เจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]

เจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]

last updateLast Updated : 2026-06-16
By:  ณ ธาราOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
40Chapters
70views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แมรี่ เกรย์ (เมย์) เมย์ นักศึกษาโบราณคดีปีสี่ เธอสนใจในวิชาประวัติศาสตร์ยุโรปตั้งแต่ประถม เพราะคนผู้หนึ่งที่เธอไม่เคยพบเจอ แต่กลับฝันเห็นเขามาโดยตลอด พอขึ้นมหาลัยมาเธอจึงเลือกสอบเข้าโบราณคดี หลังจากที่เธอเล่าเรียนจนถึงปีสี่ อาจารย์ได้ให้นักศึกษาทำวิทยานิพนธ์ เธอจึงเลือกทำวิทยานิพนธ์ประวัติศาสตร์ตะวันตกเกี่ยวกับตำนานแวมไพร์แห่งปราสาทมูนชายน์ที่ทิ้งล้างไปประมาณสองพันกว่าปี วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ คือ จุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้พบกับเจ้าแห่งรัตติกาลแห่งปราสาทหลังนั้น เขาทำให้ฉันได้พบอีกโลกหนึ่งที่ผู้คนยากที่จะพบเจอ...

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ให้มันได้อย่างนี้ [NC30+] 🔥🔥🔥

กรุงเบอร์ลิน เป็นเมืองหลวงและรัฐหนึ่งในสิบหกรัฐสหพันธ์ของประเทศเยอรมนี มีจำนวนประชากร 3.4 ล้านคนในเขตเมือง มากที่สุดในเยอรมนี และมากเป็นอันดับสองในสหภาพยุโรป ยังเป็นศูนย์กลางของเขตนครหลวงเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์ค ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี มีประชากรในเขตนครหลวงรวม 5 ล้านคนจาก 180 ชาติ มากเป็นอันดับเก้าในสหภาพยุโรปเลยทีเดียว

ภูมิศาสตร์ของกรุงเบอร์ลิน โดยตั้งอยู่บนแม่น้ำชเปรและฮาเฟิลทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี ห้อมล้อมด้วยรัฐบรันเดินบวร์ค มีพื้นที่ 891.75 ตารางกิโลเมตร ในสมัยก่อนเบอร์ลินเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบรันเดินบวร์คก่อนจะแยกการปกครองออกเป็นนครรัฐต่างหากรัฐหนึ่ง

ในยามค่ำคืนใจกลางเมืองหลวงประดับประดาไปด้วยไฟถนนและไฟอาคารทำให้ทุกๆ ค่ำคืนของเมืองหลวงมีสีสัน โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกและเอ็นเตอร์เทรนหลากหลาย ให้นักท่องเที่ยวในยามราตรีเลือกท่องเที่ยวจนเกือบรุ่งสางของอีกวัน

ในห้องหรูในโรงแรมแห่งหนึ่งในกลางกรุงเบอร์ลิน ตบแต่งหรูหราสไตล์ยุโรปราคาหลายหมื่นยูโร ชายหนุ่มร่างหนาสูงถึงสองเมตรสิบ โครงรูปหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับชาวยุโรป เขามีผมหนาสีดำสนิท เช่นเดียวกับคิ้วหนาของเขาที่มีสีเดียวกันกับสีผม ดวงตาสีน้ำตาลไหม้ จมูกโด่งเป็นสันได้รูปสวย ยังมีริมฝีปากหนาสีลูกพีชอ่อนๆ ผิวขาวซีดราวกับว่าไม่มีเลือดมาหล่อเลี้ยงร่างกาย เขากำลังทอดกายนั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาวทอดสายตามองไปยังหญิงสาวร่างบาง เธอสวมใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเว้าให้เห็นร่องนมอวบอิ่ม เธอก้าวเดินเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง

เธอทอดสายตามองเขาด้วยความหลงใหล ริมฝีปากแดงจัดเผยรอยยิ้ม รอบกลืนน้ำลายเหมือนหิวกระหายในเรือนร่างของเขาที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนามีเพียงเสื้อเชิ้ตราคาแพงที่ใส่อยู่ แต่ว่าปลดกระดุมบนไว้สามเม็ด ทำให้เห็นซิกแพคของเขาได้แจ่มชัด และยังสวมใส่กางเกงสแล็คสีดำเช่นเดียวกับสีเสื้อ ยังสวมเข็มขัดหัวเกลี้ยง และรองเท้าขัดมัน

“ไปล้างตัว แล้วค่อยออกมาหาผม” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงเรียบ เธอเผยรอยยิ้มมองใบหน้าเขาและพยักหน้าเบาๆ

“ค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มยั่วยวนพราวเสน่ห์ แล้วก้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ เขามองเธอที่เข้าไปในห้องน้ำ ผ่านกระจกใสทะลุเข้าไปในห้องน้ำเห็นว่าหญิงสาวเปลื้องเสื้อผ้าออกจากเรือนร่างทั้งหมด เธอก้าวเดินเข้าไปตรงเรนชาวเวอร์เปิดน้ำในทันที เขามองเธอด้วยสายตาเรียบเฉยไม่รู้สึกถึงอารมณ์ใดๆ เหมือนกับเป็นสิ่งที่เห็นจำเจและชินชาไปกับภาพตรงหน้า ถ้าไม่ใช่เพราะจำเป็นเขาคงไม่ลากผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาด้วยหรอก

เขาถอดเสื้อผ้าออกจากเรือนร่างทั้งหมด ก้าวเดินไปหาเธอที่อยู่ในห้องน้ำ เธอหันมามองเขาด้วยสีหน้าตกใจกับดุ้นของเขาที่ใหญ่และยาวอย่างมาก เธอไม่เคยเห็นของใครที่มันใหญ่ได้ขนาดนี้ ทำให้เธอรู้สึกตกใจและหวาดกลัว เขาจับเธอหันหลังเข้ากำแพง สอดเข้าไปในร่องก้นในทันที โดยที่เธอไม่ได้คลายแต่อย่างใด ทำให้เธอจุกจนพูดไม่ออก

“ดะ...เดี๋ยว...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...โอ้ว...ฟัก...ฟัก...ฟัก...อร๊าย...!!!” เธอร้องครางดังลั่นด้วยความเจ็บมากกว่าความหวาดเสียวเสียอีก หน้าท้องของเธอแน่นด้วยดุ้นของเขามันแทบทะลุออกหน้าท้อง มือเรียวกรีดผนังไม่อาจทนแรงของเขาได้ เธอขาสั่นแทบทรุด เขาใช้มือหนาจับสะโพกของเธอกระแทกใส่อย่างหนักหน่วง ไม่ลดแรงกระแทกแต่อย่างใด

“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ฟัก...อร๊าย...จะ...เจ็บ...อื้อ...อือ...” เธอร้องครางสั่นนัยน์ตาทั้งสองข้างหลั่งน้ำตาออกมา มือหนาของเขาที่จับสะโพกของเธอจับเต้านมของเธอขยำแทบแหลกลาญ และขยี้หัวนมหนักๆ มือข้างที่ขยี้หัวนมจับคางของเธอเชิดใบหน้าขึ้น เขาจูบที่ซอกคอระหงของเธอแผ่วเบา

“อ๊ะ...อ๊ะ...อร๊าย...” เธอปล่อยน้ำเงี่ยนออกมาพร้อมกับน้ำกามขาวขุ่น ด้านในร่องก้นของเธอนั้นขมิบไม่หยุดเช่นกัน เธอเองไม่เคยปล่อยสุดแบบนี้มาก่อนเลย เขากลับทำให้เธอเสร็จภายในครั้งเดียว เขากัดซอกคอระหงของเธอจมเขี้ยว เธอสะดุ้งด้วยความเจ็บ หันใบหน้ามามองเขาด้วยความตกใจ เมื่อเขาริมฝีปากออก

“คุณมันตัวอะไร” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อเห็นเขี้ยวยาวๆ ของเขาที่ฝังที่ซอกคอของเธอ และเขาเองมีดวงตาแดงก่ำทั้งสองข้างต่างกับเมื่อครู่ที่เขามีดวงตาสีเทา เธอรู้สึกหวาดกลัวเพื่อจะหนีจากเขา แต่ทว่าเขาจับขาเรียวของเธอ และยังจ้องดวงตาของเธอเพียงชั่วครู่ ไม่ช้าเธอก็หมดสติในอ้อมแขนของเขา

“ให้มันได้อย่างนี้สิน่า” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ อุ้มเธอออกจากห้องน้ำไปยังเตียงนอน และยังห่มผ้าให้กับเธอ เขามองใบหน้าสวยด้วยสายตาเรียบเฉย เขาเลือนหายไปในทันทีราวกับว่าเขาไม่เคยอยู่ที่นี่ ขณะที่หญิงสาวทอดกายหลับใหลไม่ได้สติ ไม่รับรู้ถึงการจากไปของเขา

เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดในคืนนี้ เธอจะลืมเลือนทั้งหมดเมื่อเธอตื่นขึ้นมา เช่นเดียวกับผู้คนที่เจอเขาในค่ำคืนนี้ เพราะเขาเอาความทรงจำของเธอและทุกๆ คนไป เพื่อไม่ให้ทิ้งร่องรอยการมีอยู่ของเขา...

..............................

 

ตอนแรกมาแล้วนะคะ สนุกไหมเอ่ย

ขอปรับเนื้อเรื่องให้สมูทก่อน เมื่อ NC มาเมื่อไหร่รับประกันความแซ่บถึงใจได้เลย

ไปตามอ่าน 2P, 3P และ 4P ของเราได้ อยู่ในนามปากกา ณ ธารา

อย่าลืมกด "❤️" และ "คอมเม้นท์" เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะฮะ

 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
40 Chapters
บทที่ 1 ให้มันได้อย่างนี้ [NC30+] 🔥🔥🔥
กรุงเบอร์ลิน เป็นเมืองหลวงและรัฐหนึ่งในสิบหกรัฐสหพันธ์ของประเทศเยอรมนี มีจำนวนประชากร 3.4 ล้านคนในเขตเมือง มากที่สุดในเยอรมนี และมากเป็นอันดับสองในสหภาพยุโรป ยังเป็นศูนย์กลางของเขตนครหลวงเบอร์ลิน-บรันเดินบวร์ค ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี มีประชากรในเขตนครหลวงรวม 5 ล้านคนจาก 180 ชาติ มากเป็นอันดับเก้าในสหภาพยุโรปเลยทีเดียวภูมิศาสตร์ของกรุงเบอร์ลิน โดยตั้งอยู่บนแม่น้ำชเปรและฮาเฟิลทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี ห้อมล้อมด้วยรัฐบรันเดินบวร์ค มีพื้นที่ 891.75 ตารางกิโลเมตร ในสมัยก่อนเบอร์ลินเคยเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบรันเดินบวร์คก่อนจะแยกการปกครองออกเป็นนครรัฐต่างหากรัฐหนึ่งในยามค่ำคืนใจกลางเมืองหลวงประดับประดาไปด้วยไฟถนนและไฟอาคารทำให้ทุกๆ ค่ำคืนของเมืองหลวงมีสีสัน โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกและเอ็นเตอร์เทรนหลากหลาย ให้นักท่องเที่ยวในยามราตรีเลือกท่องเที่ยวจนเกือบรุ่งสางของอีกวันในห้องหรูในโรงแรมแห่งหนึ่งในกลางกรุงเบอร์ลิน ตบแต่งหรูหราสไตล์ยุโรปราคาหลายหมื่นยูโร ชายหนุ่มร่างหนาสูงถึงสองเมตรสิบ โครงรูปหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับชาวยุโรป เขามีผมหนาสีดำสนิท เช่นเดียวกับคิ้วหนาของเขาที่มีสีเดียวกัน
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 2 ความฝัน 💭
หญิงสาวชาวไทยร่างบางสูงถึงร้อยแปดสิบห้า เธอมีโครงหน้ารูปไข่สวยได้รูป ผมยาวสีดำขลับเช่นเดียวกับสีคิ้วของเธอที่โด่งดังคันศร จมูกของเธอโด่งเป็นสันรูปหยดน้ำ ริมฝีปากบางอมชมพูบ่งบอกถึงสุขภาพดี เธอก้าวเดินในทุ่งดอกกุหลาบสีแดงสุดลูกหูลูกตาในยามค่ำคืน เธอก้าวเดินตามค้างคาวตัวใหญ่ที่บินนำทางของเธอไปยังประตูบานใหญ่ทำจากเหล็กดัดลายฉลุ เบื้องหลังเป็นปราสาทหลังใหญ่สีขาวฉาบไปด้วยสีดำตั้งสูงเด่นตระหง่านหลายร้อยเมตร เธอก้าวเดินไปยังประตู ประตูก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ เธอเดินผ่านประตูเธอมองเห็นว่าสองฝั่งเป็นเขาวงกต เธอเดินไปจนถึงตัวปราสาท เธอกลับเห็นชายหนุ่มสูงโปร่ง ผมของเขามีสีดำ สวมใส่ชุดสีดำอัศวินยุคโบราณคลุมด้วยผ้าสีดำจรดพื้น เขานั้นยืนอยู่ในทุ่งดอกกุหลาบสีแดง เธอตัดสินใจก้าวเดินเข้าไปหาเขา เพื่อเธออยากจะรู้ว่าที่นี่ที่ไหน แต่ความรู้สึกหนึ่งเหมือนกับว่าที่นี่เป็นเหมือนบ้านของเธอ“คุณคะ” เธอเอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขากลับหัวเราะในลำคอ เธอกลับเห็นว่ารอบตัวของเธอจากดอกกุหลาบกลายเป็นเป็นทะเลเลือดดวงตาสีน้ำตาลทั้งสองข้างเบิกโพลงสะดุ้งลุกขึ้นตื่นตกใจ มองไปโดยรอบเห็นว่าที่นี่เป็นห้องนอนภายในโรงแรม ใบ
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 3 ดอกกุหลาบ 🌹
แมรี่ขับรถเช่าไปยังถนนสายชนบทเพื่อตามหาปราสาทมูนชายน์ในแผนที่ โดยเธอปักหมุดจีพีเอสเอาไว้ เดิมทีปราสาทหลังนี้ชื่อว่า ปราสาทแลนคาสเตอร์ ตามสกุลของเจ้าของปราสาทคนแรก ที่มีนามว่า เฮนรี่ อาร์เซอร์ แห่งแลนคาสเตอร์ เขาเป็นเจ้าชายและเป็นอัศวิน ซึ่งเฮนรี่ผู้นี้อยู่ในช่วงยุคสองพันกว่าปีก่อน จากที่เธอได้ศึกษามา เป็นรัชทายาทของกษัตริย์เจมส์ และราชชินีแอนน์แห่งมาการี มาการีเป็นแคว้นบ้านเกิดของนางอยู่ทางตอนใต้ของอาณาจักรแลนคาสเตอร์ และยังอยู่ใต้การปกครองของแลนคาสเตอร์อีกทีครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่แมรี่มาเยอรมันเพียงคนเดียว ก่อนหน้านี้เธอมากับเพื่อนสนิทชื่อ ‘มิลค์’ ในช่วงปิดเทอม แต่ครั้งนี้เธอต้องการเก็บรายละเอียดทั้งหมดของปราสาทเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อสรุปวิทยานิพนธ์ทั้งหมดเพื่อส่งมหาวิทยาลัยแมรี่ทอดสายตามองปราสาทที่อยู่ตรงหน้าราวกับหลุดมาจากความฝันของเธอเมื่อคืนวาน แต่ที่นี่กลับไม่มีทุ่งดอกกุหลาบ มีเพียงผู้คนที่เข้ามาท่องเที่ยวบางตาเช่นทุกครั้ง เธอจึงจอดรถในลานจอดรถที่อยู่ไม่ไกลจากปราสาท แล้วลงจากรถพร้อมกับกล้องถ่ายรูปและสมุดบันทึกประจำวันของเธอหนึ่งเล่ม เธอล็อกรถเสร็จก็เดินเข้าไปในรั่วของปราสาท เธอม
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 4 สัมผัสกลิ่นกาย 💕
แมรี่ขับรถเช่ามายังถนนสายหลักเพื่อจะกลับไปยังโรงแรมที่พักนอกเมืองและอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนัก จู่ๆ ฝนก็ตกลงมาอย่างหนักแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย เธอคิดว่าอาจจะเป็นเพราะสภาพภูมิอากาศโลกที่เปลี่ยนแปลง จากสภาวะเรือนกระจก ทำให้โลกร้อนหรือโลกเดือด จึงเป็นสาเหตุให้อากาศในโลกไม่สมดุลตามเดือนที่กำหนด เธอขับรถด้วยความเร็วตามวิสัยของเธออยู่แล้ว และจะรีบไปนอนตุนเพื่อจะไปขึ้นเครื่องในพรุ่งนี้เข้าเพื่อกลับไทย ไปทำวิทยานิพนธ์ส่งอาจารย์ในวันศุกร์หน้า เธอจึงมีเวลาเตรียมทำวิทยานิพนธ์อีกแค่อาทิตย์เดียว แต่ความจริงแล้วเธอทำเสร็จไปแล้ว แค่มาเก็บรายละเอียดเท่านั้นกริ๊ง...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาจากในรถ เธอมองที่ด้านหน้าของคนขับมีเบอร์ขึ้นมาเป็นเบอร์จากประเทศไทย เธอจำได้ทันทีว่าเบอร์นั้นเป็นเบอร์ของใคร เธอไม่รอช้าที่จะกดรับเบอร์นั้น‘ฮาโหล...แมรี่’“ว่าไงมิลค์ กูพึ่งออกจากปราสาท”‘กลับวันไหน พรุ่งนี้หรือเปล่า’“ใช่ อาจารย์ตามงานเหรอ”‘เปล่าพรุ่งนี้ว่างๆ จะไปรับน่ะ ถึงกี่โมงล่ะ’“ขอบคุณนะ น่าจะถึงตี่สี่ของวันจันทร์น่ะ”‘ตีสี่เจอกันที่ประตูสี่นะ’“โอเค”แมรี่กดปุ่มวางโทรศัพท์ทอดสายตาไปด้านหน้า เธอกลับได้กลิ่นน้ำหอ
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 5 ออกล่า! 🧛
“พวกเจ้าเห็นเฮนรี่กันไหม?” เสียงของชายหนุ่มรูปงามร่างหนาสูงถึงร้อยเก้าสิบ โครงรูปหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับชาวยุโรป เขามีผมหนาสีดำคลับ เช่นเดียวกับคิ้วหนาของเขาที่มีสีเดียวกัน ดวงตาสีเทา จมูกโด่งเป็นสันได้รูปสวย ยังมีริมฝีปากหนาสีลูกพีชอ่อนๆ ผิวขาวซีดราวกับว่าไม่มีเลือดมาหล่อเลี้ยงร่างกายเหมือนกับเฮนรี่ผู้เป็นพี่ชายของเขา“ข้าไม่เห็นท่านดยุกตั้งแต่เมื่อวานแล้วขอรับ” ฮิวโก้บ่าวรับใช้คนสนิทและมีบรรดาศักดิ์เป็นถึงอัศวิน เขาได้เอ่ยบอกผู้เป็นนายของเขาด้วยความนอบน้อมถ่อมตนเสมอต้นเสมอปลาย เขาเห็นจอร์จเปรียบเสมือนเจ้าชีวิตของเขา เช่นเดียวกับเฮนรี่นายเหนือหัวอีกคน“ไปออกล่าสัตว์สินะ ช่วงนี้เขามักจะออกไปล่าสัตว์อยู่บ่อยๆ” จอร์จเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบท่าทางสงบนิ่งอยู่ที่เก้าอี้โซฟาทอดสายตามองหนังสือตัวอักษรโบราณที่อยู่ในมือ แล้ววางลงบนโต๊ะของห้อง“ข้าคิดว่าคงจะไปไม่ไกลจากที่นี่นัก” ฮิวโกเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายไร้กังวล เพราะเขารู้ว่านายเหนือหัวเป็นจอมปีศาจเช่นไร ในรัศมีร้อยเอเคอร์ไม่มีใครกล้าจะมายุ่งเกี่ยวกับเขาได้ ยิ่งปีศาจแวมไพร์ด้วยกันแล้วต่างหวาดกลัวเฮนรี่เป็นไหนๆ “ได้ข่าวโธมัสหรือไม่” จอร์จ
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 6 เจ้าแห่งรัตติกาล🌙✨
แมรี่รู้สึกเหมือนกำลังนอนอยู่บนที่นอนหนานุ่มบนเตียงกว้าง สัมผัสที่นุ่มนวลนี้ทำให้เธอไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมาเลย แต่ความทรงจำเรือนรางเกี่ยวกับอุบัติเหตุรถชนกับต้นไม้แวบขึ้นในหัว เธอคิดว่าเธออาจตายไปแล้วก็ได้ จึงรีบลืมตาขึ้นมองรอบตัวว่าเธอนั้นตายจริงๆ หรือไม่ปรากฏว่าห้องที่เธออยู่เต็มไปด้วยบรรยากาศลึกลับ ทุกอย่างตกแต่งด้วยสีดำ ตั้งแต่ผ้าห่ม เตียงนอน ไปจนถึงผนังและเพดาน ผนังถูกปิดด้วยวอลล์เปเปอร์ลายฉลุดอกกุหลาบและเถาวัลย์ที่ซับซ้อน เธอรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นห้องนี้ที่ไหนสักแห่ง แต่กลับนึกไม่ออกว่าเป็นที่ใดเธอพยายามตั้งสติและเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า เธออยู่ที่ไหน หากเธอตายไปแล้ว เหตุใดเธอถึงมาอยู่ในห้องเช่นนี้ แทนที่จะไปพบพระเจ้าตามที่เธอคาดคิด แมรี่เลิกผ้าห่มขึ้นอย่างช้าๆ และพบว่าตัวเองสวมชุดเดรสลูกไม้สีดำ แขนเสื้อซีทรูลายเถาวัลย์และดอกกุหลาบตั้งแต่หัวไหล่จรดข้อมือ เปิดไหล่สองข้างเผยให้เห็นเนินอกที่กระชับเข้ารูปด้วยคอร์เซ็ต กระโปรงยาวพองคล้ายชุดยุคกลาง ข้างเตียงมีรองเท้าส้นสูงสีดำวางอยู่เธอมองชุดตัวเองด้วยความแปลกใจ ชุดนี้ไม่ใช่สิ่งที่เธอสวมใส่ก่อนเกิดอุบัติเหตุ มันดูเหมือ
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 7 หอมหวานเหลือเกิน [NC21+]
“คุณปล่อยฉันไปเถอะ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน เขาใช้มือหนาข้างหนึ่งลูบโหนกแก้มของเธอแผ่วเบาปราศจากเครื่องสำอาง เธอสัมผัสความเย็นจัดจากมือหนาของเขา ทำให้เธอสะดุ้งตัวด้วยความตกใจ “ผมก็อยากจะปล่อยคุณไปเหมือนกันนะ แต่ว่าคุณงดงามกว่าที่ผมจะปล่อยคุณไปได้ ฉะนั้นอย่าพูดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อีกเลย” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเผยรอยยิ้มไม่เห็นไรฟัน เธอผลักเขาอีกครั้งเขากลับแข็งดังหินไม่กระดุกกระดิกแม้แต่น้อย “ปล่อยนะ ไอ้ปีศาจ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น สายตาที่มองเขาด้วยสายตาดุดัน หลบซ่อนความหวาดกลัวในใจไว้ และใช้มือเรียวทั้งสองข้างผลักเขาให้ถอยห่างอีกครั้งไม่เป็นผลเช่นเดิม เธอจึงเปลี่ยนมาใช้มือเรียวทุบอกแกร่งของเขาที่อุดมไปด้วยซิกแพคหนา เขาเผยรอยยิ้มไม่รู้สึกสะทกสะท้านแต่อย่างใด มิหนำซ้ำเขาจับแขนเรียวทั้งสองข้างของเธอ ทำให้ตัวเธอถลาเข้ามาหาเขา “อย่านะ...อึก...อื้อ...” เขาจึงก้มลงจูบริมฝีปากบาง เธอเม้มริมฝีปากแน่นไม่เผยริมฝีปากออก เพื่อไม่ให้เขาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปาก เธอร้องประท้วงพร้อมกับทุบตีเขาให้ถอยห่าง อีกทั้งเธอสัมผัสถึงเขี้ยวเย็นๆ ที่ริมฝีปาก เขาใช้ฟันขบริมฝีปากของเธอเบาๆ เธอเผ
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 8 น้ำรักของคุณ [NC21+]
“เลือดของคุณนั้นหอมหวานเหลือเกิน ผมชักจะติดใจแล้วละสิ” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้มหื่นกระหาย ตวัดลิ้นร้ายลากมายังขาบนเกือบถึงกลีบร่อง เขาหยุดที่ตรงนั้น เธอดิ้นรนให้เขาปล่อยมือ เขาใช้มือฉีกกระโปรงบานๆ อย่างไม่ไยดีให้พ้นสายตาแบบไม่รู้สึกเสียดายแต่อย่างใดมันทำให้เขาเห็นกลีบร่องของเธอที่เต็มไปด้วยเมือกกามที่ไหลออกมาจากกลีบร่องที่ปกคลุมไปด้วยเส้นขนที่ดกดำบนนั้นได้แจ่มชัด เขาไม่รอช้าใช้ลิ้นสัมผัสเบาๆ ลากเลียกลีบร่องของเธอเบาๆ โดยไม่สนใจเสียงก่นด่าแต่อย่างใด“ไอ้ปีศาจบ้า...ไอ้สารเลว...ปล่อยนะ...” เธอพูดด้วยน้ำเสียงโกรธจัดแทบอยากจะฉีกเนื้อเขาเป็นชิ้นๆ ที่กล้าทำกับเธอแบบนี้ เธอไม่อาจช่วยตัวเองได้เลย ช่างน่าแค้นใจยิ่งนัก“น้ำรักของคุณ มันหวานกว่าเลือดของคุณเสียอีก” เขาบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำแผ่วเบากระเส่ายั่วเย้าอารมณ์ให้เธออ่อนไหว เขาค่อยๆ เงยใบหน้าขึ้นมองเธอใช้มือเรียวปิดปากไม่ให้เสียงครางลอดออกมาให้เขาได้ยิน เขาเผยรอยยิ้มที่มุมปาก มองการกระทำของเธอที่สวนทางกับความต้องการของตัวเองเสียเหลือเกิน เขาก้มลงอีกครั้งลงลิ้นดูดเลียกลีบร่องเบาๆ สัมผัสน้ำกามอย่างหิวกระหาย เขายิ่งดูดดื่มน้ำกามของเธอมากเท่าไห
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 9 รับมันไปทั้งหมด 🌹
“หิ...หิ...คิดจะเอาไฟเผาร่างของผมเลยเหรอ โหดร้ายไปหรือเปล่าสาวน้อย” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงยียวนกวนใจเธอ ขณะที่จับเรียวขาของเธอจูบเบาๆ ข้างที่เขาไม่ได้กัดแต่อย่างใดใช้เขี้ยวยาวๆ ลากบนเรียวขาของเธอ มันทำให้เธอสะดุ้งกับเขี้ยวที่เย็นจัด สายตาของเขาจ้องมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์“รู้ความคิดของฉันด้วยเหรอ” เธอเอ่ยถามความแปลกใจที่เขาล่วงรู้ความคิดอ่านของเธอ ทั้งที่เธอไม่ได้พูดออกไปเธอลุกขึ้นนั่งถอยห่างจากเขาจนชิดหัวเตียง เธอมองซ้ายมองขวาไม่มีทางหนีแล้ว เธอจึงหันไปทางด้านขวาเพื่อจะหนีลงจากเตียง เขากลับกดร่างเธอให้นอนหงายขนานลงไปกับเขา และยังจับมือเรียวทั้งสองข้างไว้ด้วยเช่นกัน ลมหายใจของเธอนั้นอุ่น อีกทั้งส่งกลิ่นหอมออกมาอีกด้วย“ปล่อยนะ...ไอ้ปีศาจ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันจ้องนัยน์ตาสีเทาของเขา ในตอนนี้ความกลัวของเธอนั้นหายเป็นปลิดทิ้ง มีแต่ความโกรธที่สุมในใจกับการกระทำต่ำช้าใส่เธอ“ความคิดของคุณ ผมรู้หมดแหละ ตอนนี้คุณกำลังคิดจะฆ่าผม และความกลัวของคุณที่มีต่อผมนั้นหายไปแล้วด้วย ต่อไปผมจะสร้างความคิดให้คุณร่ำร้องหาแต่ผมแทน” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงโทนต่ำกระเส่ายั่วยวนจ้องนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
บทที่ 10 งัด (ดุ้น) ในกลีบร่อง [NC30+]
“พล่ามต่อไปอีกสิ ผมรอฟังอยู่” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ เขาดันสะโพกเข้าไปอีก ทำให้ดุ้นเข้าไปในกลีบร่องจนสุดลำ ความรู้สึกของเธอในตอนนี้เหมือนร่างจะแหลกสลายไปในบัดดล มือเรียวทั้งสองข้างขยำผ้าปูแทบขาดออกจากกัน ขอบตาทั้งสองข้างเจิ่งนองไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมา ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เคยถูกผู้ชายขืนใจแม้แต่ครั้งเดียว เธอครองตนเป็นโสดมาตลอด ถึงจะมีคนชอบเธอถึงขั้นเป็นแฟน แต่ก็ไม่เคยนอนกับผู้ชายคนไหนเลย แต่ว่าเจ้าปีศาจตัวร้ายมันกลับพรากพรหมจรรย์ของเธอโดยที่เธอไม่ได้เต็มใจแต่อย่างใด “ไม่พูดกับผมหน่อยเหรอ เมื่อกี้คุณยังพูดกับผมอยู่เลยนิ” เขาเอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง เธอกลับชังน้ำหน้าเขายิ่งนัก ยิ่งเขายิ้มให้เธอมากเท่าไหร่ในใจเธอยิ่งเจ็บแค้นเป็นเท่าทวีคูณ จะกล่าวได้ว่าไม่เคยโกรธแค้นใครเท่าเขามาก่อนเลย “ถ้าคุณจะติดสัดขนาดนี้ เช่นนั้นก็หุบปากและทำต่อไป” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันแผ่วเบา แทบจะไม่มีเสียงออกมาอยู่แล้ว เขาแสยะยิ้มอีกครั้งมองใบหน้าของเธอที่มีน้ำตาคอที่โหนกแก้ม “ผมจะทำตามที่คุณผู้หญิงปรารถนา” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มกว้างไม่ปิดบัง ครั้งนี้เขาไม่เพียงแค่ขยับช้าๆ เขากลับตอกด
last updateLast Updated : 2026-06-16
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status