฟชั่นยุคโบราณ พอกลับมาจะได้ออกแบบให้โลกตะลึงไปเลย อีกอย่างยิ่งเสี่ยงสูงก็ยิ่งเงินสูง หนิงจะเอาเงินไปทำเปิดแบรนด์เสื้อด้วย ยิงนัดเดียวได้นกเป็นฝูงเลยเห็นมั้ยล่ะคะ”ริมฝีปากแดงระเรื่อยิ้มสดใส นาราดีดลูกคิดรางแก้วแล้วมีแต่กำไรเห็นๆ นางเพียงแค่เดินทางย้อนเวลาไปเพียงหนึ่งสัปดาห์ในฐานะนางกำนัลของมเหสีชั้นสูงในวัง เดี๋ยวเ
Read More
บทนำ 3
“อี๋ อาหารเม็ด หนิงไปที่นู่น จะเก็บข้อมูลเรื่องอาหารการกินแล้วก็ลองชิมของอร่อยๆ ดูก็ได้ค่ะ” นาราหยิบออก พ่อหยิบเข้า“แล้วถ้าเกิดว่ากินอาหารของทางนั้นไม่ได้ล่ะ”“ไม่เห็นจะยากเลยค่ะพ่อ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็เททิ้งไปแล้วไปหากินใหม่ รับรองเรื่องกินหนิงไม่ปล่อยให้พลาดหรอกค่ะ ถ้าพ่อกลัวหนิงเสาะท้องจนไม่สบาย ก่อนจะมาที่นี่เขาจับหนิงฉีดวัคซีนจนตัวพรุนแล้ว ไม่ป่วยง่ายๆ หรอกค่ะ”“โอเคๆ จะทำอะไรก็ระมัดระวังด้วยแล้วกัน ส่วนนี่เป็นกระเป๋าสี่มิติสารพัดนึก ต้องการใช้อะไรก็ล้วงหยิบเอา ระบบจะคำนวณให้เองว่าต้องใช้อุปกรณ์ชิ้นไหน”“แล้วนี่อะไรคะ”“ยาคุม กินเผื่อไว้ก่อน ส่วนนี่ก็ถุงยางแบบบางเฉียบ กันไว้ดีกว่าแก้”“พ่อ!!” นาราอ้าปากค้าง ฟันดำๆ หน้าแดงๆ “หนิงยังเวอร์จิ้น หนิงก็ไม่ได้ไปหาผัวนะ”“แกเป็นสาวเป็นแส้หน้าตาสะสวย เกิดมีหนุ่มมาเกี้ยวแล้วอยากฟัดกันขึ้นมาจะได้ไม่ฉุกละหุก พ่อก็ไม่ได้ส่งเสริมแกเรื่องนี้นะแต่สอนให้ป้องกัน คิดดูสิว่าอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ พกไว้เถอะพ่อจะได้สบายใจ” คนเป็นพ่อเปิดอกคุยกับลูกสาวแบบแมนๆ กะว่าทริปนี้เอาให้คุ้ม ไปให้สุดขอบฟ้าเลยลูกพ่อ“โอเค หนิงรู้ว่าพ่อหนิงใจดีเปิดกว้าง แต่เอ
Read More
บทที่ 1 องค์ชาย 1
บทที่ 1 องค์ชาย ปีคังซีที่ 51 มวลเมฆหนาทึบทยอยโปรยปรายสายฝนกระหน่ำ สายฟ้าพลันฟาดเปรี้ยงลงบนยอดไม้จนแหลกลาญ ร่างสง่างามของชายฉกรรจ์นับสิบคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเฉียนชิงกง[1] ชายรูปงามองอาจที่อยู่แถวหน้าสุดสวมใส่ชุดปู่ฝู[2]ลวดลายมังกรห้าเล็บปักบนฉลองพระองค์ไหมต่วน บ่งบอกตำแหน่งเหอซั่วชินหวัง[3]เขาสง่างามอย่างหาได้ยากยิ่ง คิ้วเรียวคมเข้มสอดรับกับดวงตาเยือกเย็น จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบซึ่งยากนักที่จะยกยิ้ม ใบหน้าคมเข้มมิได้เปิดเผยอารมณ์ใดๆ ร่างแกร่งกร้าวเปียกปอนท่ามกลางสายฝนยิ่งเพิ่มความน่าเกรงขามดุดัน แม้ว่ากระแสลมและเม็ดฝนขนาดเท่าหัวแม่โป้งจะซัดถล่มแต่ทว่าเหล่าชายหนุ่มยังคงยืนหยัดอย่างทระนง ไม่มีใครกล่าวคำใดออกมานอกจากเฝ้ารออย่างสงบองค์รัชทายาทอิ้นเหริงถูกกล่าวหาว่าข่มเหงรังแกเหล่าอนุชา ซ่องสุมกำลังพลและรับสินบน จึงเป็นเหตุให้คังซีสั่งปลดรัชทายาทออกจากตำแหน่งและควบคุมตัวไว้ภายในตำหนักจนกว่าจะสิ้นพระชนม์ เหตุการณ์ครั้งนี้สร้างแรงตึงเครียดแก่วังต้องห้ามเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าฐานอำนาจของรัชทายาทจะถูกสั่นคลอนจนพังทลายราบคาบบัดนี้สายฝนยังคงเท
Read More
บทที่ 1 องค์ชาย 2
เดิมทีคังซีกำหนดตัวองค์ชายสี่ให้เป็นเพื่อนคอยดูแลรัชทายาท เสมือนคอยรับใช้ใกล้ชิดรัชทายาท เพื่อให้ในอนาคตเมื่อรัชทายาทโตขึ้นจะได้มีเพื่อนที่รู้ใจคอยช่วยเหลืองาน หลังจากนั้นองค์ชายสี่จึงกลายเป็นคนที่ได้เดินตามหลังรัชทายาทไปในทุกๆ ที่ ที่ไหนรัชทายาทไป ที่นั่นชายสี่ก็จะได้ไปรับรู้เหตุการณ์ด้วย รัชทายาทก็ทรงดูแลองค์ชายสี่ราวกับเป็นน้องร่วมมารดาแท้ๆดังนั้นเหตุการณ์โค่นล้มรัชทายาทครั้งนี้จะถูกมองว่าเป็นการแทงข้างหลังก็ไม่แปลก                 และเนื่องด้วยผู้ที่เหมาะสมคู่ควรขึ้นสู่ตำแหน่งทายาทมังกรนั้นมีมากกว่าหนึ่งคน แม้ไม่มีผู้ใดคาดเดาพระทัยฮ่องเต้ได้ว่าจะแต่งตั้งใครขึ้นแทน แต่องค์ชายสี่อิ้นเจินย่อมถูกเสนอชื่อด้วยอย่างแน่นอน ด้วยเพราะพระสนมเต๋อเฟยมีเชื้อสายของจักรพรรดินู่เอ่ออาฉีเข้มข้นกว่าสนมคนใดในวังหลัง อีกทั้งพระนางเป็นผู้ร่วมดูแลปกครองวังหลังหกตำหนักแทนฮองเฮาผู้วายชนม์ และองค์ชายสี่ทรงได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากเสด็จพ่อให้ทำหน้าที่ติดตามเงินที่ขุนนางโกงกินกลับคือสู่ท้องพระคลังอันร่อยหรอ ดังน
Read More
บทที่ 1 องค์ชาย 3
ยงหวังฝู... วังขององค์ชายสี่             “อย่าคิดมากไปเลยพี่สี่ ท่านรับมอบอำนาจหน้าที่จากเสด็จพ่อให้ปราบปรามพวกขุนนางกังฉิน พวกพี่แปดพี่เก้าพี่สิบแอบรับสินบนจากกังฉินพวกนั้นเงียบๆ มานาน พอท่านขยับตัวย่อมทำให้พวกเขาได้รับผลกระทบเป็นธรรมดา”องค์ชายสิบสามอิ้นเสียงกระดกเหล้าดื่มอยู่ที่ขอบระเบียงทางเดินในอุทยานยงหวังฝู ส่วนบุรุษรูปงามสมบูรณ์แบบซึ่งยืนพิงเสาอยู่ไม่ไกลเองก็ยกเหล้าขึ้นดื่มเช่นกัน ในวังหลวงมีผู้คนนับหมื่นอาศัยอยู่แต่หาได้ยากนักที่จะมีเพื่อนรู้ใจดื่มเหล้าด้วยกันเช่นนี้            “พวกเขาต้องยอมตัดผลประโยชน์ส่วนนี้ทิ้งเพื่อลากรัชทายาทลงจากตำแหน่ง นับว่าคุ้มค่าสำหรับน้องแปด”อิ้นเจินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หันหน้ามองสายฝนโปรยปรายเล่นละอองบนยอดหญ้า หยาดไหลเป็นทางดุจน้ำตาหยาดริน... เบื้องหน้าไกลออกไปนั้นเป็นศาลานั่งเล่นกลางสระน้ำอันเงียบสงบ แต่ทว่าภายใต้ผืนน้ำนั้นมีการต่อสู้ระหว่างพี่น้องทวีความรุนแร
Read More
บทที่ 2 เผ่นเถอะจ้า 1
บทที่ 2 เผ่นเถอะจ้า              ตำหนักเหยียนชีกง ตำหนักพระสนมเต๋อเฟย            เช้าตรู่หลังจากสายฟ้ากระหน่ำเบาบางลง ท้องฟ้าเปิดกว้างปลอดโปร่ง ดอกบัวที่ปลูกในอ่างยักษ์เบื้องหน้าตำหนักพากันสดชื่นส่งกลิ่นหอมอ่อนโยนไปตามสายลม ตำหนักเหยียนชีกงสงบร่มเย็นแต่ทว่าตื่นพร้อม นกขมิ้นสองตัวบนต้นหลิวส่งเสียงเจื้อยแจ้วก่อนจะโผบินจากไปเมื่อนาราลืมตาพรึ่บ!            ปวดหัวฉิบ!นารานอนแผ่อยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบกลางสวนกระถางบัว สิ่งแรกที่นาราเห็นคือแสงอาทิตย์อันแสนสดใสอบอุ่น กระแสลมหอมหวานมีกลิ่นชื้นฝน รูปหินแกะสลักและภูเขาจำลอง ประดับประดาด้วยต้นกล้วยไม้ผลิดอกออกช่อยาวเป็นศอกชวนมองแสงตะวันช่างอบอุ่นจังเลย... ดวงตาคู่งามเล็กๆ กลอกไปมาอย่างระมัดระวังเมื่อมีเหล่าผีเสื้อบินวนไปมารอบตัวนาง สิ่งเหล่านี้ขาดหายไปในยุคสมัยของนารานานแล้ว การที่ได้กลั
Read More
บทที่ 2 เผ่นเถอะจ้า 2
“พวกเจ้าเตรียมยาต้มของเหนียงเหนียง[1]เสร็จเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”“ยะ...ยังเจ้าค่ะเฉินกูกู[2]”“แล้วยังไม่รีบไปจัดการให้เรียบร้อยอีก ต้องรอให้ข้าสั่งทำโทษเจ้าใช่หรือไม่เถาจื่อ”“ข้าน้อยมิกล้าๆ จะรีบไปเดี๋ยวนี้แล้วเจ้าค่ะ” นางกำนัลน้อยที่ชื่อเถาจื่อก้มศีรษะปะหลกๆ แล้วรีบปลีกตัวออกไป เฉินกูกูถอนหายใจยาวอย่างอ่อนอกอ่อนใจ เถาจื่อเป็นนางกำนัลที่ขยันขันแข็งดีแต่ไม่ค่อยรอบคอบ สู้ซื่อจื่อพี่สาวของนางไม่ได้ ซื่อจื่อกิริยามารยาทเรียบร้อย รู้ใจนายและเก็บความลับได้ดีกว่า เฉินกูกูเห็นว่ากำยานในกระถางใกล้จะหมดแล้ว จึงกระซิบสั่งงานให้ขันทีรุ่นเด็กทั้งหลายไปหยิบกำยานหอมมาที่ศาลาเพิ่มขึ้น แต่เหล่ากงกงน้อยส่ายหน้า“หมดไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วขอรับกูกู ทางกรมพิธีการยังไม่ส่งมาให้”“เอ๊ะ ทุกทีทางนั้นเขาจะให้คนมาส่งไม่ได้ขาดนี่”“เขาบอกว่าไม่มีใครว่างขอรับ ทางเราต้องไปรับเอง ขนาดข้าไปตามแล้ว พวกเขายังไม่สนใจข้าเลยด้วยซ้ำ”“ให้ตายสิกงกงพวกนั้นทำตัวจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ไม่มีผิด
Read More
บทที่ 2 เผ่นเถอะจ้า 3
เฉินกูกูพร้อมด้วยนางกำนัลกับขันทีอีกสามสี่คนพาหมอหลวงมาถึง ขณะที่ถูกประคองร่างออกไปจากศาลาสวดมนต์ สตรีชุดเทาผู้นั้นก็มองไปทางภูเขาจำลองซึ่งเป็นที่ซ่อนของนาราตลอดเวลา พยายามจะบอกให้คนไปตามตัวนาราออกมาแต่ยังพูดอะไรไม่ไหว“เหนียงเหนียงเพคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่าเพคะ หม่อมฉันไม่ดีเองที่ปล่อยให้เหนียงเหนียงตากลมจนอาการกำเริบแบบนี้” เฉินกูกูผวาเข้ามาซับเหงื่อบนหน้าผากให้ ส่วนหมอหลวงที่ถวายการรักษาต่างเร่งจับชีพจรและฝังเข็มโดยด่วน ทุกคนนึกแปลกใจเพราะปกติแล้วอาการกำเริบของพระสนมจะสร้างความเจ็บปวดร้าวไปทั้งพระวรกาย แต่ครั้งนี้ดูจะทุเลาลงจนพักเพียงนิดหน่อยก็ไม่มีปัญหาเฉินกูกูร้องห่มร้องไห้ไม่หยุดก่อนจะหันมองไปทางภูเขาจำลองตามที่นายหญิงชี้บอก “มีอะไรที่นั่นหรือเพคะ”“ฟันดำ...”“ฟันดำ?”“ใช่ ไปตามหานางมาให้ข้า” --------------หลังจากแอบรอสัญญาณช่วยเหลือจนถึงช่วงบ่าย นาราหิวจนท้องร้องโครกครากจึงลองแอบด้อมๆ มองๆ แถวห้องครัวของตำหนักเหยียนชีกง ตามข้อมูลที่สร้อย
Read More
บทที่ 3 หนิงเอ๋อร์ 1
บทที่ 3 หนิงเอ๋อร์  นับตั้งแต่เสี้ยวอี้เหรินฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของจักรพรรดิคังซีสิ้นพระชนม์ไปจากอาการประชวร จากนั้นมาก็ไม่มีผู้ใดขึ้นตำแหน่งเป็นฮองเฮาอีกเลย แต่ทรงให้เหล่าสนมที่ทรงไว้วางพระทัยเข้าร่วมบริหารวังหลังทั้งหกตำหนัก หนึ่งในนั้นคือพระสนมอี้กุ้ยเฟย[1]อี้กุ้ยเฟยนั่งอมยิ้มอยู่ที่โถงในตำหนักซึ่งตกแต่งอย่างหรูหราตระการตา นางเฝ้ารอข่าวอย่างใจจดใจจ่อพลางลูบหยกหยูอี้อย่างมีความสุข บนโต๊ะฝังมุกข้างกายเต็มไปด้วยจานอาหารว่างราคาแพงหลากหลายชนิด อี้กุ้ยเฟยใช้ตะเกียบทองคำคีบติ่มซำเนื้อปูทานเพียงครึ่งคำ ดื่มชาเหอเป่ยจากกาไข่มุกเล็กน้อย ดื่มด่ำรับรส เสพสุขตามประสาผู้มีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ นางมีบารมีถึงขั้นนางสนมทั้งหลายต้องยำเกรงเสียยิ่งกว่าอดีตฮองเฮาเสียอีกเหลียงเฟย พระมารดาขององค์ชายแปดมีสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก นางไม่อยากเจอหน้าอี้กุ้ยเฟยแต่ก็จำเป็นต้องมานั่งปั้นยิ้มหวานประจบเอาใจ แม้เหลียงเฟยจะมีตำแหน่งแต่ก็ไม่ได้รับคำเชิญให้ร่วมทานอาหารว่างของอี้กุ้ยเฟยแต่อย่างใด ซึ่งอาหารว่างแต่ละครั้งของอี้กุ้ยเฟย พ่อคร
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status