All Chapters of เจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]: Chapter 21 - Chapter 30

“เฮนรี่...อื้อ...อ๊ะ...ฮา...พอได้แล้ว...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงครางกระเส่าวาบหวาม เฮนรี่โน้มใบหน้ามาจูบที่ริมฝีปากบางแลกลิ้นกันและกันอย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม เหมือนกับว่าสติของเธอเตลิดอีกครั้ง สมยอมและจำยอมเขาไม่มีสิ้นสุด ไม่รู้ว่าทำไมกันถึงได้ยอมเขาทุกครั้งที่มีเซ็กส์ด้วยกัน ฉันคงจะติดเซ็กส์สินะเธอพลิกลำตัวเขาลงมาอยู่ใต้เรือนร่าง เธอใช้มือเรียวทั้งสองข้างวางที่อกแกร่งของเขา เธอกดสะโพกลงบนดุ้นที่ใหญ่และยาว ทำให้เธอรู้สึกว่าดุ้นของเขามันแข็งตัวว่าเมื่อครู่ ทั้งที่เมื่อครู่มันก็แข็งแล้วก็ตามที มันคับไปทั้งรูร่องไปหมด“อึก...อื้อ...ฮือ...เฮนรี่...เฮนรี่...เสียวกี...ข้างในมันร้อนไปหมด...อึก...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...ฮา...”เฮนรี่ทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอด้วยความตกตะลึงในความงามที่หญิงใดไม่อาจเปรียบเสมอเธอได้ เธอไม่ได้สวยเพียงอย่างเดียว เธอยังเซ็กซี่อีกต่างหาก ยิ่งเธอร้องครางดังเท่าไหร่เขาก็ยิ่งปรารถนาในตัวเธอเท่าทวีคูณมากเท่านั้น“แมรี่... คุณสวยมากๆ เลยนะ” เฮนรี่เอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับว่าเขากำลังต้องมนต์ของเธอ ราวกับว่าเขากำลังโดนเธอเล่นของใส่เขาให้มองเพียงแต่เ

“เฮือก!!” เสียงของหญิงสาวสะดุ้งตื่น ดวงตากลมโตเบิกโพลงทั้งสองข้าง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ มือเรียวและเรียวเท้าของเธอจิกเกร็ง เธอเจ็บปวดรวดร้าวไปถึงกระดูกดำ เธอไม่เคยเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อนในชีวิต ใบหน้าของเธออบไปด้วยน้ำตา เสื้อผ้าที่สวมใส่ขาดสะบั้นด้วยความร้อนที่สุมไปทั้งเรือนร่าง สภาพของเธอในตอนนี้ถึงจะดูเป็นหญิงสาวที่งดงาม แต่ว่าเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอไร้บาดแผลที่ถูกเหล่าผีดิบกัดกิน เพราะมันสามานย์เป็นเนื้อเดียวกันไปหมดแล้ว ชายหนุ่มร่างสง่างามสูงเกือบสองเมตรก้าวเดินมาหาเธออย่างใจเย็นและนั่งลงบนเตียงกว้างข้างๆ เธอ เธอไม่เคยเห็นใบหน้าเขามาอ่อนเลย เธอไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร แล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เธอคิดว่าอาจจะถูกชายคนนี้ลักพาเธอมาอยู่ที่นี่ และอาจจะมีเซ็กส์กับเธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว ทำให้เธอปวดร้าวราวกับมีดนับพันมาทิ่มแทงเรือนร่าง เธอพยายามตั้งสติทั้งเจ็บปวดไปทั้งเรือนร่างก็ตามที แต่ต้องตั้งสติให้ได้ “คุณเป็นใคร? คุณลักพาตัวฉันมาเหรอ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาดูระแวดระวังตัว โดยเธอยกเข่าทั้งสองข้างกอดตัวเองไว้ เพราะเธอไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าแต่อย่างใด “ผม

เฮนรี่ปรากฏกายในห้องโถงตรงโซฟายาว ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่อาจแก้ปมในใจของเขาได้ เพราะเขากลัวว่าแมรี่อาจจะตาย ถ้าเธอให้กำเนิดปีศาจตัวนั้นที่กำลังกัดกินเลือดเนื้อของเธออยู่ อาจจะลามไปถึงกระดูก ถ้าไม่เอาปีศาจที่ถือกำเนิดจากตัวเขา เขาคิดว่านี่คือความผิดของเขาทั้งหมดที่ไม่เคยมีความคิดให้เธอเป็นแวมไพร์ ปล่อยให้เธออยู่ในกายหยาบของมนุษย์จนถึงทุกวันนี้ขณะที่เฮนรี่กำลังเคร่งเครียดหาทางออกเรื่องแมรี่ไม่ตก จอร์จก้าวเดินมาในห้องโถงหลังจากออกไปล่าสัตว์กับมิลค์ ซึ่งตอนนี้เธอนั้นเป็นแวมไพร์เต็มตัวไปเสียแล้ว และพยายามยอมรับและปรับตัวเองให้ได้อยู่ ใช่แค่ยอมรับตัวเองให้ได้ แต่ต้องยอมรับจอร์จเป็นคู่ชีวิตให้ได้อีกด้วย อยู่ด้วยกันไม่กี่วันความผูกพันค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป จอร์จพยายามจีบเธอ แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่จีบเนี่ยละสิ เพราะก่อนหน้านี้เขามีเพียงเซ็กส์กับหญิงสาวโสเภณีเพื่อสนองตัณหา แต่กับมิลค์เธอคือคู่ชีวิตและผูกดวงจิตเข้าด้วยกันแล้ว ทั้งสองจึงรับรู้สึกใจกันและกันทั้งสองฝ่าย ไม่มีความลับต่อกันแต่อย่างใด“ท่านพี่กำลังกังวลเรื่องของนางอยู่หรือ” จอร์จเอ่ยถามเฮนรี่ด้วยน้ำเสี

“อืม...” แมรี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิดโรย มือเรียวที่โอบอุ้มอลิซาเบธค่อยๆ วางลงข้างๆ ตัวของเธออย่างเบามือราวกับสิ่งของล้ำค่า เฮนรี่จูบที่หน้าผากของเธออีกครั้ง เขาสัมผัสถึงกลิ่นอายของความตาย เขาจึงรีบถอนจูบที่หน้าผากของเธอ เห็นว่าดวงตาทั้งสองข้างของเธอปิดลง ลมหายใจรวยรินราวกับคนใกล้จะตายเฮนรี่มองไปทางประตูห้องคลอดเห็นว่ามีชายหนุ่มชุดสีดำตลอดทั้งตัว พวกเขาทั้งสองเป็นยมทูตที่เฮนรี่รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี“มานูเอล! เจ้ามาที่นี่ทำไม?” เฮนรี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็ง“ข้าก็มารับวิญญาณของแมรี่ เกรย์ เธอนั้นกำลังจะสิ้นอายุขัยแล้ว เฮนรี่ ท่านยื้อนางไม่ได้หรอก” มานูเอลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เฮนรี่หันไปมองใบหน้าของแมรี่ที่ใกล้จะสิ้นลมหายใจเข้าไปทุกที มือหนาของเฮนรี่จับมือเรียวของเธอเอาไว้ สีหน้าของเขาตื่นตระหนกยิ่งขึ้นเมื่อสัญญาณชีพของเธอหายไปแล้ว เท่ากับว่าเธอจากไปอย่างสมบูรณ์แบบ“โอ้ว...ไม่! ไม่...แมรี่ ผมจะไม่ให้คุณจากผมเป็นอันขาด ผมจะชุบชีวิตของคุณขึ้นมาอีกครั้ง” เฮนรี่พูดเหมือนคนสติเสียด้วยความโศกเศร้าและตื่นตระหนก“เฮนรี่! ท่านส่งวิญญาณของนางมาให้ข้า” มานูเอลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง เฮนรี

“คุณเสร็จไปแล้วเหรอ” เธอเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง“แค่ผมเห็นใบหน้าของคุณผมก็เสร็จแล้วล่ะ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ เธอยกก้นขึ้นจับดุ้นของเขายัดเข้าไปในร่องก้น ทำให้เธอสะท้านไปทั้งเรือนร่าง“อึก...อื้อ...อ๊ะ...” เธอร้องครางกระเส่าด้วยความเสียว เธอคิดว่าเธอใจร้อนไปหรือเปล่านะที่ยัดมันเข้าไปทั้งหมดถึงจะไม่เจ็บก็ตาม แต่ว่ามันเสียวจนแทบคลั่ง“คุณไม่ได้ใจร้อนหรอกนะ แต่มันเป็นเพราะคุณตื่นเต้นกับมันมากเกินไป” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม เธอสวบเข้าไปทั้งดุ้นในทีเดียว ริมฝีปากหนาจูบที่ซอกคอระหงแผ่วเบา“เฮนรี่ เลิกอ่านใจฉันได้แล้ว” เธอเอ่ยบอกและยกสะโพกขึ้นตอกลงบนดุ้นของเขา ร่องก้นของเธอเสียดสีกับดุ้นของเขาที่มีเส้นเลือดปูดปูน เธอจับไหล่หนาของเขากระแทกลงบนดุ้นที่ทั้งใหญ่และยาวกว่าคนทั่วๆ ไป“ก็คุณไม่พูดออกมาเองนี่ ผมเลยต้องอ่านใจคุณ ความคิดของคุณดังจะตายไป” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม“อ่า...เฮนรี่ ฉันไม่รู้จะสรรหาคำใดมาด่าคุณจริงๆ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง มือหนาโอบโอบร่างของเธอแล้วเลียที่เต้านมหนักๆ ขบกัดหัวนมเบาๆ และใช้ฟันหมุนหัวนมของเธอ เลื่อนริมฝีปากมากัดที่เต้านม เธอแอ่นอกให้เขาดูดเล