บทที่ 42 แท้งบุตร “หากข้าดึงตัวหวังเย๋กลับไปนอนค้างที่เรือนใหญ่บ้าง เจ้าคงจะไม่โกรธข้านะ” นารายิ้มให้คำถามนั้น “ท่านเป็นพระชายาเอกไม่ใช่หรือเพคะ เหตุใดหม่อมฉันต้องโกรธเคืองท่านด้วย หากเราทั้งสองฝ่ายปรองดองกันได้ก็ย่อมเป็นเรื่องดีเพคะ” “เจ้าช่างมีน้ำใจและใจกว้างยิ่งนัก” ขณะอยู่ในรถม้า จวินอี้พยายามแสดงความมิตร นาราก็ตอบตามมารยาทและเริ่มผิดสังเกตมากขึ้นเมื่อเห็นเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผากจวินอี้ นาราใช้อุปกรณ์ตรวจสสารจากลมหายใจของจวินอี้ ผลรายงานออกมาว่าเป็นจื่อเสี่ยฮวา หงฮวาตัน[1]มันคือยาขับเลือด จินจูกดดันมานาน พอรู้ว่ายาที่ตนเองต้มให้พระชายาดื่มคืออะไรถึงกับหน้าซีด หมดเรี่ยวแรง“พระชายา ท่านทำอะไรลงไปเพคะ”“ก็สม
اقرأ المزيد
